ശബ്ബ്ദശോഥിനി
ശബ്ദദശോധിനി
ലട; ണിീപിക. ലഹ്ുപാണിനീയം, മുതലായവയുടെ ക്രത്താവായ ഏ , ആര്, രാജരാജവമ്മ എം. ഏ., എം. ആ൪, ഏം, ഏസ്. കോയിത്തമ്പുരാന്
പ്രകഴനാധികൃത൯---കുടുക്കുന്നത്തു രാമന് മേനോന്. ബി. പി. ബുക്ക്ഡിപ്പോം,
ന; തിരുവനന്തപുര, നത്ത് ൽ. ച! പക്റ്യവകുാശം രജിസ്റ്റര് ചെയ്തിരിക്കുന്നു
ഞ് ഗ൦കത്താികന്റയും ചരക യോധികൃതതന്റയും മുക്ൂയില്ലംത്ത വില അണ ൯.
തപാല് ക്രലി പുറമേ.
ടട പഭിഷ്യരിച്ച പ-േപതിപ്പു്-കപ്പി ബാഠഠ. തിരുവനന്തപൃരം ബ്രി പി, ബുക്കുഡിപ്പോ പ്രവത്തകന്മാക്:വേണ്ടി, തിരുവനന്തപൂരം, “കമമലാലയ? പ്രസ്സില് അച്ചടിച്ചത്. 1913
മുഖവുര,
നരിയടെ രണ്ടാംപതിപ്പ് കുറെ തിടുക്കമായി തെയ്യറാക്കേണിവന്നതിനാല് അതില് വിചാഭിച്ചിരുന്ന പഴി ഷ്രേമെല്ലം ചെയ്ത്കാന് കഴിഞ്ഞില്ല. പ്രഫ് തിരുത്തുന്നതിന്” ത്തേതിനാല്, പ്രക്രിയ പറയന്നിടത്തും മറവം പരാമശ്വെരക്യ്യത്തിനുവേബി ചൃണ്ടിക്കാണിപ്പിട്ടക്കു. വക, കളുടെ നാദ്വർ പല ദിക്കിലും ധെറഠിപ്പേകേ:നിടവന്നിരുന്ന്. ഈ വക നൃനതകളെ പിഫര് ച്ൃതിനപുറമേ ഈ പതിപ്പില് ചിഷയത്തില്; തന്നെ പല പരിശോധനകളും ചെയ്തിടുണ്ടു്. അവതാരികയില് ഭാഷാചരിത്രം എന്നൊരു പൂതിയ വക മധ്യമവ്യാകരണത്തില് നിന്ന് ഏടത്തുഃചത്തിരിഷ്കന്നു. ശമ സ്ത്രകങ്ങളില് ഷെഡും (81൨06ധിം) എന്നു പറയുന്ന പട്ടിക യൂടെ രീതിയില് എ്ലീഴുതിട്ടുമ. സന്ധിപ്രകരണത്തില് വകപ്പുക തൂടെ ഉംംപിരിവുകളെ വേര്തിരിച്ചു കാണ്ടി്റ്രാനായി അല്പ യില് പരിഷ്യാരങ്ങറം ചേത്തിട്ടു്ട്. ികറരീതി വിഭ്ലത്റിക ൂടെ കണ്ണിനെ സഫായിക്കുംപോലെ ധാരണയെ സഫാിക്ക ത്തതിനാഅ അവക്ക്" മാമ്മിക്കാന് സ്വൌകദ്യയത്തിനു വേണ്ടി സന്ധിസൂത്രങ്ങളെയെല്ലാം പ്രകരണാന്തത്തില് ന്്രോകരൂപേണ സഗ്േ ഫിച്ചിരിക്കുന്നു. ചുരുക്കത്തില് പൃസ്തുകം ഒ്റീഴുതുന്നവര് പിഷയത്തെ പ്ൃക്തമാക്കുന്നതില് എത്രത്തോളം അധികമധികം പ്രയാസം ചെയ്യുന്നുവോ അത്രത്തോളം വില്യാത്റികറംക്ക് വിഷ യം യായ പ്പയാസം ളി കുറഞ്ഞു വരുമെന്നു. പ്രമ; 4" ഈ പതിപ്പില് കഴിയുന്ന പരിഷ്ക്രാരമെല്ലമോ ണട്. ി പ്പ മല്ല
ടം ളിധുനം റ] ന്ഥകത്തം.
വിഷയാനുക്രമണിക
ടട
വിഷയം പുറം പുറം. അവതാഭിക ൧ ൭. ഭാഷാസ്വരൂപം ൩ ൭ ശിക്ഷാകാന്ധം വ്ത്റുവിമാഗം ൬ ൧൯൩൭. സ്ഥാനഭേദം ൧൭൫. ൧൭ ിരാഗം ൧൫ [ തി ഗം [1 ൨൨ ൨൭ ദകം കന് ൨൭ ഭകവിമാഗം ൨൬ ൨൭ ഗതികുഠം ൭.൭ ി ൩൧ വ്യയം ൩൧ ൩൨൩൬ സന്ധിപ്രകരണം ൩൬ [ പരിനിഷ്ടകമണ്ഡം. ലിംഗപ്രകരണം ടം ര് രം വലദാപ്രകരണം ി ൭൧ രം ചിഭക്തിപ്രകരണം ടട ടെ ൭൩ ചിദക്ത്യഭോസപ്രകരണം .... ി ൬൨. കാലപ്രകരണം കം ൬൨ ക ൬൭ പ്രകാരപ്രകരണം മം ൬൬ ടി [ പ്രയോഗപ്പകരണം ക ൨. ക തവ നാമധായ്്ുപ്പകരണം ക വു വാ കാലം ം ൮൨ ര് നിഷേധപ്രകരണം ഴ് ൮൭ ടം ൮൮൭ സമപ്ചയവികല്പപ്രകരണം. ൮൭ [7 പേലൈച്പൈപ്രകരണം ഖ൯ ് ൯൨.
വിഷയം പുറം വിനയെച്ചപ്രുകരണം ൦ ൯൨. 1 കൃല്പ്രകരണം ൯൪൬ തദ്ധിതപ്രകരണം ൯൯ ി ആകാംക്ഷാകാ്ഡം കാരകപ്രകരണം ിി ൧൧൨. സമാസപ്രഷരണം വി ൧൧൯ സാമാസ്ത്റവിധിപ്രകരണം ... ൧൧൫ അന്വനപ്രുകരണം വ ൧൨൧ അപ്പോദ്ധാറപ്പകരണം .... ൧൨.൭ ചിഠനാനപ്രക്രണേം ൦ ൧൩൪ നിരുക്തകാന്ധം
ശബ്ബദോല്ലുത്തിപ്രകരണം... ൧൩.൬ ...
ശബ്ദശോധിനി -ഏടോ33....
അവതാരിക
ശതെമ്മിലും ഒരാഗ്രഹം മനസ്സ ഭനിച്ചാല് നിങ്ജം അതിനെ നിങ്ങളുടെ അപ്ലുനധാമമംഭേടു ലന്നു പറയുന്നു, നി അജം പറയുന്നു കേംക്കുബ്വോം ബി്ങച്ചടെ മനസ്സില് ജനിച്ചു ആഗഹം ഇന്നതെന്നു അവര് ഗ്രഹിക്കുന്നു; ഞഫ്ധഫട സാധി ശേധണ്ടതാണെഥില് ആതിര അവർ ത്ത ത്ത കയും ചെ യുന്നു. ഇത ന്മണ്ണം എപ്പം മനുഷ്യരും അവരവരുടെ മനസ്സിചു ്രാകന്ന വിചാര അദ്ദ മ വള്ള വരെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കുന്നു ഇശ്ങനെ ചില ശബ്ദുങ്ങം പുറപ്പെടവിച്ചു അസ്ന സ്തരം മനോ ഭാവങ്ങളെ ഗ്രഫിപ്പിക്കുന്നതിപേയ്യ, ഏപ്പൊട്ടടുള്ള സംപ്രഭായ ത്തിനു ഭാഷമയന്നു പേര്,
എന്നാ൯ പട്ടാണിമാരും, ധ്വരമാരും, ഗോസായിമാരും മ ൨൨൦ തങ്ങളില് സാസാഭിക്കുന്നതു കേട്ടാല് നിഅറംക്ക്” അവരുടെ മനോഭാവം ഖെള്ളിപ്പെടന്നില്ല. അതി ന്ണ്ണം നിങ്ങ പറയുന്നതു" അവക്ം മനസ്സ്യിവകേന്നില്ല, ണിങ്ങളുടേയം അവരുടേയും ഭാഷ വേറെയാകുന്നു. ഷകഠം, അതിനാ പലവകയുദ്ദൈന്ത ധരി ക്ഷണം.
ണാം സാസോരിക്കുന്ന ഓഷേയ്ലയ യാം എന്നു പേര്.
ദ ഭ.ഷകാഠംക്റം ചില ൯ബന്ധനക്ളണ്ടട്'. ഇവയെ
ഗഫ്പ്പി മാലെ ഒരുവനു” അവയെ ശമിയായി ഉപയോഗി പ്രാ൯ കഴിയു. ഭംഷയുടെ നിബന്ധനകളെ പ്രസ്താവിക്കുന്ന ബ്ഥത്തിനു പ്ലാകരണം വിന്നു പേര.
൨ അവതാരിക
സംസാശരച്ഛൂ മായ്രമ്പ ഏഴുരിയം മാഷയെ മുപപയോഥി ക്കാം. വാഡ്യയാന്മാര് പറത്തുതരുന്നതിനെ കേംക്കു്പോം റി ങ്ങാം പം ടു രഫിയ്ത്ചം പേലെ പുസ്തകത്തില് സോ്ടി പായിക്കുമ്പോഴും നിങ്അവംക്കു കായം മനുസ്സ്സിലകന്നുണ്ടല്ലൊ” അ തിനാല് ഭാഷ രണ്ടുവിധമ്യണ്ടെന്ന പായാം, സംസാരിക്കുന്ന ഭാനാ പാമൊഴ/. എഴുറ്ുന്ന ഓഷയ ധ്.
വംമൊഴിയിൽ അധികം വരമമാളിയിവംണ്ട വ്യാകരണത്തി നെറ ആവശ്യം, പ്രായേണ നാം വീടുകളില് സംസാരിക്കഖേംറം ചെറിയ തൂണ്ടെ പലചകശ്ങമ്ളെദയ ഉപയോഗിക്കാവള്ള. അവയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഉള്ളു വൃകേരണന് ബന്ധനകളളെല്ലാം ബാ ചന്മാക്ദ വിശേഷ്മാല്യറസം ക്രദാതെ തനിയേ ഒഡഡ്റ്്ിലാകയും ചെയ്യും, അതിനു പുറമേ, നേരേ സംസാരിക്കും സ്ര്രോതാ വിന സംഗതി മുഴ്ചന് ദ്ധോധവപ്പെടടില്ലെങ്കില് ആംഗികങ്ങളുടേ യും ൪൨൨൦ സഹായം കൊണ്ടും, വ്യായ്യാനിച്ഛുകൊടുത്തും അവ നെ കായം ഗ്രഫിവ്റ്റികാം. ഗ്രന്ഥര്മഴ്യ്തുമ്പോഴാകട്ടെ ഈ വക സെരകയ്യയങങളില്ലംത്തതിനാ൯ വായനാശ വിപക്ഷിതം മനസ്സി ലാകാതെ പേകേയോ നാസ്യ ഥാഗ്ര ഫണം വരികഴയാ ചെയ്യുംന് ഇടയുണ്ട്. അതിനാല് വരമോഴിയില് വ്യകരണനിബന്ധനക െ അവശ്യം അനുഷ്മിച്ചേ തിരരം
ആന കരിമ്പ തിന്നുന്നു, എലി മുടന്ു കരം" എന്നം മ ൨൦ ഓരാ വാക്യം ആയിട്ടു, സം സരക്കാതെം, ആന", 'കഴിമ്പ", ഏച്ചി? മുതലായ ഒററപ്പ്മളെ ഉ ലുഭിപ്പാല്ം, നമുക്കു ഒരത്ചഥ ബോധവും മണ്ടാകുന്നില്പ. അതിനാല് ദാഷയുടെ നാരായ വേ രായത്തു പമ്പ വാംക്യംതന്നെ ആണ്ട എന്നു സ്തൂഷ്ണുമകേന്നു. ബാല ന്മാ ശബ്ദവ്യപ്യത്ത വരാ൯വേണ്ടി പവൈയാകരസന് വാക്ത്തെ പഭങ്ങംം ദദ്യയിട്ടം,പദങ്ങള്ളെ പ്രകൃതിയും പ്രത്ൃയങ്ങളും ആയിട്ടും, പ്രൂതി പ്രത്യയഭ്ടമ്ളെ അക്ഷരം ആയിട്ടും വിഭജിക്കുന്നു,
ച്യയംം പദം ക്ഷം, ഈ മൂന്നുമാധത്മ പ്യകരണത്തി നെറ പ്രതിപാദ്വിഷയ്ാം, അവയില് വക്യേത്തെക്ഷിച്ചു പ്ര സംഗിക്കുന്ന അഗത്തിനു “ഏകം എത്തു പമ്പു ഹരിയുള്ളതിഷയ "പഴിച്ചും ന്നും അക്ഷരത്തെപ്പുററിയു മമയുതിന്ത് “ശിം എന്നം പേരുകഠം ആകുന്നു, ഇ വയ്യ പുറമേ ശബ്ദങ്ങളുടെ ആഗമത്തെക്കുറിച്ചു വിചാരണചെ യ്യുന്ന “സിക്ക” എന്നെ ഭാഗംക്രടി പ്ൃക്രണധ്ഥനഥങ്ങളില് ചേക്കാവണ്ടു്.
അവതാരിക ൩.
ശാസ്ര്രഗ ന്ഥ ല്ലെമുന്നതിനു അപമാംരികി എന്നും ൧ ഗ്രഥനരിക് എന്നും രണ്ടുവക രീതികളുണ്ട്. വകൃത്തെ എടുത്തു കൊണ്ടു അതിന്നെ പദങ്ടളയം, പദങ്ങളെ പ്രകൃതി പ്രത്യയങ്ങളാ യും, പ്രകൃതി പ്രത്ച്യങ്ങളെ, പുനശ്ച. അക്ഷരങ്ങളായും വിഭജിപ്പു പോകുന്നത്കക് അപശ്ഥനഠീതി; ഇതിനു വിപരിരുമായി അക്ഷര അ്ങളില് നിന്നു പാദ്യത്തിലേയ്യ്ുപോകന്നമ്മു ൭ല്ഗ നരി. ഇവ ജില് ജയ ശബ്ദശോധിധി തരിാമതായല്യയറത്തെ ഉരാഗ്രഥനരീരി. യില് നിമ്മി.കടപ്പടടതാകുന്നു.
ഭാഷധസ്വരൂപം
ഓാഷധയെ സംസാഴിക്ുന്ന ജഥറക്കുഷയുപോലെ മാ ഷവ്യൃചചം വറ്റിദേദശണ്ട് . നാം മലയാഴികടെന്ന വറ്രുത്തില്ചേ ന്നവാരഞങേല്ലൊ. മുത ഭ:ഷ ദ്രാവിഡ
ചരിരരസംക്ഷേപം ശാഖയില് പ്പെട്ടതാണ്. ആ ശാഖയില് മലയാ മരി പുറമേ, തമിം, തെധുകേം
കണ്ണാടകം, തരു എന്നു ന്യ പ്രധരനഥാഷകറം ഉണ്ട്ട്. ഇവ ഒ്ക്ുല്യം തങ്ങളില് സഹേഭസംവന്ധമാണ്ട്. തമിം ജ്യേഷ്ഠ സഫോദര!യും മദ:യ:ം കനി] സഫാദദിയും അത്രേ. ആ ടരികാലത്തിള് മഖയാട്ടധാഷം ജേ സഹഫോഭരിയായ രമിദിവെറ സരേക്ഷദനയില് തന്നെ രുന്ന തമഴിഗേറരുല്ലതെ സ്വന്ത മായി ഒരു അക്ഷരമാലതന്നെ മലയാളത്തിന്നു ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കാവക്രമേണ വട്ടെഴുത്തു", 'ശകോഭലറ്റ ന്ത്" എന്നിങ്ങനെ തമിഴില് നിന്നു പറെ ഭരദപ്പ്യെടാരത അക്ഷരമഘകുറം ഉണ്ടായി, ആയ ബോല്യസ്ഥിതിജില് ഇരുന്ന മ യത്തില്, എഴതിഷിടും ഗ്ര ന്ഥങ്ങറം ഇവ്പയോഠം ഇല്ലെന്നുതന്നെ പറയ ചില വൈടികവി ഷായത്തിലുള്ള. പാട്ടകറം ത്രം അഞ്ആമിങും കാണുന്നുണ്ടു്. പി ന്നീ; ബാല്യദശ കഴിഞ്ഞിട്ട മലയാളത്തിന്െറ രക്ഷകേന്റ സ്ഥനേം തമിഴിനുത മന്ന ത്ആയിഭന്നതിനാല് അതിനു സ്വാത ത്യം കടേനിക്കാന് ഇടകിട്ടിയതില്ല. വേഷവും സംപ്രദായവും ആ പാരവുമെപ്പാം തമിധിനുമ്മ യൂ തടന്ന; കവിത എല്ലാം തഥിഴു പാട്ടു അനുസരിച്ചു ചെയ്തുവന്നു, കവികറം ആവശ്യപ്പെട്ട പദ
ര് ഭാഷാസ്വത്രധം
അളേയ്യം ചമരരിതി കദ്ദേയും തമിദ്മനിന്നതന്നെ സ്വീ!
ച്ുപോന്തേ, ഈ കൌദരാവസ്ഥയില് ഇരുന്ന കാലത്തു ്ടാന ചില പസ്തകങ്കറം ല്പം നംപ്പൂണ്ട്. ഇക്കാലത്തെ മലയാളത്തിനു പഴയം എന്നു പേരിടാം; ത്തരംമാവ സ്ഥയിചുള്ള. മുന്പറ മത് ന ആദ്യ യമെന്നും പേര ചെ യാം. :മാമചടിതം" പാഠ്യ ധലയാളത്ത ൭൯റ തആരംഭത്തില് ഉണ്ടായിട്ടുള്ള ഇം :കണ്ണ്ു്റരാമായാനം? അതിന്െറ അവധസാനകാ ഖത്തുണ്ടാധ ടുള്ള മാകുന്നു.
പ്പണിക്കരുരട കാദ്ധത്തിനു ഇപ്പുറമശമ. മവയാള്ുമാ അ ഉപ്പാ ത്തെ മലഡാമം, അയ്യ ഇന്നും വം തപയോഗിക്ശൂവ യന്ന ഭശോയാശയാള് ജാത് വിശേഷി ദേപേരൊന്നേം വേണ മെന്നില്ല. പൂവസ്ഥിതി ഷി നിന്നും അയ്യ വളരെ ഭേടി പ്പതാണ്ട്ു തിപേയ്യചച്മ കാരണം സാസ്ത്രതത്തിനെറ സസേറ്റുവും ആകു അ. പഴയ മലയം അടഡ്്യാഷി ന്ന കാലത്തു അന്നെ ആയ്യുന്മാ രായ നമ്പൂരിമാര് കേരളത്ജില്, കുടിപാര്പ്പു വൃടങ്ങ്യിരുന്നെങ്കി ലും അവര് നാട്ടേദഷയെ ആദരിച്ച് അന്നില്ല കാക്രരത്തില് സംസ്ലൃതം സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന നന്ൃരിമമരം പഴയമലയാളം സം സാ വവിരുന്ന നാട്ടുകുംരും തങ്ങളില് കരടിക്ലെന്റ മൂട്ജിമപ്പോഠം കണ്ടു പറ്റു ടം മാഷയന്ന് ഭവായ ഒരു ിശ്രൂര്ഷയാ ഞര ഇല്ലേ:ഴാത്ത റായും മദലയാഉദാഷ യൌവ്യനു.രംഭം വരെ ത്ഥി ന്െറ അച് നത്തിവാജിരന്നുപെന്ന പറഞ്ഞില്ലാ. അക്കാലത്താണ് സംസ്തൃതത്തിഴറ് റ സദ്വേന്ധമുണമായയ്ക്്, സം ബന്ധം എ്ലന്നു പറത്തല് സാക്ഷാല് സംബന്ധം" തന്നെ, ഭാ തുംഭത്മൃഭാവേസംബന്ധംയ അന്നുമുതല് മലയാളഭാഷ ജ്യേഷ്മസ ഫേഗദരിയായ തമിഴുമായി അകുന്നുന്തുടത്ങി, എന്താവശ്യം നേരി ട്രം ഭത്താവിനോടു ചോടിവ്വ വാങ്ങമയല്ലതെ തറവാട്ടില് നിന്നു എടക്കുക എന്നുമമ.൬ ഇപ്യാതോയി വിശേഷപദതാറം, വലേക്ഷീതി, വക്യേഭംഗി, വൃത്തടൈഷിത്യം. എിന്നുവേണ്ടാ അ ക്ഷമടലഭപോലും സസ്ത്ൃതത്തിനേറേതുതണ്നെ എന്നി. സം സ്ശൃതത്തിലെ അക്ഷര യെ സ്വീകര ച്ചതേറുക്രടി തമ്നമര കിച്ചു അക്ഷരഡ്യക്തിനിലാവര് എന്നു പർ ഫാസവം തുട അടി സ്സ് കൃതത്തിടനന്്റ ൭ ധിക.രം ഇത്രയൊടക്യും മുഴ തലേം വിപാഫബസ്ധ: മരുമശത്തൊനപ്ര ഭാരമാകയാല് ഗേ ത്രം മറോന് സാധിച്ചട്ടിറ്റ. മലയളം ഇന്നും ദരവിഡശഗേത്രേ ആഅരില്ത്തന്നെ ഇരിക്കുന്നതേ ഉള്ള. സാസ് കൃതത്തില്. നിന്ന്
അവതാരിക ി
ഒരവശ്യപ്പെട്ട് ടം ഇപ്പംതെ:ധും ഭയസംഒ്യം പരങ്ങളെ എടുത്തിട്ടു ്ടെമ്മിചും വൃത്തം, അലങ്ക;രം മുത്ല്യേ ആഡംബരങ്ങളെപ്പമേ സാസ്കൃതര്തിയില് ആയിഷ്ന്നാചും, മല യാഉഭാഷയുടെ വ്യാക രണത്തെ ഇന്നേവരെ സ. സ്കൂന്നത്തിനു ഖെ:ധിക്മാന് കഴിഞ്ഞി ടിയ. അന്വയക്രമം, ലിക്തസംബന്ധം, വിശേഷണവിശേ ഷ്യൃങ്ങളുടെ നിലം രൂപേ... ഇമയല്ലാം തമിഴു ല്യംകരണമനുസ &ച്ഛൂതന്നെ മലബാളറവ്യകേണത്ത ലം കു.ഒെന്നു. ചുരുക്കത്തില്, പരറന്നതഃയാല് തമ വ്യാകരണത്തിലെ നിയമങ്ങളേത്ത ന്നെ രക്ത ഇസ്കളില് ഇന്ന ഇന്ന ഓഗത്ഥാം മാത്രം മാറാണം എ അ കാണിച്ഛുരിടത്തള്ല് അതംഡിഭിക്ഷും മുത്തമമായ ഒരു മല യാ വയകേരണം. ഇ സംഗി ഏപ്പോട്ചം ഓത്തിരിക്കേണ്ട താകുന്നു.
ഇനി ദേശദഭേദംകൊണ്ടും മാപ് ചിഘ വൃത്യഃസങ്ങളൂണ്ട്. ഏന്നാല് അതു സ൦സാരിക്കന്ന ന്ാടോടിബ്ദാഷയേ അല്ലാതെ ഗ്രന്ഥങ്ങള്ലെ്കന്ന സാഹിത്തഭാഷയേ അധികം മൈം ബി ചിട്ടിദ്യ. (൧) വട:ന് മലയാളം, (൨.) തെ ക്കന് മലയളം, (൩) മധ്യമലയാളം എന്നു പ്രധം മായി മുന്ന ണ്ട ദേശരേടം പാട്ന ലൂത്യയാസം, ഇയു ടചി േദത്താലുന്ടമേന്ന വൃത്യാസ മ യാല്, ഒന്നിനേകകാഠം മററു നല്ലതെന്നു പറവാന്ല. എങ് ലും മധ്യം ല യംഉമാഞ്ട് ന്പ്യതെ ണ്അ പ്ടേത്ഥെ :പദ്വസമ്മതമടകുന്നു, അത്രി കഴ കാരണവും ദൂര നേടടണ്ടതിറ്റു. തെഴന്ദാഷ തഥിഴരിവെറ ആതൂരമംകൊബ്ടും വടക്കന് ദാഷ ഒള്്ടകത്തിെറ ആക്രമ- കൊണ്ടും ഭൂഷിച്ചുപോ യിട്ടുണ്ട്. നടുക്കജമ. ദഷേക്കാകട്ടെ ഭാഷ്വാന്തരസമ്പക്കമില്ലാത്ത തിനാല് ്രുദ്ധിഭയവം. ഈ മധ്യൂമലയാളു- തന്നെയാണ് സാഫി ത്യൃത്തില് ഫ്ലറല്പാ മിക്ക ാതം പ്രംധാന്വ്യേന തുപയോഗി ക്കുന്നതെ ന്ന വദികിലും കലികറം സ്വാതന്ത്യ ത്താല് ചിലപ്പോഠം സ്വന്ത നാട്ടില് ശ്അപ്പകള, വിശേഷപ്രദാ ങ്ങളേയും ഉപ്പയോഗിക്കും, പ്രസിധധന്നായ ചെറ ന്മിയാൻ ഭാഷയുടെ ഗ്രദ്ധിയിള് ഏറെ ദഭിലച്ചിട്ടില്ല. അദ്ദഫത്തിവെറ ശൃതികടില് ദേദ്യപ്രയോഗ റം ധര മുക. സാ ിപ്ലരഷയെ ഭി സ്ഥാനമം കിയാ ണര് ഈ വ്യ അരണം ഏറുത് ടും രെ ലു പാധാന പ്പട്ട ചില ദേശ്യപ്രഷോഗംക്ടക്േയും ഇതിശ പ്ികരച്ചിട്ട്ട്.
ശിക്ഷാകാണ്ഡം ളേ വങ്ജൂ. വിഭാഗം
ഒരു പടത്തെ ഏൃടത്തഥിച്ചു നോക്കുന്നതായാന് അന്തക അനേകം പൊലച്ലുക്കയറകഠം മേല്ക്മമേല് പിന്നിച്ചേ്റ്മ പിരിച്ചുണ്ടാക്കി ംതംണെന്നു നിമ്ധഠംക്കു ബോധപ്പെടും. പൊ ച്ചങ്ങളെ പിന്നീടും അഭിക്കുന്നപക്ഷം ഒടുവില് ചകരിനാരു കി ട്ടും. ഇപ്രകാരം ഭാഷയുടെ മൂലമായ വാക്യത്തെ അപ്ഗുഥിച്ചി ട്ട് (അഭിച്ചിട്ട്) ഖൈയാകരണന് പൊച്ചേദയെറിന്െറ സ്ഥാന പഭമങ്ങളേയും, ചകരിനാഭിനെറ സ്ഥാനത്തു വമ്്്റങ്ങളേയം കല്പ്പി രിക്കുന്നു. ഏത്ര കനത്ത വടത്തിന്േറയും 21൮ ച കഴിത്തുരുബ്ഖായി രിക്കും പോലെ എത്ത നീണം വാക്ൃത്തിന്േറയും മൂവം വണ്സ്ുനാകുന്നു.
9, പടങ്ങളില് നൃലുക്തളെ തരത്തി എണ്ണത്തിനും ) സ്ഥയില്ലാത്തനൂ്പലെ ഭാഷയിലും വു ലിം ഇംഗ്ലീഷുകാര് ൨൬ വദ്ര്്റക്ങളെക്കൊട്ചു സകല പദങ്ങമേയും സ്ൃ്ി ടു സാഡ് ൂരയത്തില്ം, പ്രസിത്ധിമേട്ടിടടുക്ള തപോച്ചെ ൫൧ വണ്ണ്ണനത്തറം ഇല്ലെങ്കിലും ലാസ്ത്രചത്തില് ൪൬ വന്റ്റുങ്ങ കുണ്ടു". നമ്മുടെ മലയം ഉത്തില് നടപ്റുള്ളയ് ൭൨. വണ്ണ്ണങ്ങഠം ആ കുന്നു, മലയാളവാക്കുകറം ആസകലം ഇവയെ മാററയും മറിപ്പും കൂട്ടിച്ചേത്താല് തളവാകുന്നവഭയേ ഉദ.
83. നിങ്ങാം എറഴുത്തുപഠിപ്പാന് ആരംഭിച്ച സമയം നിങ്ങ ഭൂടെ ആശാന്മം൪ സ്ഡേററിലോ മ റില്ോ മറേറാ ചില വരകളേ യും കുന്നികളേയും വരല്പുകാണിപ്പിട്ട്” ജന്നവിധം ഏഴുതിക്കുണ്ടാല് ഇന്നവിയം ഉ ല്രി ണമെന്ന്" ഉപേശില്ലു തന്നിട്ടുണ്ട്. ഉപ്പി ക്കുന്ന ശബ്ദൂവും എഴുതുന്നവരയും ഭിന്നങ്ങളാണെന്നു” ഇതുകൊണ്ടു” നിങ്ങ പ്ലാഷ്ടമാണ്പോ. ഉച്ചരിക്കുന്ന ശബ്ദത്തിനു ചൃയ്ലും ഐ ന്നും എഴുന്ന വരകാഠംക്കു ചു; എന്നും പൃകേരണത്തില് പേരു കഠം ചയ്യയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു ഇതില്വാസ്തരവമായതതുവള്സ്ുമാണ്നെന്നും, ലിപ്പി ആ ലണ്ണുത്തെരുമ്മിപ്പ]ി തള ഒരു സട്മേതം മാത്ര
ശിക്ഷാകാന്ധോം ൭
മംണെന്നം ധരിക:ണം. ഒരു മലയളേവാചകത്തെ. മലയാളലിപി യില് ഏന്നമ്മുപപോലെ അസ്തലിപികളില് എഴുതുന്നതിനും വ രോധമില്ല,
4. മലയാളത്തിലെ വണ്ണങ്ങളെ ലിപികഠംകെടെ താഴെ എഴുതികാണികാന്നു.
ടൂ
പദ്യ | ല്
| ൭ ഒ രം മം ഷം ഏം 8. ടം 38 ഹര | ൭൭൦33808൭൦ | കം] ഒട്ടും] ീശയേ। ല്ല ടര 8859 ന] 8 9 ടട | പ 2 ട് ടൂ? 4 ി 18111, | | 111) ) [ലം ലേ ഡ 0
1. മേല്. കാണിച്ച ൭൩ വസ്്്യങ്ങളില് 'അ? മുതല് “ഒര? വരെയുഷ്ഥ. ൧൬ എണ്ണുങ്ങറംക്കു ൦. എന്നു പേര. ശേഷി ച്ച ക? തുടങ്ങിയുള്ള ൨.൭ എസണ്ണ്ുക്കം൧ പ്യ്ജഗം എന്നു പേര്, ഇവയില് സ്വരമകുന്നു പ്രധാനം; അതിന്െറ സഫാ യംശ്രൂഭാതെ ഒയ വ്യമ്നത്തെ മാത്രമായി ഉുച്ചരിപ്പംന് പാജില്ലം നാം സംസാഭിച്മന്ന വറകളില് രക്കെയം വ്യഞ്ജനങ്ങളില് സ്വരത്താഥം കലനിരിക്കും.
ി ഖണ്ണണവിഭാധം
സ്വരസ്ത്ുരം ക്രടാതെ വൃഞ്ജനങ്ങളെ ഉ ചുരിപ്പന് പാഭില്പാ ത്തതിനാല് വ്യുഞ്ചനങ്ങട്പെ തനിപ്പ് എടത്ത പറയേണ്ടുന്ന ഭി ക്തില് ആദ്യസ്വരമായ “അ എനതിനെ അപില് ചേത്താണ് എഴു കൃകയം പറകയും ചെയ്തു പതിപ്പ്. അതിനാല് മ൯ കു ച്ച വ്യഞ്ജനങ്ങളുടെ പട്ടികയിലും “അ: കൂട്ട്ച്ഛേത്തിട്ടുണ്ടെന്ന റിക. കുക്" 4അ. ആരു വൃദന്ജനുലിപിയുടെ മേല് " ന്റിന്ന ലി ന്ഥമിട്ടാല് അതില് സ്വരസ്്രശമില്ലെന്ന കാണി.
& എന്നാല് എല്ലം വചനത്തിലും ഒരു സ്വരം ചേ ത്തേ തീരുപെന്നു നിബ്ചന്ധമില്ല. ചിപപ്പോഠം രഴണ്ടാ, മൂന്നേ, നാലോ വ്ൃഞ്ജഗം ഒനിച്ചു ചേന്നി തുന്ന എന്തു വരാം. ഇപ്പ കാരം ഒന്നിപ്പുചേയധ്വോഥം അവയുടെ കടുവിള് ഒരു സ്വരം സിദ്ധമായി$ ചേദത്മ തീയ; ഒന്നിലധികം വ്യഞ്ചനങ്ങറം ചേ ന്നചരുന്നതിയ് കക്ഷം നന്നും സ. ധം നന്നും പേരുകറം പറയന്നു. താന്തിലധികം വൃയഞനങ്ങറുകളക കൂട്ടക്ഷരം ഉണ്ടാക ന്നത്ലും
നി സം ംി ൮൨൭. ച്ൃണ്ടയം [ മമ, ന ൭൭ പ യം ഭട് 9. ൽ സ്യ ളി
ണ,ഗയര,റ,ബ മ, 7.ഈ ശു; വ്യഞ്ജനം മാം തും സ്വരയോഗാ ക്രടാതെ ഒഖററയായി ശബ്ദങ്ങളുടെ ഒടുവില് നിലം. ഉാര്ാനെ ഉമവധ്യം ചിള്ലകാം എന്നു ചേര്.
ടാം ക ( മല് [) മോന് അവരം (ള്) അവര് (൮) കീമ ഗ്ര) ചോര് (റ്) ]
8. പ്ൃങ്ങനങ്ങളില് സ്വരങ്ങളെ ലേധസ്പോറം ശരട്ടക്ഷര ഒരളിലെപ്പോലെ അവയെ പ്രല്ലേകം എദ്ചതികാണിക്കാറില്ല. ബ്ല, എന്നതു സ്ത് എന്നവയടേയും കഷ്” എന്നതു ക്, ഷ്, മ്, എന്നലയടേയും ക്രട്ടക്ഷരങ്ങളു ണെന്ന എഴുത്തുകൊ്ടു തന്നെ സ്തഷ്ടമാകന്വോലെം “ക എന്നതു ക്, അ എന്നവയുടയും, ക എന്നതു ക്, മ എന്നവയുടടേയും യോഗമാണെന്ന വ്ൃക്തമാക ന്നില്ല. എല്ല പൃ്ജനത്തില്ം ൧൩൬ സ്വരങ്ങളില് ഒന്നിനെ
ചേക്കേണ്ടതാവശ
മിക്ഷാകാണ്ഡം
നി
കയമാകയാല് സെരകമ്റത്തിന്ുവേണ്ടി ചില സ യേതങ്ങളെ എപ്പെ.ടുത്തിയിരിക്കുന്ന. എങ്ങനെ എന്നാല്:
ക” 4 അ ക്ക് ടാം ക്ര ക്" 4 ആ കാക് 1൭. ക് ക 3 ഇ കിക് എ... കെ ക വ രോ ംകി।ിക് 4ഏ.കേ ക്് : ഉ കക് ഐം കൈ ക് - ൭ ..ക്ര|[ക് ഒ. കൊ ക് 3 ജു മിക് ഓം. കോ ക് ളു ക്യ ക്ക് 1 ഒന... കൌ
ഈ സരോേംതത്ങാം തന്നെ ശേഷം വൃഞ്ങനങ്ങളിലും സ്വല്പ ൃത്യാസങ്ങളോടു രുടെ ഉപയോഗപ്പെടുന്നു.
9, യരലവ ങ്ങളെ ശ്രടിച്ചേതകു ണ്ടാക്കുന്ന സംയോഗ അംംക്കും അസ്റ്റുതേയടയ്ടു അതിദ്മാലാണ്ട് നിലത്തെഴുന്തു പഠി പ്പിക്കു്ോഠം കവറും, ൭-വറ്റും, ലവനും ക്വ.വറ്റും ൭.
പശ്ശും എന്നു ഇവയെ മാത്രം പ്രദത്ൃകിച് എല്ലാ വൃഞ്ചഹമ്മളി ഖും കാണ്ട് പ്ലുകെടേക്കുന്നമ.
ക്. ഖ് ക്ഷ് ക് പ് ചം ക്വ്
ക്് ॥. ര് -ക്ര് ൪ -: ക്് ക്ര്*
ക" 49. ല് ടക്സ്
10, ഒദറരേയിട്ടോം, പ്യഞ്തനത്തോ ചേന്നേം, നില്ലുന്ന ഒരു സ്വരത്തിന്” ഒത അക്ഷരം ഡ്യുന്ന പേര്. നി അ, ഉ, എ, ഒ.-ഒററസ്വരം. കം പും സം ഫമുന്വു,ജനസഹിതം. ബും ര്യം ത മുന്സംയോഗസഫിതം.
11. ഒരു മബ്ദും ഒരു ചിഗ്്ില് അവസാനിക്കുന്നതായാല് ആ ചിപ്പ് ആ റ ഒടുവിലെ അക്ഷരത്തിന്െറ അംശമായിട്ട വിചാഭിക്കട്പെടും. ജോതിനാല് :ഞെങ്ങറം? എന്ന ശബ്ദം, “ഞു? എന്നും അറം? എന്നും മമമ. രണ്ടക്ഷരങ്ങളാല് ചമ ്പ്പെട്ടതാകുന്നു.
3. 9
൧൨ വണ്ണയിഭാഗം
അള്യസേം ൧
താമഗ എ യിയിരിക്കുന്ന ഗരി: അക്ഷതങ്ങശ നരണ്ടായവയാടനനെ്ട നയ, യതോ ജള പ ലതി
(൭) ത്രീപത്തയാഭന് തതം
(൬) കുണ്ാധിരഥന്നെ ജഷായു! ലി കിര (൪) പാശ്യാമേഡ"ജധല,തഡ്വോധിപയിൽ 12, സ്വരശ്ങളെ മല്ലരിക്കുന്നതില് ഉമ്മ. മാത്രാദേദം കൊണ്ടു" അവ പ്രസവം എന്നും കിം എന്നും രണ്ടുതരമുണ്ട്", ആ,ഇ എന്നപ്പോലെ ഒരു മാത്രനമ്ളപ ഡ്രാസ്വങ്ങറം; ഭലം ഈ എന്നപോലെ രണ്ടുമാതരയമമേവ ദിഘമ്തംം. 9. ്സ്വ--അ,ജഇംമ്യജ (ന) എം ഴം ദീഘം__. ആം ഇടം ഒ (15), (൭൦), എം യ ഐ, ഒ. ൨൫--രാ-മംര്൭ ഡ്രൃസ്വവും, ഭൂ ഹന്ന ദ്ഘവം, ര ൧ ന സ്വരവും മലഡയമൃത്തില് ൭ യോഗിച്ിട്ടില്പ. ഇവയെ നില ത്രെഴുത്തില് ചേത്തിരിക്കുന്നയ്ക് പഴയ ആലാരത്തെ അനുസ രിച്ചു മാത്രമാകുന്ന. അക്ഷരമാലയായമമ ചില കീത്തനങ്ങളി ലും മറ൨൮ഠ ഇവയെ മപ്പയോഗി പ്പിടുള്ള മുകൊണ്ടാണ' ഇവിടെ സ്വീകരിക്കോണ്ടിവന്നതു്. 13, പള്സ്ുമ്ക്കറിപ്പു സംസാഭിക്കുളവ്പാഥം അവയില് ഉ ല്പരേണസെരകഡ്യയത്തിനുവേണി കാരം? എന്നുക്രടി ചേേക്കാ൨ ണ്ട്. അതിനാല്. അകാരം എന്നു പറഞ്ഞാല് “അ?” ഫന്ന അക്ഷരമെന്നും
ി ഇകാരം ന 1] [0 മുകാരം ി റ് ി പ്രകാരം [1 പ്പ് ലകാരം [1 ല!
അത്ഥം ഗുഫിക്കണം.
രിക്ഷാകാണ്ഡം ൧൧
11. ഗ്രസ്വമായ ഉകരം രണ്ടു വിധമുണ്ട്, ഒന്നിനെ ഗുരു പരു? ഇത്യദികളിലെപ്പേമം! സ്റ്റ്മമമായി മൂറന്നു ഉച്ച രിക്കുന്നു. മററതിരന വയസ്സ്" “പാപ്പ? ഇസ്ലാഭികളിലെപ്പോഘേ ഒരുറംപലിവോടുമ്രടെ അറു ്യമായിട്ട ഉ ലൂരിക്കുന്നു മ ൮൧സ്വ സ്വരങ്ങളെപ്പോഖെ സ് പ സ്ലമായിട്ടച്ചരിക്കുന്ന മന്നുംമാതിരിക്കു ൽ പിപ്പംം എന്നും, ഒ ംവലിവുഷ്മ, രഭാംമാതിരിക്കു ഷം. ₹എ സംയ ചേരുകറം'
15. പ്ൃഞ്ജനത്തില് അവസാനി ന്ന ശബ്ദ്മദ്ടെ ഒ, പില് ഒെയ്യേം സധ്യത കാര. പേത" അവന്മ സ്വരാന്തത് ഭാക്കാവണ്ട്'. ഏങ്ങരന---
കട് വാ തേയ് യി ്ി കവാ: ടാ കുഞ്ചു [ത [നി ി ദ്യ മെമ" കെ ബെള്ളം | രി പി ന പം പ്വവു" ആ പാവ് ₹ ൭ ടട ലം കണ് നി ( ത് കര നു കാത്തു" കല് നി [ന മോഴ വ്രിരുത് 5: പിയ്ക്ക് മോ” ടട | യു മേ 5 ത നം റം കീ ളു മി ിി ഴ് ടു കമ്പ കറ് മ ലയ ലൂ ട് ട് 1] ിി
മേല് കാണിച്ചു ഉദാഹരണങ്ങളില് ണ്;ണംര,റ,ല,ളഗ ഈ ഏക്ഷം ദാം മാത്രം സാവൃതം കൂടാതെ തന്ിയേയും നില്ല മെന്നു സ്റ്റുഷ്ടുമറകുന്നു ഇവയുടെ ഈ പിശഷത്തെ ഖമ്മി രാ വേബിയാണ്ട് ഇത്രയം പ്യയനങ്ങംക്കു ചില്ലു ഏന്നൊരു വിശേഷാല് പേര് ടൊ വകുറ്പ'ല് പറഞ്ഞ്.
ഈ ഉദാഹരണങ്ങളില് നിന്നു വേറെ ഒന്നുൂടി ഗ്രഹിക്കേ ണ്ടതുണ്ട്". എരന്തേന്നാല്-- ചില വ്യയഞ്ചനമ്മറം സവ്വേതം ലേ അ്ധോറം ഇരട്ടിക്കുന്നു, ചിച്്ത് അശുശ്രദാതെ ഒ ത്തന്നെ നില്ലുന്നു. ഇതിന് ഒരു ബയമമുഴ്ടട്. ഭീഘത്തിന്ു രണ്ടു മാഇ യെന്നും ഡ്രസ്വത്തിനു ഒരു മാത്രയെന്നം മുന പറഞ്ഞല്ലോ, ശ
& സംപൃതത്തിനു ചിച് അതയുകാരമെന്നം വിപത്തു മുറവുകാരമമന്തം പെര് കൊടുക്കു സ.
ി വളിിജമം
ടിന മാത്ര ഒന്നേ ഉത്ത കില് അന്ത്യപ്യങ്ചനം ഇരട്ടിക്കും. ഒന്നിലധികമരണ്ടമകില് ഇല്ല. ൪ ലുക്ക്, തജ് പൂ് ള് നല്ലു ഫുകമാതരകം ലക്, കരട്, മാന്, വിറ്റ്, ാല്പ്, അധേകമാതൂകം. ഏകമാത്ര ശബ്ദങ്ങളുടെ അമു വ്ൃഞ്ജഗം ഇട്ടിച്ചേ ഇരി ക്കു എന്നല്ലെ, മര്! ധൂ. അനേകമാത്രകശബ്ദങ്ങളുടെ അന്ത്ൃദ്യ ഞനും ഇരട്ടിച്ചുക്രടെന്നു ഇതുകൊണ്ട് മേരെ.
10. അം, അഃ എന്നപോലെ സ്വരങ്ങളുടെ ടുവില് ലേ ഒന്ന ഉ ല്യാരന്ന്ങാംക്ക മാാസ്ത്്ച അാംവ കം തന്നു: ചിപ്സും 0 ന്നും പേയകഠം., ഇവയില് അജസ്വാരം മകാരത്തിനോടം, വി. സദൂം സകരരത്തിനോടാം, പ്യാരണത്തില് യോജിച്ചിരിക്കും. അ അസ്വശരം ഭാഷയില് ധാരാളം ബ്പ്പൂന്ട്; വിസറ്രും സാസ് കൃത പഠശ്മളിലേ മ
ച -അവന്മം, കലം എല്ലാം, പോം ്തയസ്ചുരം ഏഖം ഹരിം, ഗോ.വിസ്ധ്യ്ം
11. പൃങ്ടനക്കാം താഴെ കാണിക്കംപ്രകാരം വേര്തിഴി ക്ഷപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
കം ച്ച, ശയ ഘഒ. വറ്റും. ച,ഥര, ജ ത്ധ; ഒ, ടചഖവന്റും. ടം ം,ഡം,ഡ,്ണം ,ടടവറ്റിം. തൃ ഥം ഒ. ധ, നുണ ---തവമ്ും. ി വഫ, ബബ, [ [ നാപവശഗ്ശും.
തയ വ, ത, ൨, ലഭ, -മഭ്ല്യങ്ങം. ശവ), സഫ നാശുഷ്ടാക്കറം 18. കവഗ്സും മുതന് പവറ്റും വരെ ഐയട്തു വന്സ്റമുദ്മ അഞ്ചുവറ്റുങ്ങളിചെ വണ്ണ്ണങ്ങറംക്ക ക്രമേണ പകം, അതിഖം, ഴം ഷം, അറദംറാസ്ധികം എന്നു പേരുകറം, കം ചട, തം പരം. ഖം രു ഠം ൨, ഫ--അതിഖരം. ഗം ജഡ, ദ, ബ--മുമ ഘം, തപ ധം ഘോഷം.
അ, ഞ,ണ, ക മഅനുനാസികും. ണ
രിക്ഷാകാണ്ഡം ഹന
ഖം കടുപ്പമുഭളയ്യ്, മാടി. ഖരത്തേശമാം അധികം കുടു പ്രരമമ. ത, 9 മാര്ദ്ദവമുടക.യൃ, ടാം മുഴങ്ങുന്നതു അരികും മൂക്കിന്റ സബന്ധമുദ്മ സ്റ്; എന്നു ഈ പേരുകാം അന്പത് അ്ങളാകുന്നു ഇവയരട ഈര സ്വഭാവം സൂക്ഷിച്ചുലരിച്ചാല് ്ുഷ്ടമന്നയ്മുമാന്്*. പുട്ട്റുവ്യയനകാടുിരിഭാമത ഇ, മം ഭൂ, എന്ന സ്വരങ്ങളോ; ഭയോഴിച്ചിഴിഷ്ക്കുയാല്. യ; വ രൃ ര്രില, (ഭ) ഇതുകളെ. മര്ധ്യങ്ങംം ഏസ ൨൩.
ക്കം
സറഥാനഭേോം
10. പ്ന്്ങളുദെ രത്തവം കണ്ണനാടുത്തില് മ്മ തന്തി പോലെ സഇഴിക്കുന്ന ചല സിരകളില് ക്ര ശ്വസവധയവിനെ പ്രേടിപ്പി.യാലംകിപും മഖത്തിലുയ പ സ്ഥനം കരടി ആവശ്യപ്പെട്ട കയാന് വ്യു റംക൭ സ്ഥാ ദം ഒദവാകുന്നു. സ്ഥാന ബമാവയ്ക്കു:--
൧) അ,ഫ, ക വ്്രം ഇവയ്യ് കണ്ണ (തൊട്ടെ),
പി ജംയം രം പവം അവ്യ തല (അണ്ണാക്കു).
ബ) ൭, പ വറ്റും ഇവസ്ുംം രാഷ്ടം (പ്),
രു ഭൂഷ,, ര റ വറ്റി ഇവയും മു്ധാ(മേയത്തെണ്ട).
൭) ൭,ല, സ, ത ല്ലം മുവയും ഒന്യം ( പല്ല്).
൬) ഏ, ശക കണ്ഠതാല. (കണ്ജധും താലവും)
കു ഒ, വക്ക്" കേറ്റാം.
൮) വകാരത്തിന് ഒന്തോധ്യും,
൯) ഞാനാസികങ്ങഠംക്കു സ്വസ്വസ്ഥാനങ്ജാംക്കു പുറമേ ണാസികുഡ്യം.
ഈ സ്ഥാനങ്ങളെ പ്രമാണിച്ചു വണ്ണങ്ങദ്െ കയം എന്നും തം എന്നും, മാഷ. എന്നും, മുട്സ്യം ഒടിന്നും, ര്യം എന്നം ്യൃവഫരിക്കാവടിട്.
80. അ വണ്ണും ശരദ്ധമാഷ കണ്ണൃത്തിനു പുറർമ താലദ്യ മായിട്ടും, ഓഷ്്്യമായിട്ടും കൂടിയണ്ട് . താലപ്യയം എകാരത്തോടം പ് ൽ കകാരത്തോടും ൭ ധു-രണത്തില് ഏഏകേശം സ്ാമ്ൃമുക്ള.
ക്കും.
ഹര് വദ്ത്ററവിഭാഗം
കൂടാ; ണപതിടതശണപതി താലവ്യം ം അജം അജയമോിം രാഷ്ടം
ി തടയുന്നു തയു - താലവ്യം
തടവുന്നു തവും --മാച്ച്ം തരം വാക്കുകളുടെ തടവി ല് കോംക്കുന്ന വകര മല യാളത്തില് അകാരമംയിട്ട മാ. ഈ മാതിഭിയുമളവയന്ടേ പ്രാ യേണ ശബ്ദാന്ത ത്തിരല താവവ്യത്അറം എഏഴദസെയെന്നാല്---
തമിം മര്ാളം. [ലി മ
[ചി ക്ട തയോ വി
21. ഭു ഓ എന്ന സ്വരക്കഠം ഓാഷാശബ്ദങ്ങളില് ഇല്ലം ത്തതിനാലും അകം ഓണ്സറ ൃത്മലവ്യങ്ങളില് രണ്ടിലും ചേരു തിനാലും ഭാഷിലെ സ്വരമ്മളെ സധോഭണയില് രാഷ്യച്യങ്ങ ഒന്നം, താലവ്യ്യങ്ങമെന്നും പൊയ്തുവെ രദിനങ്ങളായിട്ടു പ കും
താവപ്യക്ങറം--അ ത്മ ഇള വ്യ ൭.൭.
രഓാ്്ശധം--അ ആതു ലമാ
22, അതിലഖരമൂദുഹ്വോഷ അലം, ഉുനാഷ്കാക്കളും സാസ്ക്ൃതവ തലുടളാചന്നു. ദ്രാവിഡകടംഖെത്തില് ചേന്ന മലയാ, ധാാത്ുക്കളില്യം, ണാമച്ചതുതികള്ിചചം, അഭിനാല്ം, ഈ വന്തം കരാണ്ടന്നതല്ല. ഈ വണ്ണ്ണങ്ങാം ചേന ശരബ്ദ്ങളെല്ലാം സംസ്തൃ തം മുതലായ ആയ്യഭാഷകളില് നൂന്നു സപീമരിക്കപ്പെട്ടവയാ കന്നു.
തി
അല്യസോം ൨.
ടം കാജ എഴുതിയിരിക്കുന്ന ജോഴികളിൽ പ്ൂറ്റമോം അനുസരിച്ചു അത്മ ഭമമമു്നന്നെ കാണിക്കുക
[ (് ്ം (പ) ] പ (് ഷി ടു്
ശിക്ഷാകാണ്ഡം ൧൭
൨. താലവ്യം അകാരദധില് അധസുംയിക്കുന്ന വാരരകക്്ട് ആവ "ഡാ അറം എ?യ്കക..
൭. കനറ യയരവും, മന്ത്യമൃുവം, ഭാഷ യഘോകവു-, താലവ്യര്നുയാസിക പും ിദ്ധഷ്യതിഖരവും യയ രി
ഒ പ്രാവുസ്തക്ടിലെ ചയ വകപ്പു എട്ട് അതില് അടങിട്ട്ള ഭാഗ്യ ത്റങ്ങലെ തിരി ഭത്തേറക്കക.,
. ൭. താഭധ കാണിക്കുന്ന വാകയില് ഉചച്ചാരണഭസകദ്യഥിനു വേണ്ടി ഡു
ഭപ്പട്ടത്തമപ്പം അടയാളങ്ങളെ പൌത്നി്ുക.
(ട്) കാലുത്ടി വീണു. ലിറകുകൊണ്ടുവയഗാം
(൨) ഏന്നാല് അയ്ക്ക സാധിക്കയില്ല,
(തു രാമസവശി ബുഭ്ധിമനോണ്'; എന്നാ വന്മ പഠിത്തത്തില് ജായാ
1൭) മിനന്നേതെല്ലാം പൊന്നല്ല, (൫) ഭവയിലത്ത കുടപിടിക്കുന്ന
ശമഖ്ദവിഭഗേം,
22, ബ്യ കുട്ടികാം എളുപ്പം പഠിക്കു" എന്ന വാക്യ തഅില് നാല പടങ്ങാം മുഠ:്ലുടിടടണ്ട്. ഇവയില് ഒരോന്നും ഒരോ ജംതിയായിരിക്കുന്. 'കൂട്ടികുറം" എന്നയ്ക്ക് ഒരു വസ്തു യിനറെറ പേരാകുന്നു; നൃ" ൭ സ്ക്ൂധിപുള്ള. തുതത്തെ ഖു, ഒിക്കാണിക്കുന്നു; “പഠിക്കുന്നു' ആ വസ്ത്ര ചെയ്തു ക്രിയയെ കുറി ഒന്നു, എളുപ്പം" ആ ക്രിയയടെ സ്വദാവത്തെ പറയുന്നു, അ ല്ലെ ിഷ അതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന. കുട്ടികഠം എന്നപോ ലെ ക ച്യ്കീവിഒ 9൨ പെരായ ശബ്ജം “മ ആകുന്നു. നല്ല എ പോലെ ലഷ ലദ്യധില്് കരിക്കു ഗുണങ്ങകെക്കവിക്കനാം ശഖ്ജ അം കേക എന്നു പേര്, പഠിക്കുന്നു എന്നതുപോലെയുള്ള. ഒര കരിയ തആഅക്ഥാമയി ഉ 0 ശമം ഇതി ആകുന്നു. എളുപ്പം ഫന്ന പ്പോലെ കരതികകെ ചിഴശിച്ിക്കുമു ശങ്ജങ്ടര്ംക്ക് 'കഅല്യയം' എ നനു പേര. ഇതിന പുറമേ ജല, ഓഫ, ്ലീന്നും മറ൨൦ പോലെ വസ്ത്രയാഭി വികാരങ്ങളെക്കുറിക്കുന്നജും മറവുമായി ചില ശബ്ദുഭ്ജറം ഉണ്ട്. അവയ്യചം നിപാതം എന്നു പേര്. മം. കതി, ചഷകം. നിപഥമം. അപ്യയം. എ്ലീന്നു ഇപ്രകാരം ശബ്ദ അങറം അദ്യ വകയുണ്ട്. ഇവയുടെ ലക്ഷണങ്ങളും ൭ഠ0.പിരി വുകളൂം മുറസ്ത്ചച താഴെ കാണിക്കുന്നു.
ഴി] ശബ്ദവ ഭാഗം
24. ദപ്ലമ്കിന്ത്ധേൊ, ഴഞ്ഞിോബെം, യ്ക. പയ ബ്ലോ, ഗാമ
യന, കുത്ര, രാമന് കൃഷ്ണന് മുതലംയപ ഓമമാ ദ്രവ്യ ുടെ പേടാകയാചുംയ അഴ്കം, നമ്മ, ഗിടക്ക, ഡിഡ്റ്റിത്തം മുതല യവ ഒരോ ഗു ബമ്ങളൂടെ പേരാകുയാലുദ്ടു പപ്പ്പം കളി, വരവു്; കൂറെ മുതലായവ ഓരോ ക്രിയകളുടെ പോരായാലും നാമ അഅംക്ക് ഉദാഫരണങ്ങാം ഞുകന്നു. ദ്രവ്യത്തി ന്രെറപ്പേരയേ നാമ ത്തിനു ദ്പ്യഥം ല്യം ഗുണത്തിനെറ പേരായ നമമത്തിയ ഹു ാകം, എന്നം, ശ്രയയുഭെ പേരായ നാമത്തിനു ക്രിയാനാമം എന്നും സംജമ്മകാഠം ലൊയ്യ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു,
അഭ്്യസം ൩.
രാഗ കാണിക്കുന്ന വാകൃങ്ങളിക മപ ഫലരയല്ലാട എടുന്തുക. കിക്കും.
ത മിക്ക കോപഫേയങ്ങളില് ഒന്നായി തീരുന്ന. ന്ന സിക വേഗ കോപമുതടവിക്കുന്നു. ചി യില് ബ്ധിരാന്ത കോപപമുണ്ടായിഒയന്മ വാം ഏന്ിവും അവന് തന്റ വി വേകം സിമിത്തം അയിഷ പ്രകരിപ്പിക്കന്നില്ല. വേഗഭില് കോപം വരാതിഭിക്ക യെന്നുമ്ളയ്ക അരധ്യാപകനാഷം റവം ഇ്ടായിരിക്കേ്ട മുഖ്യ ഗുണങ്ങളില് ന്നാ കൂന. ദോഷ കോപം വേഗമരിക അറിയപ്പെട്ടു. അതു അവില് ക്ഷം ണം ഇത്ഭയിച്ചു ജ്വലിച്ചു അവന്െറ മോഷതത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കന്നു.
96. ദ്രവ്യനാമം, ഗുന്നനാമം, ക്രിയാനാമം എന്നു നാമടദ മെ മൂന്നയോ തരംതിര പ്രതി ദ്രഡ്യനാമങ്ങറംക നാലു അവാന്ത തവിഭാഗങ്ങാം കുണ്ട്. സ.ജ്ഞാനഗമം, സ്മാസ്കനാമം, മേയും, സര്ചന്ഥമം എന്ന്.
രാമസ്വാമി, കൃഷ്ണന്, ഗോചിഡന്, ശാ, നാണം, കൂണ്ടി ടാന് എന്നും മറവം നാം ഖാരോരുത്തനെ വിളിക്കുന്നു മന ല്യ്യ൯ എന്ന വെറഃപ്പ൪ര ഇവക്്ലോപേക്ം ഒരുപേലെ ചേരും. അപ്പുകാരം തന്നെ തിരുവനന്തപുരം കൊല്ലി, കോഴിക്കോടു. മദ്രാസ്, ബോഡോ മുതലായ പേരുകഠം ഓരോ പസ്ത്രയിന്റ പ്രത്ത്േക സംജഞ്ഞകളാകമ്ങു ഇവ ഒക്കയും പട്ടണം ൮൫ ന്ന മരു പേരില് തുംംപ്പെടുന്നു. ഇക്കാണ്ടിച്ച മുദാഫരണങ്ങ ള്ലെട പ്പാലെ ചെംതുപെ പരധ എന്തുത്മാടക്കെ ചെരുന്ന അറുയഗയ
രിക്ഷാകാ്ധം ലി
പഴാശ്ഥം 1 ജാതി? ആ ജമതിയി് ഉര് ച്പെഴുന്നു ഓരോ എണ്ണും മല ബ്ൃക്ത അതിനാല് മഷ്യനം, പട്ടണവും ജാതി; രംമസ്വറ മി മുതല്പേരും; തിരുവനന്തപുരം മുതലധയത്രം മുറയ്യ്ഛ" അതി ലെ പ്ൃൃക്തികഠം. ഇനി ഇര ജാതി വ്ൃൃകഴിഭേദം ക്ലിക്കുന്നതിനു സെരകന്റ്ു മില്ലംത്ത ചില പമാത്ഥ ങ്ങളുണ്ട്. വെമ്ള.-, മണ്ണ, സ്വള്റ ആകാശം. വാന മുതലാഷവ ഈ മാതി ര യാകുന്നു. ഉവയ്യ്ട: ൨ ജ പരില്ല്ലിന്നം (ഇത്രയെന്നു ഒധളവു്മ യ്) ആയ ത്തകൂതിനി യമമില്പത്തേതിനാല് പൃക്തി യെ കല്ല ചുംല് അതിന്നു വ്യവസ്ഥ യില്ലാതെ പോകുന്നു. സ്വള്ത്റുത്തിനെ റ ഒരു കഷണം ഒരു മഞ്ചാ ജിയോളം ഇരിക്കാം; മറ ന്ന മരു ആനത്തലയോളം ഇയുന്നു എന്നും വരാ.. ഇതിന്മണ്ണും ഒരുകൈ വൊ്കവും സമുദ്രന്തിലെ വെക്രം വ്റീല്ാം ശൂടിയ ൦ ഒരുപോലൈ വൃക്തിയെന്നു പറയേ ഒ്ടിചയും. അത്തിനായ ഈ മാഴിരി വസ്തം രംശി (സമുഹ) രൂപങ്ങളാകുന്നു; ഇവയി വ്യക്തിക്കു ഭേംില്ല. 99. ഒരു വ്യക്തിയെ പേര.യയ്ക്കു സജ്ഞോനാമം. ഇം.തിയവന്തചുരം, പരിയാധ “മന ദേവന്മച, മലയാളമോ, ക തികം കം പ ഷ്പ ക്കി
ഇ. മരു ജാതിയെ കുറിക്കുന്നുതു സാമാസ്ല്ന്ാമം. ദാ: ംപടടണംം ജറി രല വത്തമനേകുടധാസ, രോ, ആം പരം ആവ സച. 99, പ്ൃൃക്തിഭേദം ഇല്ലാത്തതു മേയനമേം. ഇ, പൊന് ഡമ്മി വം, ആകാശം, “ഗം ആ, വയില് ഭവ കം തട്ടം പാടി
99. സധനാമം ഏന്നു” ഒരു അന്യാദൃശമായ വിഭാഗമാ കന്നു. സദ്പത്തിാ്റദം ഗാമ്മഥകന്നശു സര്പഗാമം, നാം ഒരു പസ്ത്രവിനെപ്പുററി സാസാരിക്കുമ്പോഠം അതിന്െറ പേര് പി ന്നേയും പിന്നെയും ആവത്തി ഭതിരിപ്പാന് വേണ്ടി ഒഷേയില് സ്യനാമങ്ങള്ടെ പ്രയോഗിക്കുന്നു. പര്ചംം അക്ക പറമാറു ത മി നാമത്തുക്ക മിക്കം:
1 ജാതിക്ക പ്രി 9 ലക്കി ഥി4സ്ഥ്ധി
രവ ശബ്ദുവിരാഗം
കുഭം... രാമസവ-മി ന്യു ബഭ്ധ് മാക അവന് പ്ലാസി ടന്ന മാണ്ട് പറി ത്തിഷ അവയ വളജര തരര്ധയുണ്ട് ഈ വാക്യത്തില് “അവന്, “അവന” ഏന്ന പടത്മാം
അടുത്തിരിക്കുന്ന “രാമസ്വാമ ഠെ" പരാമശക്കയാല് ആആ പദ ത്തെ ആവത്തിക്കതെ ഇരിപ്പാ൯ ഉപഭയാഗപ്പെുന്ത സദ നാമങ്ങറം എന്റ നില് ലു മഞ്ങന്നതിബാല് അധയ്ുക്് ഒരു പട്ടി ക താഴെ ചേത്ത ഒന്നു,
൧. എന്. ഉത്തമസവ നാമം ൨. നിന് മദ്ധ,മ [റ ൩. അ ര്. ഇ കുട്ടേഴുത്തു അല്ലെയില് ി [2 പവേചകസ റ്വനാമം ൬. രു" ൭. ൮. ര വ പ്യപേക്ഷമം ൯ ഏ ൧0, ആര് വിക മം ൧൧ ്റുത്തു ൧൨. ചഘ [| ശട ൧൮. പ്ല ൮ നാനാ സധ.ധാഗഥം ഛര്. ജന്ന പിര്ട്ട്ഡൃവാച് ൧൫. ഹ്ലച്ഛം ൧൬. ഒക്ക ! ലി ൧൭൦ താന് സ്വവചി ൧൮. മിക്ക അംശവാലി ൧൯. മ൨൨. ബസ്ത്യാത്കും ൨൧. ഖലു അനാസ്ഥവോചി അാഭ്യസേം ര് താഭഥ കാണിക്കുന്നു വാച്ചില് സറിാമമ്മമെ തിദികാഴ്ച്്് അവ തൂനാമങ്ങള പരാമാിക്കുന്നുനയാന്നു പറക. ക. രാമം കൃഷ്ണം ചങ്ങായിരാരായിയുന്നു. ഒരു ടിവസം രാമന് കൃ
ഭ൯റ പുസ്തകം ഏറു” ഭളിച്ചുവക്ഛിരുന്നു. യ്ക്ക അറിഭിട്ട് അലയോ$ കൃഷ്ണന്
ശരിക്ഷാകാണ്ഡം ൧൯
ഇനന പഞ്ഞ: നയി ഏന് പസ്ത്കം ഹട്ട് ഭളി വ്യവച്ചിഭികനെംക് തആഅയ്ക്് എന്നെ ഏപി അമളുന്നാകില് ഞാന് വാഭ്ധ്യോളചപറ ക്കയുതന്ന അ ശ് അനുന്ഥവായിത്തിയം,"?
൨. എന്നപത്രന് വനുത്തിനപേ യാല് [1 തംംസ്മൊന്തിനവോണ്ടി* ജി ന്നോടകൂടിട്ടപോയന ഞാനും എന്നാല് മോതി (ദി താനം)
ജം ഉത്ളിച്ചറവു പുരോ ചനയര് പാര കളി യെഴിവു പിടിദ്യ കരത്ികു; കള്ളതയളി തിരി പയ കാലനമവഷടെ പിറകേ കടി ജമത്തില് ഒചന്ുകതതി , , , ഭതമേയമിവിടെ പാക്കു നമെന്ത് ക. കതി യത്തക്തടി കരിമുന്ടനികടെ വിരി ശിം... പരാശംകട്ടി ഖി ചഥ ത ശേ ണക കൃ
ര ഒരുന്തയ തര ഇടി റ് ഏനക്ടത്തും ഭൂവി കണ്ടുയിരിക്കുന്നയ്ക് സഖ്യത അ ഭസാഴക്കയ ന ഷ് വരം മുട അ നവിക്കുരമന്നുകതമി ജൻ ന്ആര് ഇഴയും അടിക്കുന്ന "അയി തമന്നക്കം
൫. ഇത യാത്തിയുടള ലു പനാതത്തി നകം ഒരു പരിത ഇണ” ആയയ്് ആ പനത്ഥം എതു സ്തീ രിയി പായി നടനും അഴ യിരി എത ഭു പ്രിപിവ്വുവേന്നം ലതികയെ വു് അതു ന ഗ്രിച്ചികകുന്നഴതാ യമുക്ക കണ്ടു ടിക്കാനുമ്മ തോ ആയ ഏഴ മും വിവരാാകുന്നും
ഖം ക്ഷയാന്യ്മിറ ലാം മയം സമേ സംഘരക്തയല്, സത്തുകായു വിചികിററിരങ്ങളി ല് കിയ തിയതുാന് പുരാണം
൭. രാജാ .പ്പിയംഡര്നയാടം അരാസൂയയ-ടം.. ലതാന്മം യ്അട്രട സല യിച്ചു കാമത്താന്നു ചാരി ക്ക്ടരയാ?"! ചി കന്തമൂസ ധിവന് -
വി ഗദയാ? ഫേ ബ്ലേഫിത! ഇരി...” അന് സ്റ്റേഫിതമമന്നോം ചിളിച്ചതു" ആട്ട, പമിവ യി വികി പ്യപരുന്ന ഭാമ്യാണയ്റ്, ഇതു മറയാന് പ്രാരില്ലറഞ്ച ഭയ വച്ുത്തപടിഡായിരി ടന്നു എഏഴന്ത നാല് ഇടയുള്ള യന 0 ഒദ്വ ഭാശ്യഫിനുന്നു മ്ല്ലേഥി മനതന്ുന്നും ൭:൮൦ മേന്ിപറയാമോ? ഒ! മുരദഷ്ണരാ! ഘ ഷാ ഭാസ്യഡിയയ എത്ര ശധിതിരത്ത യി ടി ..ന്നു. ഭാ്യഫീയനായ മഫാപപി ഏ ചിക്ക പോയാലും നയം അളം അവയെ വിഭാ പിന്ത്ുടമന്ന. അവന് എ തുതമെന്നു മചയ്തകാലും അതിന്റ ഫ ൦ കരു വിധത്ത ലൂം തടുക്കാന് പാടില്ല ോമാഭായി വിക്കുന്ന ദരം സ്വസ്ഥം ചെയ്തുന്ന ൨ അവരമ്ല്ലോം ആ രനാ പരമാര അളായും യിരുന്ന.
നാമവിഭാഗപ്പൂട്ടിക
൧) സംജ്ഞാനാമം ൧ ദവൃനാമം ) ൨.) സാമാന്യനാമം ൧) മേയനാമം “ രി സവനാമം ൨: ഗുണനാമം ൩. ക്രിയാനാമം 80. ന്ത വെ ചധമികിക്കന്തെത്തെ ഒഴ ച്്്ത്തി ചെയ്ത അ ചെന്നാ 2 ഒരു ക്രിയമേ കഠിക്ഷ്ധാത്ു് “ഉത്ധ? കളിക്കുക ൃറങ്ങകം നില്ക്കുക ചാടുക മുതലായവ ഒരുവ ഏദ്മപിധത്തില് ഇടിക്കുന്നു വെന്നു കണിക്കുന്ന്ു അതിനാല് ഭവ കൃതകളാകുന്നു ഉണ്ടം, കരിാകം അഭിക്കകം പിരിക്കുക മു തവംയവ ഒരു വസ്തരവിനന്െറ പ്രവൃത്തികളെ കുറിക്കുന്ന അതി നാല് അവയും കൃതികരം തന്നെ. ശൃതികഠംകമ “കരിയപ്പ? മെ അം പേര് പറയം. [1 കൃതികുരം ദല പലമാതിഴി ഉറംപിഭിവുകറം ട്. അവവെ താഴ് ിപദികാന്നം
(൧) ഒന്നു ഒയു സ്ഥിത്തയിലികിക്കുന്നപെന്നുക്ള. ക്രിയ ക്മമില്ലാത്തതിനാല് ആവക ശ്രിയകെക്കറി ഭന്ന ശൃതികാം അകഥ്മകാം അതിനാല് ഉറഞ്ഖകം കഴിയ്ലക, ന ല്ല മുനലയേ വ അകമ്മകങ്ങംം ഒന്നു ഒയ പ്രവത്മി യ ചെയ്യുന്നുവെന്നു, ്രിയയ്ലച്ച കമ്മമഭള,തിനാ൯ ആ വക ക്രയരയ കുറിക്കുന്ന കൃതി കഠം സകമമകങ്ങാം അതിനാല് ഉദരം. കുടിക്കുക, അടിക്കുക, മു തലായവ സകമ്മകമൃതികളകേന്നു. ങ്ങനെ ആയം പ്രരാണി ക്ലൂ സകമ്മകം അല്ലെങ്കില് അകമ്മകം എന്നോ ജുവകു വിഭാഗം.
(൮) ഒഓടേകം ഓടിക്കു; നില്ക്കും നിവത്തുക; കാടകം കാ ക്ക; തിന്നുക, തീറ൨൭ എന്ന മട്ടില് എല്യം ശൃതികുഠംക്കും ര ്ദൂമാതിരിതുപങ്ങറം കാന്നുന്നാന്ദു , അതില് പപ്പേരണ ക്രടാ തെ കത്താവയ തനിയെ ക്രീയ ചയയ ൩ ഇടങ്ങളില് ആലയത്തെ മമ തിരി രൂപങ്ങളെ ഉപയോഗിക്കുന്ന, കത്താവു മറെറായവനന്െറ ന൪ബ്ധപ്പ ലാരം ക്രിയ ചെയ്യുന്ന് ത്തു രണ്ടാമത്തെ മാതിരി രൂ പരലദറം വയന്നു, അതില് രാടുകം നില്ക്കു, മുതലായ വെവം ക്ര
ശിക്ഷാകാണ്ഡം [17]
തികം കലകൂതികാംു ഓാടികം, നിവത്തുക മുതലായ പ്രേരണാ ത്ഥം രര മമ പ്രയാ കകൂതികാം ഇങ്ങനെ പ്രകൃതി പ്രമാണി ച്ലു കേവവം അപ്പെതി ല് പ്രയോജകം എന്നു" രണ്ടാമത്തെ ...വി ഒ:ഗം,
(൭. ഇനി പില കൃതികഠം അത്ഥം നോക്കന്നതായ കേവലപ്പകൂതി! തന്നെ എന്നും രൂപം നോക്കേന്നതായാല് പ്ര യോജകപ്പകൃതി എന്നും ഭതന്നവന്നവജായിണ്ട' . പ്രയോ ജക പ്രകൃതി മാക്കുഷ്വോറം ഗിക്ക കൃതി ഠം ഴം ചാ" എന്ന പ്രന്ത്യയം ചേഴക്കണതമന്ന് മുന്നു ദാഫരണങ്ങ രക്കാണ്ടു്* സ്സഷ്ടരണേപ്പൊ ഭശ്ജനെ അത്ഥമോം ശ്രഭാതെ “ക്ക” എന്നു പ്രത്യയത്തെ പേ ക്കോ്ദുന്ന കേവവപ്പകൃല് നിലെ കൃതിക ചിട എന്നുപേര്. ഇന വിശേഷ്വിധി ഇല്ലാത്തവ ക്കുക മിക്കാ
തുട; കാരിതം രരകാനിതം പ്രയോജകം കേര്ക്കേന്നു 1] അരപിക്കുന്നു ്ിചക്കുന്നന ധൂ ചാളിപ്പിക്കുന്നു പിടിക്കുന്നു പയിയുന്നു പിടിക്കുന
ഇവയില് കാരിരുഭള് പം പ്രലോജകക്കളില്യം : ൧൦ എന്ന ഡ്൮ ത്യം, ഒന്നുപോലെ ചേന്കംണന്ന ദ്, എന്നാല് കാടിതങ്ങഥം ക്ക, പ്രയോജകമത്ടറംക്കളമ തുദപംലെ, പ്രമപ്പരണയാല് ലെയ്ക്ക എന്നുമ്മ. വിരേസാത്ഥമിവ്റ, ഇത സ്വദാചം പ്രമാണിച്ചുള്ള. വ ഭാഗമാകുന്ന.
(൭) നാലാമത്ത പ്രാസ്പ്ം പ്രമാണിപ്രൂത്തു വിഭാഗം. ന മ്മുടെ ശീരത്തില് മടല് പ്രധ നവും ശേഷമുളള കൈകാല് മു തലായവ അതിന്െറ അംഗ ങളും ആന്നെന്നു നിങ്ചാം പല പ്പോഴും പറത്തുട ഒട്ടിട്ടുണ്ടച്ചേം. അതുപോലെ വകൃങ്ങടിലും ഛില പരഭങ്ങാം പ്രധാനു ഭാകം ൭൨൨ പി പക്കം അപ്പധാ ങ്ങളു. ആകന്നുംവന്നു പൈയാകരണന്മ ൪ പറയുന്നു. അന്വ ജിക്കുമ്പോഠം മ൨൨ പദങ്ങറംരഭാന്നിന്നു. കീഴഭങ്ങാത്ത പരം പ്പ ധാനം. മറൊനന്നിന്നു കീഴടങ്ങുന്നത് അപ്രധാനം. ഈ വിധം പ്രംധ മു. കൃതിക്കു ചരാതികൂതി അല്ലെയില് ഭദറപിന ൭ അ പേര. അപ്പ ധാനകൃതിക്കു കട്ച്ഷ്കൂടി അല്ലെത്ില് 4. പറ ചി എന ചേര.
ർവിഷമ ന്നുമുകൃതി എന്ന മിര് റിൽ പേരാകുന്നു" മുഘയികട്ത രിയ [പ്രധാനപ്പ ഡ്മ കൂടി) 2: പറി പറയ (മര മാന്നികഷ ആ രയ ്ചുനില്ക്കു ന്ന] യി.
൭൨൨. നാമപികാഗം
ഉദാഃ... മുറവവിന പറവവിന യ്ക്കു പി ചയ്ക്ന്ന ണ്ട കണ്ട പോകുന്നു പോകുന്ന പേറകാവന്നു പെൌകാവന്ന പോകണം പൊകകേണ്ടും
(രാമന്, തിരുവനന്ത പുരത്തേക്കു പോകുന്നു. എന്നവ ത്തില് പോകേന്നു എന്ന കൃതി മറെറാരു പടത്തിച്ചം കീഴട തെ പ്രധാനമായി നിന്നു അതിനാല് അയ മറവ വിനയ കുന്നു. *തിതവനന്തപയരത്തേഷ പോകുന്ന വരമ. ? എന്നു പറയ സ്വേദം പോകുന്ന എന്ന തതി വഭമത്തിനു വിശേഷണമായി കീ ടങ്ആനതിനാന് പറവടിനയാകന്നു ഇതു പോരല പ്രാധാന്യവും അപ്പഡാന്വവു൦ കാഞ്ഞ
ഇവയ്യം' നന്നി അലാന്തരനിഗങ്ങള ന്ദ്. അവ യെല്വറം ഇസിടെത്തരന്ന പ്രസ്തനിക്കനില എന്തിലും പറ൨ റിനസ്തം മാത്രമെ ലം രള അവ ന്തരദേദത്ങളെ പറയേണ്ടി യിക്കുന്ന. രത കൂടിക്ക നീഴടങ്ങ്ന പറവറിന പിനയെച്ഛർ
ഉദ: - പഠ, "യരുകളിവു ജത്വഭി.
ഇവിടെ 'പറഞ്ഞു' ഏന്നു /കേട്ട" എന്ന മറെറാരു കൃതി ക്കും “തേച്ചു എന്നയ കുളിപ്പു? ഏന്ന മാററാരു കൃതിക്കും കീ എടങ്ങന്നതിനാല് വിനയെ പ്ങ്ങരാകുന്നു.
൭൭ നാമത്തിനു കീഴടഞ്ങന കനി ചേച്ച, 1
ഇനു: പറഞ്ഞകായ്, കൊടുത്തു വസ്തം ഇവയില് പറഞ്ഞ, കെടേത്ത ഹന്ന നികറംല മുറയ്ു്ച കാ യക്ം, വസ്തു ഏന്ന നാമം കീഥഴങ്ങന്നപെന്നഠിക.
താഴ കാണിക്കുന്ന ഡകയങ്ങളില് കൃതികളെ തിരഖത്തടടത്തക് അവ ഫീതേയ്ക്ക രരിഭാഗത്ങമില് മ ദ്രപ്പദവയാകണനു റക കം അയേ തന്നത്താന് ഇ പവസി ദു മിച്ചം
൪ പീക്യച്ഛം തിയു (മൃതിയുടെ; ചം ഇം 1 പേരച്ചര -പേടിജവാര്യാരത്തിഒനറ) എച്ചം (അംഗം)
൨.
ശിക്ഷാകാണ്ഡം ൨൩
ക്കളി ഏന്തിയ പസ്പകങ്ങെ രയാ? സഫോദധി അച്ചടിപ്പിച്ചു പരസ്ലീകടി.്ച് ടുണ്ട്,
ഉനച്ചായജാി ക്കാര് ഗത്സയവിദ്യയെ മന്നന്ദമായി അ്യസി ചു. ജളിപകാരുണ്ലരിളൂ മ കേട സ്ചായമ്വദ്ധിയായ്
രേവീടുന്നു പുരാന് ദാതാ റ്രുഡിരയക ഡാ ധിഷ'ഫം.
കണ്ടാകിരക്കുന്ന ലജക
ക്യാന് മഴി മനം തരം വതമമ്പാരം,
മസ്തി ഭഷറഭാലി ഏന്നു പരാക്രധി ൭നതംശാ്മില് ലെയ തുര്യത്ത തന് വടകാഗകം ആക്രരിച്ചു കീഡടകകി.
രീ കിഴല്മാളിരുന്നാള് ഖിഭന്ന ഞാന് കാള പം
ഭപ്മ്്റികന്റ ഭചാേകേറ്റ ചാടിപ്പു പ്പു
പൊന് മഗധ മഹ. ജന്.
ബമ്മുര സ്ഥി ന്നല്ല യോഗ്യ മ യം ഇന്ന അയോധ്യ മനും അരഞ്ഞു ച്യ:യംയും രൂക്ഷ ആസ്യ ായും ഒതു ഥാ്ഗത്തെ ശ്ച യമിക്കുന്നതിന൯ു ! മു ധാര്്തിയു ണി റതായ ഒതു ആയശ്യകം ഗുണ ക ലിവേകം,
സാധുശീധയായ പാറ പിയുടെ മേന്മ അഴഞ്ഞും
മക്കാ മായം യടന്ന കഥകള ധിസ്തര' ദ്യ പറ കേമപ്ി ചും
പുത്രിയെ ഇത്തി ാസിക്കുന്നയികായി' കാത്ത്യയയിഅലാ തേച്ചു വ്ല്്ളില് പടക്കം
ച്പേതങ്ങ എന്തു ചെയ്യ" എഴു 2 ിച്ചിക്കാല് ചട്ടംകെടിം തിയുടെ മുഖ. കവത്തു. പാഠ തവിയുമട മുഖാ കറുച്ചിലയം
ക ഉയമധധഡെട്ടിയില് ജലം യിറല്പൂ ഇധകകെഴരിട്്ടി അതിന ക്രാ ഫനലുള്ള ചേതാ ഒരു യിദിക മൃക്കിയാല് ആ ഇ ത്തോനഡട്ടിയുടേ. ജച്ഛ് വിയായ! ഈ യന്ന വക യിരം ഞതാജിതന്റ സ്ഥം വിട്ട് ഫനം കോ യീ൯ ഫയമുജ്മ യിരം “മുജ യിയ ഘം കൂര ജീഭിലും കയന്നയതം-
ടട.
കൃരിവിഭാഗപ്പട്ടിക
സകമ്മകറയ അകമ്മകം കേവലം, പ്രയോജകം കാഴിതം, അകാരിതം
കുധയ മുറവവിന, (് പറഖയവിന
നി കൃതിവിഭധധം
30 കാ ച്ഞങെമുടെ അമ്മ്്തെ രിപ്പിക്്നശ “ക്കം?
പങ്തു ഏനാ പാഞ്ഞൊന് ആ തിയ പുള്ള, ഓരോ ഴറ്്്ക പിനേയും ഗ്രാ. വെളുത്ത പശ്ത്ു എന്ന ഒരു ജേദകംഷ്ര ടി ചേഡയ്ോറം കുവത്ത ൨. ശരവും ചന്ന പശ്രവും മറ൨൦ ആ ഖവാഥടല് മംപ്പടാത്തതിനംല് അത്പനറൊ പ്യച്ഛ? ചുരുങ്ങ പ്പോ കന്നു. ഭരതിനാല് “വെളുത് എന്ന ശബ്ദും പശു" എന്ന നാമ ത്തോ ചേന്ന് അതിവെറ അതിരെ മേഭപ്റ്റിക്കന്നുവെന്നു ഖ്ല്ഷ്ടമായി. ഫര മാതിരിയില് ഒയു ശബ്ദത്തിന്െറ അത ത്തെ ദ്ദിപ്പിക്കുക എന്നു പ്രവൃത്തിക്കു വിശേഷിപ്പിക്കുക?? എന്ന മെവയംകരണഡ൪ പേമിട്ടിരിക്കു. അതുകൊണ്ട ദേോകത്തി രശ ചിഡെഷണം, എന്നും ഭപര് പറയാം. അപ്റ്യോഠം നാമത്തെ പിശേഷപ്പിക്കുന്ന ശഃ്ദൂത്ത്; ന നാമവശേഷണടമന്നും കൃത്യ വിശേഷസ്ററക്കുന്നതി ൦ കൂ യം വിഭശംദസമല്ലെങ്കില് കൃത്തവിശേ ഷണമെന്നം, മറെറാരു ഭഭദകത്മേത്ന്നെ വിംശഷിപ്പിക്കന്ന തിനു ഭേദക പരേഷ്ണമെന്നും, ഇവയ്യുട്ട് ഹ്ലീല്ലാത്തിനും പൊതു വെ ദേകമെന്നും സ൦ജഞ്ഞകറം ചെയ്പ്പെട്ടിടിക്ഡന്ന. നമേവി ശേഷണത്തിടോചാരത്ം കാണിച്ചു കുഴിഞ്ഞു. ശേഷാത്ത ബ് ---
ൂദപ്ധരണം - മുഖം ൭൧൮൨൨. ി [ ഇവിടെ “ചെറ, 'പിയക്' എന്ന കര'യരയ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന തിന്ധല് കൂ'യാവ്ശേഷണം.
ടന ജന്ന സ.ഗതി.
ഇതില്, “ഉടനു' എന്നയ്കു നടന്ന" ഫ്ലന്ന ക്രിയയുടെ വിശേ ഷണം. ഏററം കം ചു. അല്പം വള ച്കളിം ഇവയില് ഏററം" എന്നതു “കവത്ത' എന്ന ഭേദകത്തിനെറവും, ല്ലം? എന്നു “പളുഞ്ഞു? ഏന്ന മേദകത്തിന്െറയും വിശേഷ ണങ്ങളാകയാല് ദേദകവിശേഷണങ്ങ:ം ആകുന്നു. 39. ഭേദകുങ്ങളു ടെ ഉറംപിരിവുകളെ പറയുന്നു--- (൭) അം. ഇതു ഭ വികരമൊന്നുമില്ലമേതേ നില്ക്കുന്ന ശബ്ദുസ്ധശ്രപംതണെ. ഇതിനെ പ്രായേണ നാമത്തോടു സമാ സമായി ചേത്താണു പ്രയോഗിക്ക പതിപ്പ്.
കവിം പല ൭0-- ജല് യാന്ൂത്ത്ള് [ തിതമുഖം. ച്ച പന്ത മര, പി പന്൯തേന്.. രച ഭചവുപയവ്.
൨) €സമര്്ചനനാമികം: ഇതു ഭേമകമായിട്ടപയോഗിക്കുന്ന
നമംതന്നെ. ഇവയില് വ്യൂ രതികളെ പവേര്ത്രിച്ചുകാണി. ക്കന്നതിനുപയോഗപ്പെടുന്ന ഞ് 4" മരു! എന്നു മൂന്നു കറം." ച്രൈമ്മ് എന്നാരു വിഭശേഷപ്പേരുണ്ട്'. (്രൂണ്ടുന്ന എഴുത്തു ചട്ടേഴുത്തു് എന്നത്്റം 'ആണ്ടപുറന്നംഠം" എന്നുയ്ക്ക് അനന സികം ലോപ്ല്ഛ് 4ആട്ടപ്പുറന്നംഠം" ഏന്നാകുന്നതുപോലെ ചു. ണ്ടെഴുത്തു് " എന്നതു് 'ചുട്ടെടുത്തു് ' എന്നായി )
കി അവിളം; ആയാ. ി ഇയിടം;യ; ഇയോ ടി ക്ത തന്ന | ബു മ്്യന് എണ്ക ശു കാം. എതു ഏക ദിക്ക്. ബ) സബംക്യ. ഇമ സാഖ്യൃരപമായ ദേടകംതനെ, ഭാ.- കരു കരു പത്തു
ഇതു, ഇടേ അരുപത്യ് സാകഴ്്
മം ഭുകു്നന്) മൂന്നുചോകം ഭാ ഇന്യേഖന്
രി ഐയയന്ം ൪) ചാപം, ഇതു് ഒരു ഖസ്തൂസിനെറ സ്വഭാവത്തെ പ്ണ്ിക്കുന്ന ഭേമകമാകുന്നു.
ദോ സമത സത്ഥയായ പരുക്ക് ഴി സമഡയായ രിട്ടുക്ക കക്കതായ പൂതക്കന് ടി മിടുക്കിയായ റ. തിയ തടിയന് ക്കി കോക്ക ശേഷന് കോക്കി പി ചെട്ടുന് പളി
ഈ വക നാമവിശേഷണങ്ജഥംക്കു മാത്രം ലിംഗഭേടമുണ്ടു്.
ഇവ നാമത്തോടു നേരെ ചേരന്നില്ല. തങ്ങളില് സംബന്ധി ിക്കുന്നതിാ മങ്ക “ആയ” എന്ന അവ്യയത്തെ കരടി ഉപയോ കട്ടത്. ഉദഫോേരണമ്ങില് ഈ വിശേഷം കണ്ിച്കി രിക്കുന്നതു നോക. പ ൽ സിലയാസവതൂപമായയ്ക് അസാധ്യാമികംം
[പ
൨൬ ശിക്ഷകാണ്ഡം
൫) ചാിക്ണികം- ഇതു 'പരിമണം! എന്നു പറയുന്ന
അലവിനെക്കുറിക്കുന്ന ഭേകമാകുന്നു, 80. യാധിയതി രണ്ടുയ്കുടം തയയ്ത്് അത്ഈഭം കരുപിടി എള് എത്ര നല്ല്" ] കൂരാ [റയ] യമം ൬) 1. ഡംശജ്ം, ഇയു പേരെച്ചത്തെത്തന്നെ ജേദക മായിട്ടുപയോഗിക്കുന്നതാകുന്നു.. ദാം കെളിയ പെര് (കെട്ടുക എന്നു കലതിയുഴൽ പേരരച്ഛാ? ഭപററമ്മ (പെവകയുട്ടെ ഭരി ൫ ാളത്ത പതു (വേളുക്കുകയുര്ടം രി 1] ൽ കറുത്ത ക്കൂ (കരക്കു മയയനട ക്രി ]
൭൫) ക്രിയംധാഴം. ഇത്ത വിനയെച്ചത്തെത്തമനെ ഭേദകമാ യിട്ടുപയോഗിക്കുന്നതാകുന്നു. ഇയ്കു മാത്രം ക്രിയയില് അന്പയി ക്കുന്നതാകയാല് ക്രിയാവിശേഷണമംയിട്ടേ വത.
02--ഇറക്കെ പായുന്നു (ാസ്ത്്ടുകയുടെ വിഷജയച്ചം
[| മുുകി ടക്കുന്ന രരകയുടെ ഭി ) ജീ ഓാഴ്ചന്നു (ജിളുകയുടടെ ഭി ) കൂടെ പോകുന്നു വകൂടുകയുടെ ഴി )
38, മമ കൂതി കം എന്നു മൂന്നുവിധം ശബ്ദങ്ങളെ പിപരിച്ചല്ലെം. ജവ എല്ലം ഒരംശത്തില് യോടിക്കുന്നു. ഇവവസ്മച്ച വാല്യയമായ ഒരത' മുണ്ട്. നാമശ്ഥാം ദര ദെ പേരാണ്; കൃതികഠംഗ ക്രിയ അത മാകുന്നു; ലം ത്തിനറെറ വാചകമാണ്, ഫ്പം അല്യയം എന്നു ശേഷം രണ്ടു വക ശബ്ദങ്ങളു മുള വയ്യലച്ച് ഈ മതിയില് ഒരു വല്യ്യോത് മില്ല. അവ ശബ്ദങ്ങറംക്കൊ വാചകങ്ങറംക്കെം തങ്ങളിലുള്ള. സബേന്ധത്തെ ആണു കാണിക്കുന്നമ്ക്്. “രാമനും കൃഷ്ണനും മി ഭന്മൊരാകുന്നു' എന്ന വാക്യത്തില് :രാമന൯? കൃഷ്ണന്! മിടുക്കന്? *ആകുന്നു' ഈ പ്ങദ്ലെല്യാം മുറയ്മൂ്ച രണ്ടു പ്രപൃങ്ങറം; ഒരു ഗുണം, ഒരു ക്രിയ ഇവയുടെ വാചകങ്ങളാകുന്നു. അതിന്മണ്ണം “ഉം എ ന്ന ശബ്ദും ഒരു വസ്തരവിനേയും കുറിക്കുന്നില്ല അതി നെറ പ്രവൃ ത്തി രാമശണ്ണുന്മാര് ഭമിടുക്കഭാവുക? ഏന്ന ക്രിയയില് യോജിക്കു ന്ുവെന്നു കാണിക്മകമാത്രമാകുന്നു. അതുകൊണ്ടു് മം! ഒരു.
1 കാരാംഗജം അ യാഗത്തില് |[പേച്ചത്തില് ] യിന്നു ജനിച്ച (൮: പേര
ഷിസ്തൂപമായുള്ളയ്ക്്.
ൽ ജവളത്ത, കത്ത ഇവ രണ്ടും പരമാാത്തില് ഭധളുക്കക, കവ്ഷക എന്ന കൃതികളില് ജിന്നണ്ടായയയാകയാജ പേഴതച്ഛങ്ങളായി ഗിക തി ി
ഗതികാഠം ൨.൭.
വാചകശബ്ദമല്ല. ഈ മാതിരി വാചകമല്ലാത്ത ശബ്ൃത്തിന്* തകം എന്നു പേര. അതിനാല് ശബ്ദു്റംക്ക്" ആളുമായ വി ഭാഗം ൽ പാചകം ദ്രാകം ററിന്നു തട്ടു വകയായിട്ടാകുന്നു, വകക, തി ശോഷതിം വാചകാത്മാം; സിപാതാല്യയങ്ങാം ്തകട്ടൊം.
35, മദ്യാതകം സബന്ധഞ്ങകെ കുറിക്കുന്നു.
മന് കാണിച്ചു “രാമനും കൃഷ്ണനും മി -ക്കുന്മാരാകുന്നു? എന്ന ഉദാഹരണത്തില് മും" ദ്യോതകമാകന്നു. ഇയ്കകു രാമന് മിടുക്ക നാകുന്നു :ൃ്സ്റന് മിടുക്കനാകുന്നു' എന്ന രണ്ട വാക്യങ്ങളെ കരട്ടി ച്ചേശ്തു ഒന്നാക്കുന്നു. മഴ പെയ്തു; എയിലും ഉഷ്ണും പോഴജില്ല? എന്ന വാക്യത്തില് :എന്തിലും" എന്നത് മഴപെയ്ത്ി' എന്നും ൭, ലൂപോയില്ല? എന്നുമുള്ള. രണ്ടു അവാന്തരവാക്യങ്ങഠംക്കു തങ്ങളി ഖുമ്ള സംബമന്ധത്തെ കുറിക്കുന്നതിനാന് മേതേകമാകുന്നു. :മാളി കയില് നിന്നു നോക്കുന്നു" ഇതില് നിന്നു, എന്നതു “മാളികയില് നോക്കുന്നു" എന്ന രണ്ടു ശബ്ദങ്ങളെ തശ്മളില് ചേഷ്ന്നതിനാല് ഭ്യരോതകമകോന്നു.
ഈ മു ദേഫാരണങ്ങളില് നിന്നു ല്ലോതകം രണ്ടു വിധത്തില് വരാമെന്നു തെളിയുന്നു, കററശബ്ദങ്ങളെ ചേടന്ന വക ഒന്ന്; വാകുങ്ങളെ പേഷ്ന്നേതു മറോ്ച്. ഇവയില് ന്നാം വകയ്കം ജി എന്നും രണ്ടാം വകയ്യൂ്ച് വടകം തന്നും പേരുകാഠം. അതി നാല്,
4. സത്തിഷ് കേന്മകഴ് അമിഗെ റ) ശാമ; സംഖബെന്ധിക്കാ മദ്യ മതകമേം ധാതി :മംളികയില് നിന്നു ക്കുന്ന.
ചടി കൊഴ്ടു അടിക്കുന്നു. പുത്രൂര്ിഷാടട കരടി വരുന്ന, മോക്ഷത്മിനു വേണ്ടി തപപസ്തുടചയ്യു്നു, ശപ്പുതതാട്ട കര്പ്പൂരം വരെ ഇ ഉാഹാരതങ്ങളി ലലാം ലിയക്ഷനത്തില് കാഞിക്കിരിക്കുന്ന ധയികള് മയി മില്ക്കുന്ന വെര ഞാജ്യര സൃങ്ങളോഴച സംബംസ്ധിപ്പിക്കാനനം
സാധാരണ തപയോഗമുക്മ ഗതികുളെ ത് ചേത്തിരി ക്കുന്നു.
ക യു തന്ത കര്മത വാ ക്കുന്നു.
പ്ലേ ക സം ഡരമോദ്യര്തിപ്പക്കു (കാണിക്ക) ത്രം ഭചയ്യന്നത്.
ടി] ശിക്ഷകമ്ഡേം
(൭) നിര്ദ്ദേശ കുയില് ചേരുന്നവ.,
ഗതി ഉദാ ു ട്; ച്ചി 8. മുത അടിമുതല് മുടിയോളം 4, രാം
നി്
തോലും - ഭിചസംമോോ്ം പഠിക്കണം, ആയി -ടശിവഷം ശര്്തിയുമോയി ച്ചേതന്നു.
(൨) പ്രതിയ്ഥാഹികയില് ഭലേരുന്നവ. ജകാണ്ടു ....വഴികൊയേികക്നു. വ യില്ല, ഭയല്യാറി ഏകിക്കറിലിലല.
3. ചെല്ലി ---തിമന്നച്പംഘിയയില്ല കിളിടിയെയിഷീ മുച്ചുമയമച്ചഘ്ിയം,ം , കദന്.മോദംകലന്നം
ു
[തി
(൩) സംയോജികയില് ലേരുന്നവ.
കൂടി പിട പുത്രിയാ$ കടി വാത:
തി 2, ഭരിച്ചു. ന്നോഭാരമിച്ചു പോന്നു കൊക്ക 8, പോ ചം ടൂപ്പം ി
(൪) ഉദ്ദേശികയില് ചേരുന്നവ. 1, 4 ആയിട്ട --- എയിക്കായിട്ടു തന്ന പുസ്തകം ആയികക്കാന്റെ 8. “വേന്നി --- ജിയ ദേവന്തിയാണ്' ഞാന് കഷ്ടതപ്പുഴന്നത്് (൭) പ്രയോജികയില് ഒരു ഗതിയും ചേരുന്നില്ല. (൬) സംബന്ധികയില് ചേരുന്നവ. 1. പകുല്....ുസ്തുകം ശിക്യമന്റ പക്ക കൊട്ടം
8. മേല്....എതന്റ മേല് കാഠം ചൂതം 3 കര്ര.യീ ആതുര ദോര കോപിക്കുന്ന
ഗത്തികഠം ൨൯
(൮ ആധാഭികയില് ചേരുന്നവ. 31 ഉടടേയറ്തി ഇറങ്ങുന്നു. ൭, ഭവമ്യു്._പ്യാണികളില്വ്' ങ്്യന് ഉത്തമന്. 2, യിന്ത്..തരമ്ധില് ജിന് ഇയ വീഴു. ഈ ഗതികളിള് മിക്കപയും കൃതികളില് നന്നു ഉത്ഭവി്ലു വയാകുന്നു 81, ശ്ച ടോം 9 മസ്യയേ നിന്നു കൊട്ടു” അവയെ സംബ ്ധിപ്പിക്കുന്ന മ്ലോതകശബ്ദും ഘടകും. 90: -- രാമനും ഉൃന്നനും വന്നു താമയാ ഉന്ത് അയോ പോയല്ല് 7 കപ ഏവിചും ഉഷ്ണം ശമിച്ച്. ്ണന് ഞാ പ എനു തരാന് പറആ. കര ഉദാഭഥരത്തപി മ ദും "രാമന് വന്ന കഷി ണന്൯ പന ൭ ന്നീ ധാച്ച്തം സംബ സധി.്കന്ധ. 4 തില ചീ മാമന് പോയോ! ൭ ഒഴ്ണന് മ. മയ? പന്നി വാപ്പ സശയരൂദപണ വേര്തിരിക്കുന്നു, 4൭ വം മന്ദം പലയ്യൃക്കം
മുര ഓ, ഏ, എനാണ്, എങ. എന്ത്, എന്നിട. പി ന്നെ, പിന്നിട്, അനന്തരം, അപ്പം, മുതുദിയേപയമകെന്നു ഡാ ധാരണ മപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഘടം.
39, മറ൨ പദജളോ ബാഡി മററവക്യം പോലെ നിക്കുന്ന ദ്യേതര്.ശബ്ലം വയ -ക്ഷേപക. ഉറ -ഖാധ്യള്ടരാമ! ജി പഠറം പരിച്ചോ? കാന _ളവ്വ്, ഞാന് രാത്രമുഴുവന് പറിക്ഷ ആയിര, വാധ്യാര് ഫാ കള്ളം പറയുന്നോ? ജിന്ന ഞാന് ജനഴവസ്ഥ
അ കാളേ ം കന്. അര്യ്ക്യാ! ഇന്നലെ ഞാന് മ ത്സവസ്ഥലത്തു പോയതേ ജില്ല ഈ ഉഭാഫരണത്തില് ഉവ്വ" “ആഫ് “അയ്യോ” എന്ന ശബ്ദ ജാം മറെറാന്നിനോടും സംഭ്ന്ധിക്കതെ സ്വയം ഒറാവം
കം ടു് സ്തുക്ടമാകുന്നു, വേറെ ഉള്ള. വ്യയം ക്ഷേ
ഞആറ്വ കച പോട്ട ഏയ്യാവേോ എമ പോ ആവോ ശിവശിവ നോക്കു ആകട്ടെ വയ്യാ നരോയണ ത്തു വരട്ടെ ഇല്ല തന്നെ കൊരുമാാം നന്നു ഐ ഫരിഫഴി
[1 ശക്ഷാകാണ്ഡം
ഗതി, ഘടകം, വ്യാക്ഷേപകം എന്ന ഈ മൂന്നു ഇനങ്ങളി ലും മറംപ്പെടാതെ അവയവം ചില ൭, ങ്ങളുണ്ട്”, അവ സ്ത കേഖഖനി പാതി ലന്നു ചേര.
ഇദാ -രമല് വന്നുവോ (വന്നോ) ?
രയ രാധന്നനുതക്കൊല്ലു.
ഇതില് 4൭ ഭ വിഷവ്വുത് ത്തെയും 'എ" അവധാരണാത്ഥ ത്തെയും കരിക്കുന്നു. അതിനാല്ഒീവിന പി നിപാതം എന്നും, 4എയൂ്ച അചാണേഗി പാകം എന്നും പേരിടാം. കേഖലന്ദിപതേ അളെല്ലംം സൃക്ഷ്യത്തില് ഘടഭകങ്ങളിലെ വ്യൂാക്ഷേപകമ്ങളിലോ ഉൂംപ്പെടുമെദ്ധിലും,സൌകഷ്യയത്തിനുവേണ്ടി ഇവയെ വേറെ ഒഴി നമാക്ഷിയിരിക്കുന്നു.
39. ഇനി അഞ്ചാമതായി പറഞ്ഞു അവ്യയം എന്നു പി ഗമ. ഇതിനെ മുന്പറഞ്ഞ, ശേഷം നാലുയവിഭാഗങ്ങറം ക്കൊവ്റ്യമായി ലിച്ചാരിക്കതത്ക് . ഇതു സ്വതന്ത്രമായ മരു വിഭാ ഗമേ അറ്റ വാച്ചക - ഉയ നനാമദ്തിമേദകഷ്ാം കാലക്രഭമേ അ തശദളൂടെ വാദ്യമായ അത്ച്ലത്തെ ചെടിഞ്ഞു നിപാതംപോ ലെ സംബന്ധള്ലേതകടളായി തിന്നിട്ടുണ്ട് അവയെ ആണ് അവ്യയം എന്നു പറയുത്ത്. അതിനാല് “പാകമായ ൭ ദം ഷിച്ചു ഷ്യെതെകകമയിക്തി നാമ് അക് അവ്യക്ത പ] പയ്യ ലക്ഷണം പറയാം അവ്യയം നാമകൃതിടേട കനിപാതട്ല ളില് കൃപ്പ്െടാത്ത ൭ പൂതിയ വക ഭേദമല്ലെന്നു ണ്ണം ധരിക്കണം, ശബ്ദങ്ങളെ തക്ഷശാസ്ത്രവിധിപ്രകാരം വിഭജിക്കയാ ണെദില് ഡാമകൃതിദേടകനിപാത ഠം എന്നു നാല വകയേ ൭൫8. അവ്യയം ന്ന അഞ്ചദമിനം ശബ്ദുത്തിന്െറ ആഗമം പ്ര മാണി ചെയ്യന്നതായാല് & വിഭാഗോപഠധി മ്മിച്ചുപോയി എന്നു താക്ഴികന്മാർ ദോഷം പറയം,
കോം ഭാവണന് എന്ന രാക്ഷസന്; ദുഷ്യായ രഷങ്ങ്യന്ം
ഇവയില് എന്ന" “ആയ എന്നവ മയ്യ 'എന്" ആവുക? ഈ കൃതികളുടെ ചേരലുരുപദാളാകുന്നു; എന്നാല് ചെയ്യു, കണ്ട, കേട്ട, പറഞ്ഞ എന്നു മുതലായ സാധരേണ പേരെപ്പങ്ങളെപ്റോ ലെ ഇവ ഒരു ക്രിയരയ കാണിക്കുന്നില്ല. “ നാ" എന്നത്തു ഭാവ രാക്ഷസന്മാര് മന്ദം രന്നുതന്നെ ഏന്നു അഭേദസംബന്ധത്തെ ൽ വികല്യി211; * അവധാരണം ഭി, * വ്ണ്ധിലി ധികം,
അവ്യയം ബം
യും ആയ നുന്നമു മാഷ്യയത്വവും ദുഷ്ടത്വധും ഒരു വസ്തു വി ല്ത്ത ന്നെ ഇഭിക്കുന്നവെന്ത സമാനാധികരണ്യ സംബന്ധത്തേയം ത്ത അ ല്ലോതിപ്പിക്കുന്നു്.
ഗതികളെള്യാംതന്നെ കൃതികഠം ഫി ണ്ടായവ ആകയാല് അവ്യയയങ്ങളില് മുംപ്പെടം ഘടകങ്ങളില്യം ഥിക്ഷത്ും അശ്ഭനെ തന്നെ. കൊണ്ട്, കറില്ലു്, നിന്നു”, പററി, മുതലായ ഗത്കള്ശേ യും എന്ന്, എയില്, എന്നാല് മുതലായ “ലടകങ്ങളേയം നോ ഭിടക. പാര്ാരി, എന്റിശ്വര, ൨൭ മുതലായ വൃക്ഷേപ ങാ മും നാമകൃതികം ദുഷിച്ചുബ്ചായവയകേയംയ നാവ്യയ അളാകുന്നു. കററ ശമ്ല/ം ഷിച്ച്യ മദ്യ മം മാധ്യം, രയാ 9 ദയേധതഭശബ് ദം ഗിപംം റമുന്നു വന്നു ക്രടുന്ത. ഇതില് അവ്യ യങ്ങളാണെബസ്സത്തില ധികമുളമ യ്ക്ക്.
ആട് കാലത്തില് നാമം. കൃതി, ഭേദകം എന്നു മുന്നു വലേ കശബ്ദുങ്ങൂം നിപാതമെന്നൊു ഭദ്യതകശസ്യച്ം മാത്രമേ ദാ ഷക്കണ്ടായരുന്നുള്ള.. പിന്നീട പല പുതിയ സബ്ബന്ധവിശേ ഷങ്ങളെയം കാണിക്കേടിവന്നപ്വോഠം നമകൃതി രൂപങ്ങളില് ചിലതിനെത്തന്നെ മും യോ ടങ്ങി, ഇങ്ങ നെയാണ്ട് അലവ്യയയക്മാറ്റ ണ്ടായിത്ത്*ിന്റയ്്ക്. അതിനാല് ചില നാ മരൂപങ്ങളും തൃതിരൂപ്പക്ങളം നിലപ്ലേം രണ്ടു വിധത്തിലും ഉ പയേഗിച്ചുകാണും. 'വിപ്വരം കുറി, സ? എന്നിടത്തു “൭ രിച്ചു എന്നമ്മ കുറിക്കുക” എന്ന കൃരിയുടെ മ൯വിസയെല്പരൂപ മായിഭിക്കെ “ആ സംഗതിയെകഷറിച്ചു ഏിക്കറിപില്പ' എന്ന വാക്യത്തില് റിച്ച" ല്യോതകമാകയാല് അ റ്യയമായി ഞ്ഞി രിക്കുന്നു. അവൃഷ്മത്ധിസം ന പാതത്തിനും പ്രവൃത്തി ഒന്ധാകയാല് അവവയ്യചള്ള. വിദാഗങ്ങളും ഒന്നുതന്നെ, നിപ ംതമായാലും അദ്യ യം ആയാലും രണ്ടി നെയം ഗതി ഘടകം, വ്യാക്ഷേപകം, കേവ ലം എന്നു പിദജിക്കാം. അതിനാലരണ്ടെ ഗതി ഘടകാടികറംക്കു ല ക്ഷണം പറഞ്ഞിടത്തെണ്യാം നിപ്പാതം എന്നോ യമെന്നൊ
കുിപ്പെടുത്താതേ 'ദ്യോതകശവ്വം" എന്നു പ്രയോഗി ലത്.
അഭ്യാസം ൬.
അാഖെ ഏഴഴയിയിരിക്കുന്ന ത്തു ്യേയക്ഥാബ് ഞ്ജ എഴുത അവ
ശരതി ്രകവ്യാമക്ഷേപകങ്ങളിചേതാണ്നെന്നും ബില യ അവ്യയമോ എന്നംപറക
൧ ശസ്യികിലെ രാജ്ഞിയായ കാഴ്്ിയിലെ ഇരമ്പു? ജാ വിരി യന് എന്ന താജവിതല്റ പുത്രിയായിരുന്നു.
ര്്ം
[1
൨൪
൨൭
ശിക്ഷകോണ്ഡം
ഹനുമാന് ഭീംഭയ തലോടി കരംകണ്ടരുര് ഭാവ തൊട്ടനധാഫിു അടികതാട്ടു, മൂടിവഭമ ചാരതി, “കൂറിഷചേടിശ്രടപ്ചോന്നിയു മാഹിത്തുയാധികീകന്െറ മഹത്വം. നുരായയിയ നെക്കൊടന്തേയ്തക പ്രരയോജചം ട്ടി ംകമുന്നള്ളോയ പക്ടിയുമചതര കെടിയപെ്സ്റുഷടി സാഗരതടം തന്നില്" *പീതുമരക്കാണ്റെ മവോന് കയക്ംഡെതയവന് താന് കാന്തഭയ ചിന്തിയാ;? തോന ഫന്ത്മ പരുന്നേധീജറ,..., ജാഴികമ്മോവം ടം തിരുവല്ലായോകംപോയി. , അയ്കഴിയ്കുമായി എന്തൊരു കമം? &ഇത്തുവരതെ തവിഖംശരം ശതധ്ധായ് യന്ന കാനു മന്നവന് കൌത്തകം പൂന്ടുകരംകൊഴന്നേറ- രന്നത്തദമച്ചെച്ചിടി ച്ചു യൂയം" *്്ലോധേയന്ു ജട കപട്രമിത്തല്ലാ - രയ്യോ ശിയ ശിവ ഷേര്ധി ച്ചാലും" ക്ലി യൊതാത്തരുക്കും പജ്യിയു മിഴ്ൂമിറകക്ചതല് പുരമിതതസവം?
ഹി ചാടിപ്പോയി.
നതതില്യിന്ന്* ഈ രഫസ്ത്യം പറത്തപോകതന്'.
ആ സംഘത്മില്വചു രാമന് പായി,
യ്ക്കും ശായ്ത്വും പഠത്താലിയാന്്ളതയെരിലും വമിക്ധാച്ചേ ഫാസ്യമാംശയ്തും; രായ്ത്രഭമന്നും വിളങ്ങിടും! മഴറിക്ശിരസ്സ്റീ സകപാലമേത്ും
ക്ലാരയുടെ ചിന്തും കിഭ്ങ്ങളാജ'
നകാധനോകകിക്ക നില് കനകമശപൊസിക്കുന്നഴാലോകടന്നിം ലം ജന്ന നകഷിട്ടരശതിയമു ടക്ക ലയ്ക്ുന്നഫസ്തരം രൂയംപോല്ുപാഞ്ചളുതുഫികമ ലക ടന്നപ്പുറംഥധാമമോ നാല് മം മൂന്നാളിചുറ1വരയൊരുസമയംഭചയ്തുപുസ്തതിരേകം' €ചസാ്യാതരമും ഭയ്യ പോവാന് മൂത്തികം
ഭസക്ഷിത്രി കൂപ്പി നിന്നോതമകേം
*ബലങ്ങളില്ലാത്തോ ഘന്ധുക്കളിലലകേതോ
ച്ിഭരമില്ലാത്ഞോ ലീയ്യയരില്ലാര്യം
ഖലജ്ധത്തിഭന്റ കാല്പിടിച്ചീഴൂയ് ഫദമെന്നുകഥിപ്പുമണ്ണ്ണിലിട്ടംല്
പലകൊസും അരക്കും വിണ്ടും
ചിചപൊള്ടി മറിഞ്ുവീ പ്പം
ചിജവര്ത്മി ച്ചൂഹലങ്ങളൂചാഴിക്കും'
ഫാഫാത്ത! കൃഷ്ണ മ മഓദ്യത മോ?
അധാഹഭതില്തിന്നത്തേ മൂദ:യരുന്ന
൨൭
൨൬.
സ്യം ളി
ക്കോ ക്ങ്ചുകമാനകന്മാം. അതാമക്കക്ഷായി ചൂല് ശടടടടിഖകാടട ഭറതരിേന്രതന്റ ദുഷ്ടകാം കൊ ഡാ്തരീതേഖങ്ങളില് ധമ്മറയം കര്യം ച്ചാഭയന്ള് യല്ല പളുങ്കു ശിഷ്കുജ്ങ്ങളും ജാല്ലം ങ്ങളും
യം പുഷ്ടി ഴുതഷ്ഠിയുമിഷ്ഠിയും
വൃക്ടിയും കഷ്യിയും ഷ്ലത്ഥയ്ലന്നിയ്ക പിക്കു പറേജപാന്നങ്കില് പരതിതേവഴക്കുന്നപോരല? ചുമതണ്ടെങ്കിലേ വല്ല ചി തൂമൂള്ള ധഭിച്ചാലും ചോധൃഭന്ടലിലേ ജല്ല കുറികൊണ്ടു കണക്കമു അയ്യോ കഷ്ഥിരിടടടം വന്ന ശന്നേരക്ഥതന്റ ക്കില് വാട്ലേമില്ലറഞ്ഞു തടപ്പാധാടുഴിച്ചാ്ഞ
4 അയിതാത! ഭണേഷവശ്രരനായ് ആയമഃസ്ോയാകാനലേത്തി യി പ്രിയമമന്നുമിയ.ക്ിടടമ്പഴെ-
കരയയമയ്യോ ഒവെഭിയേറ൨ വീണ്ടചോയി"
എയ്ത്ക് ! പത്ുതുലക്ഷരേ; ഇയാം?
കാ! ആകി ജീചിച്ചിരിക്കുന്ന ണ്ടായിരിക്കം
അയ്യോ പാവം! നരായണ നാരായണ!
ഇവന് ചത്തില്ലും
ഞാന് പേകേട്ടയോ! വരുഭള്ള വര പിന്നെപ്പോവാം വയ്യ വയ്യേ സഹി.
ഇല്ല ഇല്ല, യി ക്കടികകൊ്ം കൂട്ടാ
കര്ഘ്മോടം പുലി ഛഭിധരുന്നു്ക കണ്ടോടാ ഫാന്താത്യന്തം പരധശതയാലന്തരഗേണമചാന്ന
ശബ് ദവിഭാഗപ്പൂട്ിക.
ക) സംജ്ഞാനാമം 1) സാമ്വേനാമം ടി സവനാമം
4 മേയനാമം
[1] ഭരവ്യൃനാമം
൨) ഗുണനാമം
൩.) ക്രിയാനാമം | ൧) സകമ്മകം, അകമ്മകം 4
ര നമേം
ക്തി ലി
൨) കേവദം,, പ്രയോജകം ഒ) കാഭിതം, അകാരിതം ര] കരോതി, കദ്വത്തുമുറവവിന, പറവവിന
[ടി
കൃതി
3 $
൩., ഭേദകം
[
] )
] ൨) കൃത്പ്ഭശഷണം [| | ൩) ദേദകവി'ശേഷണം | കരിയും
പ ഘടകം ൩.) ഡ്ലാക്ഷേപകം ൨. അവ്യയം ര്) കേവലം
൧. നിപ്പാതം ൧) ഗരി ര ]
പരിഭാഷ.
10. ഏല്ലം ശാസ്സ്രങ്ങംക്ും ചില സക്മേതങ്ങംം ഉണ്ട്; അവയെ അതാതു ശാസ്ര്രത്തിന്െറ പരിദാഷ എന്നു പറയുന്ന. ല്യാകരേത്തില് അറിഞ്ഞിയിക്കേണ്ടന്ന ലില പരിഭാഷകമള്ളെ ഇവിടെ വിവരിക്കാം. ഫഴിടയ, ഫരിയാല്, ഫഭിയോടു, ഫരി യുടെ എന്ന്" ഒരു പടത്തിനു തന്നെ പല രൂപങ്ങളും ഭാഷയില് കാണുന്നുണ്ടു്. ഈ രൂപങ്ങളിലൊക്കുയും യ്രലയമായ 'ഫടി" ഏ
പ്രരിഭാഫധ ൩൭൫
ന്ന അംശത്തെ പരകൂടി ഏനം, ഏ, ആല്, മട്ട്, ഉടെ എന്ന് ഒ ഭുവില് ചേഷ്ടന്നെ അക്ഷര ളെ പ്രത്യയം എന്നും പൈയാകരണ ന്മാര് പറയുന്നു. ഇഭ്ഭനെ പൂകൃതികളില് പ്രത്യയം ചേന്നാബ്ദു ശമ്ദുത്ങറം൭ രൂപപദോമുണ്ടാകുന്നത്ര്. പ്രന്്യയം ലേക്സ്പോഠം ചില പ്രശൃതികളില് ചില ലിശേഷഷിധ'കാഠം കരടി ചെയ്യേണ്ട തായി കാണും. എങ്ങനെയെന്നാല് - ഫി? എന്നതിനു ഹരി യു? എന്നു രൂപം വന്ന സ്ഥാന രാമ ശബ്ദത്തിനു രാമമന്റ എന്നാകുന്നു. താതിനാല് (ടെ എന്ന പ്രത്യയം ഭാഗശബ്ദു ത്തില് ചേറ്ടമ്പോറം (ടെംറെ) എന്നു മൂകറരം ക്രടാത്ത വിധ ത്തില് വേണമെന്നു വന്നു. ഈ മാതിദിഷി, പ്രത്യയം ലേക് മ്പോഠം ചെയയ്ക്ക്ടുന്ന വിഭശഷവഡിധ് കറംക്ഷ പ്രഷ്ടിയ ററ്റിന്നു പേര്. പ്രക്രിയ, (൧) ലോപം (൨) ദേശം (൧) ആഗമം (ത) ദ്വിത്വം എന്നു നാല വിം വരാം.
ഒരു വമ്ത്്റും നശിപ്പൂര്പകുന്നുതു ഭവാപം.
കോരന് ടെ കേരാമജന്റ)
ഒന്നിനു പകരം മറെറാന: പരു ആദേശം
307 . കളി ഇടംകളിവും
വിശേഷാല് ൭൭ വശ്സ്നം ബന്നുചേരുന്നതു ആഗമം.
൪0% -കളി--മന്നകളിക്കുന്നം,
ഒരെ വമ്ീറ്റം ഇട്ടിക്ന്നെു ദ്വിത്വം.
ഉ ാ:പകയാട് 4-ഇല് യാടി
ഈ അഗരാകദശാദികരളെ ച്യകണക്യങ്ങാം എന്നം പറ യാവന്നു. ക
വ്യകേരണകായ്യയമെല്ലം ചെയ്യണ്ടത് (൧) നിത്വം, (൨) പി കൂപം, (൩) ഡിഭാഷം, (മ) ബപ്പുലം ന്നു നാലു ] കൂന്നു. (൧) എല്ലം ഉദാഹരണ ളിലും ഏപ്പേഴ്ം ചെയ്യേണ്ടു ണത്കു് ശിത്യം ോ:_കളി 4. ന്നു കളിക്കുന്ന,
കേമം 4. മുന്നികക്കുന്നും ഇരിക്ക ആധാരം ടിയ ഏല് പും ഉന്നുടാ ക്കുന്നു,
(൨) ഒരു ഉദംഹരണായിള് അന്നെ ചെയ്ത്യും ചെയ്തതേ മും ഇരിക്കാവുന്ന ചിക ഉരം -ന്താമന് ഉ തയാമഷ്
മോ കെ പ്വിതരഛ്ഥിന്ന യികല്ലം,
൩൬ മിക്ഷാകാണ്ഡം
(൩) ഏതാനും ഉദാഹരണങ്ങളില് ചെയ്തിട്ടും ഏതാനും ഉദാഫരണങ്ങളു ല് ചെയ്യ:തേയും ഇരിക്കുന്നതു ചിാഷ. കടാടമലര് ചാഴി മലപ്പു ഇയികട സരാസംധില് ്ധിത്വത്മിനു
അവര് ശന അലശരന് ചിങ്ങം
(൭) ഒരു വ്ൃവസ്ഥയം ക്രടാതെ ചിപപെടന്ത്രു മാല്യം ൭൭൨ യ്യുന്ന ബം. ഇതിന്െറ സ്വഭാവം ഒരുദാഹരണം കൊടു സ്പച്ലമാകുന്നരുല്ല. ലിഭഷേസ്തകം ബഫ്ഹുലത്തിനും ത മ്മിപമമ ഭേദ സ്വവ്യ പരിയയംകൊണ്ണേ സിഭ്ധിക്കു.
സന്ധ്പ്രകരണം
സന്ധി എന്നാല് ക്രഴിട്ടേതുക എന്നത്. രണ്ടു വണ്ണ അറം തത്ത്ടിൽ ചേദമ്പോഠം അതിലന്നിനോ രണ്ടിനമോ മുണ്ടാകുന്ന മാററ്ങരള ആന വ്യാകരണത്തില് സന്ധി എന്നു പറ മുന്ന്. മരേറഴാറം അടുത്തു മ൯ വിവരിച്ച ലോപം, ആ ദേശം, ആഗമം, ഒവിത്വം തൂകും തന്നെ ആകുന്നു. സന്ധിയെ സംബന്ധിപ്പ വരുന്ന ഇട ലോച്പഡികുറം സന്ധികായ്യങ്ങളാകുന്നു. സന്ധി കായ്യയ: എന്ന അതുഥന്തിലാന്ടെ സ്റഡി എന്ന പരമം പ്രാ യേണ ഉപതയോഗിക്കുന്നയ്ക്.
സന്ധിക്ക് പദ്ധ മാതിരി വിഭംഗങ്ങഥം ചെയ്യും (൧) പ്ര കൃതിയില് പ്രത്യയം ലേദ്മ്പേ"റം ചെയ്യേട്ടുന്ന ദേദധാതികറം പഭമധ്യസന്ധ്; രണ്ടു പാം തങ്ങളില് ചേരുമ്പോഠം ഇളൂമുവ പദാന്തസന്ധി; മ.ൃത്തി ലം അന്തത്തിലും ഒന്നപോലെ വരുന്നവ ഉയെസന്ധി. (൨) സ്വരങ്ങാം തങ്ങളില് ചേരുമ്പോഠം ഉള്ളു” സ്വരസന്ധിയ സ്വരം വ്ൃഞ്ജനത്തോടു ചേരുമ്പോഠം ഉമ്മ യ്ക്്സ്വ രവ്യ്യഞ്ഞനസന്ധിു വൃഞ്ജനം സ്വത്തോ. ചേരുമ്വോറം കൃള്മുയ്ക്ക പ്ൃഞ്ജനസ സന്ധി വ്യഞ്ജനങ്ങഥം തങ്ങളില് ചേരുമ്പേോം ഉ കൂളതു വൃഞ്ജനസന്ധ്. (൩) വണ്ണണുങ്ങറം ഭചേരുമ്പോറം തുണ്ടാഷ മാററങ്ങംം പ്രമാണി പ്പു ലോപസന്ധി, ആടേശസന്ധി, ആ ഗമസന്ധിം ദവിത്വസന്ധി 3൭ ഭന്നാരു വക വിഭാഗവും ആവാം. ഈ ഒരുലില് പറഞ്ഞ വിരഓഗത്തെ ആസ് പമാക്കിയാണ്ട് ഇ
വിടെ സസ്ഥികുളെ വിവിചിരിക്കുന്നയ്ക്ക്.
൧ ലോപസന്ധി
41. ഒരു സ്വരം പിന്പില് വന്നാല് താഴെ പറയുന്നവ എല്ലം ലോപിക്കും. (2) സംവൃത ഉകാരം. ഡെ. തണ്പ്പ് വണ് തണുപ്പുണ്ട് ആദ്യപത്തിലെ സംപൃത ഉകാ കാഠാറു 4 അഭിക്കന് ജകററടിക്കുന്നു. രം ലോപിക്കുന്നും (11) മുറവവിനുയുടെ ഒടുവിലുള്ള. അകരവും കാരും, കരം ഇല്ത്തകണ്ടില്ല. 1 രംിരകളായ ആദ്റ്രപ പകാ -4-ഇതാപേകേന്നിതാ. ॥ ങ്ങളിലെ കാരവും അ [111 ഏന്ത്തേജല്ലെനടും. കാരവും ലോപില്ുപോ വേത്ടാ വ ഞ്ങവേജണ്ടും,
കന്നും (പി ഭ പരമായ ഒരു ച്ലേംതകശദ്ുമാണെയില് വിക ്പേനഷേ ലോപിഴ്ള
കാ. ചെ യൂ4എത്ില് ഥു
കേട എന അ ഷള് കേട്ട കാ യായ
(൮൮) ഒരു പ്രത്ൃയയത്ത് ൫൭൯൨ ഒടവില്യമ്ള. ഏകാരം വിക ല്പേന. അതിക...
അന്ജഞായകപ്രത്യയമായ :അട്ടെ?
മറപിനയെച്ചമായ (അതെ? സബ്വേന്ധികാപ്രത്ൃയമായ മുടെ' ഗതിയായേ ശൂരഭെ? ടോ പോടെ .4-അവന് പ് പേഴടന് ഭാഭ 4-ഇരിക്കുന്ന [ടാ
നി ന
ദൂടിറങ്ങുന്നു.. ലു
തിലൂരട 4-ജറ്ടുന്നു (ക ന
! & പിപി പരന്ന്.
൩൨.൮ ശിക്ഷംകാണ്ഡം
(൩൯ പരെച്ചുത്തിവെറ അകാരം (ബഫ്ുലമായിട്ടു)
0_.പേയ കത അര്പാനയായ കഴിഞ്ഞ 4-ആണ്൬ഴ കിഴി്താണ്ടുു കഥി്തയാണ്ടു ച്ചന്ന തം ടോചന്നയാടം
ബ്ഫ്ഹുലമകേയാല് രണ്ടാ ഭാഫരണത്തില് ലോപപമില്ല.
൨ ആദേശസന്ധി
43 (1) ത വറ്റും ച വദ്റുത്തോട ചേന്നാല് (പ) ച വറ്റു തന്നേയും, ട വ൪ഗ്ഗൂഭത്താടട ചേന്റുല് (൧) ട പര്റ്റുംതന്നെയു? ആയി ൭൭൨൦.
-ടതേന്പ- ചായും തേ്യോയം [൯ ഞ് ആയി] എന എഷ്കു. ന, ആ ആയി] വിന് 4 തലം ച വിമലം. [തൃ ട ആയി] ണ്.-താര്്ടരുണ്ടാള്, [തൃ 8 ആയി] വഞ് 4-ൂടവധഞ്ചു (വലത്ത്യ) [൭ ച ആയി
ആദേശം ചെയ്യന്നതെപ്പമമ പൊരുത്തംനോക്കി! വേണ്ടതാ കുന്നു. ഖരത്തിനു ഖരം, അനു ॥സികത്തിന്* അനുനാസികം, ഇ തൃി പൊരുത്തം കുണ്ക.
(൩൩) ലമൃത്ങറംക്കു പ്പത്യയ ത കാരത്തിനാ മന) (പ) ഖരം (4) അനുനാസികത്തിനു മുന്പനനാസികവുമാദേശം.
ലകാരത്തിന പെരജത്തപ്രകാരം വരേടന്ദുന്ന ഖരം തകാ രം അനുനാസികം നകാരം: ഉകാരത്തി്മ ഖരം ടകാരം;യ; അന്മ നാസികും ണ കരം.
യു ടെ ടി (ഭ്, ത് ആയി] കോം വുളു താണ് ] ൧0% മ് ആയി) കള് മണ 6, ക് ആയി]
വാള് എമ ഭവാന് കാള് 4 അധടതൊണിനുലകം [1 (1) പ്രകാം പിന്തിഴ്ട നങ്കണ്രും
തള്ളി. (൩) കാഠം--പ്രത്യൃയത്തിനും കായ് എന്ന ശബ്ദൂത്തിനം ൭൩) നകാരത്തിനു ങകാരം.
ആടേശസന്ധി ൩൯
കരോകതില് -4-കഠ്ം ജട യാാട് കര പിന്നിട്ട അപര (11) േകപ്പിനല് അയി താന് 4. കഠം കഃ കഞ്ങു൯ി-കമം കത്തുക (കരഞ്ഞും 1] മാ(യി)൯-ചാടമാഥ്കാ (൫0 ഭി) . ൨൮ ഒരുപ്രത്യയത്തിനെറ ആമിയിരിക്കുന്ന ഖരത്തിന്ു പൂവപണ്ണുമനുനാസികമെതില് അയ (അനുനാസികം) തന്നെ ആ ദേശം. ഇമാടപറത്ത് പ പറഞ്ളു ചം ] തിന് 4 തൂജത്ിന്നു [തം ജി [] കുഞ്ഞു് 4 ടടകഞ്ഞുങ്ങമ അദ്യ ചരുപ്രത്യയം നിഷേധ൦-ഖരം ടകാരമോ ക? പ്രത്യയഭമാ അയാല് ഈ ആദേശം ഇല്ല. ഉഴ തന് -2കല്ഷതന് കഷ (തങ്ങല് അല്ല) മന് കല് ഭാമകല് ( അാക്െല് അല്ല) കാര് ടു ംകണ്ട [ന്ി അല്ലു)
വണ് ).ടടങ്ങതുന്ടെ കി] 1 കൃതി രൂപ്പങ്ങളില് സന്ധി പകാരത്തിനു കകാരം ബഹുലം
ദം-പോി.ഇന്ന ജിപാവ്യന്നു; പോകുന്ട തർ. ആന് ജരയജലാന്; ളകാന് ി ടിക പ തയു ഇന് യാ₹വില്, ൪ ജഴകിന്. (൩൨) അനുസ്ധരത്തിനു--- (൫) സ്വരത്തിനു മുമ്പ മകാരമ ദേശം. മോംംത്ഞളം ൪ ഇല്ൂട-അസ്്ിലല പോകും ി-എന്നുടം പാകമന്നു തതം പി-ുണ്ടു -- തരളുണ്ടും ടു (൫൪) പര്ദ്ലുംക്ഷരത്തിനു മു്പാനാസികം വികല്ലേന. ഇേടവതം കാലം വരു അകാല വരിമരം. ചന്തം പി-ചേനിട ചന്തശ്േന്റ്യ ചന്തംഭചന്ന, പകം പ തോലും -പോകന്തോലും, പോകുംതോപം, പടം ു-പറ അമപങ്കഡറ പ്ംപറം കരം എക ജടമുാന്കഠം [മുന് (1) പ്രകാരം; മരത്ചാ] പരം പ്രത്യയമെങ്കില് ഇയ്ക നിത്യം തന്നെ. (൭) സമുച്ചയ൯।പാതേമായ മും" എന്നതിനു മുമ്പ വകഃരം. ഉദകം പിള ധ്യ കലം മം അകലറ്യം. എള ംയോളുവും (൪) പ്രുത്യയത്തിന്ു മുമ്പ്യ ഭാവി പ്രത്യൃയമായ മും" എന്ന ൦ വകാരം,
[ ശ്ക്ഷാകാന്ധേം
ഉദ. രുംു-അന് വരാന്
പതം അം പതാ
ചരും-എന്൯ ആവരുവെന്
രുംി-ഇ൯ ടോവതവിന്
വരുംപ-ആന് ടം വതിവാന്
(൭) ജിംധപഭക്തി സ്വരത്തിനു മുന്പു ത്തകുറരം,
നി ധി ടോധയത്ത
മാപ്ല ടധധതത്തോഴ്
ധജപ്-.ഇട്റെ ചധയത്തിഴന്റ
സിംഫം-ആന് ചംസിംഭോന് (കര) സംയോജിചാവിഭക്തി/യാര$ ഇമ വികപ്ടേനയേമ 4. ൭07... ധം പിട അധ. ധഅമമാഴ്ച 4 കള ആവിതു ഫിതഭരോടു കക്ക അഭത്സേക്പ്ഴത്മ ടട; സ്ക
വ൨ ആശഗമഡന്ധി
40. സ്വത്തിനു മുന്മൂ (പ്രതാലപ്യസ്വരക്ങാഠം.്ക, യമാ രും (1) ഓച്യയയസ്വരമമഠംക് വകാരവും ആഗമം ചേരും.
[തി ി നി ടിനി
[ നി യുന്നു തതര് 1] ടമ്ളവുന്ന പോയ ന] കര്പോരായി്ു ച്ച 3. അട ചാവുന്നു ച്ധിധി ത്തു പാല രീ പി തി
ത്കതിത ടു് [5 രിം ] ല്അമ്പന് ടാ എഡയന് ത്തന്നെ 4 ഏന്ന ടെ ന്നരയന്നു നി എ-ഞക്ഷരം കെയക്വം പോ ലി പോകുന്നു
നിഷേധം---ഇയ യവാഗമശ്റം ട്യോതകശബ്ദങ്ങളില് ചേ ധേമണം. കൂരാ... എന്തോ 4.ഏമോ ഏന്ന; ഫലമോ (ടാ വിതക്ഷയിപതേം] കണ്ടേ 4-ഇല്ല കണ്ടതേ ജല (ഘു അവധാരണനിപാതം) അര്യ്യ്യോ 4-ആഭയോ അയ്യോ ആവാ (ഭരയ്ക്ോ ലൃര്ധക്ഷപകിപായം] ഏടാ -അസമക്യം ഏടാ അസത്തേ (എട സംബേോധജജിപ)
ബ്ര) ടീഘങ്ങളായ ഓഷ്ട്രൃതാലപ്യയങ്ങളിലും അവസാനമാ യാല് ബഫ്ഹുദമായി വകാരയകാരങ്ങാം ചേരും,
സന്ധിപ്രകരണം [1
്ി ക
ക 1
ി * (111) ജമ്ടിച്ച പ്രതയകകാരത്തിനുമുസ്പ് താലവ്യസ്വര ത്തിന് യകാരം. കദാ: - രമ വക്കല് ടാവു ല് ചി വക്ക് ടാക് ക്കു വസ്ുന്നു മി ടാ ആയാരിള്്് പ്രത്യ ചാടി കടന്ന ടോ പാരിക്കന്നു ി ഇത്ുക്കില് പ്രത്യയ ത്രി വികങ്ങണം തഴിക്കുഷാണം ച് കകാരം അളു രൂടടി കമം തടികര്്ംം കുകാരം ഇരട്ടിച്ചിളില്ല (൯) ശബ്ദുന്തത്തിലുള്ള റ്യഞ്ജനത്കില് സംവൃതം ചേരും; ആ അന്ത്പ്യ്യഞ്ജനം വിഭാഷലായിരട്ടിക്കയും ചെയ്യും.
[തി നി ജ് കാശ് കാ വാക് ടോയാക്ക്*
വക് ലക പ്രത്യ --(ശ്യൂന്തേിലളുത്കിച) ഭക്തി ഒക് ്റി എന്നില്ല [1] ശ്യൂാന്മേത്തിലെ വ്യഞ്ങനം ചില്ലുകളിലൊന്നാണെ കില് (സഃവൃതം) വികല്ലേനഭയ വ്ര.
ടാ... ക അകം കഷ" ലി ടോതേന്, തോന്ന ജി ലീമ, ലീഡ് പാല് അപ പാവ് രമേ മമാ മോള് കിം കീമ കീ ദ്വിത്വസന്ധി ണം:
4. (1) സമാസത്തില് ഉത്തരപഭത്തിന്െറ ആടിലഷ്ു മായ ദരൂഡ്ഥം ഇരട്ടിക്കും.
യു ലായി 4ജിയ" യ്ക" കന്നും ചില മിഭകേളില് അവണം തിയാഖാണ്' ഇയു ബലന്നു ലിധിച്ചതു് ി
൪൨. രിക്ഷാകാണ്ധം
ന്റ ആളയ പദം പൂവപര് തന്ദമരത്ത പരം ഉത്തരപദം എന്നറിക, ഖഭാതിലുമ്ഗുഷഷങ്ങളും ഉ ാ്യാക്കളം മരഡഃങ്ങട ദന്നേജാസിക ങ്ങളും ധ്ൃൃമങ്ങളും ശിധിലങ്ങളം എന്നു മുൻ പറംിട്ടുണ്ടജലപ
[)
[ പി പിക തമരക്കളം തേങ്ങാ -4 കട യി പണി നി പണിപ്പുര തീ കമാല് ൦ തീക്കാല്, ചൂ ക്യ ടാപുര്ക്കേട ] ന) ജചുപ്പട [1 കേട തുക്കി നി കൂടെ ടെകൂടക്രട്ടടെ ക. ൮ തൊഗില് --കൈതത്ത്ധില് രശ്തു 3-കായ്ം ടോ പത്തുദ്ദനേം
ര്ഞന്് വിഭാ നആയബ് ദത്തു കൂളി ശീല മടി്സീല ഉയിക കുട്ടി യില്ക്കട! കികു പു.തഴം അകലിമത്മടം പ്രത്യ - (ആട്പഞ്ണം ശിഥലമായംല്) [1] ടമാ അല്ലു മുളാഭഐസം തല പ്റ.പപേയേ അല ) വം വരിക രില് പു.പണ്ണണന്, -- മുകിഭട്ടില് യില്ല 4. ഭ രേഫപി്ലിനു പിങ്ചിരുന്നാല് ഇരട്ടിക്കുന്നു വിദാ ചയകേന്ന, കൂരാ അല | രന് ഷഅ്ല്പ്രതന്. മല പോടി ടോ തലഭപ്പൂടടി
13. പ്രന്യ്യാംഗമായ കാര ചില്ലി പിബായാല് ഇരട്ടിക്ക യില്ല, ് വെ -- പരണങ്ങം...മധമകമം ചരണ ഭമുക 5-ബേലം അ ആനകടിബധം പ്രത്യ -- കയി 4.തടം ആഅകയി ഒത ടം (ഇയിടെ “ക! പ്രത്്യയാംഗമല്ല) 1, ഒ്വന്വസമാസത്തിലും 3. ധാതുപൂധപലടതല്പുരുഷ ണിലും ഇരട്ടിക്കയില്ല. ൽ രേഫചില്ല” രേഫത്തിന്റ കല്ലൂര് ി ധാത്ുചൂവപര്തല്പുതഷന്-- പവപടം ഒര ധായ്തവായുത്ത തരിപുരുശ്മ സ്
സന്ധിപ്രകുര്ണം ര്൩
ഉട കക കാക തകകപാുക് ക 1.അഥ. ചാമരം കടത ചാരരങ്ങമം അര പുറ്റു അ അരകല്ല് തിറ കടം ടേഖിറകടം
പ്രത്യ (തല്പ്യരുഷന് ധാത്തൂവൂവപ ദമല്ലെ്കില്) അ പായി] 4.കലു് 4. അരകല്ല് 11. സമാസ്ധില്ലത്തിടത്ത്; (പി വിഭക്തി പ്രത്ചയത്തി ന്െറ ചില്ല (1) ആധാരികദോസമായോ, പ്രതിഗ്രാഫികാവിര ക്തി ആയോ ൭൭൭. “ഏ? (൦) മു൯വിനഭയച്ചം (4) ത൯വിനയെ ച്ചും (൭) പാക്ഷികുവിനയെപ്പം ഇവയ്യു പിമ്പു വരുന്ന ദ്രഡ്ഥം ഇരട്ടിക്കും. ഇടാ.... അതി ൭. തരന്ന അതികം ജന്ന (ആധാഭികാവിഭക്കി) അദയ്ക്കല് 4.പിടിക്കുന്ന മലയ്ത്ല് പ്പിടിക്കുന്നു രി. നസ്സ്റാജ 4 കൊടുത്തു മനസ്സാല് കൊടുദുത (പ്രയോജിക, ജി.) തമില പോള. ജലത്ധിരമ പ്രേഘ (ആധടടികാദാസം! അവെ. കൊന്റേ അത്തവക്കാ്േ (യി ഗാഫിക ചിക -- ചാടിക്കടന്ന (മുന്ലിജഭയച്ചം) മുപകപി-പിടിക്കുന്നു മു ൮കെപ്പിഴികന്നു (തന് വിഷയെ ല്ലം) *മജ്യരയയിടിൽഷ കരുലംശ്വി ല് -- കംര്രുവാംശ ജില് (ത൯വിഷതയച്ചം)
കാണേകില് പറയാം കാനേകില്പ്പറയാം (പഠക്ഷികിജഭയച്ചം) 111. സാറ് നാമികുടേഭദറംക്ു പിമ്പ്” ഏല്ലാ വുഞ്ചനവു മിടിക്കും; ഇര ക്കേട്ദുന്ന വന്നും ശഥിലമായാല് അത്തു തന്നെ ദീഡിച്ചംലും മതി. രാ. കാലരടഅക്കാലത്ത ഇക്യു ഇക്കണ്ട എപുമിക്ക പട്ടിക്കു ജ മാതിരി ജാതി; ഇഴ തടി അമ ത്ാമമക്ട് ആ മട്ല് 11. ഏകമാത്രകമായ ശബ്ദൃത്തികന്െറ ഒടുവില് വരുന്ന അനുനാസികങ്ങളും യ--ല -- ഉ ങ്ങളു മിരമിക്കം. 1 ഏകമാതുകമെന്നാല് ഒ൭ററയായ ഥ്രസ്വസ്വരം മാത്രമ ള്ള ശബ്ദം, ] രാപ ഇ ഭപാഞ്ി എന് എ കദ്റേഴന്ന
ര്ര് രിക്ഷാകാണ്ഡം
പെണ് .ഇമന്റങ്ങപ്പണ്ണി ഭാ ഭചയ് ഉന്ന ചെയ്യന്ന ൫ന൩ല് പുിംഇന്മ ജിന്നു എം -1-0ല് അച്ലീള്ളില് 2. മദ്ദേ്മിക പ്പത്യയത്തിനു മുന്പു നകാരം വികല്ലേന ഇരട്ടിക്കും ഉദാ... രാമന് പിത്ത് അതിന് 4-ഉ് അതിന്ന് & അതിന് [ലി പരദമത്തുത്തിപെ ക്രട്ടക്ഷാത്തികന്റ ആ, ്യുഞ്ജനമിര ട്ടിച്ഛു ചൊല്ലണം, (ജമ സാധാരന എഴുതിക്കാണിക്കുക പതി ില്ല.) ചട്... ലക് തമിം. ലക്ഷി സ്വം സ്തം പ്രഷ്യ (പരാഭിയിലയ്ോം) പറഞ്ഞ കാരം ടേ പറത്ഞച്പുകാരം ഭാദ്യ്യ എ പ്രസധിദ്യു ടം ഭന്േപ്പസചില്ല ത്ര ക്ഷിണം ടൌചഎത്രക്ഷീണം ലിഷ ത്ത്സവ്യേതത്തിശ പിമ്പ വരുന്ന ഒരു വ്വം ഇ
രട്ടിഥടയി്ല, ഉാ...വയസ്സ 4 കാം ായയ്റുഫലം 3 ഥാ കാട്ട്" - പാത്രം ജേകാട്ടപര്തൂം [ഭി ചയ്ു - കോഴക്കാ൯ ---ചെസ്റുമകൊടുക്കുന്നു ടി? കരു പത്ത ടാതെ പത്ര ന]
പം ഇപ്പറഞ്ഞ സന്ധികളില് ഒരു പ്രത്യയത്തിന്ന മുമ്പു ഒന്നു വരും എന്നു പറഞ്ഞിട്ടുമ്ള ല്ലാം പമമധൃസന്ധിയാ ണെന്നും; ശബ്ദുന്തേവ്യഞ്ചനത്തില് സഖ്യേതം ലേരും. ഇത്യാദികഠം പരന്തേസന്ധികളാണെന്നം, ശേഷമമ്ള.തെല്ലാം ുഭയസന്ധികളാ ണെന്നും സ്റുഷ്ടമാകന്നു. ഇതില് പ്രകൃതിക്കും പ്രത്യയത്തിനും ത മ്മിലുത്ള തായ പഭാന്മമധ്യസന്ധി ഉപയോഗിക്കാത് ന്നാല് അ തു” ഒരു തെററാകും. പസന്ധിസമാസത്തിലും പടത്തിലും നി ഭ്വസ്ധമായുപയോശിക്കണ. ഗാമൃത്തിലും സാസഭിക്കുന്ന ഭിയിച്ം പദാന്തസന്ധി ഇപ്പപോലെ ഉപേക്ഷിക്കാം. പണ്ടു വ്യ ജെൌനസന്ധി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതുപ്പേലെ ഇക്കാലത്തു മൃപയേ ശിക്കാറില്ല. തണ് 4 താ൪ം-തബ്ടോര് ഏന്നു സന്ധി ചെയ്യുന്ന പേ ലെ പെണ് താമരം-വെണ്ടാമര എന്നു സന്ധിലേസ്റ്ു പറയേ
സന്ധിപ്രകരണം ]
ല്ല. അതിനാല് വൃഞ്ജറാസന്ധി ഇപ്പോ പ്രായേണ പദമധ്യ തആഅിലേ പ്രയോശില്ുകണുകയല.. പണ്ട്" ഓഡ്യ്യമായിരുന്ന പ ല അകാരവ്വം ഇപ്പ്ോഠം താലവ്യയമായി, പാമരെയിട്ടുഞ്ട്”, അതി! ബാല് പഴയകാലത്തു വകാരാഗമം ചെയ്തിരുന്ന സ്ഥലങ്ളി ജു ക്ഷാലത്തതു നം യകാരാഗമം ഉപപയോഗിപ്പുവരുന്നു. പലരു... പലവുജ മുതലായ ചില സന്ധികഠം പഴയ സസ്പ്യദ:യത്തിനെറ അവാശഷമായിട്ട ഇന്നും പട്യങ്ങളില് കുന്നുണ്ട്. ഗദ്യൃത്തി ലും പദഡരു എന്നു പൂതിയ സൂതൂപ്പകാരം ഉപയോഗിക്കാറില്ല; പല മു നന്നു സന്ധി ഒന്നും ശ്രടതെയേ പ്രയേഗികാവളു.. (ആയിരത്തോന്ടും" “കം 4കലത്തരചന മുതലായ രൂപത്കാം സ മാസത്തില് ഉത്തരപദത്തെ പ്രത്യയംപോ! ഗന്നിച്ചിടുണ്ടാ ക്രിയ പഴയ രൂപങ്ങളാകുന്നു.
സന്ധിസുത്രങ്ങളെ ഒമ്മിംഭാന് സൌകയ്യത്തിനുവേണ്ടി ആനസ്യഭവ്ൃത്തത്ത ലംക്കിത്താഒഴ്്രേ ന്നു. സന്ധിസൂര ചാരികുകഠം (൧) രോപം, (൫൨ ബംപൃം, (8) മുറവവിടതനകാരവുമകാരും പ്രഭംദ്യതകമാനണ്ഷിലിത്പിരന്നിക്യമം) 31 എകാരം പത്യ പരം ബവദ്ധാഷംഖുയു സ്വത്ഭില്മുഡുഭേഃപി മിഴച്ചാന്നനുകളൊഴക്കെയും ॥ (൨) ആദേശം,
(1) അഖമ്യം പടുത ചേറ്റാലഗ്കകര്്മന്നെയാം (2) കാദിയാംഭ്യത്യയത്തിന്മുന് ലല്ങധക്കടങ്ങളാംു
അാന്ുനാസികവറ്റ്ുങ്ങമം പിന്പന്നാഃലോ യണങ്ങളാം. (3) പുത്യയാമിലരധഴിന്നു പ്രുത്യന്താഷയാസികം; ി (ഖരം കകാരമാഭണക്ടിലിത്തു പേഴണ്ടെ സമോക്കണം (൪) കമം പ്രത്യയശധിനും കാലം മുന്നകാരം ധകാരമാം; നി (3) ചാഗമഷിനു കാമോംം കൃതതിര്യപേയികല്പരായ് (൪ സ്വഭതിന്തമുമ്പു (പ)മാരോമന്ചസ്വരത്തികയക്കയും; പ്ര ഷ്യപിഷ്ുന്പഞ്ചമമാം (.) മിന്മുമ്പു കാരവും; ് (1 ഭതാവിയുതടതിന്നും ഭത്യയം പരമാവുകിക; 1]
4൦] ടിംഗാത്തിരും വിമക്തിക്കം മൂസ്ധിആആത്തകാരമാം.്ട സംയ്യോജികാവിക്കിക മുന്നികമാത്രം വികല്ലമായ് ക
ര്സ ശിക്ഷാകാണ്ഡം
൩. ആഗമം.
(1) േദ്യയേഷ്വ്ൃസ്വരങ്ങക്ക സ്വതത്തിന്മുഷയയാധാംം;ു ചേരും വാചകശസ്തു്ിര,
രീ ലങ്ങളാമത്ുകളിലുന്നോരപരത്തിലും യദവാധാമം ലുജരായഥ താലല്യയാഗമം
ഇരടിച്ച കകാരാദി പ്രത്വയത്തിഒന്റ മുഡിച്ും [7] ശവ്ൂന്തേരോം താടാ ബംഖൃതംചേതആആചല്യേണം ന്യത്തം ചിള്ിതലാഴന്നെലില് വികല്പം സംപൃതാശമം, ര്. ദ്വിത്വം (1 ദഡവദ്റ്(മികക്ടിക്കം കേളചത്തതപദശിയില് (1 ധാതേപൂറിപരം ഖവന്്ധന് പവിത ചംവേണ്ടി തൂരണ്ടിലും (1) പ്രത്യയം ചിളില് ചിന്തി; (6) രേം ിരംക്ഷയായ്* (3) ഹിം ഹി ച്രത്യയ്യത്തിലവറ “ചിഷ്േ' എന്നുളള പ്രത്യയം
മുന് തന് പാക്ഷികമന്നുള്ള വിഷ്ജയച്ചത്ങളും ത ഇയധ്ലുട്ടപിസപി്ിക്കമസമാസമമിലയം (പ
(0) എട്ട ഭമല്യാഴികട്ടിക്കും മുന് ാല് സാവഷഘാമികു രു ദീഗികിവം പേരും വദ്റ്റും ശിശിലമകിലോ
(1) ഫക്മാതരകശയ്ാ്തേ യമളം പരഞഞമഞ്ങളും ഇരട്ടിപ്പു; (വികള്ിക്കാം ജാവഞ്ുര്്ദേശികസ്ലക് മുന്)
(൫൮൨ കടഷഷരലിട്ടിപ്പൂ ശസ്യമധ്ൃത്തികവാക്കെയും നി മികികാ ബംവൃതത്മിനുപിസ്ധകേം.
അഭ്യാസം രിം
4
%
റി
്ിി
താഴ ഗതി മൂള വാക്യങ്ങളിലെ സന്ധികളല്ലാം പ്രരാഷസഫിതം പറക.
ട്തിങ്കക്കിഭായയ്ക്ക കണ്ടക
കടമിഷടഥകാകവേ മു്ിച്ചാദം നി
ശരി ച്ചുഅഘേമവയജ ഗാവാന്റപേക്ഷകൂടാകതെ എഫിക്കാക്യതള്ന്നധകേയാഭിക്കലുളുരര്യയാലാ ലി
നി
അസ്ത്യരുക്കു പജള്യയമയിയാല് ക. നി യെ രാധാല അമ ടട കം മോരോതച്മായവഷദയാധ്യവകന്താന് തി കറിയാ മണ്ടിശയിലുരുളയചഭിലിതിഭയഭയടത്ത ഭി പിമ്പേചന്നു പകലു കൊണ്ടെ [
സന്ധിപ്രുകരണം ഒ
൭ പിശവാമിത്താ! തപ ീണാജളത്തിഫ ജന്നി; [4 പ തിയതി റ്് ഭ്ര, യര്ച്ലോയളപന്റ അളംശിളി
കൂന്നിജിരസ പറഞ്ഞിതൂഫംസവും
9. തയാനാഭിപായ് ഒം
൭൦ ഭവഴ്യത്ത പടല ധി ധയകയ്യകാ ടി കസം, ൭ അഞ്ജകോന് പിതരി ളു ടിം ക എ്ജക്ിൃപയില്ലാത്ിഫ ! ത്ത് ൭൫ ഭപ്പണ്ണ്ിയുതടെ ചലടിഖികട.- അത്തിൽ കാ തുടന്നയവമറരാക ാകം ലു ്േടക്കുണ്ണിമം ഠിരഫയിധുരികാവമാമന്നമന്റളറ ര്യ, ൭൯ മടുതദ്ൂയയശ്തരചിഡ്നിതം ടേ കാക, ൨൧ രണ്ണിറ്ി തകയുറമോല്ക്കര്ാ ഓല്കണ്ണാടിപേോ:ല് സുഭ, ൫൨൧ ജമന്മേല് മംഗലഥശീതലെ ഞ്ഞ ജ് അഭധ്യത്തംരാ, ൨൨ പാമരപ്പടയുമായ് --. നി പം ൨.൭. മുയപ്പൂടേടുത്തയ ഓ്ലുവരാമ൯ ം ൨൭: ജാന്മുഖന് ടിയോധദധാൽ കട ടം ട്രി. ൨൭ പൊത ര്മാധിനിത്ത്മം കളിവയയിഇത്കിയാമ്ം ഭിം ൨൬ നിന്തിരുമരടി ൭ പറളി [0൯ _ രിം ൨൫ പില്ലാടുശതരാരമ യേസനിമിതഴയ -- ഭി, ര കികു ടം ടി. ൨൯ തണ്ടാകഴം വയില ലിഭിഞ്ഞചോഴല ക്രംസം, ഭോ കാടി അകിടഭന്നോതുകിന്നെ കൊന്ടേന്നഷു ര ൨൭൦ വുത്തം
പരിനിഷ്ഠാ കാണ്ഡം 95556 വഞ്സുങ്ങളുടെ സ്വഭാവവും, അവ ചേനണ്ടകേന്ന ശബ്ദ
ളുടെ വകേമങ്ങളും, വന്തം തങ്ങളില് ചേരു്പോറം വ അന്ന മാററങ്ങളും വിവര്ച്ചതോടുക്രടി ശിക്ഷാകാണ്ഡം അവ സാനിച്ചു. ഇന്നി ശ്ദങ്ങഠംഭ അതദേരങ്ങളെ കുറിക്കാനായി രൂപഭേഭങ്ങഥം വരുത്തുന്നതിനെറ സ്വഭാവം കാണിക്കുന്ന പ രിന്ദിഷ്ഠാകാണ്ഡത്തെ ആരംഭിക്കുന്നു. അതില് ഒന്നാമതായി നാ മ്റംക്കു വരുന്ന രൂപഭേദഷമട്ടെ വിവരിക്കുന്നു.
നാമാധികാരം നാമ അക്കു (1 ലിംഗം (.) വചനും (3) വിളക്തി എന്നു മൂന്നു പ്രകാരത്തില് യൂ പദഭദം വരും. ഇവയെ മുറയ്മുചയ വിവരി ക്കുന്നു,
ലിംഗധപ്രകരണം
4. പുരനാന്, സ്്രീം നപുംസകമെന്ന ലേോംകത്തിചുമ്മ. പിഭാഗാതന്നെ റ്യാകമണത്തില് ലിംഗമെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. പുരുഷനെ പറയുന്ന ശബ്ദം പൂറ്റിംഗം, യെ പറയുന്നത് സ്ര്രിീലിംഗം, ഇയ രജ്മല്ലത്തേയ്കു നപപംസകലിംഗാ.
ചലിഹഭഭലത്തെക്കുറിക്കുന്നത് നായി ശബ്ദൂത്തിനെറ രൂപ ത്തില് ഭേം ചെയ്യന്നമു പ്രണ അകാരാന്തശബ്ദുങ്ങളില് മാ തൂമേ പതിവവളള.- മറവശബ്ദത്അളെല്ലാലിംഗങ്ങളില്ം ഒന്നുപോം ഭലതന്നെ നില്ക്കും.
0, അക്കാരാന്തങ്ങളായ നമേങ്ങറംക്മും വിഭാവേകദേദകേ
ദറംക്ഷം “അന് “ഇ” രാം" എന്നു പ്രത്യയങ്ങറം. [പ്രത്യയം ചേദ്മ്പോഠം ശബ്ദാന്തമായ അകാരം ലോപിച്ചുപ്പോകം]
കേമരന്ം.മേമ് 4 അന്... കേമന്. മുദര:--ശബ്ദും. പും. സ്റ്റ. നപ്പം. ന] നി കേരി കേമം തപ്പു പപോണ്ണസിന് പള്സ് [ കള കള്ളന് ക്കി കള്ളം ] ി കൂട്ടി നി കാരേ കാകന് കമായി ടു സക അകാരം തലേപ്യമായാല് ഈ പ്രത്യയങ്ങഴി്റ. തുദാ:--- പും. സ്റ്. നപും തന്ത ക്ള ഷം പ്പിള്ള ആതു രിയ നി മി ടു
11. സമാസത്തില്ം ബപ്ഹുവചനത്തിലും ല്യഞ്ചനാന്തങ്ങറം
ഭം ലിംഗപ്രത്യയങ്ങംം ചെയ്യാവണ്ട.
ലിംഗപ്പക്രണം രന
കദാ; ..താമരെക്കണ താമര താമരകഷന്റ്റി |
കാര്കഥല് -- _.. കാര്കഴഥി ല [ യം. തിരമുപ്പാടട്... __. തിരമുല്പാടന്നാ ഭപരുമാമ _. _ പെയുരാളന്നാര് ആയത്തു
48. ജാതിമുതലായ്തു പറയുമ്പം സ്്രീലിംഗത്തിനു പ്ര തൃയം ത്തി, ചി, ട്ടി, എന്നു തരംപോലെ ചേക്ടപ്പെടുന്നു.
ഉദാ: അനുജ --്ന്ജരമി (ജ്യേഷ്യാഷജാതിസംബന്ധാ) രത്മുരുകാര ....മഴതതകാരത്തി (ഒതൊധിക) ചെട്ടി --ഭചട്ടിക്സി ശതി) കൊങ്ങിണി ._കൊങ്ങിണി.്ചി [1] തമ്പുരാന് ത്രോ [|]
49. പുര്നിംഥം “യന്! എന്നിരുന്നാല് സ്ത്ര്ലിംഗം ച്ചി എന്നം. 307... ഒടിയന് മിക്സി. 0യന്..പറച്ചി. 60. സറ്വിനമത്തിനും നാമമാക്കി പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പേരെച്ഛത്തിനും പ്രത്യയം 'പന്" പറ (്ക്" എന്നാകുന്നു.
മു30:-- അ -രവന് അവാം അതു [1 _.. ഇയന് ഇവര ഇത്ത രള ടവല് ഏവ ഷ്ന്തു ി അവന് യോവമം യാതു കത തഖ് ലി ഭ്ര) ടന്ന രച്ചു ടെത്ച്ലതരന് ചയ്ത ചയ്ത പോകുന്ന ടേപപേക്ടന്നവന് പോകുന്നവാം പേകേന്നയ്ത്
51. പൂജഷിലും ആരോപാത്തിലും പുപ്പിംശത്തില് “ആ൯? എന്നു പ്രത്യയം; സ്്ര്ിംഗത്തില് അപ്പോം “തത്തി” പൂജയില്
പൂജ എന്നാല് ബഹുമാനിച്ചു പറക. ജീവനില്ലാത്ത നാപും സക വസ്തുക്കളെ സ്പ്രീപുരുഷന്മാരാക്കി കുട്ററിക്മക ആരോപം.
൪ പ്ലയ്യദ്യം വാസ്ത്രഖത്തിഷ "രന്! "അകം ഏന്നെ മലം ലകാരം സന്ധി. യില് വുന്നമാണ്*, പഥയധാക്ഷയില് താലവ്യങ്ങകക്കും സന്ധിയില് ചകാരാഗമം തമന്ന ആയിരുന്നു, കഗ്ണ്ണൂപ്പത്നിക്കതടെ രാമായണത്മിലും മറപ്പം ഇപ്പോ നം യകാതാഗമം ചയ്യുന്ന പഭസ്ഥലങ്ങമിലും വകാരാഗമംതതന്ന കാണം, ഈ സന്ധി കാരായ വകായാാരഭയ്മ പ്രയ്യയധധില് ചേസ് 'ച൯' “വമ ഏന്നാക്കിയസ്്് പ്രകിയഃകസംകദ്യയരിയോന്നു. അല്ലാത്തപക്ഷം ഇവിടെ (അന് “അരം ഏന്ന പ്രയ്യയം പറോച്ിട്ട* സന്ധിച്ചകരണത്തില് 'മിം്ൃപ്പത്യയാധിനു മൂസ്സ് സമ ജശമത്തിനും പേഴതച്ഛത്തിനും വകാരാഗമംതന്നെ' എരന്നായസ്മതൂംജചയ്യേണ്ടിഖയം,
1
രം പരിസിഷ്യാകാണ്ഡം
ജീവനു. സ്ത ജില് തന്നെയും മസഷ,രില് മത്രമേ സ്്ക്രീപുരു ഷവിഭംഗം ധഭനിക്കം൨. മനു്യനെഴ്കെയുള്ള തിയുക്കകറം എന്നു പറധപ്ലടന്ന പ്രംണികഠം എല്ലി സധോരേണയില് ന പുംസകങ്ങളെന്നടണു ച ചാരിക്കപ്പെട്ട രിക്കുന്നത്.
തി തന്തയാന് സിംഹം - സിംഫത്മാന്
68. കത്താവരിത്തിലുള്ള കൃത്തദ്ധിതപ്രത്യയാന്ത ശബ്ദ ദാംക്കു വപ്ുംസകത്തിചും “രദ” തന്നെ പ്രത്യയം.
൭0. തൃയരുന്നാത്ു --തുമരന് ശ്യു്നനതു ളരപ്പന് തി] മമ (ഓൽ)
കോട്ടാ ബാക്കുന്നയു -- കോട്ടാറന് ( ചുരക്ക) 3. ലിംഗരേദം കറിക്കുന്നതു പ്രത്യയം ചേത്മിട്ട മാത്രമ ല% പുസ്മിവിംഗ്അംംകര വെപ്പേറെ പഭമ്മാമും പുംസ്സ്പ്ീവാചക ശബ്ദദ്ധളോടു സമാസവും ആവ:
ഉുട:_.. പ്പം. സ്റ്.
1 ലി
ത്മ പെ ! മററചദംം
7] പത്ത
ഷൊമ്പയ്ധയ പിടിയാമേ
കന്. ചിപ്പും
രം അമാ തന്മേ [ സമാസം മ്പി നിം ൭ “സിംഫാ' എന്ന ശര്യൃത്ധിന്ന ഇം സചചച്രത്യയം അം" ചിര സിംഹം
കന്നു ആയത്ിതന്റ ശേഷമാണ് ആരോപത്തില് “ആന്' ചേറ് സിംഫതവാന് എന്നാകുന്നയ്്്. അതി, ഇര മിരി രാധ്ൃ്ങളില് രണ്ടു മിംഗച്പയയയം ഉണ്ടെ അകാണോന, സിംഫം 4 ആന് അച സിംഫത്താ൯ എസ 4 (11! (൭) കോണ്ടു അസ്വാരത്മിനുത്താമോംം വന്നിരിക്കും,
ആരോപം 2 സധധ്ലിമ്ധിഖം
വചനപ്പകരണം 64. ചലനം ്യയെ കറി ക്ുന്നു. നാമത്തിന്െറ അത്ഥ മായ വസ്തു ഒന്നോ അതിലധികമോ മ്േന്നു കാണിക്കുകയാണു ' പലനത്തിന്െറ പ്രയോജനം. ഒന്നിനെ കറിക്കുന്നുത്ക ഹനു ഒന്നിലധികമെണ്ണങ്ങള ചറികകന്നത ബഹുകഗം
ശ്വരൂപം തന്നെ ഏുകുവചനമകുന്നു. ശബ്ദം ഇരിക്കുന്ന രൂപപോലെ തന്നെ പ്രയോഗി പാല് അത്മ ുകവലനമുയി. ഏ. കവചനമാണെന്നു കാണി റെന് പ്രയ്യയവും മറവം ധേക്കേണ്ട തി,
ല്ല ദ; മന് ഗീകാ ചാട്ട
65. ബഫഹുവലനം, മുന മാതിരി, സ്്രീപുരുഷന പുംസകദ്മളില് ഏതെ ലം ഒനിെറ മത്രം ബൂത്വത്തെ ക്മാണിക്കുന്ന ദഖിംഗബ്ചല്ലാചകസം ഒന്നു സ്പ്രിപുയഷന്മാര് ചേറ്ക്ളൂ. ബഫ്ൃുത്വത്തെ കരണി. ്ി.ഗ ഖഗം ങേ മതു; ഒന്നിനു തന്നെ ബ്റമാനത്തിനംജി. ചെയ്യന്ന പാരാ ഖക്ഥഗം മുന്നേ “അര്, ആലി, മാര മ എന്ന വപ ത്തെക്കറിക്കുന്നതിനു നാല പ്ര്യവ്മുന്ട്. ഇവയില് ബാ, പ്രയേണ അദിഗവവു; മാര് കി, ല്യം സലി-ഗവുമാകന്. ഇര നാലില് ഒന്നേ, രഴന്ട, മുറ വത പൂനകമാധിപ യോഗിക്കുപ്റടുന്നു,
68. (൧) പുംസ്ത്രിലിംഗത്അറം ൭ മാര്" സജി.ഗഖ്ഖുവ ഷ്വനം.
ഉ ഫക ബോ രാമന് താമന്മാ [തി യക്ളമാര് ജഞ്ചൂഴി യയ്ചൂരിമറര് (9) ശപുംസകത്തിനു ൪൧൦൪ (സലിംഗം) [പിന്തി ക ലേ [പി കമം ആയ നി കതം ദരം [4 (1111) 4.. ആദരയില്ലാതെ പറയുഭന്വം. “അന്” ഏനം പ്പു ല്ലീംഗം ഒഴിച്ചു. പ സ്റ്റികഠം ടെ കഠം" പ്രത്യയം ഉപ്പി ക്കാണ്.
൫൨. പരീനിഷ്ഠാകാണ്ഡും
കൂാ:...... രായ ടാവു ഇസ്തൂരി, ജസ്രികം അള്ള ത്ഥം
671, അലിംഗബഫ്ഹുവലനം അര്. ഉന ഏകം സമിംഗം.. അമിംഗം, മിടുക്കന് ഭിഴൂക്കന്മാൻ കുടുക്ക, ഭിടുക്കികാൻ ). ല് ന്മാര് ശൂദത്മിമ:ക ] കൂടെ 65, പുജക്പഫുവചനത്തിന്' ഒന്നോ അധികമോ പ്ര തൃയം ചേറുഭപോലെ ചെയ്യ്യാം. രാള ി അവാരയകപ്പട തട്ടന് [ ്ി്ങമം ഭരി, വന് ച്യേ ടെ. ടിം ഖാന് അവന് പഅര്വര്കഠാ(ഇയടപ്രത്യയം) ടി, അവന് മപഭദേശാ( 1) കഠം മാര് രണ്ടും ചേത്തതു” പ്രയോഗിക്ക ന്പോറം സന്ധിചേന്ന്' കറ്മാര" എന്നകേട.
8) തലപ്യയമല്ലംത്ത സ്വതത്തിന പിന്" (കഠം? മ്മം കകാരം ഇരട്ടിക്കും. ഴ്; ളി
മാക സഥിംഗം പൂജ രാജാ ര ജാക്കമ രാജാകന്മാള് തസ്ഭാന് ത്ര്രാക്കേം തന്ുഭാക്കുന്മാര് ത മക്ക ഗാര്കന്മാര് പ്രത (താലവ്യസ്വമമായാല് ഭവിത്വശില്ല) പ്പിക്ളൂ പിള്ള കൂട്ടി കുട്ടിക യി യ്ക [ കോക്ടു കായ്കാം |വഡാലമായ യാഗമം
കം [ന 18 1101 കജ പി 89. സദ്ധയനാമങ്ങളില് ചിലതിന് വിശേഷ, ന അവയെ താഴെ വിപരിക്കുന്നു: ലളി ശബ്ദും. ഏകവചനം ബഹുവചനം എ൯ എന് എങ്ങംം, ഞങ്ങാം, നമ്മം, നമ്മു, നാം, നോം,
വചനപ്രകരണം ി
് സ്ുകവചചയമം നി
നിന് പി വിം
തന് തന് തങ്ങാം, താഭ.ഗം,, തമ്മ ത്രമ്മു.
അ (നപുംസകം) അന്ത അവ, അവററ, അവററകാഠം, അവറ, അതുകഠം.
ഇ (നനപുംസകഠ] ഇമ ഇവ, ഇവററ, ഇവററകാം, വറ, ഇതുകുഠം.
൭൭ (നപുംസകം) എമു എവ, ഏവററ, ഏപററകാം, എവറവ എയ്യുകുറം.
ശ്ശ ഏഏയ്കക ടി.
ലി യാത്തു യാവ, യാവേററ, യാവററകഠം,
യാവറ൨, യാതൊന്നുകറം.
4 ഉദ്ദേശികുവിഭകരിയുടെ ഏകവചനത്തില് എന്, നിന്, തന് ഇവയ്യ് എനി, നിന, തനി എന്നു മുറവും ആദദേശ അറം വരും.
0; --എയിക്ക, യീയക്കു, തടിക്കു ിര്ദ്ദേശികൈകവചനത്തില് കൊന്ന്, നി, ൯ എന്നു രൂപങ്ങാം.
60. വേറെയും ചില വൃത്യസ്തങ്ങൾണ്ട്, രമ്ബയം. സമിംഗബഹു പൂജകബച്ചാ പുനര്ബഫഹു.
ച്പണ് പപയ്ണു്ങള് പെമ (സ്വസാ) പെങ്ങന്മാര് [ലി ആണ്ടാഥം ആങ്ങ (90) ആരാ ടട; (് ഴപെതങ്ങമമ,
പതപുകം ത്ത് ഞങ ക്യു ടു കന് മകന്മാര് കാം
കം മകള
കിടാഠ്യു' കിാങ്ചം (മനയുടെ) കിടാക്കമം(ജന്തുക്കട് ൦), വേകം, ന സൂഭകശംയ ശശിഷ്യയകം ഇത്യാമികമം, ധികം അസുഭര്കാം, ശിഷ്യയര്കം ഇത്യര് ഭിചളിക നിന്നു ഭഫലോപം വന്നുണ്ടായ ഇ അളന്നു.
61. സാംഖൃദ്ദേകം വിശേഷണമായുള്ള നപുംസകനാമ അംംക്ഴ ബഫ്ത്വമണ്ടെരിലും ഏകവ പനം മതി.
തര്
അഭ്യാസം ൮.
ഇര വാക്്്ങിലെ യാമക്കംം ക്ചൽ ഥിംധാവ പയാ പറക. ൭ 4അന്ധുപേകമരുമിച്ചുവസിപ്പടേ ജന്ത്യര്മംംമവയിഷയുതരേണം! ന] ൨. അനന്നേതരിരം നട ക്കേണമാല്ലാ എന്നു ഇയോപി ദ്രയാപി ചെല്ലും വരോക്ഷിസീതാ ജി പിദ്ദുക്ണീൽ പ്രാക്യയ ദൂരരിരമ മോ? ഭാ വഡ് 9. 4ശ്രീരമന് ജാമ്യ, പലജയ്യനതോന്ദു പ്ലഡ്ധന് ൭൭... വടോജാക്ഷനതന്ധതിയ്കയ ജൂതന് ഫായല്ലച്ല മാമിോണ്ഡന്മം ഇ്്രാണിക്കുഴഫോ ്ൂയതിപഥശയ്ക്ക മാഡി കടമന്കതി - കരിഅഭപ്പണ്മകൊടിയാധക്കവക്കി പണന്ല് നതൂസാഗ്യയംന് ശ്രി പിശാംയിജയം ൦ മു ധികം കാണ്മു ഇുക്കന് കരങ്ിരന്റ
ചക്കിയും കയ ള്ള പാണ്ഡവന് പെർട്ടജീവന്, കളവാന്മടിയിട്ട കഷ്ടഴിടികിളപ്പുടിരിക്കമോ.
൫ കെസരസ്ഡ്ിയന്ഗ്ൃഫംതന്നികക ഭഭസ്വരംഭചന്നു ജയാദ്്യന് ഭ്ീഡാമഫായന്ദമാരംഭിച്ചാന് ജിശാന്തരം.
൬ *കയക്കളക്കാലമഫോശാന്താ- രക്കൂമകാത്ടാത്തു ഗൃൂഫം ചലച്ചാള് അമതില്കികകന്നാക്കെ ഫി ച്ചൂപോയാ. ഭമീവകഷ്ടം ലേ പാണ്ഡവന്മാര്
൭ 4അന്നാത്തുവാണക്കിടാങ്ങ്വിനടഭപ്പാന് യകവളപ്പള്ളിയാല് പള്ളഷ്യയൊന്നരസിക്കുട്ുത്മ സലിലം കക ച്ച ചഞ്ജാതിരയ
വചനപ്രകരണം ൫൭൭
്രിഡിപ്പാന് ജലസൂത്രഭമാന്നിഫകിടച്ചെന്നോതൃമ്മികില- ച്ചെടുപ്പിരക കഴുത്തി ടിയാ ച്ചിജേണംഒവാന്? ച ഭണ്ടുംമുനം തവണ കൂതടിയോപ്ന്ന കന്ടങ്ങളേയും പ്രണ്ടും അന്യം വടിഭവാകിക്കുന്നക ച ഞ്ജാളയും ത്ടുംകട്ടിത്തരംമാടട ചര കുന്ന വടേങ്ങളയും, കണ്ടംഭചാണ്ടെതച്ചെവ പുഴ യന്തീകമംട്ല്്പോക. ൯. ഉഭത്ചരയിടെ ടിശാചഭര്തൊടു യുദ്ധംചെസ്റാന 2 തമിയേ സുരധിഭയടയക്കാംക്കായേ തരികെന്നായിജുയി മുമിയോടേ. കിളി. ൧ കാലകാധന് ഒഗവാമന്റ പയിതങ്ങളലേരളചഡ്റ്യാസ് ആൂഞാജമാഴന്നെയ ദാവമടിയത്തിന്നുന്തമമാഡം .-- ൭൨. പത്തുരുധങ്ങല്ലി പ്ണനഭകക്ല- ഭത്യ,ന്നതധിഭിസന്തിമാാകിയ
എനം കണഗ്ഠീരവമൃഗപടമികാംപോംും ഭ്യേളിഭകോവാന്മങ്കിയാകില്ല. രഃ ചില സ്യമക്കാരായകാഞിയോഴും ചിമസ്കന്മു യിമോ്ും ചലല്പദം ലേധയധേസന്ു: രലങ്ങരിച്ചായഥ ശേോപ്പയാഴം ഭീമ ചഭിതം
ന
വിദക്ത। പ്രകരണം ത്
83. മറ൨ പൊളു മായമ്മ സംബന്ധത്തെ കുറിക്കുന്ന തിനുവേണ്ടി നമേങ്ങളില് ചേഷാന്ന പ്രത്യയങ്ങംക്കാകുന്നു ചികക്കി എന്നു പേര. വിഭകയി ട്, അവയുടെ പേരുകളും അവയ്യമ്ള. പ്രത്വയക്ളും തുദാഹരണത്തോടുക്രടി താഴെ ഒരു പഠടികയായി ചേക്കപ്പട്ടിരിക്കുന്ന ക
ൽ ഇവിംഭ പ്രധമ, ദ്വിതീയ തിയ ാസ്യിക് കി അല്ല ഗ്രഹിച്ചിഭികനതള്. അരവയാങ്ങളായ വയിയ പേതകള്ള കല്ലിക്ചിരിക്കുന്ന. ഫേ ഭിയില്യിന്നു' ഏന്നും ഒ0൮ള്ളതിയെ 'ഫഴിയില്" ന്നയ്ക്ക് ആധാരികയു, "മിന്നു? എന്നമ്ക് ഗതിയും ആകുന്നു. അയ്യകാണ്മാണ്' സംസ്തതഥി ഒല പബ്ചരിതക്കതിരായി കര പേര് ജയി കാണാത്തയ്ക്ക്,
[1] പരിന്നിഫ്യാകാണ്ഡം
ഉഭാ-പേര്. പ്രത്യയം. ഏക. ബ്ലു, 1. നിഥേശിക ബമരൂപംതന്നെ ഭാഭി ഫികഠം, 9. പ്രതിഗ്രാഫിക എ, ഏ. ഫടിയെ ഫാരികടള ൮9. സംയോജിക കൂടം ഓടു ഫഭിയോട്ട ഫഭികളോടട ൭, ഉദ്ദേശിക ക്ഷ് ഹരിക്ക്: ഫഥഭികമിക്കെ 5. പ്രയോജിക ആല് ഫരിയല് ഫാടികളാല് 8. സംബന്ധിക തുഭ്, ഉൂടേ ഫിയുരെ ഫടികളുരട 4. ആധാമിക ഇല് രിയിൽ ഫരികളിരം
63. സംബോധന അത്ഥത്തില് വരുന്ന നിര്ദ്ദേമികയ്യച സംഭ്ബ്ധിക എന്നു പേര. അതില് ശബ്ദത്തിന് (1) എ" എ ന്ന നിപാതം ചേക്ടകയോ (8) സ്വരാന്തമെങ്കില് ആ സ്വര ത്തെ നീട്ടുകയോ (1) അന്" എന്നവസാനിക്കുന്നെമില് അതി ലെ 4൯? ലോപിച്ചു “അ നീട്ടുകയോ വേണം.
02--തേവിയേ. യ! രാമേ! കട െടസ്സ്സി! അമോ! [ തേയി [1 ടി [ി] 71 8
64. ആധാരികയുടെ പഏഏകവചനത്തി൯്' “കല്! എന്നു പ്രത്യയമണ്ട് . ഇതിനു സ്വല്പം അത മേദവുമണ്ട്.
ഇോ-താമന്കല്.
08.൦ വഷപ്പില് പറഞ്ഞ വിദക്തിപ്രത്യയങ്ങളെ നേമേ ചവേത്മാല് ഉൃടഫേരണത്തിനെടുത്ത ഫടിശബ്ചൃത്തിന് വന്നതു പേലെ എല്ലാ ശബ്ദത്തിനും ശഭിയായ വിഭക്തിരൂപം സിങ്ി ക്കുന്നതല്ല, പ്രത്യയം ചേക്ന്പോഠം ഏതാന് ശബ്ദൂത്മറംക്കു ചി ല അക്ഷരമാററങ്ങാംക്രടെ ചെയ്യേണ്ടത്തുണ്ടു*. ഈ മാതിരി അ ക്ഷരമാറാഒ്ദലംക്ക്” ഒപെയാകരണന്മാര് പ്ക്രിയ എന്നു പേര് ചെയ്തിരിക്കുന്ന എന്നു" പരിഭാഷയില് ലിവഭിച്ചിട്ടശ്ുയു നോക്കു ക, വിഭക്തിപ്രത്യയം സംബന്ധിച്ചു വരുന്ന പ്രിക്രിയകളെ താ മെ പിപരിക്കുന്നു.
03, നകാരത്തിനു പിമ്പ് (1) മട്ദേശികയുടെ (ക്്-പ്രത്ൃ യത്തിെറ) ൧കൊരം നിത്വ്യമായും (8) സംധന്ധികയുടെ (തുടെ പ്രത്യയത്തിനെറ) തുകാരം വികല്ലേനയും ലേംപിക്കും.
വികക്തിപ്രകരണം ൭
കാം.രാമന്- ക്ക് രാമ് (44 1 ൨ ചകാര രാന്നെ ഏനം രൂപം ധ്രയത്തിന് ! ക്കു ധനത്തിന്ു (ധയര്ധിന്നു) കണക]
താമ൯--ഉ ര തമന് ടെ ടം മമ, മനെ
ബ്രയില് ഉടടക്ക ധയത്ജി റ ധരദപിനുജടട 00. ഇല്" ഏന്ന ആധ ൫ കടയൊഴ്് ഷെയ്യളൂള, വിദക്തിക ളില് വ്ൃഞേനാന്മശബ്ദുഭടഥംകെ ട്േധിഷ് “ഇ൯' എന്നു വികല്ലേന ചേക്ടമവേണ്ട്. ഈ ആഗമത്തെ വ ഭക്തിയുടെ കരംശമായിട്ട ഗണിക്കയാല് വിഭക്തി പരമാകമ്പേ.ഠം ഉളള സന്ധികായ്യയമെ
ല്ലാം ഇതിനുമുമ്പും വരും,
രോ
വക്കിക വാകയില് വാഴക്ക വാക്കാല് ചയസ്സ്സിരയ (് ചവയസ്സിനാശക ഖയനസ്സു ല് ച്പേണ്ണികഷെ ച്പറ്റ
15, ( പെത്്ാല്
ി ധനത്തി ( ഡ്രയത്തിയാല് നജ്മ, ധയത്താല്
പ്രത്യ വക്കില് വയസ്സില്, പെണ്ണില്, ധനത്തില്. 1. ശബ്ദാത്തവ്യദജ.സം ഒരു ലപ്രത്യയത്തിഭന്റയോ വചനപ്പന്യയയത്തിം ൯റയോ ആകുന്നവക്ഷം ഈ ഇന്നാഗമ
3. മകാ -മകട്തുടെ (ട്രിംഗപ്പത്യയം) അവന് അവയ ്ി മോയന്.....ശേവരാല് (വലയ) ടി കൂടി - കഴികളോടട നി
11. ഉദ്ദേശികാസംബന്ധികകളിലും “കള്! പ്രത്വയത്തിച്ും ഇന്നാഗമം നി ത്യമമേന്നു. കര... പെന്-- പണ്ണിയ പണ്ണി ഭ൯൨_.കവമള്റിന്കല് പയസ്സ.... ഷ -- വയസ്സിക൯ --
ഡയ ..ധധത്തിര -- ധയലംിൽന്റ....ധദാര്്ധിന്കല്
ടട എന്നതിനെ ഏറുതുന്നയ്കക (ന്റ എന്നാകുന്നു, ഉച്ചയിക് അ ഭന്ദിശേറയും മദ്ധ്യ യുക്ള ഭതുമാതിര। വസ്റ്്റം ഭകാണ്ടുാകന്നു,
ൽ മരന്സ്വാരത്തേയും ഇവിട വ്യ്യമായിട്ട ഗ്രഷിച്ചിരിക്കുന്നും ധം. ഏടധയരക് ഏന്നു വന്നല്ല ചൂ പു ധ- കൊട്ടന്നോകുക. ല്ൃ്ജയാന്നശധ് യി ഗാണിക്കയാഷതന്നെ ഇന്ന ധമപും ഖന്ന. അനുസ്വാരം കാരി കരച്ഛാരണ മേകന്നേ ഉ
പെ രിക്ഷാകാണ്ഡം
ഇന്? അശമമില്ലത്തിടത്തു കല്-പ്രത്യയത്തിനെറ കകാ രം ഇരി. ൪... തലപി-കല്ടാതക്കല് (ടത ലഡ്ക്യല്) 07, പിഭടതഡ്വരത്തിനു മുമ്പും സമസേത്തിചും ടകാര റകാരമ്ങാം ബപ്പൂവതായി ഇരട്ടിക്കും. കദാ... ചോറു ചോറികിം ചോററില്ം ൫൨ ആറില്, ത്മതാില്ം രാ മട്ടില്, നിം! കാഴ്ച പുആധ ടോ കാട്ടായ 8൮) റ-ആന്നുത്മ നൂററാണ്ടു് 8, നപുംസകത്ത ൯ പ്രതിഗ്രഫികഷെ പ്രദയണ പ്ര ഭയോഗിക്കചാ്ല.
ഷം
മരാ.....മന് പുസ്തകം ലയി ന്നു [പുസ്തകത്തെ എന്നില്ല]
മേന് രക കരികന്ന 1 കയി ഘന്നില്ല] ഖഴ്ികോബെടിക്കു വ. ഖടിരയ എന്നില്ല] പ്രത്യ (പും സ്ത് ലിംഗക്മളിലംയാല്)
അമന് കൃഷ്ണയെ അടിച്ചു, ല ഡ്തിഭയ ശകാരില്മു.
രാ കാത്തിച്ചിറ്ജ വാക്യത്മഥിലെ യാമങങാ്ലർഭ വികക്ഷിലപങ്ങളള പ്ര
യാസഫിതം പറക,
ക, ഗ്രീസ്ദേശത്തിംം സിഡേമിയ യിലെ രാജാവായ അക്കെസാണ്ടര് ഫൊ, ഫിധിപ്പ് എന്ന ജായിതന്റയും ജപ്പറസിഒ താജാവംയ മിയേഃരരാലസ്സി നെ പുക്രിയായ ഒലുമപിയസ്സ്റിനേറയും പുത്രജഃയി രന്നം
൨. ്ലാട്ടുകളട ര്മമ്ിയായ ജിഷ ചരിതം വാമല്ുതിയം ഭങ്ങശക്ഷ വിഷയായിസേ.
ജം പ്യാസമുപേക്ഷിച്ചതമാടുകൂടി പരിഷ്ടരരപ്പിയന്മാമെ പ്രസാിപ്പിക്കാ൯ വേണ്ടി പ്രാ ചീയന്മാരുഭ്ക ടുസ്ത്ൃ്കമൊന്നു ഗണിക്കുഴപ്പഭിയന്ന ഉറ കുമ്റു(ഏടി ഇതില് ഉപേഷ്മിക്ചിട ണ്ട്,
൭. ആട്യമായി കലാജത്ചാം പ്ൃരീതിരയ ആമ്യിക്ടിരന്ന എന്നു ക്ഷയ ടട ചുരിതൂയാല് യെളിവമമം,
പിഭകയ്യംമാസല്പുകരണം രന്
(൫ ആവൃത്മികൊണ്റേ രന്സിന്ന ചാം എളം്യഡിഭ റസ ദിക്കുന്നം ആ. €തണ്ടാര്പാഷ്കയയച്ഛ ശിശികകരന് മെന് സഃന്ന ധ്യ
മ ഖകന്നുകത്മകിഴിയാളെ ചാതാംല് നിയോഗിച്ചു?
പ, "ചന്ന കുരങ്ങിഒന്റ കട്ട് ത്ജില് മന്ത്രിച്ച.
൯. “എന്റ ഷ്ലിയസംവാസിയായ പിളള ഞാരക്ാന്ു ചോമിക്ക്ടെ
൭൭. “ഉഭജത്തില് വസിച്ചിടും, ജടത്തി. അടചേഖം രമണീയ ന്നേവന്നാല്
അഭ്യറസം ൧൧. ഇഴ ശസ്തൂങ്ങുടെ ൪ സിദ്ധരൂപം ഭപാല്ലുക- അത്തു ല്ലാം ആന് അത്തന് തോട്ട് അസ്ര്കേന് [പി നീറ ലി
വിഭകത്യാഭാസപ്പകരണം
ഇനി, എല്ലം നാമങ്ങളിലും പേരാത്തതിനാല് വിമക്തിക ളുടെ കൂട്ടത്തില് ചേക്കന്നതിദ യോഗ്യ ന ഇല്ല ത്തവയായും എ ന്നംല് അത്ഥംകൊണ്ടു വി ഭക്തിക്കു ്ൃല്യങ്ങള യം ചില പ്രയ്യയ ഒദളൂടന്്. അവയെ ആന്ന് പി സരധഭധണ്ടാം എന്തു പറയു ണത്തു്.
09 വ്ൃത്അനാന്ത്ങാംക്ക് 'അത്തരകെമടത്ത” 'അതുമ്മ.പ്പേം: എന്നു ദേശകാലങ്ങളുത്ത്തില് “മ്? പ്രത്യയം ബഹുലമായ വരും മബ്ദൃത്തിനപ്പുറം അം" എന്ന ലിംഗപ്ര.ത്യയവും ചേ ക്ഒണം.
കൂടെം.-കഥിയു് .-$ കാററയുത്തകാഠവരള്ള ടത് [തിപ ലാ
വയില്... ജധയിലള്തു , ഇതുള്സ് ഇത്ത് രിം ഞ്ഞു” മഞ്ഞ് ൭. ഭി. ഭ സിഭ്ധതൂപം' എന്നവച്ചാള് (പ്രത ്ങഭള പേകാന്നയ്കൊണ്ട] സ്
മായ (സിഭ്ധിച്ചിട്ടകള) രപം ഏന്നു അയമു 3 കായ കാററം & - കാറായ അസസ്വേത്കിനു നി മാമരം
[1 ശക്താകാണ്ഡം:
ച. ആ സ്ഥലത്ത്" /അ ലത്ത്" എന്നു സ്ഥലകാല വാചികഠംക്കും “മ്? പ്രത്യയം. ഇതില് പ്ൃഞ്ഞനന്തേ്ടറംക്ക ലിംഗപ്രത്വയം ചേക്കേണ്ട,
[തി കൊല്ലത്ത്, തു? കോഴിക്കോട് ി ഇടങ്ള്. സ്ഥലം സ്ഥലത്തു്,
ഭപോരം---ഇയ്യം ബഹുലമായ കാലവിശേഷവാചി കഠംക്ഷ വരുകയില്ല. അതിനാല് സത്തു ദിവസത്ത്ു" ഇത്യാദികറം നടപ്പില്ല. ഈ പ്രന്്യയം ആധാരികയ്യച്ചയല്യമാക യാല് ദ്യ കം ധിം ന്റീന്നു പേരിടാം.
റ. ആധാരികാറത്ത്നും ആധാരികാഭാസത്തിനും ആ മെഖ്യം (അതിലേക്കു) പത്തില് യയ എന്നു പ്രയം പരാം എുയ്യ് തദ്ദേശ കയ്്ഛ മുദ്യമാകയാല് ച്ശികാമെസം ൨൫ ന്അ വിജ്ിക്കപ്പെടന്നു.
മം ി ത്തി
മഃ യ കളിര
ഭികാളും ---കൊല്പതോയ്ല്ല കോഥിക്കോട- കോമ,
11. ആ രികാന്തത്തിനും ആധാഭികാദാസാന്തത്തിനം അതിലുദള., എന്നത്ഥത്തി “ഫു! പ്രത്യയം.
ദാ-കാട്ട -കാടിലേ അ കാട്ടിലയള
സ്സ .ശിദസ്സ്റിമലേ അധിസ്സ്ി ക കൊല്ലാ _ കാല്തതസ കൊച ള്ള മിള _വിള്കയിന്കേ-പിക്ഛൂിങുക്ഷ
4. ലുഫ്യൂധാരികയില് വ്യഞ്ചോനാന്തങ്ങറംക്കു ആം? എന്നു ലിംഗപ്രത്യൃയംമ്ുടി ചേക്ക നം.
ടന്ന ഇന്നകമ്മ. [നി എകാംപി-എ)
രാര റലുക... [ന അംപഎ] ഭരിതിക്മാന ദിഷ്ിക്താന്നതകമ, [ഴിയിത്താസ 44.അം - എ)
72. അ :ഇ? തന൯? എന്ന സവിനാമങ്ങളുടെ രൂപങ്ങ ഒളെ പിഭകതി പ്രത്യ്യയത്തിനു പകരം ചേക്കാം.
൭5......“പ്രഞയിയിയാകിയ മേധിലാണികാസം?
അടവിങ്കന്നിരല! ന്നെള്ളി മയമതിമമന്ത ര ാവാല് ഭനരപത്ികീമനകറമതഷിയ്
കൃത്യധികാരം സ
അടിയിലുള്ള വിഭക്ട്യോസങ്ങളളെ ചണിക്കാണിക്ക . കം കൂഭിരുടടരൊത വെ്ിച്ചംകണ്ടല് ആയക്ാ൯ ആഫ് ഉാഭിക്കയില്ല? ൨. കൊത്തും കോട്ടയത്അം കലിതകന്തകമക്കൊക്കിമയൂരിലും,
[ പത്ത് യ
൭. €ക്കാന്നര്തൂഗണക്കിാങ്ങളുവിടെ ഭപ്യാന് കൈവളപ്പല്റി യാല് ൭, വ്തിക്ഷോണികകാഅതിലകപ്പുടരോക്കപോകും പരത്തി ളം വയമളയിചവാഴ്ചുവാംമയാധ്ു്ങി 9. ആധാക്കേധീവടിഭവാട്ു പട ശരാട്ട കിണി ഗമിച്ചാല് ൫, ചോരത്മോരോഖശമതിമെഴും ചന്ദ്രശാലാന്തരാളളെ? വു. ഇത്കില് ചുവരട ചേകാന്നവയെ ഉറ പഠിക്കണം, ൯, അല്ഭിച്ചിതൂയഗധയോമ്യരുവ് നന് താനും, കാം രേരത്ശതൂദയന്മാ൯ തമ്മുമട പയികളായിം കം “കോപേയ ഒത്തില്യൂ ഭകകേയിതന്നേ;് അഃചേമചല്ലിയാന്ം ൭൪൨. * തന്തന നന് സാധിക്കാത്തോദ്റി ഭേദ ഷേദമമടോ, ഭമധ്ധപകമാരക! മിന് മയ് ഭുമ്ളകളാല് കീറിരാച്ചതാന്ലാമം, ൭22... 'നാളജത്തദ്ടിചസംവഭാന് പണിപരം, അഭളേററമു ണ്ടാകയായ, ൭. അന്തധകീരക്കമവാഴ്ം തതകഫാരമക്കില് മിന്നുവീോരുധയ്യയേം, ൭. “കതചിധിയിരതഷിക്കു ജിഭന് കായം പരറവതിയില്ല സമാധികംബമത്രേം കനം *ജച്ചത്തിരലപ്പോളകരളന്നപോഴല, ൭൭. യ്യൂറാപ്പിരഷ രാജ്യക്ങളില്വച്ചു ഏറ വലുമ്േയ്ക്് ൮. ഭിചാന്്ജി രണ്ടുമാസത്തേഷ ഇവിടെ ഉ.ണ്ടായിരികഷയില്ലം
കൂതയധികാരം
കൃതികളുടെ പേരായ ശബ്ദരൂപത്തിനു ധാതു എന്നൊരു പേരുണ്ട്. കാന്ടന്നു, ചെയ്തു, പറഞ്ഞ, എന്ന ഇര കൃതി ശബ്ദ അളുടെ വേരുകഠം മുറയ്ല്ച കണ്, ചെയ് പറ എന്നവയകോന്നു.
൬൨. മിക്ഷാകാണ്ഡും
അവ ധാത്തക്കഠം എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. കൃനികറംക്കു (1) കം ചം, (9) പ്രകാരം, (3) പ്രയോഗം, (1) ലിംഗ, (൪) പുരുഷന്, (൪) ചപ്പനും എന്നു ഈ ആവപഡികമളുെക്കുറിക്കുന്നതിനായി രൂപ ദോത്മാം വയം. അവയയെ മുറയ്മച്ച വിവരി ലന്നു,
ടട ൧ കാലപ്പകരണം 73, കാലം ഒരു ക്രിയ നടക്കുന്ന സമയത്തെക്കുറിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞയ ഇതം. നടക്കുന്നതുപത്മമാനം വരാനുമൃമൂതു ഓചി എ ന്ന മുന്നു കാവത്ഭാം. 14, പത്തമാനുത്തില് ധായ്കുവിനു തുന്നു" എന്നു പ്രത്യയം. ഉോ..പറ കാ എ-ന്നുടാപിയുന്മ (യാഗമംസന്ധി) ചെയ് ചയ്ത .മന്നുഭാചെയ്യുന്നു [പിത്വംസന്ധി) വര് വത് എന്ത വേതന പോപ്പോ എ.ഇന്നു പോവുന്ന, പേോകന്നും (സന്ധികളില് | 43 (1) (1) പാഗമത്തിനു വികല്ലേന [42 (ന) കാദേശം.
15, ഭൂതത്തില് (4) സ്വര്തങ്ങറംക്കും പില്ലുന്തങ്ങറംക്ഷ" തു" എന്നും (13) പ്ൃഞ്ചനാന്തറം ഒം, റാന്തണ്റംക്കും (ഇ? എന്നും പ്രത്യയങ്ങറം
ഉദാ തൊഴു തൊഴ്ച്, 4. തൂത്ഭര്താഴസ്ക്ു കണ് കണ് ൭. ആകണ്ട 49. 1] തിന് തിന് 4. തിയ [43. സ്റ്റ്] തദ് ത്യ ൧. ജടതങ്ങി [34. 11] ചാട്ട് ചട? ൧. ഈപാടി പറ്" പേ" . ' ഇപേഠി അറ് മറ് 4. ഇത്തി.
ചിശേഷലിധി-ചില്ലന്തങ്ങളിലും സ്വരാന്തങ്ങളിലും അപൂ ദം ചിലതിനു 4ഇ! പ്രത്യയംതന്നെ ഉണ്ടു്. അവ അരും" മുതലായ ധായ്ക്കുളംകുന്നു. അതിനാല് അവയെ :അതുളംമി? എന്നൊരു ഗണമാക്കി ചേത്തിരിക്കുന്നു,
ടാക
അരുളാദിഗണം
അതും, ഞ്ഞ. കോര്. ചൊല്
പ്ലം. പോ, തതര്. വെല് ] പ്ര മുറം വാര്"
കടാംടങ്തുളി പൂജി, ആയി ചോയി മച്ലി അല്ലെങ്കില്
ചന്ത, വെളി അജ്ളെട്കില്, ന്തം 18 ഭാവിയില് ശം! എന്നു പ്രത്യയം.
മുഭ--പറ ടാ: പറയും
ചെയ്യ" ഈ ചെയ്തും 6. 11) പത് ചം വയം ചോ ഞു പോവും പോകും. [5 ഡു
ഇവയില് സന്ധികായ്യയം എല്ലം വത്തമാനകാലതതിനു കാ ണിച്ചവ തന്നെ എന്നോദ്ക.
4. അപവാദം (!) അവധാരണുാത്ഥത്തിലുക്ള /ഏ? ന്ന നിപ്പതേത്തിന്െറ യോഗത്തിലും |] ലോയ ം്ി ചോദ്ദയരൂപ്പത്തിലെഴ്ു്തുന്ന വാക്യത്തിലും (3) ഉപദേശചിധികളെ ബല്പ്പെടുത്താരെ പറയനിടത്തും ഭവിക്കു “മുര? എന്നു പേണം
രാമയേ രാവ, ന
ി കാ: നാപി ചെക്കു എങ്ങ കൊട്ടപ്പു ഞാ?
ത ഭഫന്തത്തോയെന്തുതചയ്
മ സങ്ക. വിധി"
(ര) ) കളയണം കളവു പിരന്നു---
ഇനി ധായ്കുക്കുളുടെ രൂപസിഭ്ധികില് ആവശ്യപ്പെട്ട ചിച പ്രക്രിയകഠം ുമ്ള.വയെ കാണിക്കുന്നു. നാമത്തിനു പറഞ്ഞയ്കു പോലെ ധാമ്തുക്കുറംക്കും താന് ചില അക്ഷരമാററമ്മാറം ക്രടാ തെ എപ്ലംത്തിന്ും ശജിയായ വ്രപ്പം സിദ്മിക്കുന്നതല്ല.
റിഭാഗത്തില് കൃതികഠംക്കു കാരിതം അകാരിതം ന്നൊയ ് ഗം പരറഞ്ഞിട്ടുന്ട്ലെ. അവയ്യതങ്ങളില് എ ല്ലം രൂപങ്ങളിലും ദേദങ്മാം ഉണ്ട്. ഒരു ധാക്ക കാഭിതമൊ അ കാടതമൊ എന്നറിയുന്നു നിഘണ്ടധില്നിന്നോ പരിചയം കൊണ്ടോ വേണ്ടതാകുന്നു.
[1 ശിക്ഷകാന്ധോം
1, കായിതങ്ങറംക്ഷു സ്വരത്തിനമുമ്പു “ക്കു? എന്നു അന്താ ഗമം പേണം.. രാം കട കടക്കുന്ന കടി ചം.കര്ക്കാന് കടക്ക
പിടി പിടിക്കുന്നു പിടിക്കും പിടിക്കാന് പിടിക്കുക.
പര് പാകുന്ന പാക്കും ..പക്കോന് പക്ക
കം ...കേഷക്കുന്ന കേക്കും .കേടടക്കാന് .... കക്കുക
13 ൮. തുപ്പമ്പയത്തിനു (1) മാഷ് വ്യാകാരാന്തങ്ങളില്യം, (4 തുകാരാന്തമൊഴികെയുള്ള, അകാരിതടളിലും നകാരം ആ
ഭ്യാഗമം ചേരും. ്ി ] കട കടത -കടത്ുടകടിംം 192. 11.) റും ജു. ജട ൃയ്ത്ുായഭായം ഭരി. പം പി പകര് പകര്. ുങ്ങകര്ന്തു പകടം [| ഇതു .. ഇതപി-ുട്്യയമം എ.സ്. കരണ ന്തര [49.11 (0) ടര [49.1 (0 ടേ [42,100 അക തണ്ട, [കാനം ഭന്ത്മമതില് ഒന്നു ഉച്ചാരണ അിഭ ലിശേഷ്ംമില്ലം്ലയാല് ഇപേഷ്ഷികുപ്പടുന്നു. ) പുത്യ _ (മ കാരാന്തമായ ര കാ തമയോല്) അതേ... തൊഴുതു. പിച്ച ...പിഴുവ്വം 13% കാഭതമ്മളില് ൮ പ്രത്യയത്തിാ ദ്വിത്വം, ക 0.-കൊഴ്ച -കഃട്ടത്തം പിടി _.പിടിഅ അചിിച്ചു 9.൭ എട്ട -- ഏടുത്തു” ക്ാ൪ പന്നു 79. ൧. തു പ്രത്യത്തിനു താലപ്യസ്വരങ്ങറംക്കു പിമ്പ് ച്ചു ഞെ" ഏന്നു താലവ്യാദേശം. തകാരത്തിന താലപ്യം ചകാഠവും; നകാരത്തിനു താലപ്യം ഞകാരവ്വം ആകയാല് പിന്നീടു 9. (1) ൦ കൊണ്ടു ചവഗ്ലുദേശ വും വന്നു ത്തു *ച്ചു' വും നൂ" “ഞയു"പും ആകമെന്നറിക. കോ, വല... വല അവലന്ത്്[ പ്പി ഖലണ്ച് പ്രിലവലള്ു[ ൮] മേ ....രേയ് ടര് [ 11944, .1അ ത്ടുട ജേ ഞ്ഞ; 1) ജടി- ഇഭിയടഇടിമയു 13, 1ടേഇടില്പു. തെയ ന്തു യന്തു ഭ്രൂ കല്പ ടി]
കാലപ്രകരണം ൬൫൭
123. സാധ്യതാന്തങ്ങംംക്കും യൂ പ്രത്യയം തന്നെ; താതിന്* അന്തവ്യഞ്ജനത്തോട സംദ്ലേഷവും വരും. തു പ്രത്വയത്തിനെറ തകാരവും ധാതുവിന്െറ അന്തവ്യഞ്ഞനവും ചേസ് ഒന്നാകമെ ന്നുത്്ഥം.
0 പറ് _ ചെറ് തുക പധ അറ്" -- അധയ്ക്ക ടവം പക് - ഡുക്തു ടോവുക്കു. മിക് - ടിക്ക കംിശം,
(0. ഴ്ഘം ണ കാരമാകം
ഉ ദാ,കയിഥ"....വിഥ" തു ടധീണ, കേഴ... കേഥ് വഇടടകേണ, 80, ഉണ്ടാികഠം വതസ്തങ്ങളാകുന്നു.
9 .... ഉണ്ട് -(വത്വമായതരില് ലല ഖൃത്യയം, ഉകാരത്തിം സപ്തം) കന്ംകാുത്തം കാണും (രീഡം)
പ്രവര് വന്ത ൦ (രേഹലോപം)
ഒ ആയി .. (വാഗമത്തിയുപകരം യാഗം.)
പോംപോയി .. ഭി
ച പഞ്ഞു - (രസം) അഭ്യാസം ൧൨
താമഴ എഴുതിയിരിക്കുന്ന ധത്രേഷരെ ദ്ൂതഭായിലത്ത്മാമപങ്ങളെ പ്പ ിയാസംിതം പറക.
കാരിതം അകാരികകം ക അറ ക അടി ൨. ത ൨. ഏരി ഭം കിട ൭. ത്ൂയി ത കേ ഒ ക്ട ൭ പിങ്കു ൭ ചി ൭ ഖ്വിം ആ മഴ ൽ പിട ഭ കമ വ തിള ൮ പോ
൨ പ്രകാരം
1. പ്രകാമമന്നതു ധാത്ുധില് കാലാദ്യത്ധത്തിയ പുറ ധേ നിയോഗം. വിശി മുതലായ പ ശേഷാത്ങ്ങ്ദെ ചേഷിന്നു. സ്ര നിര്ംട്ടുശകം (2) ന്യോജമം (3 വിധായകം (&) അനു ഇഞ്മായകം തന്ന നു പ്രകാരങ്ങളു ണ്ട്.
82: നിര്ദ്ദേരകം, ധാത്വതിറത്തെ കേവലമായ പ്രകാര ത്തില് കാണിക്കുന്ന ഇതിനു വിശേഷിപ്പ ഒരു പ്രത്യയവും ഇല്ല.
ഉടാ-- ഷന കളിക്കസം.
തമന് താവണജയക്കാന്നു, കല്ലി അവതരികും.
ഇവയില് ധാത്വതത്തിള് കാലം മാത്രമ്യാതെ വിശേഷാ ത്ഥ മൊന്ധം ചേനിടില്ല.
83. നിയോകം, നിയോഗം (ആജ്ത, വരുതികൊടുക്കു കു) എന്ന വിശേഷാത്ത്തെ കുറിക്കുന്ന. ഈ നിയോജക പ്രകാ രത്തില് മാത്രം മേപ്പുറയന്പോകന്ന പുരുഷവചസദേദസ്മ്. ഇതിനു പ്രഗന്മാഴ മപുരഷന്മാരില് ഒരു രൂപവും മദ്ധ്യമപു അഷനറെറ രണ്ട പവാനങ്ങളിചും വേറ വേറെ രൂപങ്ങളുമാ കന്നു.
84 നിയോജകത്തിന മബ്ല്യമപുരുഷന്െറ ഏകവചനം ശബൂരൂപം തന്നു അതിനു ബഡ്ുവചനുത്തില് “ഇന്” എന്നു പ്ര്യയയം;യ മേഷം പുരുഷന്മാരുടെ എല്ലാ വചനങ്ങം്കും :അ അ എന്നു പ്രത്യയം.
ഉടോ:--- ധാതു. പ്രഥമ -- മുത്ത് മര്ലമ
ഏക--ബഹു എക--ബഫഹു
പോ പോവ പേ പോവല്, പയ്യ ഭയ്യ ചയ്ത” കചെയ്തിന്. വിഷ രിിക്ുമട്ട സില് ഖികക്ക് ില്ക്കിന്. േണ അണയും അനേ അങ്ങയിന്
പുരുഷൈകവചനമത്യില് പ്രത്യയമില്ലാത്തതിനാല് നില്! എന്നതിനു സന്ധിയില്പറഞ്ഞ സംവൃതതആഗമം വരു സ്പോഠം അയ്ത് സ്വരമാകയാല് കാരിതത്തിന്െറക്ക് ആഗമം വ
പ്രകാരപ്രകരണം സൂ൭
ന്നു നില്ക്ക്" എന്നു രൂപം വരുന്നു. ചിള്ളിനു സംവൃതാഗമം ലിന് “നില് എന്നം നില്ക്ക്" എന്നും രദ രൂപ മായി.
83. മബ്യമബഫ്ുവചനത്ടിഒന്റ 4ഇന്! പ്രത്യയം ഭാവി പപത്തിലവില്ം വരം
ഉ. പറ, പറയും ിജന്ടടപറയയില്, [410) (0) പിഷു കോം പകേദ്ക്കം ജന് ടകേക്കയി൯, [ഴി കേക്കില്
പവര്. ചരും, ജന് ടയരുധില് (ടി) ചെ 80. (1) മ്ധയമബഡ്ഡുവചനമായ “ഇന് (9) അവധാരക ഭംവിയായ മയ" (3) പി൯പി ച്യമായ ആന്" ഇവയ്യ്ച മുമ്പു
കാരിത ളുടെ ക്കു". ആഗമം പ്പു ഏന്നുമാകും, തി ല് - മടപ്പ --തടപ്പാന്, ഇഴക്കിന് ി ഖഭിപ്ിന് -വമിപ്പു; - വിച്ചറന്, ലി റ ങ്ങ ളീക്കാന് പ്ിന്ം-പര്പ്പു- പട്ട. ച ാ്ട്ചംംം ഇതിന ല് കുഭിതങ്ങഠം ഒര നിയോജകമധ്യുമബഫഹുവ വന ത്തിൽ നില്കിന്, നിദ്്ിന്, നില്ക്ഷവിന് എന്നപോലെ പിക പ്ങ്ങളെക്കൊ്ടു മൂന്നുരൂപം വരാമെന്നറിക. 81, ധാത്ൂണ കാരന്തേമോ ന കാരാന്തമോ ആയാല് മുന് വകുപ്പില് ചൊന്ന നിമിത്തങ്ങളിലെപ്ലും അതില് വികല്ലേന
മകാരം അന്മാഗമം ചേരും.
ടി, കണ്ഒ൯ കാണ്മു കുന്. ക്രാണിന് കാട കാണാന്. കി തിന്തില് തിന്മ ഭരിന്മാന്ം [) ത്രിന്നില് തിന്ന തിന്നാന്.
നു കൂണ്മ്ു, യി കൂണ്ണിന് ക്ത ഉന്ണ്ണാന്.
ഇര ണ്മ കളെ സാധാരണയില് മ്മ എര്ന്ന എഴുതാ൨ മ. 4മൃമ്മാനില്ലാഞ്ഞൊരുന്നാളൊരുപിടിയവിലും കൊണ്ടു ചെ ണാ൯ കുചേലന് ഇന്യയാടി പ്രയോഗം നോക്കുക. എന്നാല് “കം മാന്" എന്നതിനെ കാമ്മാന് ഏന്നു ആരും എഴ്താറിപ്ലതരാനും
നവ പരിനിഷ്ഠാകാണ്ഡം
88. ആലം, ന്നു ചേത്ത ദ്ൂതകാലരൂപവും ന്ദിയോജ കമധ്യമത്തിനറെറ ഫലം ചെയ്യും. ഇതിനെ പൂജിച്ചു പറയുന്നി ഭത്തു മുപയോഗി ല്യവരുന്നു.
ഉ 0...:കേട്ടാലുമിതാ ജണിമേഷകജയന്നവായോള്് ഭമധുരമൊഴിശാരികെ വന്നാലും യി"
89. പി്ധായകം വിധി, കൃത്യം, ശിലം എന്ന അത്ഥങ്ങ ഒെ കാണിക്കുന്നു.
9൦. എണം ,അല്ലെങ്കില് എണം" എന്ന പ്രത്യയം വിധദയേ കത്തെ കുറിക്കുന്നു.
ഇറ പറയേണം, പറയണം. പോ പോവണം, പോകേണം പോകണം, ചെയ" - “ചയയ, ചയ്ത,
“പ്രറയെണം?" 'ചെയ്യ്യെണം" എന്നു എതേണ്ടതിനു” ആരു കഠം തെററിധഴിച്ചു “പറയണം” “കൊയ്യണം" എന്നു എഴുതുക പയിവായിത്തിന്വിരിക്കുന്ന. ജന" ദയ" എന്നവയെ :ജെനം? (ഭെയ" എന്നു ഏഴരിയാലഭത്തപ്പേോലെ വരയി.കടാവണ്ടട്, അ തുപോലെ “പറയണം എന്നെഴുയിയാലും “പറയെണം" എന്നു വായി കമൊമല്ലോ എന്നാണു അവരുടെ യുക്തി ഏന്നു തോന്നുന്നു. എന്നാല് ജനദയാടി ശബ്ദങ്ങളില് സാസ്യൂതത്തിലെ ഗ്രദ്ധ ആ കാരം ഭാഷയില് തംലിവ്യമംകി ഉച്ഛുരിക്ക്യാകുന്നു. :പറയെണം: ഇത്യാഭികളില് യകാരത്തിനെറ മേലള്ള, സ്വരം അകാരമേ അ ല്ല; ഏണം? എന്ന പ്രത്യയത്തിന്െറ ദ്രസ്വംവന്ന യ കരേമാ കന്നു എന്നു ഓമ്മിക്കണം.
91. പഫിധായേകത്തിനു വിധി, ശീലം, കൃത്യം എന്നു മുന്ന ത്ഥം പറഞ്ഞതില് ആമ്യത്തെ രണ്ടത്ത്തിലും കലേേധത്തിനു സംബന്ധമില്ല.
ഉദാം-ലല്ലാഖരും സമ്തയം പറയണം.....ലിി- കം സാ ഉ റങ്ങണം....ശീഥം,
ഇവയില് കാലമേദം സാബാഗ്ധിക്കുന്നതേ ഇല്ല. ശൃത്യം എ ന്ന മൂന്നാമത്ഥത്തിനു മത്രം കാലഭേടത്തിനു ചേ്വയയുണ്ടട്. മൃ ത്ൃമത്ലത്തിന്
ലേല സമയത്തു ഹാജരാകണം. (അവരുടെ കൃത്യമാണട..) എന്നുമാഫരണം പറയാം” ഒന്നു” ഒരുവനെറ കൃത്യമകന്നു എ, ന്നേ ആയി എന്നോ, ആകം ദ്രന്നോ, ആവശ്യംപോലെ പറ
രൃകാരപ്രകരണം ൬൯
യേണ്ടത്തായി വരും, ഇങ്ങനെ വിധായകപ്രകാരത്തിനു കൃത്യ ത്റത്തില് ത്രികംലങ്ങംം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രകാരത്തി ൫൯൪ പ്രന്യയയമായ “എണം” എന്നതു വാസ്ലവത്തില് വേണ്-എ ന്ന ഒരു ധാതുവിനെറ 'വേട്യാ? ഹന്നുമ്മ ഭാവിരൂപം തന്നെ കൂളി ച്ലൂണ്ടായതാണു. അതിനാല് കാലഭേദത്തിനു ആവശ്ചം നേരി സ്വം ആ ധാതുവിന്െറ തികാലരൂപങ്ങളളെ തന്നെ പ്രത്യയം പോലെ ചേകശിന്ന. അതിന്െറ രൂപങ്ങമാവിത്കു്.
പത്ത, ഭൂതം. ഭാവി, വേടന്ന ന വന്ന വേണ്ടുന്ന നി ണ്ട
ഈ രൂപങ്ങളെ തന്നെ ആടിവമ്റ്റ്റമായ വകാരം വിട്ടിട്ടു ധാതു വില് ചേഷ്ംണം.
പത്ത, ഭൂതം. ദവി. ക൪ാ...പറയോേണ്ഠുന്ന പറയേണ്ടി, പറയന്നു പറയേണ്ട 92. അന്ുജ്ഞായകം, അദമജമ്മ(സമ്മതം)യെ കുറിക്കുന്നു, 3. അനുഭഞായകത്തിന് ആം" എന്ന പ്രത്യയം. ഉദാ -പറ പയം (പറക സംതികുപ്പടിടികുന്നു എന്നത്ഥം)
ചെയ് .....ചയ്യ്യാം ..൭ഖവ്്യ ക്കി പോ പടാപകോം ..പേര്്ക. ഭരി കേ കേമം കക്ക ]
04. അന്ുജ്ഞായകത്തിനാം അതിന്റെറഅത്ഥമായ അനു ജ്ഞ ദൂതമോ ദാവിയോ വത്തമാനമോ ആകാവുന്നതിനംല് ത്രി കാലങ്ങളുടെ യോഗത്തിനു വകയുന്ടു'. ഈ പ്രകാരത്തിലുള്ള, പ്രതൃയം ആവുക" ധാത്രുവിന്െറ ആകും" എന്ന ഭാവിരൂപം സംകോചിച്ചുണ്ടായതാകയാല് ആ ധാതുവിനെറ യ്രികാലരൂപ അളെ തന്നെ കാലഭേദം കുറിപ്പാന് മപയോഗപ്പെടുത്തുന്നു*
പത്ത. ഭൂതം. ഭാവി. മുടടപറയാവ്യന്നു പ്രറയായി പറയാം കണോക(വു)ന്നു കാണായി കാണം,
99. പിചധായകാനുജ്ഞായകങ്ങളില് പ്രതൃയസ്ഥാനം വഫി ക്കുന്നതു വേറെ ധാതുക്കളാകയാല് ആ ധായ്കകുക്ളൈ പിരിച്ചും പ്ര യോഗിക്കും, അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്വോഠം പ്രധദനധാത്തുവിനറെറ ന
ി പരിനിഷ്ഠകാണ്ഡം
ഭൂവിനയെച്ചത്തില് /വേണ്? ആവുക? കൂടെ ആവമ്ലപ്പെടട രൂ പ്രങ്ങളെ സമാസാഭപോലെ ലേക്കണം.
ജോ പറയണം അഴയില് ചപറകവേണേം പ്രയേസ്മത രി പായഖണ്ടുന്നു പവറും ട്രി പറകയാം
93. ശിലാന്റത്തില് വലിധായകവും, അനുജ്ഞ ച്ചയ്യയ ന്നവനും കത്താല്യം വേറെയാകന്നിടത്തു അനുജഞ്ഞയേകവും ഗികീണ്ു കത്തൃക മാമം
നിഗിദ്സ്റുകരി കമെന്നാള് കഠ്തായിന്നെക്കൂടി നിധീരണം ചെയ്യ (തുമ ടഥലൈയ്ക) ക്രിയ എന്നത്റാ. പ്രധാനധാത്ുപി നെറ നടവിനയെ പയം പ്രത്വയസ്ഥാനത്തു നില്ക്കുന്ന ധാതുവി ന്െറ കത്താവാഴി വരുന്നതിനാല് ക്രിയയില്തന്നേ കന്വാപുംകര. ടി അടശ്കിപ്പോകദ്ധ്യ അതിനാല് വേറെ ഒയു കന്ാവു ഈ ക്രി യക ആവശ്യമില്ല. ഒ മിട്ടു തന്നെ ഇരുന്നാലും നി ദരിഷ്ലത്റഅട്ടില് (ചണ്ടിക്കണിക്കുപ്പെട്ട അത്ഥങ്ങളില്) പികി ചൂ പ്രയോഗി.ടുന്നതുപോലെ ലി ചാഭിപ്പാഠാമ്മുത്ത് എന്നു വന്നു
ദേ കുംകേട്ടി്ത് ജറങ്ണം (ടമ യുകഖണം) എക്ിക വീിം പോകണം: (അപോകവേണം[ സമമമക് കൂിപ്പാന് പോകാം (്രപേകആം)
07. മേ വിവരിച്ച നാലു പ്രകാരങ്ങഥം. പുറമേ പ്ര കഥാം, ആശയം എന്ത രന്ടു പ്രകാരങ്ങാം മ്രടി ഉണ്ടെന്നു പറ യം എന്നാല് അവ മുന് പറയപ്പെട്ട നാലെണ്ണങ്ങളില് ൭. ന്നില് നിന്നു ഉത്ഭവിക്കുന്നവ തന്നെ ആകന്നു. അതിനാല് തൂ പ്രസിദ്ധി നോഷമമ്പേം താവ സ്വതന്ത്രങ്ങളായി ഗണിക്കേ ണ്ടതില്ല. പ്രാത്ഥാകം പ്രാത്ഥനയേയും ആഭംസകം ആശംസയേ യും കാണിക്കുന്നു. (ആശാസയെന്നാല് ഒരു സ്ത തനിക്കു കിടി യാല് കൊള്ളു യിരുന്നു എന്നു കടിനമായുള്ള, ആശ.)
08. പിധായകത്തില് “എ എന്ന ന്രിപാതം ചേത്താല് അമു പ്രാരകമാകും.
ഇ0ംംഎയിക്കു മരു റുതൂന്്മാകനാമേ! ചിത ണമേ!
ധ്ൃകാരപ്രകരണം [പി
സാധാരണ വാപ്പൊപ്പില് (സംസാഭക്കന്ന ഭാഷയി), ശു
ഞ്ടൊകണ്ണ 'തമണോ? എന്നു സധോചിപ്പിച്ചാണട്, ഇതിനെ പ്ര യോഗിക പതിപ്പ്.
09. നിര്ദ്ദേമകളൂതകാലത്തില് “ആവു' എന്നോ 'ഉതാ വു എന്നോ ലേത്താല് താത്ത ആശ:സകമാവും. കൂ. “രവാാമസിയണതരാന്നു പൂണ്ടതാവീ ൭. ഗാ “ചേടി രുണ്യമന്മലിയില് ചതു" ഭമുലഞ്ഞായണകച്ചാവ്
അഭ്യാസം ൧൩.
താജഥക്കാണുന്ന വാചകജളിര ധവാനെ കാലപ്രകാ പൃര്രിയസ ഫിതം പറയുക, ക ശില്പി! മയ! പിതന്റ കെൌശലത്തിചെപേോല ശില്ലമായികട്ലാനന ചല സഭാസ്ഥാനം ചമ്ഷാും, ൨. “കാണിക്കേണം ഭിമപിസപാജം പാടവം മി വസിക്കും മോണ്നിരക്കതെയുർപകടം ധേഴിടുന്നകിലിപ്പേമം, (൩൦ (കൂട്ടരായിഫഴിണങ്ങം ചേറി തണധില് കിടന്നയയിറക്കയാം, ൭൦, കമലയിലോചോ! കമലീയാംഗീ! ലീ രോമ ജചാല്ലി ടയില് കമിതാവാഭരന്നത്കും " ൫. ൦... ആവര് യിച്ലിരറാട്ടിയാല് വീഴ്്ുശരവജിയിലേ." ഇം ആഭികരളയിധികടെ വരുത്തിയെന്ന് ഭമ?ിന്താനുട ൫, 4അടികേ വരികരചാകേം യീയിജ യമരകളന്മയാദംകൂടാ സുലോകം പൂഴവായാക്ടനമട സുക്രതരിതിനസഫായവൂഭമഭന്ന, ൮. കപ്പിയാം ഞോന് ലധിച്ചീഴുമീവാളിനാല് വാവാ എഴുന്നേററു യില്തക്കെടഃ സത്ധവരം! ൪. “ഞി മയിക്കാതുടയടി പുറര്പപുട്ടകൊണ്ടാലുടിപ്പോശ ൭൧, “തീ കേ മിയയ്ക്േണമുപായവുക്ഷാ.. ജാകുന്നസ്സഡാഫപയ ക്ലു കക, *ച്ലൂണന്മാരരക് ലുായിലക! തേ കമശായവമു ടോം," ൭൨. ്രീലൂലക്ഷേണിപാലന്: ചിരമഖയികരിച്ചി ടേ പത്മയാജാ! ൫൭, *ധ്മാവധധായപരയാം തിയമ്ലലഭമ... വമ്മാ വസ്ദന്ധയ മരിച്ചു വസിച്ചിടടെ.'
൩ പ്രയോഗം
100. അഴക്, മിടുക്ക് , പൊക്കം, നീളം മുതലായ ഗുണ അം എന്നപോലെ ഉന്ണ്ണകം മറങ്ങക, ഓടുക, അടിക്കുക മുത ലായ ക്രിയകലയ.ം ദ്രവ്യങ്ങളെ ആഗ്ത്രയി ല്ലേ നില്ക്കുകയു.. ഒരു ഖസ്ത്വിനെറ പെക്കേമോ നീളമോ അതില് നിന്നു പിരിഞ്ഞു രിശക്കുകയില്പ. അതിന്മണ്ണം ക്രിയകഠംക്കും അവയെ നടത്തുന്ന രരപ്യൃങ്ങളെ ആയ്രയിച്ചല്ലതെ തനിയെ നില്ക്കാവുന്നതല്ല. എ ണാല്, ഇന്തയും ഭേമ്മു്ടു്. ഗുണഞ്ജറംക്ക് ആഗ്രയമായിട്ട്” ഒരു ദ്രവ്യം മതി ഭ്രിയകലംക്കാകട്ടെ മിക്ക ഉദാഫരണങ്ങളിലും പല ദ്രവ്യങ്ങളുടെ ആശ്രയം വേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. രാമന് പടി കൊണ്ടഴിച്ചു' എന്ന വാക്യത്തില് 'അഭിക്കു" മന്ന രാമന്, ഖദ്്രന്, വടി എന്ന മുന്നു ദ്രവ്യങ്ങളെ ആത്തുയിച്ചാണു കില് കരന്നെമില്ും ഇല്പായിരുന്നെങ്കില് ആ ക്രിയ സാധി ക്കയില്ല. എന്നാല് ഈ മൂന്നു എണ്ണുത്ങാംക്കും പ്രാധോസ്ത്ത്തില് ദേദമുണ്ട്. അടിക്കു എന്ന ക്രിയ പ്രവത്മിക്കുനവന് രാമനകേ യാല് അവന് മററ മമ.വയെഷശൊം പ്രധാനിയകേന്നു കൃഷ്ണന് രാമന്െറ പ്രവൃത്തിയെ ഉഥാസീനനായി നിന്ന സഫിക്കുന്നതേ ഉള്ള. ; പടിയാകുട്ടെരാമന്” ആ പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നതില് ഒരു സാ ധകുമായി നിള്ക്കുന്നു എന്നു മാത്രമേ ഉളൂളു.. പടി കിട്ടിയില്ലെനില് വേറെ വല്ലതും കൊണ്ടും അവന് ഏതു പ്പവ്ൃത്തി നടുത്തുമായി രുന്നു. ഇദ്ഥനെ ഒരു ക്രിയ നടത്തുന്ന ദരവ്യത്ങവക്കു വൈയാകുര ന്മാര് കാം എന്നു പേര് കൊടുത്തിരിക്കുന്നു. അതില് രാമ നെപ്പയോലെ പ്രധാനിയായി നിന്നു പ്രവ്ൃത്തിചെയ്യുന്നവന് ക്ത; കരഷ്സുനെപ്പോലെ ആ പ്രവൃത്തി കൊണ്ടു" സക്ഷോല് തുണ്ടകേന്ന ഫലത്തെ ഉദാസി! ജിന്നു സഫിക്കുന്നവന് കമ്മം; വടി പോലെ സാധകമായി നില്ക്കുനാതു കണം ഇതുപോലെ വേറെ യും കാരകങ്ങളുണ്ട്. ഇച്ഛെന്നേ പ്രകാരം ക്രിയകളെല്ലാം കാരക അളെ ആശ്രയിച്ചേ നില്ക്കു എന്നു സ്റ്റഷ്ണമായി. അപ്പ്യോറം ഒരു ടും അതിനെ നടത്തുന്ന കാരകഷ്ഠളേക്രടി പ്രസ്താവിച്ചേ തീര; ഇവയില് എല്ലാത്തിനും പ്രാധോസ്ത്ം ഒന്നു പോലെയും അല്ലതാനും. കുരേകക്ങളില് ഏതിനു വക്താവു പ്രാധാന്യം വിവക്ഷിക്കുന്നുവോ അക്കാരകത്തില് ആ മ്രിയയ്ത്ം, പ്രമോോശം എന്നാണോ വൃകരണത്തിലെ ഏപ്പ്യടു”. കാരകത്ച
പ്രഭയാഗപ്പക്രണം ൨
ളില് പയ്യ പ്രധന. കത്താവ“കയാല് ഒന്നാമതായയ്ക്കു കത്ലരിപ്ര! യോം, തടന്ന. കത്താ കഴിഞ്ഞാ അടുത്ത പ്രാധാസ്ത്രം കമ്മ തതിനാംകയാല് തണടാമതു കതണ്ിപ്രഴയാം, ശേഷം കാരകങ്ങറം ൭ പ്രാധാസ്ത്ം വിപക്ഷ്ക്കുമ്പോഠം അപഷില് പ്രയോഗം വ രമെസ്ിപ്ും അവ ദ്രപാഭേടത്തിനു കാരണമാകാത്തതിനാല് ലര ധേഗേത്മമ്യെന്ന ഗനി കാമപ്പടന്നില്ല. 'കാളിഭാസന് ശാകന്തള ത്തെ നിമിച്ചു' എന്ന പാഭ്യത്തില് “ിമ്മിക്ക' എന്ന ക്രിയയെ നടത്തുന്ന കനിതൃകാമകാ ങ്ങളില് വച്ചു കത്താവയേ കാളിലാ സന്ന വ്ൃരണദദഷ്യ ൮൧ പ്രാധന്യേമുടട്. മറില്ചു 'ശാകന്തളം കുട്ടിമാസനാല് നി2മികപ്പൈട്ട? എന്നാണാ വാക്യമെയ്ില് അ പ്രിടെ നിമ്മാണേക്രിയനുടെ ആശ്രയത്മളായ കാരകങ്ങളില് കമ്മ മായ ശാകന്തളത്തിന്വണു പ്യൃകേരണദ്രഷ്*ട്ലാ അധികം പ്രധ ബം. ഇവയില് ഒന്നം മാതിരി കത്തളിപ്രയോഗവും രണ്ടാമ ത്തേ ക്്മണി പ്രയോഗവും ആകുന്നു. ഒസാമത്തേതു നിമ്മി ച്രുവന് ആരാംണന്മമ്മു :ഗത്തേയും. രദലാമത്തേത്ു' എന്തിനെ ഒിമ്മിച്ചു എന്നമുമ, ദാഗത്തേയുമാണു പ്രധാനുമാക്കി കാണിക്കു ന്നത്.
10. കമ്മണിപ്പയോഗം ഉണ്ടാക്കുന്നത് അ" എന്ന നടുവിനുയെപ്പരൂപത്തിര? “പെടു” എന്ന ധാതുപിനെ ലേക്കു ണം.
ഉദാ...പറ -പറയപ്പഴുക.
കം __കോ്കേപ്പകം അറി -- അറിയപ്പെടുക പയ ....ചയ്കപ്പടുക,
ക്രമമില്ലാത്ത ക്രിയകുഠംാ കമ്തരിപ്രഭയാഗമല്ലതെ കമ, അിപ്രയോഗം സാധിക്കയില്ലെന്നു വിശേഷിച്ചു പറയേണ്ടതില്ല.
109. എപ്പാ ക്രിയകളും കാരകങ്ങളെ ആദ്രരയിച്ചേ നില് ഉ എന്നു സാധിച്ചുവെയിലും അപ്ൃവ്വം ചില ഉദാഫരണങ്ങ ളില് ഒരു കാരകുത്തിനും പ്രാധാസ്ത്രം തോന്നാതെ ഗുദ്ധമായ ക്രി യതന്നെ പ്രധാനമാഷി കാന്നന്നുണ്ടു്. ഫഎങ്ങനെ--- ഏകക വിശക്കുന്നു, മാഷിക്കുന്നം കായം മണഭ്ടന്നും കാടകറ്്ുന് ഉറങ്ങനോം,
തെ പരിനിഷ്യാകാണ്ഡം
ഇവയെല്ലാം അകമ്മകഷ്ടിയകളടകയാല്, ഇവ.യ്യ്ച കത്തഴി പ്രയോഗഭമ വരാനിടവ ള്ളു. എന്ന.ല് “കുതിര ഓടുന്ന എന്നം മറഡ്യുമ്മ. സാധാരണ കന്മ് പ്രയോഗംപേലെ ഇവയില്: ക ത്താവു മുയിന്ര നന്നു കാണപ്പെടുന്നില്ല. ലിമപ്ു ഫാം മുത ലായവ അനുവ രൂപ മാകയാൽ അചയെ ഒരുവന് ചെ, തായി നമുക്ക ബേ.ധഗിപ്, തഅയ്ത്കുകൊണ്ടു് ഈ മാതിരി സ്ഥല ങ്ങളില് ക്രിയഡ്ൃ്തന്നെ ആനേ പ്ര:ധാസ്പ്ം. ഈ വക ധത്തേ കരംകാണ്ടെ മുമ്പ്യ നിഥീണ്ണത്തേ കരമെന്നു ൫.൪ പറഞ്ഞത്. ഈ രതിരി പ്രയംഗത്തെ "നകരേകപ്രയോഗം എന്നു പറയണം. അതിനാല് ിഗി്്്റുകവതുകരമളുടെ പ്രയോഗം അകരേക പ്രയോ ഗമാകന്നു. ഇങ്ങന ഭൂരിയക 0൦0൪ പ്രയോഗം (1) കത്തരിപ്രയോ ഗരം (.) കമ്മനിപ്പയോഗം. (8) അകരേകപ്ര യോഗം എന്നു മൂന്നുവിധം.
അഭ്യസം ൧൫.
മാക്കുന്ന ധാല്ലടളുടട പ്ൃരയാഗങ്ങെ പറക
ക" ജാ കോമി മദധയിലല്്യാഭ യല്ലവഴ്ണും യിറക കീപപന്നില.
൨. ആ പുസ്തക ഗ്രാ കോടിയില് ചേക്ടപ്പഴ ണഭന്നതരന്ന എല്ല പതം മം പ്പായഴയ ൫൩.
൭, ജന്നജലെ വാങ്ങിയ കലം പന്പറ കയമായം വ്യാ.
൫ തിങ്ങധംക്ക ഏതി വസ്ത്ര കിട്ടിയാല് അയികന്റ ഗുണദോഷങ്ങള് ചിത്തിക്കുണം,
൫, കിവി കപ്പന് ഇ ഴഞ്ഞുപോയയില് പോകട്ടെ, ലീ തരുവാനുള്ള പ്പ ണം ഇപ്പോതന്നെ എിക്ക കിഴ.
(൪ ഒിംഗ (8. പര (൩. വ്ചനങ്ങഥം.
103. സംസാഭിക്കുന്നവന് (താന്) ഉത്തമപുരുഷന്, ആ രേ സംസാരിക്കുന്ന അയാഥം (നി) മധ്യമപുരുഷന്, ആരെക്ഷു ച്ഛ സംസാരിക്കുന്നു (അവന്, അവറം, അയ്ക്ക്] അയാഠം പ്രഥമ പുരുഷ൯ എന്നു പുരുഷന് മൂന്നു്. ലിംഗവചനങ്ങറം നാമത്തി! നൂ ചൊന്നവതന്നെ. കത്താവു പുരുഷസായാല് ക്രിയയും പു ളിംഗം, സ്രിഷായംല് സ്റ്രി!ധിംഗം, നപുംസകമയോല് നാപൂംസ കലിംഗമെന്ന് അറിക. ഇയ്യപോലെതന്നെ വചനവും കത്ത
ലിംഗപുരുഷവചനപ്രകരണം [1]
വിനുള്ള തൂതന്നെക്രിയയ്യ്. ദ്രാവിഡ രഷേകളി ലാക്കെയും ക്രിയ യല ലിംഗപുരുനവ പനങ്ജളണ്ട്. എന്നാല് മലയാളത്തില് അ വ ഇപ്പം തിരെ ക്ഷിച്ലുപോയി. കവികഠം ഏതുന്നും ചില തിനെ അപൂവം ഉപയോഗില്പുവന്നു, ഗദ്ൃത്തില് ആരുംതന്നെ ലിംഗപുരുഷല ചന ജമെ ജപടയാഗിക്കാറില്ു. അവയ്യ്മ പ്രതയക്ങളെ പട്ടികയായി താഴെ പേോനറി രിക്കുന്നു.
പ്രഥമപുരുഷന്.
ഏകവചനം ഡേഹുവചനാ
പ ആന്
സ്റ്റ് ആം ആ൪
നപു്(ത്യു) മധ്യമ പുരുന്ന്.
ആയ്" ഈര് മുത്തമപ്യരുഷന്,
൯" ഏന് ഓം.
കൂ; ...മ പശേരീത്മന് ധഭിച്യുയിന്നാന് "-- പും ചേ കക.
ഭധരണീഗോചതി ലിഭിംപലോകേ' ചിഭേവാടട ചന്ന വനക്ി മിന്ന ഭചാണം' യ്ക. ച ഏകം
കോയായ കരിയോടു പൃതവയഷമയി ".... വും ൫. ശ്മകം അടിയി ണപണിയുന്നേലഭിയന്" ഡം, ഉ. ഷകം മുംഭിപു ചരിതം സ്ത്രി ്യൂരചന്നോ പും യ്യ. പ. ബധ്മാ.
നിനി പൂം ക്രി. ൭, ബം നു ഞഞ്ഖളതില് യിന്നുമുയമാനാ'.... ലം. യല്ല, ബധം
ഉപം! ലിംഗഭേദം പ്രഥമപുയഷൈക്വചനത്തില് മത്രേ മേ മ. പ്രഥമപുരുഷനപ്യംസകൈക വചനത്തെ സാധാര ണലിംഗമാക്കിയാണു കവികറം പ്രഷോഗിക്കവള്ളയ്്. 4 ഭാവി കാലത്തില് “ആന് 'ആറം" എന്നവയെക്കുവക്കി അന് അറം? എന്നാക്കണം, !! ലിംഗപു ഭഷവച പ്രന്്യങ്ങളെ ചേക്ഷമ്പോഠം ക “മുന്നു തൂ" എന്നുമുമ കാല.പ്രത്യയങ്ങളുടെ ഒടുചിലെസ്വരം ലോപിപ്പിക്കണ-. എനെ എന്നംല്ചെയ്തു 'ആന്ംചെ യ്ലാ൯, ചെന്നു -എന്-ചൊഭന്നന്. “ഇ എന ഭ്ൂതപ്പയ്യ, യത്തില് യകാരഭമാ നകാരമേ അറമാഗമം ലേക്കും. എങ്ങ നെ എന്നാല്__പൊല്ലി 4 ആന് ലെപ്റിയാ൯, ചെല്ലി: ചൊല്ലി ഏന്. ചൊഴ്ിയേല്, ചൊറ്റിനേന്.
പ്രയോകകെപ്പകൃതി
104. കൂതികഠംക്കു രൂപദേദം വരുന്നതിനു നിമിത്തഭൂ തങ്ങളായ കാലോം, പ്ര പാരം, പ്രദയാഗം, ലിംഗം, പുരുഷന്, വ ചനം എന്ന ഉപാധികളെ മുറ്ല വിവരിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഏ ന്നാല് ശൃതികഠം കേവവപ്പമൃതി, പ്രഭയോജന പ്രകൃതി എന്നു പ്രമൃതിദേമ-കൊംന്ദു രണ്ടു വകയായിട്ടണ്ടെന്ന ആരംഭത്തില്
വിച്ഛിട്ടുണ്ടപ്രൊ. ആ രണ്ടുവക കൃതികറംക്കും ഈ കാ ലാദ്യപാധികളാല് രൂപ ഭേദം വരുന്നതാണ്ട്. ഇതേവരേ കാ ില്ലതെല്ലാം കേവലപ്പകൃതിക്കു്ള രൂപദമാകന്നു. ഇനി പ്ര യേജേകപ്രൃനിക്കുക്മ വയെ എടുക്കണം. എന്നാല് രട്ൂവക കൃതികറംക്കം കാദ്ധപ്യകാരാദികളളെക്കുറിക്കുന്നതി നായി ചെയ്യുന്ന രപങ്ങളെല്ലടേ ഒരുപ്പേലെ തന്നെ ആകയല് കേവവപ്രമൃതി യെ പ്രയോദകപ്രശൃതി ആക്കവാനുകള മാറ്റും മതേഭമ കാണി ക്കേണ്ട.
കൃതിയുടെ തആഅത്ചഥം ക്രിയയാകുന്നു ആ ശ്രിയയെ കത്താ സ്വയമേ ചെയ്യന്നിടത്തു കൃതി, കേവലപ്രകൃതി; പരപ്രപേരണയാ ലാണെനില് അവിടെ പ്രദയോജക പ്രകൃതിം പഠിക്കുന്ന" എന്നതു കേവലം; “പഠിപ്പിക്കുന്ന എന്നതു പ്രയോജകം. പ്രയോജകപ്പ കൃതിയടെ സ്വഭാവം ഈ വി ധമാകയാല് അതില്ക്രിയയ്യ രണ്ടു കത്താവു വരും. സാക്ഷയന് ക്രിയ ചെയ്യുന്നവന് പ്രയാ; കരിയ ചെയ്യാന് പ്പേിപ്പിക്കുന്നവന് പഴമധജകകത്ഡ; തൂമന് ക മ്രുനെ പഠിപ്പിക്കുന്നു, എന്ന മുദഹേരണത്തില് രാമന് പ്രയോജ കുകത്മാവും ശൃമ്ദ്ന് പ്രയോജ്യകത്താവുമാകും.
പ്രയോജകപ്രകൃതികളില് പ്രദയാജ്യകത്തം സചേതനാ൯ (വിഭശഷ്വദ്ധിയുക്മു വന്) ആയിട്ടും, അചേതനന് (വിശേഷബ്ു ്ധിഷില്ലത്തവന്) ആയിട്ടും വരാ. “രാമന് കൃഷ്ണനെ പഠിപ്പി ക്കുന്നു" എന്നു മുന്നെടുത്ത ഉദാഹരണത്തില് പ്രനോജ്യകുത്താവം യ ക്ൃ്ല്രന് സചേതനനാന്ന്. ബലേന് പാത്രം ഉടച്ൂ എന്നു പറയുന്നിടത്ത്" മുടയന്നത്ു പാത്രമാകയാല് പ്രഭയാജ്യേകത്താവ ചേതനമാകുന്നു. പ്യയോജ്യകത്തം സചേതനമായിട്ടള്ള കൃതി സചേതനകത തകം: അലേതനമായിട്ടമളന്ത്ക് അമചതനകയ്തൃകം എന്നു പറയരപ്പുടുന്നു. പ്രദയാഭ്യകത്താം സ്വന്തമനസ്സകൂടാതെ യോ ഉ മാസിനമായിട്ടോ പ്രയോജകകത്താവിധെറ നിഖ്വന്ധപ്ര
പ്രഷോജകച്ചകൃതി ൫൭
കാമം ശ്രിയ ച്യ്ക്യാണെടില് അഞ്ജന്നെയുമമ. പ്രഭയായ്യകുത്താം അഭചതനനേപോലെ ആജിപ്പയോകന്നത് നാല് ആ മാതിരി തികളും ഇവിടെ അലേതനകരി്റകങ്ങളുഭടെ ക്ൂട്ടത്തില്തന്നെ ഗണിക്കുപ്പെടും. അകുഭിതധാതുക്കളില് അചേതനകതറ്റക അറംക്കു രൂപത്തില് വിശേഷമുണ്ട്'.
105. കേവലപ്പകൃതിയെ പ്രയോജകപ്രമൃതി ആക്കുന്ന തിനു...
(൪ സ്വര ിപ്ലന്തങ്ങളില് (൨) അകരിതങ്ങളെ “ഇ: എ നനുപ്ര്പ്യയം ചേത്റ്റ കാരിതങ്ങളാക്കുക. (14) കാരിതശ്ചാംക്ഷ പ്പി" എന്നു പ്രന്്യയം മന്രേം ചേഷാക.
(൭) പ്യഞ്ചനാന്തങ്ങളില് അന്ത്യവ്യണ്ങനം (പ) അനുനാസി മെങ്കില് അതിനു ഖിരാഭേശം ചെയ്തും (1) ഖരമെ്കില് അതി നെത്തസൊയും ഇരട്ടിക്കേ, (൦) മറെറാന്നെതില് ഇ പ്രത്യയം ചേത കാരിതമ.ക്ഷുകുതന്നെ.
ഉദാ:-- കേവലം, പ്രയോജകം. രൂപങ്ങംം.
[1 ) (ര, കയി -കളയിക്കുന്നു, കളയിലയ 0 പകതി പണിയി --പങ്തിയികകന്നു .... .... കളി കപ്പി --കജിപ്പിക്കുന്നു, കളിപ്പിു.... ടേ ഹമങ്്ലി -ളടപ്പികുന്നു, ജപി... ൪) ട്ൂൂപശ പഠി --ചര്പ്പിക്കുന്ന്ച പ്പിചു... കേശ കപ്പി - ദ്േപ്പിക്ുന്നു, കേശപ്പില്ു...
ങ്... പക" പെക്ഷ കി... ൪ (ത്ന കി
ഇക് ഇള നഇളക്കുന്നു, മക്കി ത വ) ൫ു൭ു കട് ആട്ട് ടുന്നു ആരി റ് മാറ് .. മറന്ന രി]
വേല് . വേലി വേവിക്കുന്നു, യേലില്പു ... ചെയ്യ് .. ചെയ്ക ചെയ്യിക്കുന്നു, രചയ്യിവു (2) (6) 4 ഓലസ്' ജാസി _.അസിക്കുന്ന, ജഓാലസില്പൂ ... ... പൂശ് പൂശി പടിക്കുന്ന, പൂശിയ ടം കപ (1) രഴ ലാന്തങ്ങറംക്കും പരക്കുക മുതലയേ ചില ധാധ്ര രൊംക്കും ത്ത എന്നാകുന്നു പ്രത്യയം. ഉടെ ; വത് യൂ. ത്ത് .സ്വദ്തസ-യൂയത്ി പകയ്പകത്ന്-പകമന്നു-പകത്യി,
൭൮ പരിനിഷ്ഠംകാണ്ഡം
ചലിടിര് .വിഭിത്ത് -ചിടി മ്മന്നു-യിക്ടിത്തി..
താഴ് യാഗ്്ജ് -താഴ് അന്നത് ത്തി, ഫരീഥ്.വീഴ് ല് -വിധ്ത്തുന്ന-വിഴ്ങ്ങി, പരംപരത്ത് -ചരഞ്തു അ-പരത്തിം
ടം മാത്ത് യ ആന്ാ-യടത്ധി.
രക ജ് -അകള്ളു ന(റ൯].അകരമി. ചെലു*_ചല്യത്ത-ചലുത്തുന്നു-ചടുത്മി. ജിമി വത്സ" .ജി ത്തു നനംയിവത്തി.
അയേ യ്ക നദയതങസ-രേയത്തിം,
അപവാദം (3) അചേതനകര്യ്യകുങ്ങളായ അകാഭിതക്കറം ക്ഷ ഇ" എന്നപ്രത്വയം ചേക്കേണ്ട; കരിതമാക്ിയാല് മത്രം മതി.
ഉഭാ:-അകാഭിതം. കാരിതം തട നി ടമ്ല്ന്നു കടല്ലം പാടി പൊഴി പൊടിയുന്നു പടി. ക എ മേസ്ലന്നു മേലും
അപ (1) പാവ്ൃത്രാന്തങ്ങളില് സംവൃതത്തെ വിവ്തൃത മാഷജീട്ട :ഇ' പ്രത്യയം ചേശ്തയയം കാടി മക്കയും ചെയ്തുണം. റം; പട് -ഭപടുവി-ഭപടുവിക്കുസംപെഴ്ടവിദു. ദ്ടംയട്ടയി-ജഴചഖി ഒട്ടി ദും പെ പെലയിം പധയിക്കുന്നു-പെഠിക്ു. ഇവയെ ലുജഷി പെരീക്കുന്നു, നാടീ ന്നു, പെറീക്കുന്ന എ ന്നും മറവമേ സാധാരണ സംസാരി ക്കാവള്ളു..
നമേധാതുൂക്കഠം
103 സ്വഭതയുമ്ള ധായ്ുക്കം( കൃതിക) കരടാതെ മറ൨ ശബ്ദുങ്ങളേയും ചിലപ്പം ഫാഡ്ലക്കളാക്കാവണ്ട്. ഈവക ധം തുമഞ്ളില് മിക്കവയും നംമത്തില് നിന്നുണ്ടകേന്നവയാകയാല് ഇ പയ്യ നാമധായ്കകക്കുളെന്നു പേര്.
ക0.കല്യുപോഭചയടകുന്നുടകളി ന്നു കളിച്ചു. ഭുപ൪൨ കന്നു ബദ്സിക്കുന്നു--മുവവകുന്നു, മുവമുറത്തം
ഖിലധാമ്മുക്കറം നു
നാമധാതുക്കാഠ.ക്കു അത്റം പ്ര-യേണ ആ നാമത്തെ 'ചെ തൂ" അതു ആവുക? എന്നും മ റവമായിരിക്കു..
101, നാമധായ്കക്കുളെ ഉണ്ടാക്കുന്നതിനു പ്രയോടകുപ്പ൭ തിയിൽ പറഞ്ഞതു പോലെ ;ഇ' ന്ലിന്നു പ്രത്യയം ചേയ കറി തത്തി നുള്ള. രൂപം ചെയ്യണം.
ഭാ യാം ധന്ത് സ്പ" വ്തി പസിക്കുന്നു ി കന്നി ഭന്നിക്കന്നു കഥസ്പ് കഴി കഴിക്കുന്ന.
അപപാ-ന്ാമം സ്വരാന്തമെനില് ആ സ്വരമോ ഇ? എന്ന പ്രത്യയമോ ബവഫ്ുലചായി ലോപിച്ലു പ്പോകും.
30 -- യാമം ധാതു രൂപം തടി. അടി. തഭിക്കുന്നു രക്ഷ [ടട ബ്ല രേ വം, ചുമ. ചു൭... പയ്യ ഭു... മുടി. മിക്ക സ്വരലോദവം
ഖെഫഹുലകകേയാല് “ചലം? എന്നത് ൯ ചലിക്കുന്ന” എന്നു ഭിംപ്പയ് കൂടാതെയും, പുക എന്നതിനു പുകയുന്നു" എന്നു രൂ ത്തെയും രൂപം വരുന്നു.
കുപമശം--സംസ്കൃതത്തില് നിന്നെടുക്കുന്ന ധായ്തുക്കാംശെക ല്ലാം നാമധാതുവിനെപ്പോലെ രൂപം ചെയ്യണം.
സംസ് കൃതം മലയാളം മാ. അമ് ജി ലി മാഷി ചിത്ത് ചിന്തി 1 ഹരി [] പി ക്ലിക്ക് വേശി
ഖില ധാതുക്കറം
108, എല്ലക്കോലങ്ങള്ിലും എപ്പം പ്രകാര്മാളിചും മറവം പ്രയോഗമില്ലംതെ (ജനനം മുതല്ലേ, ജരയാലെൌ അംഗവ്വൈക ല്യംവന്ന ആമ കളെപ്പോലെ) സയില് കാണുന്ന രൂപവൈക
[7] പരിനിഷ്ഠാകാന്ധും
മയമുള്ള ധായ്ുക്കംശെ ഖിലധാതുക്കം എന്നപേര്. ഏതാനും ഖിലധാ്കുളേയും അവസ്ത ഇപ്പം നടപ്പൂ. രൂപ്ദമമേയും താഴെ പട്ടികയായി കാത്തിച്ചിരിക്കുന്ന--
൫0 അപ്പ വോഥ ധാതുക്ക൦െ
109. മറെറാരു ധാമ്തുവി നെ സഹായിക്കാനായി കാതിണടു ത്തു പരമായി പ്രയോഗിക്കുന്ന ധാമ്ലക്കളാകുന്നു അപ്രഭയാഗ അം. ബനുപ്രയോഗം (1) ഭേമകാനുപ്രയേോഗേം (4) കാലാനുവ്ര ലോഗം (9) പൂരണാനാപ്രയോഗം, എന്നു മൂന്നു മാതിരിയുണ്ടു്.
ഏ്മ ധായ്തുവിനെ സഹായിപ്പുംഷ അനുപ്യയോഗത്തെ ഉ പയോഗിഗന്മെവോ ത ധരയ്ുവിന പ്രാക് പോം എന്നുപേര്, അനുപ്രയേഗേക്കാളെ മുറയ്യ്ം വിപരിക്കുന്നു,
110. മേദകാനുപ്പയാഗം പ്ര കപ്രയോഗ ധായ്കുവി വെറ അമ്ച്ധത്തില് ചില വിശേഷാംശങ്ചളെ ചേക്ടുന്നു.
കൂടംംവിവരം തിതമംസ്സുറിയിദ്യൂഭകാുന്നു.
ഞാ നസ്യം പറഞ്ഞുപോയി,
ഭരവന് ശര്ക്ക തോഴ്ലി യുക്ത ഇവയില് 'കൊള്ല്യന്നു' എന്നതു വിനയതത്തെയം, പോയി? എ ന്നതു മാഷ്രാതെ വന്നതു എന്ന അത്ഥത്തെയും, “കളഞ്ഞതു? എ ന്നതു ലാഘവത്തെയും അതാതിനെറ പ്രാക് പ്രയോഗധാത്തുക്ക ളില് ചേകാന്ന താഴെ കാണിച്ിട്ടുക്മ. ധായ്കുക്കഠം പ്ര യേണ അനുപ്രയോഗങ്ങ്ലായി നടക്കുന്നു
ധാതു അത ൧ കൊള്ളു.ക- സ്വയം പ്രവ്യത്തി, ധിജയം ത്യാടി,
൨ ഇടുക, ഈടുക----സവായ്ാം, കവിക മാത്രം ഉപഭയാശിക്കുനനതു ൩. പെയ്യുക (ഏസ്ത ക)--ചഘചം, സ്വകൃയ്യകരണം യ്യാ ത് [ യമ വണിക അയി.
൫ കളുക--ി്്േഷത, സാഹസം അയാ ഭിം സു-൭ കൊടുക്കു, തരുക --പരാോച്ചപമ്മി വൂ അരുമൂക..... ബഫ്രാനംം
ഖിലധാതുക്കളുടെ രൂംങ്ങ (൦)
ഴ് ര രതതതതത്തത്ത യാം ലു: ഷി ജള _എൃത്തുക്കം ) ധായ്തൂ വദ്ര ലി പം ളം, ത്തും ചം പ വിഗയെച്ചം കൃതികൃത്തും ി | ല് റി മാനം ട സാധാ ടയ പത്മാ , ഭൂത | ഭാവി | മുന് ! ആം പക്ഷിക (| തന് ] | കം ] | | പ റ ച ചു ) ള് ക ന്ന് (ര്ചമാനാ ഒ |.2൭൬ ക്ഷ ടര (1൮2൮) 1 1 1 1 ളു [ലി 0. എന്നല് | [ [7] [1 എള് എന്നാധ | ന്നും [1 [1 രി എന്ത | ദു് | ഖേന്ത്' എയാന് എന്ക ഥി |) ക എന്നാ മാര) ] | ഞാന് ലല 1 അല്പ ഇ ക [1 ജം 22-13: 1 1 1 ക | ളി ാള്യ ച 11% വിം പിറ ) ക ക മി] ലം 1] 1 നി 1 ി ല് ചം ി 1 1 | യ 7 4 | ] ഭാര്യ ന [1 ി തു നി 2 മ ി [| വെന്ന | വേണക. വേരില് ] ] (യു വേണം | വേട മലേബ്ട്യ യ ച 1 റു [1 ] ക ടം വോണ്യന വേന്നുക. വോണ്ടുഷില് ി | തകം | ആ ൩ | തങ്ക | തക്ക [1] [1 ി [1 38% | 1 1 ധികം ! മി | മിന്ന മിക | ജിം നി ി] ി] ] ക 1 ച | കമ ി [1 [ഴി ളം റു പോര് ി [1 മ ] ി പി ് ള്ള ത്മ ക ി [1 ി നി 1 ദ നി 2 ൪.) ] [| ി 1 1 [1 [നി [1 [] ച 1) 1) 1] ) €
അനുപ്രയോഗപ്പകരണം വശ
൯ പോകു---പരിണാമം, ഞയരംവോം ഇത്യമിം ൧ വരുക--നിത്യതം, കുമേണസിഭ്ധി ഭി ൧൧ പോരുക.....പതിവ്വ്.
൧൨. ക്രടുക--- രിയാസമാപ്പി, ശക്തി, സമ്മതം ഇത്യശി, ൧൩-൧൪ കഴിക, തിജക--്ിയാചസായം,
൧൭ ചമയുക__അവദ്ധ. ൧൬ ഇരിക്ക---ത൪ക്കാതം
ഇവയ്യദാഫരണംശ്വാം
എന്റ കാം ഞാന് ജോക്കിക്കൊള്ളാം. ജിക്ചിഴാഖമ മുനിയാതയാരെടന്നെ നീ. ിസ്ത്രാരം ജിവുത്തിജവ്, ഞാന് വന്നേ, അമാത്ചന് തന്നിട്ടു. കള്ളന് അടിച്ചേ പോയും കമ്മന ലാഴിക്കളഞ്ഞും അവയ ഞോന് ഉപകാരം ചെയ്ത കാള്ത്. ഏനിക്കു അവന് ഉപ്പകായം ചത്യുതന്നില്ല. മലംതിതനാമ തിതഅവമ്മാരം ചെയ്തതളിയേ ഫൊരാജോ. അസത്യം കറഞ്ഞുപോകതുയ്റ്്. ഷസ്പീവതം ഞോന് അസി ലം ഭാര പാലേയില് ഭര ഡഷ്ഷിയുവാന്നു പറഞ്ഞപേടരസം അയയഥരമല്ലാം വ)്നകൂടി,
രം കൂടടികാം പറ പദിദ്വുകിഞ്ളു, പറിദ്യതീന്രം പരലവടിവും വന്നു പരഞ്ഞു,
൬ ളു കാലം വന്നിരിക്കുന്നു.
11
111. കാലാനപ്രയോഗം ഭൂതാമി കുലേത്രയത്തില് ചില താരതമ്യങ്ങളെക്കുറിക്കുന്നു.
മായ കാലത്തില് ഇന്നലെ നടന്നതും പണ്ടു ക തയഗത്തില് നടന്നതും ഭൂതമറകം. അതിന്മണ്ണണം നാളത്തേയകും കല്ക്കിയുടെ കാലത്തു വരാന് പോകുന്നതും ഭാവി! തന്നെ. ഈ ചിധം ഒരു അതിരില്ലംത്ത ഭൂതദാവികഠംക്ക ഷപഷിക്ണിനാള്തം ൫ ന്നും ഞപരിച്ചറിനാതാചി ഠതൃന്നം പേര. കാലപ്രത്യയം കുറിക്കുന്ന കാലം ഈ മാതിരി രമപരിച്ചിന്നമായിട്ടക്ള താകുന്നു. കുലോ്മ പ്രയോഗങ്ങഥം ഈ അപരച്ല്ിന്നകാലത്തെ ഒരു വിധം പഴി ച്ല്ലേമിക്കും.
119. കുലം താഴേക്കാണിച്ചപ്പകാരം പിഭഭിചപ്പേട്ട രിക്കുന്നു.
89 11
൮൨. പരി്ദിഫ്യാകാണ്ഡം
കാലം $ . ന) 1: അപഭിപ്ലിന്നം ട്$ ട്ട മം (൧) സമാഫ്ത്ം | ൭) ആവേ. ി പരി. 2) നിവേഒകം..*ഇരിക്കുന്നു. ' പ്ലിപ്പ ചത്ത്. കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ക്ലിന്നം (പി അസമാഫ്ൂം (2) അന്ബറ്ഡി. ഉന്നുണ്ടു',
1. അപിപ്ല്് ന്നഭൂതം-- ഭൂതകാലത്തില് ഏപ്പേഴെട്കിലും കരു ക്ഷണത്തില് നടന്ന്.
രാ ഭവന് പോയി
2 ൨) ആപേഭകള്ൂതം_ഒരു നിര്ട്ടിഷ്ഠഭൂതകഷലത്തില് പു ത്രിമായിരുന്നയ്മം ശ്രോതാധിനു ജിജ്ഞാസ! തവ്വമായ ക്രിയ,
ന ളാ അവന് പോയിട്ടു നായിരുന്നു
1) നിവേദകദ്രതം ... ഒരു നിര്്ദിഷ്യരൂതകാലത്തില് പത്തി
യായിരുന്നതും ഗ്രേോത:വിന് ഉദാസീന വുമായ ശ്രിയ. മ... അവന് പോയിരുന്നു.
൮) പ്രചലല്ഭൂ ൭൦-- ഒരു നിര്ട്ടി ഷൃഭൂതകാലത്തില് പൂതി യായിട്ടിപ്രാത്ത ക്രിഘ.
കാരവന് ഭപൊയ്ക്കാണ്ടിനം,
1) അദബേന്ധിഭൂതം--ഒരു നിര്്ടിഷ്കരൂതകാലത്തില് പു ത്യിജായിട്ടില്ലാത്തതും അക്കാലംവരെ ഫലസ്േബന്ധം (ഫല ത്അിനറെറ യുട ല്ല) ഉടമ തുമായ ക്രിയ.
0-- അവന് പോകാനായിരുന്നു
ഭാവിപത്തമാനങത്ങഠംക്കും ഇന്ുചോലെ വിഭാഗവും ലക്ഷ ണവും ഉദാഹരണവും മഫിച്ക്ണുകൊഠംക. ഇവയില് അനുബ ന്ധിയില് മായം പ്രകിബ്പയോഗധാകു വത്തമാനകാലത്തിലാ കുന്നു; ശേഷം മൂന്നിനം മു൯വിനയെച്ചുമെന്നരിക. മുംധാതു ക്രിലമാകയാല് അതി ദ്തഭാവികളില് പൃൂരണാനപ്രയോ ഗം ചന്ന മുണ്ടായിരുന്നു! 'ുണ്ടായിരിക്കും? പഡ്ലന്ന രൂപങ്ങറം വരുന്നു,
കാലപ്രകരണം ര്വ൩.
ഭാപിപത്തമാനങ്ങാംക്കേ താന൯ുമുദാഹരണങ്ങറം
കാലപരിറ്റേദം. പത്ത ഭൂതം ഭാവി. ആദ്വര്കം * പോയിട്ടണ്ടായിതന്നെ പോയിട്ട്ടോകം, മി !വഭകം പോയിരിക്കനു പോയിജുസം ടേ ലി ന
പ്രപലത്തള്* പൊഴേയ്്യാ്ിയിക്കുന്നും ചൊ്ക്താണ്ടിരുന്നു, പാഴയ്്യോണ്ടിരിക്കും, ആഅനുധധസ്വി പേകേന്നുണ്ട' പോകുന്ന്യോയിരുന്ന പേകേന്നണ്ടാകും,
113. മൂന്നു കാലങ്ങളിലും എല്ലാ പ്രകാരങ്ങളിലും ആയി
യിരിക്കും" എന്നു അനുപ്രദയംഗിച്ചാല് നഹം അത്ച്റം തോന്നും.
൫൭9: ..പോകുന്നായിരി ക്കം. -ചത്തമാനം. പോയായിരിക്കും ഭൂതം. പേകകായിരികം നി ഭപകേണമായിഷിക്കും
പേകോരംയി ഭിക്കം ടാ അനുജ്ഞായകം. 114, ദാവ്യനുജ്ഞായകുവിധായക അളില് * ആയിരുന്നു" ഫ്യ.ഗനുപ്രദയോഗിച്ചുടല് ക്രിയ നടന്നിട്ടിപ്പെന്നു കാണിക്കും,
0; .. ബാജി താവത്ണതസട, ി ന കി [ന്ഥം..
ക്രയ ഉടന് പിടികണമായിരസ (പിഴിക്ക മൂഡായി കന്നം)
111. പൂണോനപ്പയോഗം ഖിലധായ്ത്േക്കംക രൂപ ില്ലാത്തിടത്തു അവയെ തുബ്മാക്കിക്കെ;കടെന്ധ..
വത്തു രൂതം ഭവി വിധായകും, ഇ30:- ഉണ്ട് മന്നദായി ഉന്താകം ഉണ്ടാകണം
ഇവിടെ മുഠംധായ്മുവിര ദഭ്ൂതാദികളില് തനിയെ രൂപമില്ലം ത്തതിനാല് ആയി? “ത്തുക ഇത്യാടി ആവുകയുടെ രൂപങ്ങം അനുപ്രയോഗമായിച്ഛത്മിരിക്കുന്ന പൃരണാനുപ്രയോഗമ്ങറം എണ്ണത്തില് ചുരുങ്ങും.
110. മൂന്നു മാതിരി അനുപ്രയോഗമ്മറം പറഞ്ഞതില് ഒരരോന്നിനേയും ചേച്കുപ്പോലെ ഒന്നിധമേല് ഒന്നായിട്ടു പ്ര യോഗിക്കാം.
കൂ; --പണിഞ്ഞുതീന്നിട്ടു നാകം
ഇതില് 'പണിഞ്ഞു" എന്ന പ്രാകപ്പമോഗത്തിനുമേല് തീന്ന" എന്നു ഭേദകാനുപ്രഭയോഗംയ അതിനുമേല് “ഇട്ടുണ്ടു്? എ ന്ന കാലാനുപ്രയോഥം, അതിനു.മേല് 'ആകം' എന്നു പുരന്നാ അപ്രധോഗം.
പി പരിഥിഷ്ഠാകാണ്ഡം
117. പ്രാമ്പ്രഷോഗത്തിന അടുത്തു തന്നെ അനുപ്രയോ ഗ്ര പ്രയോഗിക്കണം; എന്നാല് കുികഠം പിരിച്ചു ദൂരത്തം ക്കിയും പ്രയോശിക്കാവാണ്ടു.
ക. കണ്ടാമിശധാന്നെ ജഹത്തറ്റ്ടോ
കപ്പാന൯മയിക്ുന്നു തരംവതസോട് ഇതില് ക്രിയ :മഭിക്കന്നണ്ടോ" എസ്.
ചണ്ടി ബാഥിഒയെക്കുന്ടെല്ല ഇരിക്കുന്നു ഇതില് കണ്ടിരിക്കുന്നു! എന്നു ക്രിയ
മുന്വ വിധായകും അനുജ്ഞാ കം എന്നു പ്രകാരങ്ങളുടെ ക്ൂട്ടാതില്പാഞ്ഞ രണ്ടെണ്ണവും മുറക്ക വേണ്? “ഞആവുക' എ ന്ന ധായ്തമറ്ദെടെ തൂപങ്ങാം ചോ്തുണ്ടാക്ു നവ ആകയാല് അ കളേയും അനുപ്രദയാഗങ്ങളു ടെ കൂട്ടത്തില് ച്ചേകണ്ടതാണ്ട്. അതിന്മണ്ണ്ണംതന്നെ അടുത്തു പറയുന്ന നിഷധരൂപവും ചില ധാതു പേറ്റു മൃന്താക്കുന്നതാകയാല് അത്തും ഒരനുപ്ര യോഗത്തിന്െറ വകദേടമെന്നു പറയാം. ആ സ്ഥിതിക്കു ഇമ്മ കളെ മറയ്യുച പ്രകാരാനപ്രയോഗം എന്നും സനിഷേധാനുപ്പ യോഗം എന്നും പേരിട്ട് അനുപ്പധേഗേം അഞ്ചുവിധം എ ന്നാക്ഷരുതെം? ശരിതന്നെ, ആകാമായരുന്നു; പക്ഷേ നിഷേ ധത്തിലും പ്രക:ജത്തിലും ഉദപയോഗിക്കുന്ന അനുപ്രയോഗ ധാതു സാധാരണ ഒനപ്രയോഗധാതുവിന്െറ നില കവിഞ്ഞു ഒരു പുടിക്രൂടി അധികം കടന്ന് പ്രത്യയത്തിന്െറ നില അ പലംബിച്ചിരിക്കുന്തു. കേറം അണം--കേറംക്കണം;യ; കോം ആടേകേംക്കാം; തകം 4 ആഞ്ഞു ..കേറംക്കാഞ്ഞു ഇത്യയാഭികളി ഖെല്ലാം മുറ്ത്്ച* അനുപ്രഭയാഗങ്ങക്ായ വേണ് ആവുക, ആയു ക എന്ന ധായ്തുക്കളുടെ രൂപങ്ങറം പ്രതൃയമായിച്ചമഞ്ഞ് യൊ കാരി തത്തിനുമമു ക്ക് എന്ന ആഗമം വരുന്നന്തു്? അതി ബാന് വിധായകാനാജ്ഞായകംപ്പ മാരങ്ങള്േയും നിഷേധളത്തേയും അനുപ്രയേഗങ്ങളുടെ ശേഖരത്തില് ചേക്ന്നതു ശഭിയാവുക യില്ല.
ണിഷേധം
നിഷേധം
118 പാമ്യങ്ങാം വിധി എന്നും നഷേധം എന്നും മണ്ണു വിധമാകുന്നു. ഒരു സംഗതിയുനനെന്നു പറന്ന ചിചിട്റു ഒരു സംഗതി ഇല്ലെന്ന പറയുന്ന സി൦ഷധം. വിധി വാക്യത്തിലെ കരരിയാപരത്തില് /ആ' ഇല്" “ബല്! മല് ജാത വഫ എന്ന ഈയ ആവ ഖിലധന്തുക്കളുടെ ചില രൂപങ്ങളെ അനുപ്രയോഗി ചൂ നിഷേധവാഭ്യത്തെ ഉണ്ടാക്കുന്നു.
ുദാ--- വിധി ന്ടിഷേഷം രാമന് വരുന രാമന് ചരുന്നില്ല രാമ൯ പോകും രാമന് പോകാ
ആ! “ഇല്” ഇത്യംഥി ആറ ന് ഷെധാത്/ധതുഭളെ പറ ഞ്ഞതില് (ആ! തനിയേയും “കലം” “വഹിയാ” എന്നും മറവം പോലെ മറവള്ള.തിൽ കൂടിഭച്ഛന്നം വരും, അല്ല? ഇല്ല അ യ്ക്? കലാ? “വഹിയാ? എന്നു ഇവയുടെ ഭാവിശൂപങ്ങം നിപ തങ്ങളായി തീനിിട്ടുണ്ടു്.
119. പിധിയെ നിഷേധമാക്കുന്നതിനു മലയാളത്തില് ര ഒടു മാറ്റ്ുത്ഠം ഉണ്ട്.
൧-മേതു മേല്കാണിച്ച നിപാതങ്ങളെ ലേക്കു. എങ്ങ നെ എന്നാല്--
നിമ്ദേശകപ്രകാരത്തിനു “അല്ല? ഇല്ല" എന്നു”. [1 താമ൯ വന്നിളു. മന് മട്രയയല്ല, നി യോജകവിധായകത്ങംം.്കു :ഒലാ' /അരുയ്ക്ക്", മദാ... ചേകേതയ്ക്ക, പേോകൊലാ അനുജ്ഞോയകുത്തിനു 'വഫിയാ? ഉര - പറക വഫിയാ ൭. ആ" എന്ന ധാതുവിനെ ച്രത്യയംപോലെ ചേക്കു.
ഉമാ --പോകാഞ്തും.യിര്ദ്ദേശക വത്മമായം പോകാഞ്ഞു-- , ൭ ഭൂതം, പേകോ _. ,,. ഭായി
[1] പരിനിഷ്യാകാണ്ഡം
130. 'ആ' എന്ന നിഷേധധായ്തുവിന ചില വിശേഷ അടുണ്ടു്; അവയെ താഴെ ചേകിന്നു, പത്ത, ഭൂതം. രവി. മുറ൨വിന.-- ആയുന്നു, അത്തു; ആത്ത, ആയും, ആയാവു, [ നിഭയോജകമധ്യമദഹുവചനം ആയ്ത്ിന്, പേരേച്ച----ആത്ത ആഞ്ഞ ആ നൂടുവിനയെല്പം -ആയ്യം ആഴിക. വവിനുയെപ്പും ടൂ പിന്പിനയെച്ചം -ആസ്റ്ിം൯-
പാക്ഷിക ത്തില്.
കൂദാ-- വിധി, അിഷേധം പ്ചത്ത പായുന്നു പറയമയുന്നു പറയാത്തതു രൂതം പറ പ്രറയാഞ്ഞ്ഞു 7] പറയും പരു പറയറ്യപറയായ് വുപറയാജ്യം നിദയമയമധ്യമ, ബഫഹു---പറയ്ന് പറയായ്യ്യില് മു൯ വിനയെച്ചം -പറഞ്ു പറയാതെ, പറയറഞ്ഞു്* നട പറക പയ്യ, പറയാഴിക പിന് പറയന് പറയന സംഭാവക പാകില് പറയായ്ക്കില് പത്ത.പേരെച്ഛം ---പാളുന്ന പറയാത്ത ഭൂതം [1 ടപറത്ത്തു പറയാത്തെ ഭാവി പറയും ചറയാ ൃതികൃത്തു --പറക്ല് പറയായ ആം
ഇവയില് തടിപ്പ അക്ഷരമേ പ്രായേണ നടക്കുന്നുള്ളു... പ്രയോഗത്തില്;നിന്നും ഉ ഭഫരണങ്ങം.. പററ യുന്നു, ൭ ചയ്യയാജുന്നു' മം അ ഭകൂടായുമമ്പോം" തി സ ഭി പ്രജയയയ സഫിയാഞ്ഞു്, പര് ക്കുടിമൂകം ഭബ്ലര-
പശ അ? “മലാ? അരുതു! ഇവയെ പ്രത്വയംപോ ലെയും; 'വഫിയാ എന്നതിനെ അനുപ്രയോഗം പോലെയും;
സമപ്ചയ വികല്പപ്പകരണം ൮൭
4അല്ല ഇല്ല" _ കളെ നിപാതംപോലെയും ആകുന്നു ചേക്കേണ്ട മ”. പ്രത്യയംപോലെ ആകമ്പോഠം കാരിതങ്ങറംക്കു ക്ക? ആഗ മം മുതലായ പ്രക്രിയകഠം വരും. ന്നാല് 'ആ എന്നു ചേ ക്രന്പേോം മാത്രമേ ഈ ആഗമമളൂള.; അതിനെയും കുവികറം വികപ്പേനുയെ ചെയ്യാഏളു.. അതിനാള് :കേറംക്കാ" എന്നും കേളാ" എന്നും രൂപമാകാം, “വഹിയാ? അനുപ്രയോഗംപേഃ ലെ തആകയാല് പ്രദശിപ്രദയോഗത്തിനു നടവിനയെച്ചരൂപം വേ ണം. :അല്ല-ഇല്ല"കഠം നിപരതംപോലെ ആകയാല് ആഖ്യാത, ത്തിന്െറ ഒടുവിലുള്ള, അകുര ഉകാരങ്ങറം ലോപിക്കുന്നു. ഇ തൃഫി സൂക്ഷിപ്പുകൊഠക.
സമുച്ചയവികല്പങ്ങറം
സമുപ്യയമെന്നാല് ക്ൂടടിച്ചേദുക ഒരേജാതിയിലുദമു പദ അളയേ മ്രദടിച്ചേക്യമ്രടു. മം" എന്ന ഘടകനിപംതമാണ്ട സ മച്ചയത്തിനുപയോഗിക്കുന്നയ്ക്ക്, അമുകൊടിനട് ഉം? എന്നതിനു സമുല്യയനിപതേം എന്നു പേര് ഇതിനു മന്പും മപഭയാഗിച്ചി
ണ്ട്.
മു... ഭാമന്മം ഉഷ്ണം നാമങ്ങളുടെ സമപ്പയം സമത്ൂന്നും വിദ്വമന്മം ആയ രഗമന് -ഭേദകങ്ങളുടെ അറി ളം അറിയാതെയും ഒചയക്ക ഒററ ക്രീയകളുടെ [5]
സംസ്കൃതം ഇംഗ്ലീഷ് മുതലയേ ആയ്യയഭാഷകളില് സമുച്ചയ ിപാതത്തെ ഒരിടത്തു" (ഒടടവിലത്തെ പടത്തില്) ഉപയോഗി ച്ച മതി. ഭാഷയില് സമ്യിക്കേണ്ടുന്ന ഓരേം പത്തിലും തും" ചേശ്ണെം. “അത്തും ഇതും മററും മറില്വേയ്കം" ഇത്ചാദി. കുവികഠം ചിലപ്പം ആമ്യഭാഷകരള അനാകരച്ചു സമപ്പയ ന്ദിപാതത്തെ ൭. മായുപയോഗിക്കുവേണ്ടു്,
കൂട ലിധി ഫരിശമ്കരനും തുണയ്യരവണം..
ഉക്തച്പിയന് ഭരയുഫരന് ധവാന് മുക൯ന്,
ശ്രിയാസമുച്ചയത്തില് മാത്രം അല്ലം വിശേഷമുണ്ട്. 'അ ടിഞ്ഞും അറിഷതെയും" എന്നു മു൯ കാണിച്ച ഉദാഹരണ പ്പോ ലെ എല്ലാ ഇടത്തിലും സാധിക്കയില്ല, സമുച്യിക്കേട്ടുന്ന ക്രിയ
൮൮ പരിനിഷ്ഠാകാണ്ഡം
കളെ എല്ലം നടുവിന്യേച്ചുരൂപത്തിലംക്കി ഒരോന്നിലും തും! ചേന്റ്് ഒടുവില് ചെയ്തുരയെ ആവശ്യപ്പെട്ട കാലപ്രകാരാളൂപര ധികം ചേത്ത്ു പ്രയോഗിക്കണം.
ഉദ--ഒററവാക്യങ്ങറം സമുച്ചയം. 02% ഭാജ്യമുഭപേക്ഷി. രാമന് രാജ്യ പേക്കിക്കയും കാളി ൭൦ വ്ദം പി ക്ക് താമസിക്കും ഭവണജയ യിഗ്രാഫി ദൂ രാവത്തര്യ യി ഗ്രഫിക്കയും ചെയ്യും,
അനുപ്രയോഗം സ്വയമേ മുമമിടത്തു 'ചെയ്ത'യെ മുപയോ ഗിക്കാതെ കഴിക്കാം. എത്ങനെ എന്നല്.
കളിക്കണം കള്ിക്കുയും കന്നം ] കന്ണുകയും
ഉറ്ൂകയും റങ്ങത്നം ഭവന്നം,, കളിക്കാം കളിക്കയും. ണ്ണം ) കള്സുകയും റാം ആം: കാണിട്ടുന്റ് കിച്ലം കേട്ട് ) ക് ്ില്ക്കരുയ്് ജിഷയും ഭാഭിക്കുരുയ്ക്ക് ] ല് കിടകുരുഗ്സ് അതേത്.
ചരികബ്യത്തിലും സമു്യയത്തിന്ു പറഞ്ഞ വിധികഠം തന്നെ. വികല്പമെന്നാല് അതോ ഇതോ എന്നു രണ്ടാലൊന്നിനെ എടു ഭീഒകു, ഇ ാടടതാമയോ വവന്ന്ത്ക് സമത്ലഷോ ധിദ്വായോ ആയ താമന് അറിഞ്ഞോ അറിയാതയോ ചയ്തു തലു ന്ത്യന് ധര്മ. അഷക്ടിക്കയേഃ ധയം സഡാഭിക്കയേം കാമസുഖം അന്മഭവിക്കയോ മോക്ഷത്കിഷ ത്രരിക്കഷയോ വേണം ) 2 ഉറങ്ങുകയോ കളിക്കയോ ആം കരണ്ടി കേളി ഇല്ല, വികല്പുത്തിന ചിലെടത്തു സമുച്ചയതുല്യമായിട്ടും അത്ഥം കാണ്ടം, കൂട അസഖ്യം പറകയാ ജയ്തുകുതള ഫിംസികയോ അതത്, ഇവിടെ രടണ്ടാലൊന്നു എന്നല്ല അത്ഥം, അസത്യം പറക യകേട്ടെ ജന്തുക്കളെ ഫിംസിക്ക ആകട്ടെ അയുതെന്നാത്ത് ,
പററവിനപ്രകരണം [|
ആകട്ടെ" എന്ന നിപാതവും സമപ്പയാത്ഥകം തന്നെ; ഓരോ ണായിട്ടെടുത്തു ചൂണ്ടിക്കണിക്കുന്നസൈന്നു മാത്രം ഇതിന് മും! ഇനേക്കാറം മേം.
പറവവിന
191. ഇതേവരെ പ്രസ്താവിച്ചുത്െല്പാം കൃതികളുടെ പ്രധാ ന ക്രിയയെ കുറിക്കുന്ന രൂപങ്ങളെപ്പററി ആയിരുന്നു. ഇനി അ പ്രധാനേക്രിയയെ കറിക്കുന്നവയെ വിപരിക്കേണ്ടത്ുണ്ട്. കൃതിയു ടെ അത്ഥം ക്രിഷ ആകുന്നു; അതു പ്രധാധമായും അപ്രധാനമാ യും വരാം. എങ്ങനെയെന്നാല്, “ബ്രഹ്മാവു കുംകണ്ണ്ണുന്ന വരം കൊടുത്തു" എന്നു പറയന്നിടത്തു “കൊടുത്തു' എന്ന ക്രയ മറെറാ നേയും ആശ്രയിക്കാതെ നില്ക്കുന്നതിനാല് പ്രധാനമാകുന്നു. 4ബ്രധമാവു കമന്നു കൊടുത്ത വരം" എന്നാണു പറയുന്നതെ ജില് അവിടെ 'കൊടുത്ത? എന്ന ശ്രിയ വരം എന്ന നാമത്തിന് കീഴടങ്ങുന്നു. കൊടുത്ത” എന്നതി നു ഏതെമില്യം ഒരു നാമത്തെ പിശേഷിപ്പി പ്ലേ അത് ത്തിനു പൃത്മിലരുന്നുമ്ു.. അതിനാല് ഇത്ത മരു നാമത്തിനു അംഗമായിപ്പേകേന്നു. ഇതുപോലെതന്നെ രാമന് പള്ളിക്കുടത്തില് പോയ് പഠിക്കുന്നു” എന്നിടത്തു 'പോ യ്" എന്ന ക്രിയ പഠിക്കുന്നു" എന്നു മറെറാരു ക്രിയയ്യച കീഴടങ്ങ അ. അതിനാല് പോയ് " എന്നതു പഠിക്കുന്ന? എന്നതിന്െറ അംഗമായിട്ട നില്ക്കുന്നു, ഇ്ടനെ മറെറാന്നിന്നു അംഗമായിവ ന്ന ക്രിയ അംഗക്രിയ; പ്രധാനമായ ക്രിയ അംഗിക്രിയ. കോ ഭൂിക്കഴക്കോലില് പററികകാം ചെന്നു പറവംപോലെ അംഗഭ്രി യകം അംഗിക്രിയയില് ചെന്നു പറവന്നതിനാല് അവയ്യു. *പരുപിന എന്നും അംഗിക്രിയയ്യു്ച “കദുചിന? എന്നും തമി൪ പേദിട്ടിരിക്കുന്ന. അംഗക്രിയ അംഗമാകുന്നതു കരു നാമത്തിനോ മറെറരേക്രിയഴ്്യോ ആകാമെന്നു മു്ധില് കാണിച്ചല്ലോ. നാമ അആഅിനു അംഗമാകനാത്തു “നാംധം? അല്ലെങ്കില് 'പച്ചംം ക്രിയ ജുംഗമാകുന്നതു 'ക്രിയാം൧ം. അല്ലെങ്കില് 'ചിനമച്ഛഴം ഗാ്്ുവെ 0൪ സായ്ക്" പേരരച്ചത്തിനു _“ശബ്ബ്യനം' എന്നും പ്രിനയെച്ഛുത്തി ഒ 'ഭരിയാഗസ്ലനം” എന്നും പേോട്ടിരിക്കുന്നു.
ടട 81൨
പേരെച്ചം 122. മുറദവിനയില് :അ' :,ര' എന്ന ചടട്ടുത്തുകളില് ഒന്നിനെ ചേത്താല് അയക്കു പേരെച്ചമായ" ചമയും.
ഉദാ--മുറവവിന പേരെച്ചം
പറയുന്ന പറയുന്ന, പറയുരന്നയ വത്തമാനം
പറഞ്ഞു പറഞ്ഞ പറാ ഭൂതം നിര് ്േശകം പറയും കറയുത, പറയുരൊരു ഭാവി
പ്രറയാവുന്നു) പറയാവുന്ന, _മന്നത വത്ത
പറയയി പാറയായ, എതര ഭൂതം 1,അനുജ്ഞായകം പറയാം പ്രറയാമ) ഭാവി
പ്രായണ്ടുന്നു) പറദയഴ്ടുന്ന, ന്നാ വത്ത
(പ്ര യേയി) പ്രറയേങ്മിയ, യൊരു ഭൂതം !,വ ധായകം പറയണ പറയണ്ടും,, ഞ്ടുമോയ ആവി
ഭ്വറയാഞ്തേ പ്രറയാത്മംക് പത്മൊത വയ്യ
പറയാ പറയജയ, .്യാരു റാഷ്ധക പറയാ പ്രറയാ- ഭാപ്പി | നിര്ദ്ദേശകം പറയേണ്ടാത്മു പറയേണ്ടാവം ത്ത ൨൨൭ മി
പറയോേന്മോങ്ളു പ്രറയോഞ്ഞ ടഭഞ്ഞായ ഭ്ൂത്തം ന
പറയേണ്ട പറയേ വി | വയായേകം പറയുന്നില്ല പറയുന്നില്ലാത്തം ഭദൈത--വത്ത നിഷേധനിര്, പറയരുതു പരയരുതാത്തം - ത്തോത.... നിഷേധവിധാ. പരറയവഫിയാ പറയവഫിയാത്ത ത്തായ _. ഇിഷേധാനു. പ്രറരയാലാ പറമയാലത്തേ, - യാത... നിഷേധ വിധാ.
വിധായകാനുമ്മേയക പ്രകാരങ്ങംക്കു മുറവവിനായില് ഭ പിരൂപമേ നടപ്പു വെയിലും പറവവിഹയായ ചേരെച്ചത്തില് അവയ്യല്ച തരികാലരൂപങ്ങളു മുണ്ടു”. അതിനാല് ആ രണ്ടു പ്രക രടദറംക്കും മുറവവിനയിലുകള, രൂപങ്ങളെ പല്യത്തിനകത്തു കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ രട്ടു പ്രകാരങ്ങളും /വേണ്! 'ആ- (വൃക) എന്ന ധതുക്കളുടെ അനുപ്രദയാഗത്താല് മണ്ടാകുന്നവയകേ യാല് ആ ധാന്തുക്മുടെ പേരെച്ചരൂ പം തന്നെ ഈ പ്രകാരങ്ങറം ക്കം പേരെച്ചമായി തീരുന്നു. മര് മാത്രം പേരെച്ചരൂപമില്ല.
പേരെപ്പം ൯൧
കുപരശം... (1) ലിംഗപുരുഷ്ധവചനുപ്രതൃയങ്ങളെ ചേക്കു മ്പോറം പഠഞ്ഞത്തുപ്പോലെ പോരെല്പപ്പത്യം ചേക്ടംമ്പാഴും കാലപ്രത്യയത്തിനെറ അന്ത്യമയേ മകരം ലോപിക്കയും ഇ" എ ന്ന ഭൂതപ്പത്വയത്തിനു യകാരമോ നകാരമോ ആട്യഗമം വരു കരയും മെയ്യുന്നു. അതിനാല് പറയുന്ന ചു പ്പറയുന്ന പറഞ്ഞ വി അ പ്പറമയ ചിലസി .4-ആ ടഡിലസിയ, യിലസിയ എന്നു രൂപങ്റം വയുന്നുവെന്നറിക, പക്ഷേ (0) വിയില് മുറവധിനതന്നെ പേരെച്ചമം യിട്ടു നടക്കയും ചെയ്യും. “അ! ഒരു" എന്ന പ്രന്യയമ്മാറം ചേക്ഃ ന്നതു പികല്ലേന മതി. അതിനാല്
പരം കാലം, വരുമക്കാലം പോകും പോര പോകമപ്പേര്
എന്നു രണ്ടു വിധവും പ്രഭയംഗിക്കമം,
10. പേരേച്ചങ്ങളില് ചിലതു വെവ൦ നാമവിരേഷണ (േക)..ങളയി തീനിട്ടണ്ട്. കരാ-ഛന്റ കെട്ടിയ പണ് അവന് പെററ അത്മ വെളുത്ത പരു കുവത്ത പി.
പേരെ പ്ലങ്ങളില് ലിംപ്രത്യയം ചേത്താല് അവ നാമങ്ങ ഭായി ചമയും. ളോ
അറിയുന്നവന്, അറിയുന്നോന് പ്പം നിര്ദ്ദേശക
യുന്നു, ലി സ്റ (ചത്തമംനം അറിയുന്നയ്ക, നപ്ം അറിഞ്ഞവന്, ഞ്ഞാന് ഡി 7] അറിഞ്ഞവക, ലി റ അറിഞ്ഞതും, നപും ൮ ഭൂതം ഠിയയവവന്൯, -യോന്യ; അറിവവന്, -വോന്. പ്പം ] അറിയുവവാശ് -വോധധ്യു അറിവോ, -യോമ... യ് വി അറിയുയുയ്്ര, അറിവു ഭാവ!
അദിയായുന്നവന്, നോന് പും അനാജ്ഞാ അറിയാവുന്നവ ന്നോ സ്റ്രീ യക വത്ത അറിയാമുന്നയും, നവും മാനം അദീയായയന്൯ം യായോന്. പ്പും ടിം നമ -യായോം സരി ട്രം അറിയും (2) പും, സ്റ്റീം നപ്ും. ഭി ദാവി
ം പം അവിയേഴ്ടന്നവശ, ന്നേ. നു അിയേണുന്നമും ത ം ന അറിയ്യേണ്ജിയവന്, ണ്ടിയോന് പും ടൂ ാറിഭയഞ്ടവാം ണ്ടിയോമ - സ്റ റ അറിയ്യേണ്ടിയയ്ക്, നപും ഭൂതം അറിയോണ്മോന്, പും ഉ അറിയേ്ടോം, സ്റ്രീ [; അിയേണുവതും പൂം ഭവി അറിയാ്മലാന് ൭ ലകും പത്ത യ അറിയാഞ്ഞേവന്,, ഖമ തൂ ഭൂതം | റ
“അവന് /അവഠം" എന്നവയെ ചുരുക്കി സാധാരണയില് ഓന് ഓം? എന്നാക്കാവണ്ടു;; ആ രൂപങ്ങളെ ആണ്” രണ്ടാമ ത്രായി കാണിച്ചിരിക്കുന്നക്.
വിനയെച്ചം
184. (1) മന്വിനയെല്പം (3) പിന്വിനയെച്ചം (8) 9 ഭൂവിനയെ്വം (4) പാക്ഷികവിനയെച്ചം (5) ത൯വിനുയെച്ചം എന്നു വിനയെച്ചം അഞ്ച്യവിധമകന്നു.
(൫) ഭൂതകാലത്തിലുമളു തു മുന്വിനയെച്ചം,
മയന് വന്ന കളിച്ചു” മണ് കഴിലു.
ഇതില് വരുകയും കഴിക്കയും ഉയ കഴിക്കുന്നതിനു മുമ്പു നടന്നതാകയാല് വന്നു കളിച്ചു" എന്നവ മു൯വിനയെച്ചത്ങറം.
വിനയെച്ചപ്രകരണം [1
(൪) ഭാപികത്തിലുമ്ളതു പിന്വിനുയെപ്പം
ു൭5..ഭാമേന് രുണ്ണാന് പേോുന്നം
ഇരി ഉണ്ണുക പോയതിനെറ ശേഷം നടക്കുന്ന ക്രിയ ആ കയാല് 'മ്സ്ാള്? എന്നന്ക്ക പിന്വിനയെ ല്പം.
(൪) കാലംടി പിശേഷങ്ങളെ;ന്നുമിപ്ലംത്ത കേവലക്രിയ നടു വിനയെല്പം.
ഉദകം റ്വറക ശരിയല്ല.
ഇതി “പറക? എന്നതു നടുവിനയെച്ചം. ഇയ്ക്ക വാക ത്തിനെറ കത്തയവായിട്ട തടന്ന നില്ക്കുന്നു. നടുവിനയെച്ചത്തി ന മറവ വിനുയെച്ചങ്ങളെ റം അത്ഥത്തിലും പ്രയോഗത്തിച്ും വളരെ ഭേമമുണ്ടു'. ഇയ്ത്ക കാലാമ്യപാധികളില് ഒന്നിനോയും സ്ത്ൂശമില്ലാത്തതാകയാല് വാസ്ത്രവത്തില് അംഗമെന്നും അംഗിയെ അം പറയ്പ്യടാവുന്നതല്ല, ഇന്ത പരബ്രശ്മാ പോലെ അപ രിക്ിന്നമംകുന്നു. ഇതു മറെറാരു ക്രിയക്ക കീഴട ആന്നദ്മും തനി യേ നില്ക്കാന് ശേഷിയില്ലാത്തേയ്യകൊണ്ടു മാത്രമംകുന്നു. എ ന്നാല് നിയോഗം, ആയഞ്ഞം മുതലായ അന്ഥങ്ങളൊണ്നും തോന്നി. ക്കുന്നതിനു മനസ്സില്ലാത്തിടത്തു ഇതിനെ പ്രധാന ക്രിയ ആയിട്ടു തന്നെ ുപയോ; മുണ്ടു”. ഉദാ:--'ആ്യേ! വേഷം ധരിലൂ കഴിഞ്ഞെങ്കില് ഇങ്രോട്ടു വരികതന്നെ." ഇവിടെ 'ഇടമ്മോട്ടുവാ' എന്നായാല് ആജ്ഞയും, 'വരരൂ" എന്നായാല് വിധിയും “വരം എന്നായാല് അനുജ്ഞേയും തോന്നിയെന്നു വരാം. ഈ മാതിരി മുപചാരത്തോടുക്രടി പറയുന്ന സ്ഥലങ്ങളില് നിയോജേകപ്പകാര ത്അിനറെറ മധ്യമപുരുഷനെറ സ്ഥാനന്ത്തു ഇതിനെ പ്രയോഗിക്കും പണ്ടു്. കമ്മ പറകയാല് ശിക്ഷകിട്ടി" ഇത്പ്യികളിലെപ്പോലെ ഇതിനെ നാമംപോലെയും ഉപയോഗിക്കാം.
(൫) പാക്കിക പിനയെച്ചം ഒന്നു ഒരുപ്രകാരം വരുന്ന പ ക്ഷം ന്ലേന്നുുൂ അത്ഥത്തെക്കുറിക്കുന്നു.
കരാ. 'ഇന്ന്േടം കഴിച്ചി ടുകിമിലികട ജയിച്ചീടിചേന്" ക്രഴിക്കുന്നപക്ഷ” എന്നത്ഥം.
(൫ തന്വിനുയെച്ചം ഒന്ന ഒരുവിധം മുരിക്കുമ്പോഠം" എന്നത്ഥത്തെ കുറിക്കും.
൭... ജ്യേഷയധിരിരക്ക കയവംശഞ്ങില്
ശ്രേഷ്ഠ ഞാമയന്നവനുമട ഭാവം
ജ്യ ഷ്ടൂന്ിരിക്മ്പോഠം എന്നത്ഥം.
ര് പരിനിഷ്യാകാണ്ഡം
196. ഭൂതാജ്യയാതം (ഭൂതകാലത്തിലേ മുറവവിന) തന്നെ മുന്വിനയെല്ചമാകുന്നു; അതി ഗു" പ്രത്യയത്തിൽന്റ ഉകാര ത്തെ സാവൃതമാക്കുകയും, :ഇ" പ്രത്വയത്തിനു അപ്പുറം വരുന്ന ദ്ധതത്തെ ഇരട്ടിക്കയും മാത്രം ഭേദം വേണം. ക
ഉദാ-ഭൂതാഖ്യംതം. മു൯വിനയെച്ഛും.
ഖ്വന്ന്മ യന്ന 1] കരാ
കേട് ക കാടി (ഭചന്നു) മകി പ്പോയി) പറന്നു പന്നു കരേികൂടിലു കൂടില് കേറിച്ചിടിക ടികമഖ്ലെ.
180. ഭാവിരൂ പത്തിലോ ധാതുവില് തന്നെയോ ആന്? എന്നു പ്രത്യയം ചേത്താള് പിന്വിനുയെച്പം തുളവാകേം. തു6--ധാതു, ഭാവി, പിന്വിനയെല്പം.
വത് വരും വരുവാന്, വരാന് പോ പോകും പോകുവാന് പോയാന് അനുഗസ്വ.രത്തിനു സന്ധിയില് പറഞ്ഞിട്ടു. വകാരാദേശം പന്ത് വരു; ആന്: എന്നതു 'ചരുവാന്' എന്നായിത്തിരുന്നവെ ന്നറിക, കാരിതങ്ങളില് :ക്ക്" ആൃഗമത്തിനെറ സ്ഥാനത്തു പി കല്പന “പ്പ് കൂടി ആഗമം വരുന്നതിനാല് മൂന്നു വിധം രൂപം വരും, എങ്ങിനെയെന്നാല്--
ത്തു. പി൯വിനയെച്ചം.
ക ടകേശക്കവാ൯ം കേരക്കംന് കേപ്പ്,
പിക്ടി പിടിക്കാന്, പിടിക്കാന്, പിടിപ്പാന്.
ചേത് .ചേ്വോന് ചേക്മാന്ം, ചേ്ണൂന്, ണകാര_നകാരാന്തങ്ങറംക്കും മഷാരാഗമവികല്ലത്താല് മൂന്നു രൂ പം വരും. എങ്ങിനെയെന്നാല്..
കാണ് --- കാണാന്, കാങ്ങാന്, കാണ്ടാന്,
തിന - ിന്നുവാന്, തിന്ന, തിമ്മാന്.
197. ധാതുവില് മക" എന്നു പ്രത്യയം ചേത്താല് അതു നടുവിനയെച്ചുമാകം.
വനുയെച്പപ്രകരണം ി]
ഉദാ _. ധാതു. അടുവിഗയെച്ചം. യി രാളക്കുകം കേട കേക്കു. കാട കം
പിശചിധി (1) ധത്തേ സ്വരാന്തമോ ലില്ലന്തമോ ആയി ന്നാല് അതിന പ്രത്യയം ക" എ നന്നു മാത്രമായാല്യം മതി; എ നാല് ഈ “ക? പ്പത്ചയത്തെ കാഭിതങ്ങളില് ഇട്ടിച്ചു ക്ക” എത ന്നക്കേണം.
ഉദാ: - ധത്തേ. അടുവിനയെല്ം. റ പറക, പ്രറയയകം, കേട്ട കേക്കു, കേക്കും ജില്, മില്കു, മിക്ക പിഴി പിടിക, പിടിക്കുക, പ്പി ചൊഴിക പാടിഴുക..
ചിശേഷലിധി (8) പരക്കേ” പ്രയോഗമായി നില്ക്കുന്ന ഒരു വൃ്ചനാന്ത ധത്തേവിനു നടുവിനയെച്ഛം തണ്ടാക്കുമ്വോം പ്രത്യയ യാ അ എന്നു മാത്രം മതിയാകും, 0: വര് ി രവേണ്ടും. ചല പം ചളുചേണ്ടുംം
ഉോ:--ധാതു. പക്ഷേ 'കവിനയെല്ലം. [ രില് പ്വരുകിക്ക. കോം കോക്കിരും കേടിക്കകില്ം,
പ്പോ പോകി പകേകില് പതിങ്ങീട്* ._പതിണ്ിടിക, പതിങ്തീടുകില് 199. ശാത്ുവില് 'ഏ: എന്നോ “അവേ! എന്നോ പ്രത യം ലേത്താല് തന്വിനയെച്ചമുണ്ടാകും.
൭ 8:--ധാത്തു ത൯വിനയെച്ചം. പറ പറയേ പറക, തില് യില് മേ, മിള്ക്കുരേം ചെയ ചെയ്യ, ചെയ്യ,
കുല്പ്രകരണം
190, നാമത്തിനും ശൃതിക്കും ഉണ്ടാകുന്ന രൂപ്പമേദങ്ങളെ ലിലരില്ലുകഴഞ്ഞു. ഇനി നാമത്തില് നിന്നു ജനിക്കുന്ന കൃതികളെ 4നാമധാതു" എന്നെഭിനമായി വിവരിച്ചതുപോലെ കൂ തികളിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന നാമക്കമ്ശേയും നാമങ്ങളില് നിന്നു ജനി ക്കുന്ന മറ൨ നമേങ്ങളേയും പററി പറയേണ്ടതുണ്ട്. കൃതികളില് നിന്നുണ്ടകേന്ന നമേ ഞ്ജഠംക്കു 'കൃത്തുകാം' എന്നും നാമങ്ങളില് നി ന്ുണ്ടകോന്ന മറ൨ നാമങ്ങറംക്ു 'തക്ഥിതങ്ങാം? എന്നും സാസ് കൃത ്യകേരണാനുസാഭരേണ പേരുകഠം ചെയ്കിരിക്കുന്നു.
131. കൃതികൃന്ത്് ഭഹ്ലന്നും കാരകഴുത്തു്' എന്നും മൃന്തുകാം രണ്ടുവിധം. ഒന്നാമത്തേയ്കു കേവലമായ ക്രിയാസ്വരൂപത്തെ ക രിക്കുന്നു. ഇതിന്നു /ക്രിയാനാമ?മെന്നും ല് ലര് പേര് കൊടുത്തിട്ടു ണ്ട്. രണ്ടാമത്തേതില് ക്രിയയെ സടന്ത്തുന്ന കത്തൃകമ്മാടികാരക ങ്ങളില് ഒന്ന പ്രതൃയത്തിനെറ പാല്യമായി നില്ക്കുന്നു.
കൂ-ധാതു. കൃതിളത്ത്. കാരകേ്.
ചള ചവ ്ചളവന്
[പി മരളി ത്ന, ഇതില് (വളവു ഏതുളിച്ച രണ്ടും ജര ക്രിയകളുടെ പേയുകളാക അ. വളയുന്നമു (വലയുക എന്ന ക്രയയുടെ ക്രാ) വളവന്; ഉരുളുന്നത്” (ഉളൂ എന്ന ക്രിയയുടെ കത്താ) കൂരു൯ എന്നു അത്ഥമാകുന്നു,
22 ശൃതികൃത്തുകളെ കുറിക്കുന്നതിന്”.
1. അല് ച. വു 7. ജ്ജ് 10. മ
മു. തല് 6. ച 2. ത്തം 11. വി
ടു. പ്പ” 6. തി 9. അം 12. മാനം
14 പ്രത്ൃയങ്ങളുന്ട്. ഇവയെ ചേക്സ്പോഠം താലവ്യം പി സ്വരത്തിനു മീഘം മുതലയേ 'ലില തം, ചെയ്യേണ്ടിവരും,
ഉദാ-ധാ്കു കൃതി. ധാതു കൃതി 1 അത് തോഴ ഒതാഴ്ചേകല്, കോണ കോണല് തക തേക കരത്ല് കര്മല്
എത്ത ഏരി ക കാവല്
മൂട് മൂടല് കയ കൂവല്
ന കൃതിളത്തിയ ചിലര് പം എന്നു വിം ളും ജ്വീ കായം തന്ന. യാമകരണമ്ഥ്റിൽ മംകയയപൃത്തിന | ചെയ്തു പേരാണു” മൃ തികൃത്ത് എന്നേയ്ക്
കൃല്പ്രകരണം ൯൭
ത൪-കെടട് കട്ടില്. തേപ്പു, ഭിടംകിടപ്പുഃ പപ്പും വു അിംഅകറിച്പ്; യോ ചോദ്യ ധിയ-യിധവു ; താള. രളവു.. ചക... പേര്ംചര്ച്ചു വീഥ'-പീ റ, അകല്-രകജച്ു അയല് തദാ്ച. തി_അ-അൃതിദയ പാപി, നെയ്യ "-നയ് ഇ കൊയ് -കോയ്ത്ത; മായ്ക്ക് ത്തു"; മാക് ആ പുര് -പൂദ്്് (താദല്യാമേശം) പട്ട് .പട്്ുസന്ധികാ്ലു) കൂട് 4 മ൪ംമാറവ്* 8. ത്താ---യട-യടത്തംയ പിി-ചിഭിത്ത്യ ലെള് -ളിച്ചം വടം കോഴ കോളം. ഏയ് ഏററം, 9, അം.--തീശംയീളംു ഏന് എന്റ. ആഠം.ആഗം കര്്മ-കള്ളം* 10. മ--- ൪ -ഓാമമ്യ കൂധ-കൂമയ മതെജി-തെളിര. 11. പി.കേഷ-കേഷയി, ക്ഷിട്ട മറ-മാി്യ ധേമം-വേകഃയി, ചേളി, 19. മാനും---തിയ-തീയി"മനാംയ പത് -ചേത് മന്യ വര _വതമാധം, ഉപം ഇച്ചെന്നെ 19 പ്രത്ൃയങ്ങളില് (൮) അല്? മിക്ക ധാതുവിലും ചേരും. ദാ: -- ചെയ്” തചയ്യല്. വപ്പ്" കാരിതങ്ങറംക്കു കെമേമാം. മ ൭..ജില്പ്പു്, നിഭപ്പും തരിപ്പും | (3) “അം” ദെ കാരന്തേങാഠംക്ക്; 0 കാരത്തെ ഖരാദേശം ചെയ്തു കകാരവുമാഗണെം. ഭാ; ഇണക്കം, അയക്കുറ്യ പക്കം (ദ) (ച, രല ഉ ഴാട്ടുന്തങ്ങറംകരം,
ക തട
ല്] മണര്ച്ചം തളര്ച്ച ടാ ാകല്ച്ച യികരിച്ചം കമീഷ വിഭ) താം ചീ, ക്യ.
(൭) തല് 4ു' തലവ്യസ്വരാന്തഞ്ജോംക്കു; താലപ്യൃത്തില് ലേരു്പോറം “തല് എന്നതിനെ താലഡ്യംദേശംകൊന്ടു 'ചല്! എന്നുമാക്കണം.
൪ ചിലരത്തു ഉച്ചത ണകസാക്യത്തിനു വണ്ടി പ്രത്യയ ഇച്ച എന്നാ കണ്ട്. ഉരുളിച്ച, ധിരളിച്ച ബര്യശിം റു
൯൮ പരിനിഷ്ഠകോണ്ഡം ക്ടകരച്ചത പ്പിധിച്ചല്ം റിച്ചല്ം പി മറ്്ം ഭത്രജിവയ 14. ധാതുരൂപംതമന്നെ ചിപടത്തു കൃതികൃത്താധിട്ടു കാണം- മദാ:കളിം കളി, കടിം യിത പൊഴി, പത്നി. ചിലടത്തു ഉ പാന്ത്യസ്വരത്തെ നിടൂകമാത്രം ചെയ്യും,
കാ... പപ [ മ... മണ് | കെട്ട... കേട്ട്" തിന്തിന് | ചുട്ട് പെര്...പോ്* 1349. കാരകമൃത്തുകളെ ഉണ്ടൊക്കേണനതിനു” അ എന്നും ഇ എന്നും രണ്ടു പ്രത്യയങ്ങളുണ്ട്. ഇവയില് ഇന്ന പ്രത്യയം ഇ ന്ന ധാതുവിന് എന്നു വേര്തിരിക്കുന്നതു പ്രയാസം; പ്രയ്യയം ചേ ക്ഭമ്പോഠം ചിലടത്തു വിശേഷപ്പ്രിയകളും വേണ്ട്! വശം.
ധാഴ്തു. കാരകരൃത്തിനെറ രൂപം പുറ്റിംഗം, സ്ത്രീ
0. മാണ അയാണയ മായന് ഒാണഷ്ചി ചതി ചതി ചതിയന് (ലന് ചിക്കി കോ കോഴ കോഷന് ([പ്യന്നപുംസകയ്കഖ്യം) താം നി] ഉളന് ക്രി തണ്ട ശനി. തമി [ലിംഗമേമില്ല) മാണ്ട് മാന്തി മോഡി ട്രി
4ഇ' എന്ന പ്രര്്യം വമേങ്ങളോടു സമാസിച്ചിട്ടുണ്' അ ധികം നടപ്പ്. ഏക്കനെ എന്നല് --
താടി തത്തി ഫാടന്നവന് ടതു കാടോടി കാട്ടിലേടന്നധന് . ആ മീന കൊല്ലി മീഷി രയ ഭകഷ്ലയന്നധന്, ചം കരാററാഴി കഥാറിലാട്ടന്നവന മം ല്ധായാടി വംകൊട്ടോടുന്നവന്, ജത
കൃതി കൃത്തില് പറഞ്ഞതുപോലെ ധാതുരൂപം തന്നെ കാര കുകൃത്തായി നടക്കുന്നം ഉട. ഏങ്ങനെ എന്നല്... ധായ്ക. അത്ഥം കാരകകൃത്തു.
വള പ്കൂയുന്നതു വള പിടി പിടികുടപ്പടന്നയയ പിടി കതകു കൂതള്ുന്നത്ു തരുക. ചുരു ചുതുളൂന്നത ചുര:
കൃതിരൃത്തിനെത്തന്നെ ചിലപ്പോം കാരകകൃത്തിദ്വെറെ അ ത്വത്തില് ൭൨ ഗിച്ചുകാണും.
ധത്തേ. കൃതികൃത്ു അത്ഥം.
൭൭0... േര വേളി വേശം ച്പേട്ടവക പ്രക ന] ട് 1] ലി രാ ട്ട് ട്ട ജടാനുള്ള ഇടം
രുദ്ധിതപ്പകരണം
196. തദ്ധിതങ്ങളില് പ്രധ൦നമായിട്ട (1) തന്മത്രം (9) തദ്വത്തു് (3) പൂരി എന്നു മൂന്നുവക പ്രത്യയ ങ്ങളണ്ടു". സെ ദ്യം, സമത്വം മുതലായ ഗുണങ്ങള്. ധമ്മങ്ങംം; ആ ഗുൂണങ്ങ മുള. സുന്ദരന്, സമത്ഥന് മുതലായ ദ്രവ്യങ്ങഠം ധമ്മികാം, ഒരു ധമ്മത്തെ കറിക്കുന്നയ്മു തന്മത്രേം; ഒരു ധമ്മിയെ കറിക്കുന്നമ്ു ത ദത്തു. ഇതരാമത്തേതു എന്നു മരു സംഖ്യയെ പൂളിപ്പിക്കുന്നതു പൂരണി.
മ9- പുതു പ്പൂതുര ഷേര് യ നം
പ്രത്തു് പത്താന്
198. 4. ശുദ്ധാഭേദകണ്ടറം ച ആകാരാന്തനിഷേധകങ്ങ രംഭം, കോയിലംമിഗണത്തില് ചേത്തിട്ടു്ള. ശബ്ങ്ങഥംമമം മ?
എന്നു തന്മാതൃപ്രത്യയം വരും. ദേദകം. തമ്മാത്രം. ശബ്ദും തന്മാത്രം
൭9...പ്ുയ്ത് തുമ കോയില് കോയി പ്പ പഴമ അടി കാടി ഭവം വണ്ടു ആന് ആണ്ട ി രായ് ചേരാ ചായ് മ
കോയിലാദിഗണമാവിയ്ു__ കോയില്, തആആറം, അടി, തൊഴ, ആ ണ്, പെണ് (രണ്ടും വികള്ളുനു) ഇത്യയാമി.
ഛോ പരിനിഷ്ഠാകേണ്ഡേം
നം ശേഷം ശബ്ദുങ്ങറംക്കൊക്കയും ത്തം! എന്നു തന്മാത്ര പ്രത്യയം,
മുദാ... ഭയ ഒഭയത്തം
നി മന്ടത്തം ചണ്ടി ചിത്തം
കരിഡ്ഡി മിഡി
187. അ എന്നു തദ്വല്പ്രത്യയം
ശബ്ദം. തദ്വദ്ദരപം. പം. സ്റ്റ. [നി കൂടി കടിയ കടിയന് കടിക്ളി കര കരയ കരയ ളിടുക്ക് മിടുക്കു രിടുകന് മിടുക്കി തരട്ടി തിയ തതട്രിയന് രൂട്ടിക്സി പ്പു ചര ചെറുമന് ചെവി
തദ്വല്പ്രത്യയത്തിനു “അവിടെയുമമ, ' “അവിടെ മുണ്ടാക്കിയ? ഇ തൃാലൃത്റ്ാദ്ദും കാണും. എങ്ങനെയെന്നാല്.
തരക്കളവന് ടകം തന്
കോ്ളാറയു ഒഴ്ഷിയന്തക “ കേട്ടോറന്
കിഗക്കനിന്തു വരുന്ന ജകിഥക്കന് (ക)
188. ആ എന്നു പൃരണിതത്ധിതം സംഖ്യാവാചി ശബ്ദ അറംക്കു വരും
സംഖ്യാ. പൂരണി, പ്പം നപും. ൭൭... ക്നാ കന്നാമന് കരന്നാമത് രണ്ട് രണ്ടാമ ര്യാമന് തന്ദോമയ്ക്ു പ്രത്തതക് പത്താമ പക്മരേന് പത്മമേയ്ക
ആല് പി ആറാമന് ആറാമതു
ഇതില് ഒന്നാമന്" എന്നോ 'ഒന്നാമി" എന്നോ വരേണ്ട ന സ്ത്രീലിംഗം ഉപയോഗിക്കാറില്ല. അതിലേക്കു പൂരണിത്ധി താന്തങ്ങളുടെ നപുംസകരൂപത്തില് 'ഏ" എന്ന വിഭകത്യരോ സം ച്േേത്ത്തുണ്ടാക്കുന്ന രൂപത്തില് സ്പ്രീലിംഗം ചേക്കയാണു പതിപ്പ്. അങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്ന രൂപത്തിനു മുന്നു ലിംഗവും വ അം, എങ്ങനെ എന്നാല്...
സംഖ്യ, വിഭകയ്യാഭാസം. പും. സ്ത്രീ. നപ്പം. കന്നു കന്നാത്തേ ഒന്നാമമ്മേദന് ഒന്നമേത്തേധാം ഭന്നമറത്തന്
അദാസം ൧൫.
താഭജ കാനന വാക്യങ്ങളിലെ ധാതുക്കളുടെ ിംഗപുൂരുഷ്വചനത്തഴള പറയുക. ന:
1) കി... .കാഠലപ്പശ് യഞ്ജളോതീഴിനാന്, ... മേഘം 9) പാര്മാന്മാരുമട മുഖമേററവും ഒരളിഞ്ഞുന്ത. മാത. 8) ഉല്ലലക്ഷണ ര്ത്യന്മാഭവോടു ചാന്നാര്, [] ൪) ഏവം രഗ്ഭിണി ചാഴ്ക്ിലാദ്ം, ത്രി-ചം 4) കിന്തിരുചഭിഭ ചാന്നവ കേരപ്പാന്. നി യി വനിച്ചേന് ധണ്യായകയാകിയ
തയോര് കോയാ... കണ്ണി്താമം 7) ഇയിടെ പസിപ്പോമിന്നിസികും- ഭി മു പാധോധി പൂര. ..യീണ്ികാ കേണിഴുന്നേന് യ്ത. 9) ഷോതരൂപിണിയായ താടക വീണായല്ലേ?, അമു ു ്കാരണ്യേവയയ ഴു ബിപാഷ ളി
അഭ്യൃസേം ൧൬
താമ എഴുന്ന ധചേകക്കളിരല കൃതിക ലിലധദതുകമോ, യാധൊണ്നക്ക ളോ മൂറവയധിയഭയാ, പറലിയയേഴ, പേര പ്പദമാ, വികയച്ഛമോ ഏന്നും തരം തതിരില്മൂപറയുക, അന്മപ്യയോഗ്ങേയും പന്നിക്കാണിക്കക. 1) ന്നോള് കഥ പറഞ്ഞു ഭസിപ്പികാനളു കാളിഭാസന് ജതി: യമി ഭിക്കുനന്ക്്. 8) പേഴിക്ചോടുംപടി ത്ഥടുതിരയാന്നുച്ചലിപ്പിച്ഛിടേ്ം 8) പണ്ടും ഞണ്ടും വടി കളിക്കുന്ന കമ്യു
4) ഒന്മന്നീ മുന്നാളേ ജല്പത്ുതോന്നിമ്ടടടു.. ക... 5) പറാമഭമാച്ഛര്കളുറാടുത്തീ ടിയാന്. ഭി. 6) യത കൊടര്മുടടാ-
ന്ദ കോയതി ഭകന്്ുകാല്. രീ. ച
6) ഭവയ്ത്കുപേയേലടജല്ലോമിങ്മയ ചര്ഞവം- തറമത്തയകഷ്ഠമ ചിന്തിച്ചാല് ചിത്രം ചിത്രം
9) ശ്രീര്ലുടരെയാട്ട വസിച്ചതളുന്നമികിഷ ശോകേദരചന്ന
0 യയക്്ുളളേിവുക്ളവന്നു
ത്കാംക്ഷാകാണ്ഡം ക ഒര പകരണം
129, ആകാംഷ എന്നാല് ശബ്ദു്അറംക്ക അസ്വ്ലോസ്തമു ഉള. ബന്ധമാകുന്നു. ഒരു ക്രിസ്തു നാമപരങ്ങ മോടുളള ആകാം ക്ഷ കാരകം ഏതേതെല്ലാം കരടി “ഒരു ക്രിയയെ നടത്തുന്നുവൊ അത്തെല്ലാം ആ ക്രിധയുടെ കാരഭഞ്ടാം എന്നു പറയപ്പെ ടുന്നു.
4അപ്ലയന്െറ നദിയോഗത്താള് പതിന്നാലുവഷം രാമന് കാട്ടില് താമസിച്ചു" എന്ന ഉദാഹരണത്തില്, രാമന്? നി യോഗം? വഷ കാട്ട" ഇതൊക്കെയും ഉണ്ടെയിലേ താമ സിച്ചു" എന്ന ക്രിയയ്യ്ച പൃത്മി വയുന്നുകൂള. അതിനാല് രാമഃ ഭികളെല്പാം തമമേസിക്ക? ഗ്ലന്ന ക്രിയസ്തുച കാരകമ്ങാം.
140. കത്താ; കമ്മ, കരണം, കാരണം, സക്ഷി, സ്വാ മി അധികരണം എന്നു കാരകങ്ങാം ഏഴെണ്ണമുഞ്ടു്. ഇവ യില് കത്മാവിനെ കത്തഭിപ്രഭയാഥത്തില് നിര്ദ്ദേശികയും, കമ്മ്ടിപ്വയോഗത്തില് പ്രയോജികഡും;യ കമ്മത്തെ ഷത്തഭിപ്പ യോഗത്തില് പ്രതിഗ്ര-ഫികയം, കമ്മത്നിചചയോഗത്തില് നിദ്ദേ ശികയും, കരണകാരണങ്ങളെ സവ്ത്ര പ്രധോജികയുംയ സാക്ഷി യെ സംയോജികയുയ സ്വാമിയെ ഉദ്ദേമികയും;യ; അധികരണ ത്തെ ആധാരികഡയും കുറിക്കുന്ന. ഈ സംഗതിയെത്തന്നെ താ ദെ പട്ടികയില് ചേത്തിരിക്കുന്നു.
കാരകം. വിഭക്തി. പ്രയോഗം. കട്ട]. സിര്ദ്ദേശിക കത്തരിപ്രയോംഗത്തില് പ്രദയാജിക കമ്മണി ക ₹ പ്രതിഗ്രംഫഹിക കത്തരി കാമം). യി കണി
മുരു ] പ്രഷോജിക പ്രയോഗഭേദമില്ല.
സക്കോി, സംയോജിക. ളു സ്വാമി മദ്ദേശിക ി അധികരണം ആധാരിക 1
കാരകപ്രകരണം ൧൧൩.
ഇതില് നിന്ന്, സംബന്ധിക ഒഴികെയമ്ല. വിഭക്തികളെ. ല്ലാം കാരകങ്ങളെ കുറിക്കുമെന്നു വയന്നു. ശൃതികത്താഷിട്ട് നാമ മായിപ്പ്ോയ ക്ര യശളൂടെ കുറ്യാവികന കാതിക്കുന്നതിസ്* സം ബസ്ധികു ഉ പോഗപ്പെടുന്നതിസാല് ഈ വിളക്തിയും സവഥഃ കാരകദകോത്തതെന്ന പറത്തുക്രടാ. ഇനി കാരകമ്ങഥംക്ഷ മുറ സ്ത് ലക്ഷണവും ഉദാഫരണും---
111. ഏല്ലാ ക്രിയകളെയും ഫലം, വ്യാപാരം ലന്നു രണ്ടംശമായിപ്റ കക്കും, നടക ്രൂന്ന ക്രിയയില് പാടപ്ര ക്ഷോപം (കാലുകഥം എത്തു മരന്നാല്യ വയ്യച്ചുക] വ്യപേരേവും അതിനംലുണ്ടാകുന്ന ദേശന്തരസംസറ്റും (മറെറാടഭണ്ണ്ു ചെ
ക] ഫദവും ആകുന്നു. ഭതിര്മണ്ണം, തിക്കു എന്ന ക്രിയ യില് ഒരു വസ്തുവിനെ മറെറായലസ്തവില് ഘടിപ്പിക്ക ്യപോമു അതിനാല് ആ വസ്ത്ൂംക്ഷ തങ്ങളില് ഉണ്ടാകുന്ന സമമര്ദ്ദം പഫ്ഫലം. ഇങ്ങനെ എ്എല്ല ക്ര'യകഠംക്കും പാല്പ്യാപാരങ്ങഥം പ റയാംം ഇരില്,
വ്യാപാരത്തിന് ആദ്യമായ കാരക "ക്ത ഫലത്തിനു" ആ്ത്രയമോ . കാരനം കം"
ധമ്കേവിനെറ അത്ഥത്തെ മടംശമാക്കിയതില് പ്രധാനം കുന്നു. അമ്ക് ഏയ് കക്തെ ആധ്രയിച്ചു നില്ക്കു അവോ നത്തു കത്താ; ഫച്ചം ദൂത് ഗെ ആശ്രയിച്ലു ഡി മെന്ന് കത്താ വിചരിക്കുന്നുവോ നാക്ഷാരകം കമ്മം. ഫല വൂപേരശ്ഥാം രണ്ടും ഒരു കാരകത്െത തന്നെ ആദരിച്ചു നിന്നു എന്നും വരാം. അങ്ങനെ മൃ. ശ്രിയയ്യ്് കമമമിറ് ഈ വക ക്രിയകളാണ്” അകമ്മകങ്മാം. ഉദാ... (൭) തമന് ജട (വ) ആശാന് ശി്ക്യര വികോ മാടി ഇതില് ൧-ല് നുടക്ഷകയുടെ വ്യപേരേമായ പാദപ്രക്ഷേപ വും ദേശാന്മേരസംസ്വ രൂവമായ ഫലവും രാമനെത്തന്നെ ഞ്ഞ ശ്രയിച്ചുനില്ക്കുന്നതിനാല് രാമന്? കത്ത കമമമില്ല. ൨-ല് പ്രടിയെ ശിഷ്യരില് ഘടിപ്പിക്കുന്നത്” ആശാന് ആകുന്നു; അതി നാല് “ബശാന് കത്താ. കത്മുപായ ആശാന്നു വിചാരം അ ടി ക്രിയയുടെ ഫലമായ വേദന എന്നു സാധാരണ നാം പറഞ്ഞു പരുന്നു സമ്മര്ദ്ദം ശിഷ്യരെ ആശ്രയില്തു നിപ്ലൃണമെന്നാകയാല് “ശിഷ്യര്” കമ്മം. സമ്മര്ദ്ദം പില ശിഷ്യരിലുണ്ടാകുന്ന
ഹി ആകാം ക്ഷാകാണ്ഡം
തുപോടല തന്നെ വടി യിലും ഉണ്ടാകു എന്നാല് അയ്ക്ക് ആശം അ വിവക്ഷിതമല്ല. അതുകൊണ്ടു" പടി കമ്മമാകുന്നില്ല. ഈ മാതിര। സ്ഥലങ്ങള് ല് വടിക്രടി കമ്മമാകാതെയിരിപ്പന്േവേണ്ടി യാന് ലക്ഷണത്തില് കത്താ ക്രിയാഫലം ഏതിനെ ആശ്ര യിച്ഛൂനില്ക്കണമെന്ന്" വിചാരിക്കുന്നവോ? എന്നു പറഞ്ഞയ്തു്. ആശാനു നേരേമറിച്ച്, വടിയില് സമ്മര്ദ്ദം ഉണ്ടാകണമെന്നാ യിരുന്നു വിചാരമെങില് വടിയെ ശിഷ്യരെക്കൊണ്ടടിച്ചു? എന്നു പറയേണ്ടിവരുമായിരുന്നു. എന്നാല് ഇയ്ക്ക് അധികം സാഭിവി ക്കാറില്ല. അപൃവമായി സംഭിക്കുന്നിടത്തു നാം വടിയെ കമ്മ മാക്കാവമുണ്ട്. എങ്ങനെയെന്നല്.. ചിയ മൂണില് അഴിച്ച് ഭടിക്കുന്നം 142 ഒരു ശ്രിയയെ നടത്തു ന്നതില് കത്താവിനു” ഉപകര ണമായിട്ട് ഏററം മുപകാരപ്പെട്ട കാരകം “കരണം, % - ആശാന് പടിയാഷ (പടിരകണ്ട്) ദി്യതത ഓടിക്കുന്നു. ഇതില് സമ്മര്ദ്ദം മിഷ്യരി ജനിപ്പിക്കുന്നതിനു ഉപകാ രപ്പെടുന്നയ്തക് പടി ആകയാല്, അതു കരണം, കരണാത്ഥത്തെ ക രിക്കുന്നതിന്' പ്രയോജികറവിഭക്തിയേക്കാറം നല്ലതു" : കൊണ്ടു് എന്ന ഗതിയമകുന്നു. ഏയിലും കവികറം പ്രയോജികയേയും ചിലപ്പം മുപയോേഗിക്കാവണ്ട്. ശൃങ്ങനെ--'കത്തിയെ നാ വിനാള് നക്കി"---ഭകരളവാഥ രാമായണം. 140. തക്ശെസ്സ്രപ്രസിദ്ധമായ ഫേതുതന്നെ “കമംണം. ഇദാ - യാല് ഉഇന്സ്ം ശമിക്കുന്നും ഇതില് ഇല്ലിശാന്തിക്കു ഫേതു മഴയാഷയാല് മഴ കാരണം. 114. കത്താവിനു ക്രിയയെ നടത്തുന്നതില് എതിരാളി യായി നിന്നു സഹായിക്കുന്ന കാരകം 'സാക്ഷി. ഉദോ..ിയന് ശക്മിയോട ചേതന്തം ഇവിടെ ചേരുക എന്ന ക്രിയയെ നിഠ്വഫിക്കുന്നതില് ക ത്രാവിന്് ഒരെതിരാളിയുടെ സഹായം ആവശ്യപ്പെടുന്നു ആയ തു" ശക്തി" ആകയാല് ശക്തി" ഇവിടെ സാക്ഷി, കത്തവിനു എതിരാളി ആകയാല് സാക്ഷിയെ കത്താവുതന്നെ ആക്കുകയും ചെയ്യാം. എങ്ങനെയെന്നാല് ശിച്ന് ശി യുരായിച്ചേയന്നു. ശിപ൯താനും ശക്തിയും ഒരുമിക്കുന്ന വിധത്തില് ചേരുന്നുപെ ത്ഥം. ആധി" എന്ന അവ്യയം ഈ മാതിരി അന്വയത്തെ ്യോതിപ്പിക്കുന്നു.
കാരകപ്പുകരണം ൧൧൮
ഭവറെ ഉൃദാഫഹരണങ്ങം---
കനം മയഘാലിടകചെടട കണ്ണൂട്ടരകോഴ്ലന്തതു പുരികാായി അവരോടു കഥ രന ഡഭിപ്പിവയു
മൂപഭി മഫാരതിയോി ന്ന സൌടിളളിയോട
149. 2, കത്താവു കമ്മമതിന് ഉതകണമെന്നവിചാ രിക്കുന്നുവോ അ മോം “സമി കദം ..-ധാമ്ടിക൯ സ്വാഹ പവ്രയിഭയ കൊടുക്കുന്ന ഇതില് ധാമ്മികന് പശുവിനെ കൊടുക്കുന്നതു ബ്രാവമണനു ഉ. പകരിക്കണമെന്തകമ, വിചാത്തിന്പേരിലാകയാല് ബ്രാവമ ണന്? സ്വാമി. വേറെ ഉദാപാരണങ്ങം - രോഗി തലയ്ക് ഏറ്റി തേയ്യടുന്ന മ. നി നി കള്യന് ഭിത്ധിക്കു വെമ്മ തേഖ്ല്ുന്നു ആമന് പത്ര ധരം ജേഴ്ചന്നു 18. പ്ൃധികരണവി ധിയില് ഉദ്ദേശ്യമായ കാരകം “സ്വാ മിതന്നെ. ഞാം ഏതിനെപ്പററി സംസാിക്കുന്നുവോ അമ്മു ഉദ്ദേശ്യം അതിന് എന്തുണ്ടകേന്നു എന്നു പറയുന്നുവോ അത്ര വിധേയം. ഇങ്ങനെ വാക്യത്തില് മദ്ദേയ്്ം ൨ധഷേയം ദ്ഠിന്നു രന്ദേ ദോ ജാം. “കാക്കേ കുവത്തതകേന്നു” എന്നു പറയന്നിടത്തു നാം സം സരിക്കുന്ന്തു കാക്ഷയെപ്പററി ആമ്യാല് “കാക്ക ഉദ്ദേശ്യ കാ കയെപ്പുററി പറയുന്ന *കുവത്തതാകുന്നു' മ്േന്നത്ു വിധേയം, ഇ തില് ഉൃഭദ്യശ്യമായ കാക്കയും, വിധേയമായ :കവത്തതു" എന്നത്” ഒരര വിഭക്തി (നിദ്ദേശിക]യില് ആകയാല് ഇയ്ക്ക സമാനാധികര ണമായ വിധി. വാര്യ 'കാകസ്ത വപ്പ്ുണ്ടു്? എന്നാക്കിയാല് അ വ്ൃധികരണവിധി., ഇതില് ഉദ്ദേശ്യമായ (കാക്ക? സ്വമി, വേറെ ഉദാഷ്ഥരണധാറം-- ഭമേഷ വൂത്രനണ്ടോയി പുര്യ് തീച്പിഴിക്കുന്ന പ്രഴത്മിനു പാകം വരുന്നൂ കടിയിഷം മരമുണ്ട് | വര്
൧0൬ ആകാംക്ഷോകാണ്ഡം 140 കുത്താവു ക്രിയയ്ക്ക് ആധാരമായി കലിക്കുന്ന കരേ
കം അധികണോം. ടാ . പഴയിമിരിക്കുന്നു കഴുത്തില് കരേറി ഭമവുകയി പുംിദയു. ഇനി കാരകങ്ങാം-ഒ പുറമേയും ചില അയ്്ഥങ്ങറം വിമ കരികുഠംക്കുലമ വയെ ചൊല്ലുന്നു 141, നിര്ദ്ദേശമത്റത്തിലും നിർദ്ദേശിക വയും. നിർദ്ദേ ശമെന്നാല് ഒരു ഖസ്ത്രവിനെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്ക. ഇ രാവണന് ന്ന രാക്ഷസന്. സിംഫം ഭര മൂഗരമകേന്നം മുഖരകേന്ന താര ഇവയില് തടിച്ച പദങ്ങാംക്കു നിര്ദ്ദേശമത്ഥത്തില് നിര് ദ്ദേശിക. 148. അകമ്മകക്ര'യകറംക്കു അവയുടെ കൃതികൃത്തിലേ രൂപം കധ്മ:പോലെ ന്യം ഞാന് ഒ ചാട്ടം ചാടി അധ ഒരു ഓളം മാജി ഇവന് കരു പീഗ്ച വീണ, 140, തുല്യാത്പടങ്ങളുടെ യോഗത്തില് സംയോജികയും തുദ്ദേശികയും വരും. .92- അവയോടു തഇല്യുന്, അയ ആൃദ്യന് ൧. ഭിക്യ ദേശം, കുലോം, സംഖ്യ ഇവയും വ്ൃവസ്ഥചെയ്യു സ്പോറം അവധിയായി നില്ലുന്ന പദത്തിനു ഉദ്ദേശിക വരും, കൂ മേയധിഷ മോള്ക്കു അസ്ലധിരിക്ക കിഥക്ക ---ിക,
കള്ളനാ കഴ്സിയി നു പിടിക്കുന്നു. ദേശം പത്തു പെസക്തിം മുമ്പു --കാലം ്യഹ്മായിന്നു ൨൪-േന് ഒമയതഥന് സംഖ്യം
33, കാലാദ്ധപക്കേളെ പരിച്ഛേടിക്കുന്നിടത്തു ആധാരമത്ഥ ത്തിലും ഉദ്ദേശികവയം. മ൭ോ..പമുതണിക്കു പാല് വര .കാലപരിപ്റേദം കഭാണത്ിനു ദവി പരതുന്ന ി ന് മുണ്ടു മുഴത്തിനു മുറിക്കുന്നു -അദ്ധ്വ പരി്ലേം പജഥന് അികുടിക്കു മിഭി ആധോക്കന്നു൦-
കരകപ്രകരണം ൧0൭
0. & പ്രയോഗിക്കാതെ തന്നെ അത്്ലാല് സിദ്ധിക്കുന്ന പിന്യിനുയെച്ചത്തിന്െറ കമ്മത്തെ കുറിക്കുന്നതിനും ഉദ്ദേശി കു വരയും,
80....പൂിന്നു പോകേന്ന _ വുപഠിക്കാന് എന്നത്ഥം. ഭിക്ഷയയച്ച ഭരണി -_ജിക്ഷവാങ്ങാ൯ ടി തപസ്സിാരംജില്യു --തപപസ്സുചെയ്ത്കാ൯ ടി കൂതി ഇയിഞ്ഞു. -ചൂതുകളിപ്പാന് ടി
100. ന്ദിര്ദദാരണമത്ഥത്തിലും പ്രയോങ്കികാധാരികകഠം വരും, നിര്ദ്ദരേണമെന്നാല് ക്രടടത്തില് നിന്നു ഒന്നിനെ വേര്തിരി ക്കയാകുന്നു.
ദാ (് മയകേലാന്നുപറിച്ചും
161. ൧, താരതമ്യം അത്വത്തിലും ആധാരിക വരും. ക൭:.....ഇു അതില് ശരശ്ുന്നം യ്ത്,
കൃമില് ല്ല ധസം മൂത്ത ബലദ്രേന്. റം റ ി
13. ആധാഭിക കാലപ്രകാരത്ങളേയും കരിക്കും, 99 - ബലിയുടെ മാജ്യഭാരങ്ങില്ം (ലേഖി രാജുംഒരിച്ചകാലത്തു എന്നത്ഥം) ഉച്ചത്തില് പാഴ്ചന്നു. (തച്ചപ്രകാരത്തില് എന്നത്ഥം) 169. നാമങ്ങറംക്കു തമ്മിലുളള സംവന്ധത്തെ കുറിക്കുന്ന
തിനു സംബന്ധികാവിഭക്തി വരും.
30. രാജാവിഒന്റ ആക സ്വസ്വാമികഖസം ബന്ധം. ചസികുയന്റ ശിക്ഷ്യന് ഗരശിക്ഷ ] താമതന്റ വൃത്രന് പിതുപൂളൂരാവ ടി മത്തിരന്റ കായ" അയ്യരിയകഷാവ ട്ടി ഇതിന്െറ കാമണം കായ്യകാരണമാവ ടി
ക പ്രയോിക്കാമത അയാല് സിക്ഷിക്കുമസവമ്യു ലിടുന്ന പട്ടത്മിന്മ അര്മസിരാം (110൦ ൩൪൦5100൨) ഒന്നു പേര് ഇ ചോരനേത്തില് പടിക്കാന് ഇത്യര്ഭികളളെ അത്ചാസ്ക്ധം ഏന്നു പറയാം.
൧൮) ആകാക്ഷോകാണ്ഡം
കൃതികൃന്തു കൃതിയുടെ രൂപമാണെങ്മിചും നാമമായിപോക ന്നതിനാൽ അതിന്െറ കുത്താവിനെ കുഠിക്കുന്നതിനും സംബ ന്ധികതരന്ന.
ഇുര.....രമതന്റ വരയ ൭൯ വുന്നയ് എന്നു കജ്്മാ. കൂട്ടില്ല കളി കൂഴ്ടികമം കളികുനയ്യ ടി അഈവര൯റ യോടും രുവന് മയോക്കുന്ന്ത രി മേന്മാരന്റ ചാട്ടം ഫാനന് ചാളേന്നസ്ക്ു ഭി ഇമകളരട ഇളക്കം ഇദകഠം ഇമകേന്നയ്യ ടി
ൃതിര്മൂപമാസിരിക്കുന്ന കൃതി! സക്മ്മകമായാല് അതിന്റെ കരമ്മത്തെ കറിക്കുന്നതിനും സംബന്ധികതന്നെ.
മരാം.കടടികമമക്കു പരിക്രതിമന്റ പേമ വേണം - പഠിച്ചയിഒയ ഓകക എ
ഷനില് റിവ അാത്ചവേശ്ലകനു.ഡ്യകരണൊം അര
റിക എന്നു കമ്മം. പോികന്റ ഉദ ചോവ ചേധിരയെ ഇന്്റുക. ഭരി
എന്നാല് മലയാലങ്ങിലെ കൃതിഴു മൂപ്പു ടെ കമ്മരത്ത ്മറിശ്മന്നതിന്” ഇങ്ങനെ സംബ ്ധിക പ്പയോഗിക്കുന്നത്കു അ പൂദ്യമാണ്ട്'. സാസ്ത്ൂതധാതു ഏിലംകട്ട ധ്രാരാളുവുമാണ'. ബാ ലിയുടെ വധം; ഉ" ശെ സ്തൂരണ. കാട്ട ിമന്റ ജഞൊനം
ടി അപ്പേഠോം സകമ്മകകൃതികളടെ ഉനികൃത്തുപയോഗിക്കു ന്നിടത്ത് അതിന്റ കത്താവി'നേയം കമ്മത്തേയും സംബന്ധിക കൊണ്ട്” കഠിക്കേണ്ടതാനിവഷുന്ത. അജ്ടനെ വരുന്നിടത്തു കു ത്മാവിനെ കുറിക്കുന്നതിന് ഉദ്ദേശികയെ ഉപയോഗിച്ചും കൊണ്ടു കമ്മത്തിനു സംബന്ധിക ഉപയ ശഗിക്ക എന്നാണേപ്പ്ുടടു. രാമ ള്ള, ല്യാകരണത്തിനെറ അറിലു ഇത്ചാി.
103. ഒിക്ക്, ദേശ, കാലം, പ്രകാരം, പരിമാണം ഇവ അത്ഥശായുമള. ശബ്ദൂ-ാളെ വിതി ഒന്നും ക്രടാതെയും പ്രയോ ഗ്രിക്കാംം
കൂ രതക്കും വടക്കും കിം, മേ ളിക്" മന്നിരഭാല്ലം മിറഞ്ഞ കിത്ടി ... ദശം കാാതരംമോഞ്ടു മീയമാസം ൨൯൦൧൭൦. ഏഴുതിയത്ത --കാല്വം അച്ച അതിയറ്റ്ം, ആ യിധം..പ്രകാരം ജാഴിയി, ഭരുഫാധികയഥി ..-പരിമാണം
സമാസപ്പകരണം
154. പദങ്ങളെ ക്രട്ടിച്പേക്ടകയാകുന്നു സമാസം, അന്യ്യോ ന്ൃസംബന്ധമത്തെ കഠിക്കുന്നനു വിഭക്തി മുതലായ പ്രസ്തയങ്ങ ഉെ ചേത് ഒരു വാവകുഴതൂന്ന രിന പകരം ആ വാചക ത്തിനു പേഴുന്ന ശബ്ദത്തെ ഒന്നായ് ക്രിച്ചേ്്ര പറത്താല്ട സമാസമായി. ഏതല്ലാം പമാറം ശ്പ്ചേന്നു ഒരു സമാസമു ണ്ടകേന്നുവോ ൬ പദങ്ങുളേ ആ ൩ രാഡത്തിന്െറ “ഫക ഞാം” എന്നു പറയുന്നു രന പദം ഭചന്നാണ്ടാകുന്ന സമാസ്ര ത്തില് ഒന്നാം പദം പരപപയ രാം പദാ ഇത്തപരപ്ു മൂന്നുപ്പ് ഉംചേന്ന സമാസത്തില് രന്നംപേടം പൃവപദംു മണ്ടാംപം ക്യ പം മത ഉത്തഭപഠം. മൂന്ന ലധികം പദം ചേന്റ സ മസേത്തില്ഒന്നമംപരം രണ്ടാപടത്തെപേക്ഷച്ചു്ചുവ്പദം;യ രണ്ടാംപ്പഭം മൂന്നാംപദത്തെ അചേക്കിച്ചു” പൃറ്പപഠവും, ഒന്നാം പ്രമത്തെ അറേക്കില്ല് ഉത്തപവും ആ ൦. ഇങ്ങനെ നടു വില്യള്ള,പഭജദംം എല്ലാം ലില്പ്പേം പൂവപദവും ചിലപ്പം ഉത്തരപദവും വിലക്ഷചോതെ ടകം. സമാസത്തിനെറ അത്ചത്തെ വിവരിക്കുന്ന വദാകത്തിന ചി. എന്നു പേര്
സമാപ വിയാഹം.
92... തലവേദ തച്ിയല ഉവദ മാക്കന് താമഭപയദ്ധ ക്ണുള്മവ൯ പിടിപെടുക പിടിയി ച
354. ഘടകപഭരാള്ടടെ ജാതിഭേദം പ്രരംജിച്ചു സമം
സമ്മാ ആറായി വിഭജിക്കാം. 1, ശ്രിയാംഗം ശ്രിയയോടു -കൊണ്ടോട്ടക, രക്ഷിപ്പുകാക ൭. നാമം ക്രിയഭയാടു മ ടിയുകം നിജി, ഭം നാമാംഗം നാമതു _ പറാ, കെട്ടിയ പ 4. നാമം നാമാംഗത്തോടു.--മയേയോദും മാണി 5, ബാമം നാമത്തോടു --തപാന്കം, അലരവറമ ൫. ഭേദകം നാമത്തോടു വര് ചാമരം, ചന്പരത്മിം, 120. ഘദകപദങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം പ്രുമാണിച്ചു സമാ സങ്ങളെ താഴെ കാനിക്കുന്നപ്പകാരം വിഭഭിച്ചിര ന്നെ 1. പുദ്ധപദ-ത്ഥപ്രധാനും (അധ്യയി ചാന്ത് /ഉപദധഭിം (ഫഭിയുടെ സമീപം എന്നു പൃഠപടാത്ഥം പ്രധാനം) ൭. തഉുത്തരപഭാത്ഥപ്രധാനാ ഒാ്പയഷന്ന് തലയ (്രലയിചചെ വേദന എന്ന്നു തൃത്തരപദാത്ഥം പ്രധാനം.) [1 ക ക്മധഗതമഗ്റ് -മിലക്ക
ച ആകാംക്ലാകാണ്ഡം
(നീലമായ കാര് എന്നു തൃത്തരപദാത്ഥം പ്രധനേം.)
ി ച ൧൭൧൭. __ക്രിലേകി
(മൂന്നലോകങ്ങറം എന്നു ഉത്തരപടാത്ഥം പ്രധാനം.)
8. അമ്പപദാത്ഥപ്രധാനം ബഹാവിഫി -താമതകള്ുന് (താമരമപാലുള്ള കന്ണണൂദമ.പനനന്നു അയ്പുപദാത്ഥം പ്രധാന.) 4. സവപദാത്ഥപ്രധാനം ൭൧൭0൪ ല്ല യമ്മമാര്
(അച്ഛനുമമ്മയും എന്നു എല്ലം പദാത്ഥവും പ്രധാനം)
ഇവയില് അപ്ൃയയീരാവനും ദ്വിഗുവും സംസ്കൃതത്തിലെ ൭൭൭. അതിനാല് ആട് അപടയെ വലയത്തിനകത്തിട്ടിരി ക്കുന്നതു. അവയ്യ്രാതൃം ഉദാഹരണവും സംസ് ശൃതപദമംണെ ന്ന നോക്കുക. കമ്മധാരയനും ദ്വിഗുവും തല്പുരുഷന്െറ മും പിരിപുകള്യെ ആകുന്നുമള., 'ഷോഡാസമാസ സാക്ഷേപാല്? എന്ന സമസേലക്ൂരവലനം സ്ഥൃവദൃഷ്ട്യയാ ചെയ്ിടടുള്ള.താ കന്നു,
177. (൮) എല്ലം വിഭക്തികളുഭേയും ഗതികളുടേയും വി ഭകത്യാഭാസങ്ങളുടടേയും അത്റത്തില് ഒരു പുവപഭം ഉത്തരപ ഭത്തേട സമാസിളൂ തത് പരുഷനണ്ടാകും.
[നി
അത്ഥം സമാസം വിഗുഹം
നിർദ്ദേശിക ദേമോവുക മേം ആയുക
പ്രതിഗ്രാഫിക പാടി പരക്കിഭയ ഡട്ടുന്നസ്
സംയോജിക പരന്തൊഷ്ം പന്തിനയേംടക്കേന്നയയ ശിക കൊടി. കൊടിക്കുള്ള മരം
പ്ല ഈടടിപ്പടടി ജാട്ടിയാലുക്ള പഴി
സംബന്ധിക ഒരേപ്വൂര്ടി ഒരത്തിസ പൊടി
ളി ത്തില് കേക
ആധാരിക കര്റം
പിഭക്ത്യാദാസം എ അലലേരയ അലയിഭല വേരമ
ജോയ് ാട്ടയിര്ജി ാട്ടില്ിന്നു യീക്ജി
4ിര്ട്ദേശികാതല്പരുഷന് [പ്രതിഗ്രഹികം [ പിയും 4വിഭകത്യഓാസതല്പൂരുഷന്൯? ഗതിതല്പു അഷ്വന്' ഇത്യാദി പേരുകം.
൧൧൧
സമാസപ്രകരണം
(൫) സമാനാധികരണമായ വിശേഷണം വിശേഷ്യത്തോ ടു ചേന്നുണ്ടാകുന്ന തല്പ്രുഷനു :കുമ്മധാരയന്൯? എന്നുചേ൪. പിഗുഫം.
സമാസം. ൭.30൦.ടകൊന്നത്തെത്ളു് കൊന്നയായ ത്് പെ്സ്്ത്തടിയന് ഭപ്പടണ്ണുമായ തടിയന് മീലക്കരിമ്പു" നിലമയയ കിസ്റ (3) ഒന്നുമറേറതു തന്നെ എന്നു അഭേദം അത്ഥത്തില് രണ്ടു വിശേഷ്യങ്ങഥം തങ്ങളില് സമാസിക്കുന്നതു 'രൂപകതല് പുരുഷന്. സമസേം, ചിഗ്രഫം. 0 --അടിലെൌര് അടിതതന്നെയമുന്ന ൮൪ മരക്കരുന്ന്* മഖം കരയുന്ന മയി ച്ച മു
മൊിമധു
(൪) പ്രയോഗിക്കാതെ തന്നെ അത്റംകെട്ടന്ടു സിഭ്ധിക്കു
തായ മദ്ൃമപഭം ലോപിച്ചിടുമള തല്പ്ുരുഷ൯ മദ്ധയമപദ വിഗ്രഹം.
ലോപ്പി." സമാസം. കദാ... എന് ഭവ്ണുപ്പിയടായ കൃഷ്ണന് ൦: ഭീരനലാടികപ്പെ യി മഞ്ഞിരയെ തടടക്കന്നമതാപ്പി
മഞ്ആതമാപ്പി (6) മുന്വിനയെല്പവും, ധാതുവും ക്രിയയോടു സമാസി
ഒന്നു 'ക്രിയാതല് പുരുഷന്.” ൭2. ചെയ്യുരകാമമകട്ട പറഞ്ഞുപോയി; ഭതെദ്യുകളി, യ അക്വ ഏരിതേഞ്ചാ,
(൫൪ കാഭകം ക്രിയയോട സമാസിക്കുന്നതു “കാരകേതല്
പുരുഷന്". സമാസം. പിഗ്രഫം. ടതു റില് ഇക്ക. വ റ ചിയ കഴിക്ക മേയോല്യം തേന് ഒലിക്കുന്ന 168. (1) അതുള്ളവന്-ഠം,തു" എന്നു അസ്ലപദാത്ഥം പ്രധാനുമായിട്ടു വിശേഷണം വിശേഷ്യയത്തോടു സമാസിക്കുന്നത്ു സാധാരണബ്ഫ്ുവ്വീഫി.” സമാസം. വിഗ്രഹം. കദാ .മധുരമാഴി മധുരമായ മമാഷിയുള്ളയന്..മ്്യ ഇ. മാന്യന് ാല്യ മുഖമുള്ളവന് ഭണ്ടുയിധം ഭാത യിധത്മമോോടകൂടിയന്തു മുട്ടിയ ക്ണള്ളധമം
൧൧൨. ആകാംക്ഷാകാണ്ഡം (9) ഉൂ്പമാവാചകമായ മധ്യരപമമുകമു. ബ്്ഹു്വീഫി
4തുപമാഗര്.”. ളോ. സമംസാ. വിഗ്രഹം. കഞ്ഞഷേര്മിഴി കണ്ടത്തിയ മോരായ ഒഴിയുക പന്മോരകതാഴ്ചം കഴി വഖന്യേകഠം ഒതാഗ്ലന്നത്തയ കഴലുക്ഷവം (9) മപമവോചകമാധ മദ്ധയമപദാ ലോപിച്ചു 'തുപ മാലൂം കു...
സമാസം. വിഴ്ഫാം. മതിമുഖി മ്തിരയപ്പോുള്ള മുചുക്ളയഠം താമഷ്റ്ുന് താമര ലയുക്ള കള്ുള്ളവന്
(3) ഉപമാനം ലോപിച്ചു :ഉപമാനലുഫ്ലം". രാ... സമാസം. വിഗ്രഹം. പേഴകകണ്ണി | ! പേയ കേ കണ്ണ്മവര ഇവിടെ പേടയുടെ കുണ്ണ ആകുന്ന പമാനം ലോപിച്ചി രിക്കുന്നു. 190, ' (1) അതും ജും എന്നു സമല്പുയമഷ്ത്തില് സാ ധാരണ നാമമങ്ങം സമാസിക്കന്നവയം (8) അതോ ഇതോ എ, ന്മ ചി അത്ഥത്തില് സാംബ്ധകഠം സമാസിക്കുന്നതും
സമാസം" ചിഗുഹം. കു അധ്യാ ൪ ല്ലം അഥരയും ആനുകത്ധിര മെ കാലാളുക: ആയയും കമമിരയും മേതം കാലാട്ചകളും പ) രണ്ടുമൂന്നു ണ്ടോ മൂന്നോ പത്തു 3൨ പത്തേ ന്മറോ
ശുഭാകദകങ്കാം നാമത്തോടു ചേന്നള്ള. കമ്മധരയന് ഭനി തൃസമാസമമകുന്നു. ഭായനയളളം യയിലാനു*, കാടിതു", മചങ്ധയല്, തിരുമുഖം, തര് ഷമി
ഇവയില് നല് മുത്രലുയ ഭേദങ്ങളെ ഒരിക്കലും പിരിച്ചു പ്ര യോഗിക്കുറില്ല. തിം തായി ക എന്തു ഭരുമായിയ പിക സമാസത്തിഷ ഭചയ്കയാം
ച്ല്ലാതെ വിദ്ൃഫിച്യൂപ ത്തേ റു ഒഭിയായി ചീഗരിട്ു തില ലു ?
സമാസ്പ്രകരണം ൧൧൧൨.
160. സാമാ പര്ാംക്കു കാ്ദുവിധം വിഭാഗം പറഞ്ഞ തിനു പുറമെ ഒരുവിധം വദധഗം ക്രടിസുണ്ടു്. സമംസഘടക ്ങളായ നമേതാറം 4ടരമ.ല ഗവ ചഠാപ്രത്തുയംലാംക്കു ലോപമുക്കൂ. ത് ച്ഛ ലോപുമിറ്ാത്തറ്മു അച്ചം, ശ്രദ്ധമലയാളപദത്ങളെ ക്രൊട്ദുകമു. സമസ മ ക്കും അല്യപ്യവായിര'ക്കംു സാസ്തൂതപ ഭം ചേന്നാമള്ല് പ്രാധേണ ലുപ്യൂമാകുത്ത.
മം...
ഉ്ര്കോന് വചനത്തിനു ലോപമില്ല. മേവ ദേവന് ക ര ലുപ്ത ഷതുന്തിരലടി_. ലിംഗമ്മി ഗ് ്
കാന ക 1) 'ന്തവധി യോരും_ലിംഗവചനങ്ങാംക്കു ലേപം. 1) (ക. ഞ്ഞ ൭ ള്ള അലര് ശരപരിതകാപേം ച [ല് ഇനി സമാസം സംഭന്ധിച്ചു ലില പ്രക്രിയകളു വയെ ചെല്ലേണ്ടതുടട്, 161. സംബന്ധികായല് പുരുഷനില് പൂവപടം ല്യ്യഞ്ഞു നാന്തധും തൃത്തരപപടം ല്യൃണ്ടനാഭയും തആതയിരുന്നാന് അവസ്ത മര്േല്ല “ഇന് എന്നു ആഗമം ചേക്കണം.
തദാ-- സമാസം വിഗ്രഹം.
ക്ിന്മക കരന്നികന്റ മകം കാറില് രകന് കഠാറിതന്റ മകന്
പ്രത്യു--- (ത്തരം വ്യഞ്ജനാദിയല്ലെത്ില്) പി ഭാതി അകം കഖേഴി കര്ലികന്റ അടി
(ഏവപഠം വ്ൃയഞ്തനാന്മമല്ലെട്ില്) ്രീകരു ിയുർടം കര, കിരു ഭികയുര്ടെ വില് (്രംബന്ധികാതല്പുരുഷനല്ലെങ്കി)
കാട്ടുപോ്തു കാട്ടിതല പോത്തു പക്കേരവാള! പ്രിയ തയടടുന്നന്്് .
ക. പൃദ്പദം ഓഷ് ൮ ആകാരാന്തമായിരുന്നാലും ഇന് ആഗമം വേണം. എന്നാല് ഇതില് ഇകാരം ലോപിപ്പിച്ചു ൯" എന്നു മാത്രമെ സാധാരണ മുപ്പയോഗിക്കുവേളള..
വൂ")4-പുകായായിന്പുടകയ്മോംപം [ വ് )4-കാടഓധിന്കാടമാമടമ്, പിമാരു)-മൂടഭചിലഃയി൯ ലല് പിലാ. വഃ
൧൪ ആകാംക്ഷാകാണ്ഡം
പ്രത്യ-- (ആകാര: താലപ്യുമെടി ല്) നി കറിക്കു തിരുവം 4 മൊഴി ടെതിരലാരമി.
199. തിരു" എന്നതി റ ദ്ൃഡഥം പ്രരമായോല് തു" എന്നം ദേശാ.
കദം. പ ഉകക്കെയ്, തൃശ് ശൂ. പ്രയ്യ തിരുവോണം, തിരുമുഖം തതന്മാമ,
ഭ്യാസ ൧൭
താഭഗ കാമരന്ന ഖഥികളില് ധിഗ്് സമസ്കൂപടങ്ങളെ തിരത്തെടുത്തു ധിഗ്ര മിച്ചു അവ :൪മയ് സമാസക്ഷമ്ട ഉപഫോണങ്ങളാഴത്തേന്ം പറക ....
൫ കോഴക്കാര് കാട്ടി യളിയലുദ്യംബരം. ൨... ഉമ്പര്കോഷടയ കെൊമ്പണന്തയുയടെ കുംഭവും. അ, തിയില്പ്പതിപ്പാന് തൃതിയുഭന്നോരിയുല്ം പാറോറസ്്ടതുദ്യം ലരപ്പോം. തം ചരറ്്രാദയംപാമത്യ്മാഥിപോടമു, ൫. മക്ഷാത്തിംചന്തളില്ൽ കാതില് ജിന്നും, ൬. ഇധിക്കഴിടത്തില യമുയെഡ്ഥം മയരസില് യുദ്ദം, ൫, ബാണാസുഭത൯ാ സുതയംടടംയെപേരമ- ശേണായഷിം ബമൂമി ക്യകയയന്നാരുന്നാ, ൮. കഠ്ാമം കിയാലിലിരു്ധെ ഒഭവെഗഞ്ചു ച്ടാര്മണിക്കഥഥി പിമന്നയു ഇന കേണ ണ്, കാര്മുകില് വ്റ്റുന്തന്നയോബകാന്തികം നാട്ടിയ ്ാ്ുളു 4൭. അഗിശകടംതന്നില്. കേറി രതം ക, ഷും വപയമ്മമം മി. പാക ഉപ്പര്പമ്കേരുഫം, ൭൨... കൊണ്ടാട്തക്രൂപം അമിദമുപയുമം, .. നിറകളമുയന്നാലും. കാകന് കുംമോര്കം കുടി ന്ന കെ. യിളരയെമ്യു മണ്ണിിത്തിതേറധാം ൭൫. പത്തുറവയവസുന്യാംഗികം ഖികുകക്ഷടു പിറകേദുക, ൬, വയില് പോതകം കേതകീസുമമയിന്നമ്ളത്തിലുക്കോരുതമേന് ൧൫. കണ്ണുയിര്തുകകിനു ദഖക അന്നനട. വ. തന്ടെ രൂപം നേര കാടിയാന് മംഹാധിരി സ്തിരം മാനം വിംശതിരഫാ് ക. ൯ എന് യോഥക്ടയല്വാഗിശമുടിത്തികകക് ടായിനജിചാ - വാടുംടകമോഴടേവുലെകയ്ലഅത്ുപോകേണ്ട്ം
സാമാന്വവധിപ്രകരണം ൧൧൭
൨൦ മയത്തി തനോജചലകുണ്ഡാര് വയം പ്രവൃത്തസ്തറത്തോതവംവ മും
൨൧ മീഭധാല്മദള യാളി ജീലോല്ലചലോഷവിചോ ചാന്
സമേധസ്യവിധിപ്പകരണം 103. ആമാംക്ഷയെന്നു വപ്പാലെന്തണെന്നു മുന് വിവര ച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ. ശബ്ദ 30ംഗട താധിപുദ്മ. ആകാംക്ഷയ്യുക്ട് എപ്പം ചൂത്തിച മന്ന വിധത്തില് ഒരു സംഗതിയെ വിപഴിക്കുന്ന പര അമുടെ ക്രൂട്ടുത്തിനു പാകം ഏന്നു പേര് എല്ലാ വക്യേങ്ങളേയും രണ്ടദ്ധമാക്കി പിരിക്കാം. ക്ക.) സന്നും അദ്യാത മെന്നും. നാം ഏതിനെപ്പുററ) സംസം ന്നോ ജ്യ ആല്യയാകുന്നു,, ആ വസ്ത്ുയിരനുപ്പുററി നാം എന്തു സ്ധരിക്കുന്നദവോ ആ സം ഗതി അധ്യധതം ആകുന്നു. ഇ ര്യം ചേന്നിട്ടതേ വാക്യം ഉണ്ടാ കന്നത്ത്്". ൫99 _(വിടില്ഭവച്ു കമി ചയൂനടക്കേയാല് പയാപരിക്കാമിടയാകാത്ഞ രാമന്)
(ിട്കിം ഭചന്നാപ്പ'ക വാഭ്യജേകൾ പ്രഫരമേ) 1
ഇവിടെ മററവലയത്തിദ്യള. ഭാറാമത്ുയും ആഖ്യ; ഇരട്ട വലയത്തിലുള്ള ദ൦ഗം ആദ്ധ്യം.
കതിയാവാധി ഗില്ക്കുന്ന നാമമേ നാമസറ്ൃശമയേ മറെറാ ന്നോ തന്നെയാണത് ഒഞുഖ്യനാകന്നച്ക്. സഖനാമക്ളും, വാക്യ
ഭൂമ 115 (12) ജല് പായു ചിധേയം ഏന്നും പറത്തേന്ത്റ തമന്ന ആണു ഈ ത്മൃയ്യ, ആല്യന്തരമന്ധിൻ വിധം, എന്നാല് സമായാധികരണയിധി യിര ഉദ ശയമ്കേഭയ ആയ്യഭയനം പറയാ. വവധികഴണവിധിയിലേ ഉദ്ദേ
ത്ത ആയ്യഭയ പറയി. ടിടി കാവ ക്കിയിലേ ആഖ്യ ഇടികയുജ്ള ഇ്േശ്യം ഉദ്ദേശികാവികക്ടിയില്ും ക്തം ഏന്ന മാഭരഴ്ലം തിശേധച്ായ മയ ഭാരം ആനു ഉദ്ദേശ്യം എന പറക ആയ ആം ലാറ യമായ കന്തുമാമമ്മകുന്നും ആധ്ധ്യ ആദ്യവമളന്ന ധിച,ഗ. വ്യാകരണ്ഗിനു ഖം ി യുക്ളതാണ, ഉദ്ദശ്യവിധേയവിലാഗം സവിശായ്്സംധാേങ്ണമകന്നം ണാംശം വിടിട്ടള്ള ആഖ്യ അഖച്പെ്ില് ഇറ്റ്യം ആഅജ്ലേില് അന്യവാല്ലേം എന്നുപ്റ ആൂുന്നഇ വാക്യത്തികന് കത്താവു തന്ന്യെ ലിനാ. പിട്ടിട്ട്മ ആയ്യതേം തയല്ുത്ില് വിധേയം ക്രിയാചരം തന്ന, അപോ്ധാതധിയ കത്താ ഭരിയാച കം ഏന്ന പേരുകളെ ആ്ഭപദയാഥി.ക്ളി ടിക്കുന്നയ്. ഉദദദശ്യത്തി അന്വാദ്യകമ ആം പേത്ടു.
൧൧൬ ആകാംക്ഷാകാണ്ഡം
ങളും നാമംപോലെ കത്താവു മുതലായ കാരകങ്ങളായി, വരവു, ന്നതി നാലാണ് നാമസറ്രശമായ മറൊറാന്ന്* എന്നു പറഞ്ഞുത്തു". ൭൭0.--പ്ത്ു പപല്ലു്കിന്മണ്ട -ന്നാമം അവന് പൂണ്ണുകം വായിക്കുന്ന ..സദ്വനാമം ഭൂരി ചപിക്കുന്നസ്ര യഡാമ്ഥമാണ്ട -വക്യേം ഇവടെ ശു” അവന്” ഭൂമി! ചഖിക്കുന്നതു' എന്നിപ ക ജ്യാകം മാകുന്നു. ആഖ്യാതമായി വരുന്നയ്ക" ക്രിയയുടട മുറവവിന രൂപമം കുന്ന. 2൭.....ഉദഡയാഫികമ സുമിക്കുന്ന കട്ടികമ കള്ളം പറയക ഇവന് യാമ തനയ ഇത്യാദി.
ക്രിയകളുടെ നടടവിന്യെ്ലുത പഠ ആ്ലയയായിട്ടും ആഖ്യതേ
യിട്ടും പ്രയോിക്കുമാവേണ്ട്”.
൭൨... ററതതമക്കുമഴ സ്റ ഗസ്ത്ുധില് ധിധിയക്ൂ ആഖ്യ. ആദ! വേഷം ധഴിറ്യുകഴിഞ്ഞെ്ിഷ ഇത്താ പഭികതന്നെ ആഖ്യാതം.
104 ആദ്യം ആഖ്യാതത്തിനും ചല്യപോലെ പരി ച്ൃദങ്ചാം ചെയ്യാം, പമിപ്പൂഭമെന്നാല് പഴിവാരമെന്നത്ഥമകേ അ. മുന് കാണിച്ച ഉദാഹരണത്തില് “വീട്ടില് വച്ചു കളിച്ചു നട ക്കയാല് പരം പടിപ്പൂന് ഇടായാകാഞ്ഞ'"എന്നതു “രാമന്' എ ന്ന ആഖ്യയടെ പ്ലൃദമാേന്നു. “പക്ളിക്കുടത്തില് ചെന്ന പ്പോഠം വാധ്യാരുടെ പ്രഹരം" എനാ 'ഏറവ ഏന്ന ആഖ്യം തത്തിന്െറ പരിച്പുദമാകുന്നു. വാസ്തവത്തില്, വിശേഷണപദ അളെല്ലാം ഒന്നിച്ചു കരട്ടിയതുതന്നെ പഴിച്പുമായ് ത്തീരുന്നത്ു് . പേരപ്പം നാമത്തെ വശേഷി.്റ്ിക്കന്നു; വിനയെച്ചും ശ്രയയെ പിശേഷി പ്പിക്കുന്നു.
കത്താവൊദികെ ശേഷം കംരകമമെല്ലരം ക്രിയ യുടെ വിശേഷണമകേന്നു ധാതിയും അപ്രകാരം തന്നെ. സംബ്ബ ന്ഥികയും, 'ഏ" എന്ന വിഭകയ്യഭാസവും നാമേത്തെ വിശേഷി പ്പിക്കുന്നു. ഉട. അപ്ലരന് വരുന്ന ജലത്തിലെ പോളകറം ചലിക്കുന്ന
സ്ധാമാസ്റ്വിധിപ്രകരണം ൧൧൭
കം നാമത്തിസേറം ക്രിപയുടേയും വിഭരഷണമാകാ
പതിം _ നാതവിശേഷാണം ഭ്ര ലുവിയ -ക്ര്യാ 28
164. “അവുക' എന്ന അദേദക്രിയാടേന്യം, “എന് എന്ന നിരുപശ്രിയയടേയം, പേരെപ്പങ്ങടായ “ആയി “എ, ന്ന" ഈ മണ്ടും വിശേഷണ വിശേഷ്യ്യങ്ങഥ.ക്കു തമ്മിലു ബ സ്ധത്തെ കാണിക്കുന്നതിനുലേജി രധ്യേ പ്രയോഗിക്കുന്നു.
ക്ഡ--ശ്്യവലാന്മ മന് ന്തം തവോണന് എന്നു രാക്ഷസന്
9. അദ്േ-ധയയായ “ആവുക. സ്ത രണ്ടു കത്താവു പ്രയം. (1) അദ്യം പ്രചോഗിക്കേണ്ടുന്ന പ്രധാന കത്താവു; ഇതിനു അദ്യ ര് ശഅന്ത പേര, ()പുറകെ പ്രയോഗി! ക്കേണ്ടന്ന അപ്രധാഗകത്താവു ഇതിന ചെക് എ ന്ന പേര
കരന് ഒരു ഇഭയരച്ച ഷന് ആകുന്നു
മാവിടെ കുന്്റന് അനവാലൃകത്യവ്വ്; ഉടയ വെവക്കന് വിധേയകത്താവു്. ഭണ്ടുപേയമൊന്തതന്നെ എന്ത് അമേദം ആകന്നാ?-ഹിഹാ അത്
207, മും എന്ന ഘടകനിപാതത്തെ ഉപ്പയോഗിശ തര് ഒരേ തരത്തിലും വിഭക്തിപിലുമുളള. പദങ്ങളെ അല്ലാ തെ വിാരിയശ്കാളെ സമല്യിക്കനാരില്, പാടുള്ളൂ തല്ല. 4൭" ന്ന വികല്ലാത്ഥത്തിനെറ പ്രയോഗത്തിലും ഇതിന്മണ്ണം ത ന്നെ.
കകണ്ടസം പത്തനം കേളുവയം വന്ന സമ്ധാന്നും ഖുവവൃുമായ വാത്ധ്യള് കരടടികാം രാവില ഉണ്ജതകയും്ച ഇനശ്വരസ്തോത്രം ഭചര്ല്പുകയും ഭവനം പൂന്യ ര അാരനും ്യുന്നം ശഗോയിസന് മുരദായവ ഇന്നു വിഭ ഇവയി കട വ്ധകയും തവ്യരപ് ക്കം കായാന് ഏന്നു ക്ഷണിച്ചതില് ഞാ സ്മയിക്കായാ് അവര് ക്കിടികക പോയിരിക്കാം
108. പക്യേത്തില് മസ്സ്സപ്പോലെ കത്തൃകമ്മഷ്രിയാി
കുള ക്രമംതെററ് പ്രയോഗിക്കാം.
ഇ0%..ഫറമേോന് സിക്ക [
പി കണ്ണ. സീമയെ സിത്മയയെ ഹന്നമാന് ക
സീമയെ പി ഫയ്മമാന് ലി സിക്ക ഫന്നുന് കണ്ടു ന്മാ സിയ
എന്നാല്, പ്രാധാന്യത്നിനാവേണ്ടി കത്തൃകമ്മക്രിയാടിക ക്രിലൊണന്നിഷെ ആദ്യം ഴ്വ ക്ാട ഇൻ കമ യിതയാറ്റ കന്ടേയഫം ദേധികയ_. ധ്യാ, അം ാക്ഷസമാഭക്കി വത്രയമഷം.. രെ ല്ലം എമ്മിലും, ചിഖ പഠത്മറംക്ഷു പെൌവ്വപയ്യനിയമമുട്ട്. ഗതി ഏയ്കു പിഭധതിയുടെ അത്ചഥത്തെ ൭ വിതൂക്കുന്നുവോ ആ വിഭക്തിക്കടുന്തു പിന്നാലെ തന്നെ പ്രയോഗിക്കണം. ദോ. വടിഭകൊത്ജോടിലു പ്രംക് പ്രയോഗത്തിനനം അനപ്രഭയോഗത്തിരാം ഉമ പെരവാപയ്യം അവയുടെ ഭത്ലത്ത്ന അഅനുരൂപമാകുന്നു. 'വിശേഷനം ശ്ൂയ്കുമാതഴിയായിയന്നാലും താന് ഖിശേിപ്പി ക്ഷു്ന വിശേഷ്യയത്തിനെറ മുമ്പില് നില്ക്കണം എന്നാണു പ തിപ്വ്. ട് 0.. ആ കുത്ത ക പത്തതൂഴപോയി വേഗം പറന്നിട്ടന്ന 109. 4. ലിംഗം പ്രുഷന് പചനം എന്നു” ഈ മൂന്നും പ്രയോഗിക്കുന്നപക്ഷം കത്താവ്നം ക്രിയസ്തച്ചം യോജിച്ചിരി ക്കണം,
കക്കാന് വന്നേന് ഞഞ്ചാം വന്നേറം ഷീ ലന്നായ് ജിഞ്ചീം വന്നി അന് വന്നാന് | അവ ഖന്നാഠ്ം ളി
൬. ലിരേഷണവും വിരശഡ്യവുമായി നിര്ക്കുന്ന നാമേ വംശം ലിംധവചനങ്ങളില് പെ.യേത്തം വേണം, 09..കിഗമമന് ശരകന് തടിച്ചുതായ കടിഘന്മാരായ വുരൂന്ത്റ൯ ടിയരായ പുയ്തൂര് ൨. സാദ്വനാമത്തിനം അമു പരാമശിക്കു.ന നാമഷ്മിനും തമ്മില് പൊരുത്തം വേണം.
&ഠാമി ജത ജാമ കീഴടക്കി രതിഭന് അാത്ഥത്തില് മോം ഭപയ്കുന്നുതി അ *യിളക്കുക' ഏനു പേര്.
സാമസ്ലേ വിധിപ്രകരണം ൧൧൯
കാമന് ഏവിടെ? വയെ വിജി ശരീ സീമ ജക. ചെളകന്നു നവഭര് രാമന് ഏന് പുസ്തകം കളആപോയിയ ഞതില് പല കയ്യുകളും അന് സ്ൃൂക്തിച്ചിരുന്നു ഖ പരുത്ത വിഷയത്തില് സമൂഫവചികളായേ നാ മങ്ങളെ വ്ൃക്തിപ്പമാണ്ിച്ചു്, ബഗൂുവ പനരായും, സമുഹത്തിനു മ ഏകത്വം പുരസ്ത്ൃരിച്ചു് ഏകവചനമായും ഗണിക്കാം. രാ... പേടില്ുമണ്ടിയോര്റുര പ്ര ാമമക്കറ്യം ജായകന് പിരന്നയവടരെ യയ്മിച്ചഷേഗഥാപടതക്ഷന് പടരുന്ന കേഴപ്പോമ തന്ന അതിഭക്കെപ്പടില്ു ജയങ്ങള ചാം രാടിക്കലത്ഞേ. സാസ് കൃതശബ്ദങ്ങളെ മലയാളത്തിലെടുത്തു പ്രയോഗിക്കു സ്വോഠം അവയ്ക്കു സംസ് ശൃതരഷ്ഷേഷിലെ ലിംഗന്മ്യമത്തെ ഗൌ നദിക്കേണ്ടതില്ല. ചിലര് സ്ത്രിലിംഗത്തില് മായം ആാടിയ്യന്നു
[തി സംസ്കൃതം. മലയാളം. ഉന്നമോപ്യക്ഷം കു അതരായ ധൃക്ഥം ധ്യാ % രധുതയായ വാക്ക്
ഇപംസകവിശേഷണങ്ങളില് ബഫുവചനത്തിനു കവ ചനം പ്രധോഗില്പാല് മതിയകോം. ാം...യോധ്യമായ കാരണങ്ങാം ഫീമായ കൃത്യം
176. രണ്ടു നാമം അസ്റ്റോഡ്യം അേദേന അന്വയി ക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങള് ലും പ്രധേദേസ്റ്േന വി ഒന്നിനു മാത്രം ആവശ്യപ്പെട്ട വിഭക്തി ചേത്താല് മതിയംകം.
൫00... തിരുചിതാം൭൪ ചോങ്ങദാ മലൂലംതിരയാലല ളെ രാജ്യം,
ഒരു നാമത്തെ സംഖൃകൊണ്ടോ മറേറം വിപരിപ്പുംന്ായി മറെറാരു നാമം പ്രയേ:ഗിക്കുന്ന ടങ്ങളില് ആ നാ രണ്ടി ലും വിമമ്തി വികു്പമായിട്ട ചേക്കാം.
രെ - അവതുമട രണ്ടപേയഴ്യേയും വരഡ്സ്
യോജന അല്ലെങ്കില് അന്വയം
111. പല ജാതികളിലുമദ്മ പുഷ്ണ്ുങ്ങളെ ഒരു ചരടില്, തൊഴു ഒ പൃമാല ചമയ്മ്ചു്ചോരല പല ഇനുങ്ങളിലുമു്ളൂ. പ്രങ്ങളെ സന്ധിയാല് ഇരുപുറവും മ്രട്ട്വ്വേത്തു് ഒററയായ് തോന്നത്തക്ക നിലധില് ഒരു ശ്ദപ്പപാഫത്തെ നാം ഉൃച്ചഴിക്കു ണന. ഇങ്ങനെ പ്രവഹത്രൂപമായി കേംക്കുന്ന ശബ്ദുപര ബരയ്ല്ച സംഫിതയെന്നു പേര്. സംധിത വൃത്ത യയ. പരട്ടുങ്ങളിലും പാട്ടുകളിലുമേ അധികം ജപ നാനു കണ്ടേ. ഗദ്ൃത്ര പവാക്യങ്ങളില് പ്രായേണ സന്ധി വിപക്ഷിക്കാ ദില്ലംത്തതിനാള് സംഫിതസ്തച്ച് ശൈഥില്യം കാട്മം. അതി നാല് ഒരു വാക്യം മേട്ടാല് ഭരതിവെ പദങ്ങളെ സന്ധി അളില് നിന്നു ചേരദപടുത്തുകയാകുന്നു ടവെയാകരണന് ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടുന്ന പ്രവൃത്തി. ഈ ക്രിയയ്മച പടഭല്ഛുദമെന്നു പേർ.
ആദഫേരണം൦:--
സംഫിതം ്മചവപ്പകാലങ്ങളിലുമ്ള ധീലം ക്കര ഓാസത്നുക്ക കാലം
പുല്ലോ.
ചെഡ്ഡ്റയകലേങ്ങളില്, മമമ, ശിലം, മറക്കും, മ, മാന ഷന്, ഉ. കാലം.
പട്ടം ചെയ്കാല് പിന്നീട പടങ്ങളെ തരംതിരിക്ക ണം; അതാവയ്ക്ക്, നമേമൊ ഭേദകുമെ ശൃതിയൊ ന്നിപാതമെം എന്നു വ്ൃവസ്ഥപ്പെടുത്തി സാമമെില് അതിനെ വിരക്തി കൃതിയെയില് അത് അംഗാഗി ഭാവകാലപ്രകാരാടി; ഇത്യാ ഭി വിചാരണ ചെയ്തുയാകുന്നു. ഇതിനു ജാ്ധ്ചിത്ാഥം എന്നു പേര്, ഇതിനശേഷം പടങ്ങദു ടെ അസ്വ്വോസ്പ്യാകംക്ഷയെ വിവ ഭിപ്പു കാണിക്കണം. ഈ ശ്രിയയ്യച്ച അന്വയം എന്നു പേര്. അ ബ്വയം അറിയുന്നഭതോടുശ്ൂട! വാക്യത്തിന്റെ അത്ഥബോധവും ഉണ്ടാവുന്നു. മു൯കാണി പ്പ ഉുദാഫരണപാടങ്ങളിലെ ജാതിവി ഭാഗവും അന്പ്യയവുോ-- ചെവഡ്യുകാലങ്ങളില്--യപകസമെസം: സാമാജ്യയാമം; മപ്ംസകം: ആ
യ ബച്ഛാ; “ള്ളി എന്നതി ആ്തുയിച്ചി
അന്വയപ്രകരണം ൧൨൧ തുള, അംഗക്രിയ; ഉള്മികനാ പേഴതച്ചം; അമിംഗം; ശീലത്തിരന്റ അംഗം, ശീവം---ഗുണമാമ ; പും: ദുപുച്പതിഗ്രാഫിക; ഏക; മറക്കും എന്ന ക്രിയയുടെ
ക്രമ്മം, മറക്കും--അംഗക്രിയം ഭായി; അടിംഗപുതുഭാവചനം “മാന്യന്! എന്നതിരന്റ ആഖ്യ, ഒ.--ചോദ്യയി പാതം; മറക്കും എന്ന രിയഭയ ചോമയരൂപരാംക്കനന. മാനുഷസ൯---സാമായ്യതാമം: പുലിം; ജിദ്ദോശികവ ഏകാ 'മക്കും' എന്നമിരന്റ കത്താവ്. ഉമ്മു. അംശി യ: മമ്ളിന്ാ പേയച്ചം അമിംഗം॥ കഠലത്തിന്റ അംഗം, കാലം---സംരാ്യഭാശമം; ജപൂ% ലുപൂധരിക: ഏക; 'മറക്കും' എന്നു ക്രിയയില് ചേതുന്നും മേല് കാണിച്ചപ്രകാരം ഒരു വാക്യത്തിലെ പദങ്ങറംക്കു ജാതിവിഭാഗവും അന്യവും കാണിക്കുന്ന സസ്പയദായത്തിന ല്യകേരിക്ചു' എന്തു ഒരു പേര് പറയവേണ്ടു്". പ്യകേരിപ്പിനു വി ശേഷാർ ഉദാഹരണങ്ങറം---
വ്യൃകേരിപ്പ
൧൦ ഈ പ്രസ്താവനയില് ഇയമാത്ര, എനിക്കു മ റെറാന്നും പ്രസ്ത്രാവിക്കാനുള്മ,തായി തോന്നുന്നില്ല.
1) ഇര---സലംാരം, വിവേചകം, “പ്രസ്താവജയില്' എന്നതിരയ ച്ചണ്ടിക്കാ ണിക്കുത്ത.
8) പ്രസ്താവനയില്. കരിയാജാമം 4 ജപുംസകളിംഗം ആധാരിക കവാ പ്രസ്തരധികാന്' ഏന്ന ക്രിയയ മ അഭ്വയിക്കുന്നു,,
8) ഇത്ുരാതം--പംരിഭാണികമേര്കം ജാമൊയുപരയധികപ്പെടത്്ം (അല്ലേ! എന്നു ധിഷ്രയക്ചത്തികന്റ കമാ,
] അല്ലാതെ--അല്ല' ഏന്നു ജിഷേധിയയുട്െ ഭു൯ലികരയച്ചം,, തന് ചിനഭയച്ചത്തിനെറ സ്ഥായമ്മില് ഉപയോഗിക്കപ്പട്ടയ്ം ത്രം" നി ന്ന കത്മായില് അയ്പയിക്കുന്നും
6) എദിക്കു--ള: സിനമ സംധാതണജിംഗം (ജയി പുളിംഗം) സം ലന്ധികകല: തോന്നുന്നില്ല ഏന്ന ക്രിയയുടെ സ്വാമി.
6) മറ൨---സലിഷാമം, അയ്യര്ത്കം (ജയി സ്വേഷാമികമോചമായി ല്ല
ി ജയോധികപ്പടിരിക)ം നി തിക ഖ്വിശേരാണ, ര് 8. 16
൧൨൨. ആകാഠക്ഷാകാണ്ഡം
7) ട) യു
ഒന്ന്--സാനാര-ച വിവേകം “തന്നില്ല എന്നതിന്റെ കാം. ഇത്തേഖുച്ചയനിപഡം കേവല പതോയുപഷ്ോഗിക്കയ്്ര്്ക്, പ്രസ്ത്ര ഖപ്പ ൯ കിം, കേക കാരിതം, സകമിഷ, പിനിയിരജയ എം മ്മ” ചന്ന അ ഗര (യയയരട ംഗം,
10) ഉമ യകാരം ത്ധിത൯, പുല, നിര്ദ്ദോഷ (ആയി യു
ഖിധേയകന്താം
11) ആയി--യിം ചേലചം അകാ തം ന0കഠി,, മൂന്ധിയരയച്ചംം
1)
ഭമമാന്നുന്ത' ഘന്നതിഒന്റ ഓാംഗംം
തേന്നുന്ന-- ലതി, കേവലം കാരിക, അക ദരി (൭൨൨. ശി) ഒന്നം" മലന്നു കത്ത മിരനാള്ച യോജിക്കുന്ന,
12) ഇല്ലം രിഷേധകട്യയിലംതാളിംഗാരിം യിർദ്ദേശകം, യിപരതംപേ?
വ ഉപായാഗികുടപ്പടയിം മമാസ് എന്നി മിശേകിച്ചിക്കനു. ൨. താദ്ദേഹത്തിൽെറ (റനേഡയുടട) സധിശേഷയയേ
ഖിഭ്ൂമേന്ിരചയും അദ്ദേഫത്തിന താ൯ പഠിച്ച കാമളഴിലെ സി നിയര്ഫൊല്ലം എന്ന സ്ഥാനത്തെ ത൩ബാമിച്ഛുകൊടുത്തു.
2) മു 8) [1
ദ) 0) 1) ടു) 9) 0)
അദ്ദേഹത്തിനെ റ--സാ്യയാ (സവകമമം പേമ പ്രഭയാഗി വു രുന്നു), പുളസിഷാം, സംബന്ധിക കയ; (ച്യ്യേയ് സംബന്ധിക്കസം സവിശേഷം, ധികം ്തരീമിംഗം കയ, “പിറ്മയ ശേഷിപ്പിക്കുന്നം
ആയ -ചിപാതം, സച്ചി നേക്ം" ചയയ" ഏന്നിപഴയ സ.ബന്ധിച്പി ക്കന്നും
പിഭ്ുമന്ദി രലയ്റ്ര--പികമപ്പമാസള് പുതകന, സമോയ്യയം സ്ത്രീ തു (അകജയില് അ ശം); ജിര്്ദേശികം, ഷക സിക എന്നതി കത്ത.
അദ്ദേഹത്തിന് --ഉദ്ദേശികാധിക്കി, കടുത്ത" എന്നതിന്െറ സ്വമി.
താന്--സദ്നാമം, സവവാചിം പുള്ിംഗം, നിര്ഭിധിക, ഡുകവ (കുര ഭൂഫ്ഭത്തെ പരാമധിക്ക; “പഠി ഏന്നതിനെറ കത്താ, പഠിപ്പി കേവലം, കാരിതം, സ്ക്ക പച്ച. “കോളേ ജി" ധിശേങ ക്കുന്നു
കോമേജിലെ.--സാടാബയ; ഭരഥിം ആധാരികായസം, ഏകവ; “സീ അിയര് ലല്ലോ" എന്ന്കിജമ ധിശേക്ിപ്പിക്കുന്നു
സിിയര് പൊല്ലേസമോയ്യനധ സധരേങ്ഥിംഗംപയ സിധിശകാ കവ; സ്ഥാ എന്നിലെ സ്ഥായത്തോ$ സമയാധികരണം. തന്ന-- അവ്യയം “ഫെള' *സ്ഥായം' ഇവയുടെ അദേത്തെ കാണി കന്നു,
അന്വയപ്രകരണം ൧൨൨൩.
ന ഷി (13) സസ്പാഭിച്ചു --ടൂതികലയം, കാടി സകമകപയ ദു ധിജഴയക്ച കാത്ത എന്നതിക൯ാ അംഗം (12) കൊടുത്തു--രയിം കയചം കാഴിതം, സച്ച ജം കത്മരിപ്പ യോഗം, സി കേപ്രകാരം.ം *പഷ്ക' ഏന്ന കത്തായില് ചേരുന്ന. ൭... ഉണ്ടാകും ചെറവകുറാം ചില മയമഫൊെം! സത്്പ [ ഥേ നഖ്യവക്ഷം (൮ ഉണ്ടാകാ-- ഉമി, ആക" ന്നേ പൂഴകായുപ്രയശേം ചേവപ്യ അ കാരിതം അകഥികംം ശീലഭായിം കയരി മിര്ദ്ദേശകപ്പക: കരാ" എന്ന കത്താവിഷ ചോന്ന (൫) ചെറ. ടകം, പരഭിദണികാ കറം" എന്നതി വിശി ക്ിക്കിനു, (3) കുററം--- സംര്യയഃ; ാരിംഗം ജര്ട്ടശികാ, ഏകാ യയയേോകം'എ തിറ കത്താ 4) ചില --- മാദ്യൂയാമികോകം, സമയത്തെ ധിഗേഷിപ്പിക്കുന്ന, 6) സമയം-സമയ്യയ; അഗം എക ബു്യോടിക, ണ്ടാകും! എന്നുതിയോഭയവയ് ൫) അഫോ--സംസ്ലൃത്യാക്ഷോപകയിപാതം ആശയ ല്ലോശിപ്പി ത്ത 7) സത്പഥേ--ക്വയന് സം്യാമപ്യ അമ്മി ആധാരിക (്0ംസ്തൂജസപ്യമി) എക; *ജിപ്പ" എന്നതിന്െറ ഞരധികടണംം 8) നില്പ്. പേരയച്ചയാമം, സഃധാരണളിംഗം, ഉര്ദ്ദശിക, ബാ ഉ പ്പ. ചയ ം ഗ്രാമം എന്നത്തിന്ാ സ്വാമി, 9) ഉ സമുച്യയമിപതേ, യില്ലവക എന്തിയെ ലിശേഷിപ്പികുന്നു.
ര്, തന്താന്ന്ിരന്തരം ചെയ്യുന്നകുമ്മങ്ങറം താന്താനനുഭവി ീടുകകമന്നവര്രൂ. 1) താന്താന്-- (താന് താന് പീപ്ലുയിതല്ക ക്ഷി) സ്വ സ്വലഃചി,, സാധാരണലിംഗാ, ര്ശി, കവ: ചെയ്യുന്നു" എന്നതിന്റെ കത്താ. 8) ദിരന്തരം--സംസ്ലത്ാലയയം പി എന്നതിഭമ യിശേഷി്ച ക്കുന്ന" 8) ൭. കേട, യാകാഴിത-, സ്കാം സിര്ദ്ദേശികള്കാ രം പിയ വം ിംശക്ിപ്പിക്കനസ 4) കമ്മങ്ങറം---സശമയ്യയാം ജും ലൂ്യ പ്രതി്രാഫിക ജേദ്യൂവ. അന്ര് ച്ചിച്ചീടുക. എന്നതി ഒന് കമ്ഠം, 6) താന്താന്---() പേലെ അനുജിച്ചിടടക എന്നതിഭന്റ കുഞ്ഞാ
൧൨.൪ ആകാംക്ഷാകാണ്ഡം
6)
അനുഭവിച്ചിടക-് കേവധം | ദേകോന്ുപ്പയോഗ സ്ഫിരും) സക. ഒ്രകം പറലയിഷ ജട്ടവിനരയച്ചം കത്തരിപ്രഭയോഗം താ൯താന് എന്ന കു ത്താവിമോഴേ യോജിക്കുന്ന.
എന്ന് __.അധ്യയം, കോം അാനിതാന് അന്ദഭധിച്ചീടുക പു എന്നില ഭയ ഘടിപ്പിക്കുന്നു
ഏഏ--ന്നാവധക [നി
പൂതി ,കേവലംറകാരിതംകഥകതാവധാകയിം, കത്തരിച്ച യോശ. കിര്ദ്ദേഗികപ്പകാതം താന്താന് നാന്മധിച്ചീടുക എന്ന രംഗ (0 ൭) ലാച്ചോ അ്വയിക്കുന്നും
അഭ്യാസം ൧൮.
താഴ ച്ച ഭയ വാക്യ്ങളള വ്യകനിക്കുക. ക ഇരുന്ുധിണ്ടത്തിസ്റ? ഫന്ത! ജോക്ഷനിന്. കരണ്ടിടടന്നൂ പല് ഇഭയ്ക്കിടടപ്പാന്തി ന്തേപംക്തിയാ ൂഭക്കിലാമാമൊരു ചന്പംഥിയെം ൨ മതളിരിതികത ഭിമഭഷതിച്ചതനിയനമ സ ഫൊയസംപുക്കമയാക്കംവികധ അതിധവാളത ചികലതമശികരുമന്നവുമഷ്യതമായോടരരിയ്്കേരിലച്ചതം അദൃതൊട്ടേസ്ശഥപ പഠചരക്കിങ്യോവകൂടം പ്ല മനുംകാനിതു ൭ തിന്നംപഠരം വിശക്കുന്നവഷ ട്ടോ അന്നഭമേന്നിയേ മഴാറാന്നില് ഭകനത്തുകം ക ഭിപ്യവളുന്ദമന്തക്കിജ സതകപരക്മറം ഭയജകങന് ത്തം ികഷംപാദാല്യരപോക്ഷികച്ചജില്മുകമുത, ൫൭ മ പ്ലുഭവകക് ിഘുംകേരം തതവം ഒരാറ്റ്്രററോ യൂള്ളവററി്ല്റ സംബ പ്രമ്ത്യകമറിപ:യായ'. ൬ ചല്യംപോലും പ്രയിരിഷമലന്: ഫന്ത! മെല്ലെഭന്നോ കറ... ക്ലു ഭപാക്കി സ്വകരമയിധാല് ലച്ചതില്ലസ്ഥലത്തിക. ൫ ലാജുടന്ദദപക്ഷി ദ്യൂവളാജത യടക്ര്ഡോം ചവളമിക്കിലൂഭമാതഷടിതാവുണ്ടായ വരം അല്ലറ്യം പത്തക്ക തീതിമെന്നതേവരൂ ച്ചളുദുര്്ചവും കാലംചെപ്പുഡോടം കാ്ഞചോം, പ വ്ചയമന്തജയായിട്ടവയരി ്ലിഴിക്കുന്ന വദ്ജിവലവരിയുടടെ ഉപയ്ക്ിരിപ്പന് ചഞ്ഞികയായ് വന്നാവൃ്േയന്നി ദ്്ലിദ്ുഖുംകം പിച്ച ബാകനമെന്നതലി ച്ചെ. ൯ ഉണ്ടാകി സ്പ്തിടെ ഭാഫവും തിയും ുണ്ടാമോ ജചഭമന്നുതിഭിക്യപ്പേ.
അപോദ്ധാരണപ്രകരണം. ൧൨൭
൧ ഉുന്നാത്ഞിടംകാലുകയി ലുമുക്ി. വലത്തുകാഥിഷംലു
ക്യാ വലച്യില്ലേമടാതമകോണിലപ്പേം ഭയമ്പമോജുന്നതുമുപത്തോന്.
അഭ്യാസം ൧൯.
താക്കാണുന്ന വാക്യങ്ങളുടെ പര്ദ ക്വ! പി ക്ഖഭയ കാണിക്കു ടി ട് റ പ
1) പങ്ജായിമാരോടാതമിച്ടുവം ഒശ്ചാതയയ്യ്ം മധുസ്തത്തയന്യാന് അാധ-യരഗഫക്കുള്ില് യിന്നേഷം പലുംകവറ്റാശ്ളജിച്ചുപേണാന്ം
2) കള്ളന്നദീപിക, ചിളക്കതി യെന്നചോകല തുദ്ധിഛമായവകവന്നഴകിന്നുഴായി.
8) ഭാഭ്രിചരരികളായ രാവ ണാടികമതള മ ഭാത്താണ്ഡാര്ധജപൂരം പ്രാപിപ്പിു...... പം
] ശഗോകലയാഭികഠം കഗാകത യിന്നപ്പേ കള കനെ മുടങ്കിച്ഛോം
8) പകരണം ഭയ ശായ്ത്ുമാകുന്നു.
അപോദ്ധാരം
119, അനേകം തുപവഷ്യേങ്ങളെ ക്രദ്ടികകെട്ടിച്ചമച്ചിരിക്കു ന്ന ഒരു പ്രധാനവാക്യത്തെ അഭിച്ചു തരം തിരിക്കുകയാകുന്നു അഴപോബാം എന്ന ക്രയ. ഒരു നാമത്തിന് തുല്യമായ വാക്യം നാമവാക്യംു ദേദകത്തിനു ൂല്യമായയ്തു ഭേഒവാക്യഠു ഒ പ്രധാ ഈ വാകൃത്തിന്െറ അംഗമായതു അംഗവാഭ്യറു പല അംഗങ്ങളു. തായ പ്രധാനുവാഭ്വം അംഗിവാക്യം. ഇത്യാദി വിഭ ഗങ്ജഥം ശ്യം ടെ പറഞ്ഞതു പോലെ വക്യേങ്ങറംക്ടം വരും. അം ഗവാമ്യേങ്ങഭില്ലാത്ത ഓറ വാക്യത്തിനു ചുഷ്ണ്ിക എന്നു പേര്.
൭൦.1) ഭാേന് വത
2) ആകൃ രോയിയോശിച്ചുയേക്കാലം ദേധകീ സുതന്
൧൨൬ ആകാംക്ഷാകാണ്ഡം
118, അംഗവാകുങ്ങളുടേയും അംധിവാഷ്യങ്ങളുടേയും ചേറ്കൊണ്ടുളവാകുന്ന വാദ്യം ബംഭല്ലുകം. 9-1) [ഒലാലക്ുന്മാര് പരാകരം തൂടന്ദ്യം] ജരാസന്ധന് ഓജ [ആയി ഞായിയാതെകണ്ടുട ച്ലോ..] ഭപകാധം സകലം മലമിക്കവേണം. ഇവയില് കോഷ്ട തര്ന്മുതഭാഗങ്ങാം അം ചംക്ങ്ങറം ആകുന്നു. അംഗക്രിയകളായ പ്വറവവിന്തളാല് ഉണൊകന്ന വാകൃത്ലും തനം ഗവാക്ൃത്ങളായിട്ടെ വരൂ. ഏന്നാല് പറവവിനുക്കും മുറവവിനുക്കും കരത്താവു ഒന്നുതന്നെ ആഷി വരുന്ന സ്ഥലങ്ങളില് വാമ്യേദത്തി നൂ പ്രതിതി ഉണ്ടാകുന്നതറ്റു ഏങ്ങരനെയെന്നാല്-- ഞാന് ലീട്ടില് ഭപന്നാല് ഉടന കളിച്ച് ജണ്ട് പഠ, പരിപ്പാന് പോക്ക അനിനല് ഇവയില് അംഗമായി പില്ക്കുന്ന ഭാഗത്ത് ഒരു വാക്യമെന്നു ഗന്നിക്കുകരയ ആവശ്യമല്ല. ഈ മാതിഭിയില് ഒരു മുറവവിന മ്രദരേത അന്ദ്വോ്വി നങ്ങളായി നില്ക്കുന്ന പദ ങ്ങളുടെ ക്രട്ടുത്തിനു ഒത പാകം. എന്നു ല്. വാചകത്തിനു ഒ. ര മറപവിനയദടേയം ആവശ്മില്ു. ്തിരയിതംകൂര് ഗവി ഭരിയമനിമ്ാണസക്യുതത നടപടിക ഇസ്യാടിക.... വാപകത്മറം തന്നെ. 174. സമ്പധാനങ്ങളു:യ വാച്ചഒദമൂടെ (ചുന്ത്ികുകളുടേ യോ സമില്ല്ക്രങ്ങളു ടേയൊ) ഭയറഗംഭകട്ടുള൨കേന്നതു ഒരു ഫാലമക്യം. രം. ക) ഇപ്പസ്തകം 4കേരളപാണിഷ്യ'മന്ന ലൃകേരണഥ്വ ത്ത'ഒന്റ സം ക്ഷേപമശന; എന്നാ ഇടച്കറിടയ്ലട്ട് ചില മേധ കളം ചെയ്തിട്ട ല് മായ്തകാണ്ട് ജു കുറേ റി ഉപയോധമുതാഷന്നു, പ) ദഫേങ്ചില്കിന്നഷ്യതാകമറത:.. വക്ക യോധാഭിഫമംകൂജിപ്പാന് ദേഷകത്തി ലികച്ചാലഘഷിക്കിലവാന- കമരംപയത്തൂപഴങ്ങ ശയിന്നാം, ഖി) ജ്ൂഫപോടേലപിളന്റകകാക്കിന്മ്ളില് സഫസവന്നു മുകംനമയഗ്രഫിച്ചന യുന്ന സമാചമാംയതംഗം
പഫിയാദസസ്മുനസത്ത്യജി ചാന്
അപോപോയാരസാപ്രദായം ൧൨൭
അപോദ്ധാരസംപ്രദായം
ചുണ്ണിക:-- (൪ എഡ്വേഡ് ചക്രവര്യ! ഇഡഡ്യസോയ്യടത്തെ കൂടിച്ചുവരുന്നു, ക്രത്താ-.ൃഡ് പേര്ഡ് ചക്രയര്ധി കമ്മം.--ജന്ഡ്യാസാമാജന ത്രിയ:പംകിച്ചുവരുന്നു. (൭) പ്രിയനായ കല്ല ട്ട മനുസ്മുഷിയുടെ അതി ഭപ്രാഡാമായ ഒരു ഡ്യഖ്യംനം മാമല. കയ്മ-കല്പുകടേ കര്ത്തൃവിശേഷണം-പ്രസിദ്ധചായ കമ്മ-ച്ചു്യേജ, ശഥ്മവിഭശേഷണം--മഷസ്തതിരുരട അതി- ക്രിയപേദഗച്ഡശം രും ച്ച ൨, സജീ 1) ഖഖന്താ൪ പൂമര ചയ്കില് ഫമം സാധുക്ഷനനിടും.
൧൨.൮ ആകാഠക്ഷാകാന്ധം
2) പക്മസംഭവജിത്ഥമു ണത്തിച്ചസ്റമേരം പര്മല്ധോചയല് ചിരിച്ചരുളിച്ചെയ്യു.
ഖക്യം ജാതി ആ) കമം ) രംഗം [1] കി കം (16) ല് അ ഴു തളിച്ച എ കി അനം ) ചൃതര്ിയരം , ദശഷിച്ി 8 ക -- . ച | (0) പഞ്ച | തി നി | അംഗ 8 ളിച്ചു കി
3) തോന്തായ് യായാ മം ടാ സ്വന്തേമോദഭാടായതജതു കരുധ്ലന്നിന്നുപ മയ്ണ്ും ശുഭം.
ചലി കകം ശേ ഭ്രിയഃയ ക്രിയാധിഭശേ
കയ ജാതി ര ് ടി പാതി ാം | അംഗം | ] എ; പ്ര രരാന്തമരാ ഭക (0)ല് പാ | | | രന്തരായ് ൮) യ്ം. കരുയ്തന്നു | ബ്ഥ | രവീ തണല്മര പരന ൪ മതയഎന്നതിര) ൪ ച ക ഭവേ ്തേജയാന്നി ചീഭച്പേ | വിശേഷി | | | നി ചിക്ക | | ] ത്ര്ങ്ച റ ത്ത മോര്മോ. ക്ര ] | | കരുയ്ക സ്വന്തമോ ത്രം | അംശി ത്ത അത്ങു ലി [ മാട് | ] ത ്അത്കിആ ൩. മഫാവമക്യേം:-- 1) അവണ൯ സീതയേ കുട്ടാ ഭമേന് | ബന്ധിഷ്കിയദ്ലിയെ | കം തിയ ഖം | ജാതി കത്താ (ക്ഷശ പനം ട്രി 1ചിതശ | (ചണം ചണം പണം (രു ഖേണന് സീമ | ഭവ | സീധമയ ന്ധി
ഭയകട്ടന്േ | ഇടയി |. യി മ | കിത ജി |. [] ഷ്ലിതവ്സിയെ [മിത മഃ ദ? ക
അപോത്ധാംപ്രകരദനം ൧൨൯
ന്ഭഭസ്സോകഭിയകിയകയ്യക മമേയാ്തിക്ക ധിവാഹമടുത്തയ. കമലധി ലോ ചനായാമളെയിയച്ചാൽ ഭവിയിതിലിന്നൊരുചുരുഷങമില്ല.
പൂരു | [1 ചൂരുഷ। ധി ച൯| കു
3 പക്കിക്കില് ക സോക്കപ്ടുന്ന പുസ്തകത്തെ ക്കുള്ള വില്വാന്മായുംക് ഇ ഭിക്കിക മിഷിക്കുപ്പുഴന്നവജയ വകകളും പരിശോധിച്ചു അിപ്പായക്ങളളെ അമ്യോ്യ ഗ്രഷിപ്പിച്ചു" ഉഴയസസമ്മതഭ്ചകായം ക ്യൂവറധ ഡ്യരപ്യടുത്തണം.
% (0/6 കടത്മിരല മു-പോ.) നന [ാ] ൽ വ്വാക്ലം മി കത്മാ। ശേ കഥം] കി ഭരി ഭ്രിയലിശേ | ണ്ണം ണം | കണ ത നിതാ ങ്ങി ലി പി ി | 2) | ]
അഭ്യയസം ൨൭
1) താേ കുറിക്കുന്ന വച്ഛ്ടളില്ാ ആഷ്യാമവും വഴിയി രിച്ചുക്തി ക്കുകയും ഞവായുജടെ സ്വ യിദ്ദേശിക്കയും ഭച്ല 2 ക കൂന്തിരിക്കായിറവലേകഴിപ്പവന് കന്ത പുത്തനായ
സംഗോ. ൨ കുട്ടിക്ക് ധമ്ധിയാമുമന്റടം പാടിച്ച ന്തി ളകരക്കളിര് കൊയ ്ം മൂട്ടിക്ഷടിചമാതകംഷിമുമതത്തോഴക്ക- കടടികാന് കുതുകമോടിയകഡട്ടന്നേന് കവി!
(ഖ. ലി ംഭിക്കുന്നകായ്യത്ങ ജായ്ക്കപോരച ഡാ. കാത ത്താല് യയ കാ ഇ ക കൊടു െരമാറ്ുനകന്നല്ല സം . ഠം പംവംകോ, &: ആച്ച ചീലയ്ക്വദൃരങ്ങില്ലതാന്ഭമല്ലുപേരലും. സ്വം വാഡിക്കി ടുക പടുകോധഥിലല്ലാതമ നാം മ ൭൫ പോകാ ലൈധിഷ വധത്യിഗ്ഭക്രടദവ
രാഘവന് തമനു പിരിഷയാല്്പെേക്കമേോ് തനം ൬ വധികതയജജമയിസുദയര്രക യ് ചനധി
ളു ദാ്യധാാശ്മുമ്ളയു മുദേ
ഭഫുപത്ചഖയാ ഷികകറിയിക്കമക്കന്പയ
രക്ഷോഗണമക്ന്ുമമ .കശ്മ യാമ അയാ,
9) മുന പൊന്ന മാണങ്ങി ലെ ആയ്യ യ പരി ചങ്കമള പ്രധയ്ധയക ഒ്റി് ഇകാണിക്കകം
4) ഓാജഗക്കുക്കന്സലച്ചേജ്ില അവ്യ ചേയും യി യകരത്യാധ നേയും ച്്ജിക്കാണിക
ക ജായകി യാളി ണപ്പത്തിയലല്ലാ ത്തരം ൨. ഒെല്ലുവ് ക്കാധഴിര ൨൭ ൨.യ്ലൂള ത യവവായായിതസ് നം ൭2. അായച്ലായായാസ്തറവമയ ആയാമം" അക, ക: ധഥിക്ചുന് എവം ലിരയ്കപേതള പിന്ലാണ്' എന്ന പക്രരത്മി സരീംഫംസയായേച്ഫണം മച് ചം മോംപ്പം
4) ത മകൊട്കകന്നു ഇ ശ്ചോരണങ്ങളില് (൧.൦ ഹന്ന ഘുകടിപാതേയമ ഉപ യോഗിച്ചികക്കുന്നത്ു ശരിയ ഭാ എന്നു സകലം പറക ക ഉൃശ്ലിടേയും ഗോധിനമേയും ശലം ഉ സലസ്ഥചതുു കണ്ടും ൨. ഇര സം ൧:൭- സ്ഥലഭതമ ഷിതിഫഡില്വച്ചു" എ, ഏന്ന യോഗത്തി ൭൯൨ ടമ ധാഗ്ധികയോധാം കൊഞ്ഞാളുന്നു്ും ആആ അവസരം ബി എന്നു ആം ഭത്വഷ്ചസം വയിഷ്മാജമന്ധ ഡ്ുദക്കുകയും ഭചയ്ലിലിക്ുന്നയിരാലും അഞായ ൭0൮ പല രഫാന്മാതം സകഭയ മങങള്ലടെ സന്ന ്ധ്യംകൊ്ടറ് അ ച്്രിക്കതമസ്നജമയ്കയി മിതവും, പിടി വരനന അകേക്ഷിക്കു ജും ചെയ്യുകൊഴുന്ന.
അപോദ്ധംഭപ്രകരണം ൧൩.൧
2) അത്മ്യത്യ'സമുഭണ്ടേമിക ത്തികാണിക്കുകകം
ക ഫൊഡിയ്ണ്റ ഭാവതാരഭയ, ീചടില്ലു. ൨. മഫാധിഷ്ണു സ കഥി പു രരോവതാരത്തു ൭. താബവങ്ങാതമ ചായി സവ്ചടിച്ച
6) മന് ലനാഫായണങ്ങളല റ് എജി എല്ലോം എഴുതാം? 7) താണ കാണന്നവ ധഭിമയാള്
ക മുട്ടന് പരാതി,
൨. പശസ്തൂരാ ഗ്രം
൩, ആഗ്രഫിഷ്ചവകയ എല്ല കാടകണവ മായ കലകര ൭ ്ാഷ്യയയ.യ പ്രവൃത്ധം
൭൫ ഫപമുഴമ്മോരു ഗ്രണവാെ മലന്നു സൃ
അഭ്ലസം ൨൧
അപോദ്ധേികകാട
മത്ത ;ഗ്ധമഫീഭരവാന്: വെവദമമന്യോ ജന്മിക്കന്നു 52.൮. ചരി പൊടരയമന്നം പറഞ്ജമമാധിനല്ലടം
സംസ ൨യന്തി! ഡരിധു ഫ്ൃയത്തിന യായ. ഭതികിൽസ്്്ച ഖൃ്യത്കാദികളന് ആശാ തായി തന്ന ആ തകഴിപ്പറത്തു കുട മികം അംവമം ആ പൂതിയ ചാ സംധി കഴിഞു ഇ ഞങ്ജധളദുടിയാഭാതെ യിഞ്മം മഴ രഫ ി
അഞ്ജിത പഴ്തകായ്യ യി ി.ങുശനുന്ുർം്യിടാം? അം
ശരീാമദേഖനന്റെവംശേജമിക്കയാഷ പായ നക്കി കംസ ഗവ്യം ജിലാവുമില്ലആ ഒന ദറളിയില് മുക്ഷിവേകഷയോക്കിയാല് പില. യില് ലർ ലാഴിച്ചിത യർ ൮ നക്യതരദധര ഭയൃപ്പായത്തില് ജിറഞ്ഞു ധാം കഞ്നോവണ്ടട്ം ്
തി നിതി വുയഡിറത്തിം ശില്യജ്തുയോകണി യുന്ന മുഫ്ഠൂനത്മ ുപ്പര്ജയി പ്പ മകനധ ചഭപീപോ പ്പാ നുജയധബഭന്നേപേോല തനെ. മുക്കിവതയെ സ്തൂപത്തിക്തി തടികയിലേനറലു, ഭക്കനന്നില് കുപിതമയി പുറത്തു ഡുറഭപ്പർലവിക കൊട്ടത്ത്രു ിതതഭന്നെ വസിഷ്യമുനിയ പഠംഭക കൊടുത്തുിടടുമി മകന ഭാമതഘുയഥ ജയ വവ തേയ്രാത്തന്മാകട വിരോധത്തെ. ബദ്ായ് മ ചയ്യതരക്ക ്രുക്തിയോഴം ശാ മാക ക്ഷയം, 9 രാഫനമ്തം അധകേയിന്ുന്ന ഉാംകരുത്തോടുംസ
൧൩൨൨. ആകാക്ഷാകണ്ഡേം
വസമംഷേയ ഭാവത്തോടം ഭരാന്ധവും ഓന്തവുമലല്ലെയിും. മകിത്തദ്ധക ോഴ്കൂടിയ മുപ്പ ജിപത്തിയോടടം, തന്റ അറിവി സരിമ", ഫിറുകട ഭര ഹ്ൃൂയേക്മം അജ്ഞാചദമി തന്റ ദ്രോഫത്തില്മിന്ന മോചിപ്പിവു. യുക്തി ക്ഷചേധിതായ ലയ തുതത്തിരന്റ ഉ ല്ികൃഷ്ഠതനങ്ചലായ തമ ഞെ 2. എന്തോയി്' അദ്ദഹം ഭ്രമിച്ചു. ടമ. 10൦ പട്ളാന്ന സാ ഭക്തം പുഷരത്തരതെമിയാത്ത് ടൂധിക്കം കപത്ത.
മലം പ്പളന്നുഴി ഒം കറികയാട മട മാഷ്ലച്ഛരിവയ്ുമായി
കഷം കഡഘംകിക്കുന്നന്ന കഠിഷമെടോ വേതമമോപാതിരലേ.. ഭയാട്ടാിലുചതെവേശാലിടിചുകചലാപോ ഥി! നി ംഗദേശേ --ളംപി.
31. പുളഡ്ല്തിന്ുമ്യകാലോ പോയ പതിങ്ഞിലിലും ചൊല്ലാ്നോതഥക്ല്ുദയോ പരിമിക്കമം കവുമമ്മ ങും മപ്യാക്ഷിമണ്ിയംമയല്കുട്മിഡ്പം റിക വോോരുപഫാം അല്ലുകോയതി ധാമ പേറാ്ങ്ങളും -അംശാ,
19. സ്വാക്ഷിശ്രേോകൂാടില:മംഠ' ക്ഷയഠിമു ധധാരാങ്കായ്യേഖ സ്ഥ സാക്ഷിരംശവരികംതയയമതിപമേ്സ്യയിദഷയാന്തേ ദാക്ഷിഞ്യംയണ്യേണ്ുംമൊഴിഭയോയുകപാു മതി പുക ചധ്ലൂപ്പോശ ഭൂക്ഴിക്തമ്ലോധിലംപീദ്ചതിമുനിസുതാപേതഭചാച്ിസ്സുമക്കം അംധാ,
13 കാമില് പൊന്നോെില്ത്തിവയിലയി്റിക്കാരിക്കിമാലിം, പ്രാമമധിയംല് ീലുണില്ലരിഭയായമക്മ:ഖാറികു സ്വര രഫത്തിഭയര്രയുഭഥാബശധി്നിതായിമറഫംതിയേച്ചാ- േത്രയമൊനംഴിപമ ദടി്ധഥളരചവതുഭധ്യന്നന്ണംജി്റ്യിക്കാം -- ഉ,
മ ദിന്നനം
11. ചിഫനം എന്നതു ഉപവാക്യങ്ങളുടേയും വാചകങ്ങ മുടടേയും അംഗാംഗിഭഃപടത്തെ ലികടപ്പെടുത്തംന്വേണ്ടി ചില ചി ്നാര്ങളെ ഉപയോഗി ക്ഴുകയകേന്നു. രണ്ടു പുരയിടങ്ങളുടെ താത ത്തിയില്നില്ക്കുന്ന വൃക്ഷത്ങറം ജു വശത്തുചേരുന്നുപെന്നും ഈ പശന്തു ഭലരുന്നുവെന്നും കുഴിയാനവന്മാക്മ വാദം വരുധ്ധോറം കു ബെഴുത്തുകാ൪ തിരമാനപ്പുടുത്തുന്നതിനു വേങടി ഡിമാക്ഷേന് ചെയ്യുപേംലെ പൈയാമരണന്മാ൪ അക്ോട്ടമിക്ോട്ടേശന്വധി തതാവുന്നവാലകുങ്ങളളെ ഇന്നതില്ചേരേ്തതെന്നു വ്യവസ്ഥപ്പെ; ത്താന൯ വേണ്ടി ലിഹ്റനംചെയ്യുന്നു. ഒററപ്പദങ്ങളല് രൂപഭേദം
കൊണ്ടുളവാകുന്നപ്പരയോജനം വാക്ചയ്ങളിലും പചകങ്ങളിലും ചി
നനംകൊന്ടുണ്ടാകുന്നുവെന്നുപറയാം. ഇങ്ങനെ അടയാളങ്ങളെ
ചിഫാനപ്രകരണം ൧൩൩
ഉപയോഗി ലു അന്പയത്തില് സന്ദേഹത്തിന ഇടകൊടുക്കാതെ സൂക്ഷിക്കുക ഏന്ന സസ്റ്രഓയം ഇംഗ്ലീഷില്ന്ദിന്നും നാം ഗരി ചിട്ട. ഒരു ഉപായമാകുന്നു. ഭാഷയില് ഇതേവരെ ഇതു നട പ്രംയിക്കിഞ്ഞിട്ടില്ല. സംഹിതയുടെ അസ്യാദ്ടമുമായ ഷ്യം ണ്ിത്തം സംസ്കൃതത്തില് ചിനം ഏര്പ്പെടു ിന്ന വള ടെ അസൌകയ്യയങ്ങളുണ്ട്; എങ്കിലും ബോംബായില്ം മറവം അ ക്കിട്ട സനസ്ക്േതപൂസ്തകങ്ങളില് ഈയിടെ ചിറനനസസ്ത്രദായം തൂ. പ്രയോഗി പ്പുഷാന്നുന്നുണ്ടു. ഓഷയില് ശ്ലൂറെ സെതകഷ്യ്യക്കറവു ക്രടാതെ ണടമാട്യേ്നളെ തുപോഗിക്കാവുന്നതിനാല് അച്ചക്ടട ക്കേ ഇനി നിലം ഈ ധിഷയത്തില് ദുഷ്ടിവഷ്കയേണ്ടതബടേ.---
കിഹ്നങ്ങളാവിയ്കാ---
(൧) അമരം. (,-ഇത്” കരു അവ്യമായ ന്ദി വത്ത്ലിനെക്കു രിക്കുന്നു, വായിക്കുന്ന സമയം ഒരു തോടടിമിട്ടു" ഒടുക്കിയമൈന്ന പോലെ നിരറ്റുളമഷ്ജി പോന്ന സ്വരം ഒന്നു തടയണം എന്ന ഈ ചിനം കാങ്ിക്കുന്നു.
(൨) ബി്യ്. (1) നിശ്ശേഷമായി നര്വത്തേോുന്ന ഭികിലാം ണ് ഇതിനെ മുപധേോഗികോണ്ടുന്നഴ്യ”. എല്ലാ പ്രധാന വാക്യ ളുടേയും അവസാനത്തില് ഈ തഅടയാളമിടണം.
(൩) രോധിനി. (4) തിനെ അദ്ധവിരാമങ്ങളില് ഉ പ്രയോഗിക്കണം. മഫംവക്യങ്ങളില് ഉള്ള മൃപവാക്യങ്ങളെവേൾ തികിക്കയും മറവമാണു ഇതിനെ കൃത്യം.
(തി'ഭിക്കിക. (:)-ഇതു ൭൪ ഇടബ്ഭിത്ത് ചോലെ സമ നിദ്ധയിലുളള, മണ്ടു ഭാഗ അളെ വേര്പെടുത്തുന്നു.
(൫) പലയം. ()-ഇയു ഒരു വാകൃത്തേയൊ വാലകത്തേ യൊ പദത്തേയൊ മറെറാന്നിെറ മ്യ്യേ അതിനോടു വ്യാകര സമ്മതമായ സംബന്ധംകൂടാതെ ചേഷിന്നു. ഇതിന അക ത്തുവരുന്ന ഭാഗത്തിന ഗ.൪ഭവാകും എന്നു പേരചെയ്യരം.
(൬) കോഷ്ടം. [ ] ഇനു പല്യംപോലെ തന്നെ. ഗ൪ വാക്ൃത്ത് നക്ര്ഈ വേറെ ഗമ്വക്യേം വരുന്ന ദിക്കിലും മറ ൭ പ്രയോഗം.
(൭) ഉരണി. 0, ഇതു യന്ഥകത്താഡിന്റെറ പാക്കുക ളില് ന്നു വേറെയുമമവയുടെ വാക്കുകളെ തിരിപ്പുക്ഷണിക്കുന്നു. ഇതിനെ ഒററയായിട്ടം ഉപയോഗിക്കും
ആകുക്ഷോകാണ്ഡം ൧൭൨൪
(൮) കാക. ().ഇ ചോദ്യാത്ത കാണിക്ക,
(൪) വിഭക്ഷപണി (1) ഇമ വിസ്ത്രയം മുതലയ ചിത്ത വിക്ഷേപങ്ങളെ സ്പൂ പ്പികന്നു പ്യംക്ഷേപങ്ങളുടേയുംസംബേഃ നയും പിന്നില് ഇ ശോഭ,
(൧൧) ശൃഖല.(-)-ജതു ഒരു -.. ത്തെ ര വരിക ളിലായി മരിച്ചു എഴുതേഞ്ഞിചന്നമേ ഒന്നാം പിയുടെ ഒടുവില് ചെയ്യേ ണ്ടയ്ക്. പരു ലങ്ങവ ഇട്ട ചൂട്ടിയ്യപോലെ പടത്തിനെ ന്ദ ഭാഗ്യം ഇയു സൂഷ്മത. സമാ സമയത്തിലും മറ൨൦ ഇതി നെ മൃപയേഗി ക്തം.
(൧൧ിടേഖ (--)-സക്ഷേപിച്ചു പറഞ്ഞതിനെ വിപ രിഭന്നു എന്നം മറവഠ ഉയ കുറിക്കു.
(൧൨) പിശ്ശേഷം (")-മരംത്യ തമന്ന ചരിയുരട മുക ളില് പക്ക. ഇമ തില് നയിദന്റ മന്പും പിമ്പും ചി ല അക്ഷരം ഭം പില്ലുപയട്ടണ്ട്; അതിനാല് പാസ്ലൂവ തില് നൂപുര ചേഷവ ഇരറ്റുന്നു വേര്പാട് നെ സൃപിപ്പികന്നു.
ഉഭാാടയച്ഛട അംടായളയു്ം കോട കേറ്കു..ഇത്ചിം
(കയി പ്രതം, (/)-ഇയ സംസ്കൃത്യിലെ ചിഹ്ന മാകന്ധ. ഏ.ഒ. മാത്യക ള അധികം നട്ടത്നമെന്നു കാണി ക്ക. ര.മോ (7 സ്ല്രീംരമോന്തമ്യൂ!.
നിതക്തകാ്ഡം
അത്ത [പി
ശബ്ദോല്പത്തി കരണം (ടട
മഘതാൂം ദ്രാവിഡ ഷംബത്തില് മോന ഒയ ജഷദ്ധക അ. ഈര കുടുബത്തില് മലത്തി പുറമേ തമം, ഒതെലും ക്. ക്്്റാടം ളു. എന്നു നാല്യ പ്രധാനരംഷകളു്്. ഇവ യില്ഭവെച്ചു മദ്ധംേത്തിന തമിദിഭനാടബോ് അധികം മാ ജീപ്പ്". യ ലേംന്തിം ഉള കൃനികഠ്ംക മര ല് നു ഏറെ വൃതം ഇരല്ലന്നത പറയം. തൽ നോടു കമ, ഈ അധികധായ ചേച്്നികിക്കും മഖധാശുത്തെ ചില് ത മിഴിവെറ ഒരു രപാരാഷയായി ര്ന്ന ഗി". ആടി കദ്വത്തെ കവികറം ത്ത ടി തിം. ഒധ്ധളേയും രൂപങ്ങളേയം ധരാളം പ്രശ് മ്ിരുന്ന. മലയാളികാംക് ത മിഴോടുമ്മ സംസര്ഗ: ലുങ്ങം മ്യളുഭശത്തു സസ്ലൃത വില്ലഘ്യസസം പ്യേലറഡ്വമാകയും ചെയ്തേ! മവയാളദഷേ യില് വളര മേഗരി കം സംഭവില്ല) ഓവരപമോളടെലിംഗ പുയഷവചനപ്രതയക. ക്രമേണ ക്ഷഭി്റു; സംസ്യൃതപ്മെ മെ മലികഠം ധാരം ഉപ്പാ ചൂടു സംസ്ത്ജ്പരമ്കളി ചുമ്മ. അതിഖര-മൃദുഘലോഫംമുയണ്ണവ്സുങ്ങളു എഴതികലണിക്കു ന്നതിനു തിരി അക്ഷമ-ല മധിഷകേത വന്നതിനാല് സംസൂ തത്തി ഭക്ഷ രമലേകയത്ൈൈ മവധഘതിവേക്കു സ്വീയി്വു; കിത കടെ്യാം സംസ്കൃതം ഇടക മിപ്പവാ കൂമായിപ്പടഞ്ു്യ അക്ഷര പൃതിഫില്ലറത്ത ഷെന നഥിഴി നെറോടര ഒരു വെറദ്്്യ; ലട, ഇരുവിധം പു അഥിദിധാത്ാ രിരുന്ന സ്ഥാനം തൂമ സംസ്തരതത്താല് ആകരമിക്കട്പട്ട. എയി ലയംമലയാള വ്യാകരണം ഉന്നും തമിം പ്യകേണത്തേട്റതെ സം
വ്യൂകേരണത്തോട ഒട്ടും ോരികന്തില്ല. ഥണിട്രവകവി കറം ആവന്പയമണ്ടായിട്ടം ടാല്യാര്തയും സംസ്തതപദങ്ങള്തെ സ്വ തികില് കോഭിവാഭിച്ചെിസ ണ്ടെങ്കില്: ആ ൨മങ്ങളുടെ രൂ പനിപ്യകിക്രമമൊല്ലം തമിംമുറകുട്േത്തന്നെ രനുസരികുന്നു.
തത്തി സെറ ആമാ മലയാളഭാഷയുടെ നിഘട്ടുപിനെ അല്ലതെ വ്യാകരണത്തെ റ്ലതേവരെ ാധിച്ചിട്ടില്ലെന്നു തന്നെ പറയാം, “ആ നൈഷധരനാടട് ? എന്നതിനു പകരം “അവനോ
൧൩.൬ ആകദംക്ഷാമാണം
ട്ട് നൈഷധനോടട്" എന്നു സംസ്ല്ൃതഭീതി (തേന നൈഫാധേന) അമുസഭിച്ചു വ, ക്ക വിശേഷ്വയത്തോടു ലിംഗവിഭ ക്തിവലനങ്ങളില് പെൊടത്തംചെയ്ത്ന് ചില കുവികഠം ആരം ഭിച്പുനോ.ധിഷയ്ക്ക ഫലപ്പേട്ടില്ല, അതിനല് റ്വുലദ്ൃഡ്യിയില് മ ലയാതത്തിലെ സശ്യൂതപഭാധിര്യം ക് ഈ ഭാഷ സംസ്തൂത ഒആഅിനെറ ഒരു ഉപഭാഷയാണെന്നു ക്രമിച്ചും കരുതു.
മലയാളത്തിലെ ശബ്ദുങ്അമെ ആഗമ പ്രമാണി പു മട്ടേവക യാധിപ്പിരിക്കാം. (൧) തമ് ം, ഒതലംക മുതലായ സ്വസ്തരാ ഷകളതനിന്നു എടുക്കടപ്പട്ടവ ആയൊൌ അവയോടു സമം തനി ക്ക ലഭിച്ചിട്ടുമ്ള പൊതുസ്വത്തായ ഉമ, ശ്യാം അഴ്ച്ത അം, (൨) ദ്രാവിഡകടുംബത്തിനു പുറമേ ഉഭ്മ. സസ്ലൃതം, ഈം ഗ്ലീഷ, അറബി മുതലായ ഭപെടദേശികമാഷകളില് നിന്ന് സ്വീക. രിക്കപ്പെട്ടവ ബാഫ്(അാം. ഇര രണ്ദവക ചൊന്നത!ല് ആഭ്യന് രം എന്ന ഒന്നാംഈത്തിനു അഞ, ധാരണം, മാഞ്ച ്റന്നു മൂന്നു ഉറംപിരിവുകളുണ്ട് (൧) മറവ ദൂംവിഡഭാഷകളല് കാ ണാതെ മലയത്തില് മാത്രം ഇട്റയക്മ, ശബ്ബുത്ധാം സ്വന്തം. (൭) പൊഴയ്ുസ്വത്തംി മറ൨ ധ്രാവിഡഭ'ഷകളലം തുദ്യമായു മവ സാധാരണം. (൩) മലയേത്തിക് തന്നെ ചില രേശങ്ങ ളില് മാതൃം ടപ്പൂദ്മവ ദേശ്യം. ബാഫ്വയം എന്ന രണ്ടാംഇനു ത്തി രണ്ടു തുറംധിത് വുകളു ദ്ദ. (൧) വത്ല്ുങ്ങറംക്കു ഭേദം ന്നും ഒച്പയ്യാതെ മു൨മാഷയില്. ഇരിക്കുന്ന പെലെ തന്നെ ഫല ക്ഷപ്പെടുന്ന്ക്കു ഭം (൨) മുഭോഷേയില് നിന്നു എടുത്തു സ്വമാ ഷായ്തി അനാസരിച്പ അക്ഷരക്രംക്കു ലികാരം വരുത്തീടടുമമതു തസ്ഭപം. തത്ഭവത്കിനു പീണ്ടും രഷ്്ച വിഭ:ഗം ആവശ്യമുണ്ടു്. മൂലഭംഷിലുമുള്ള, രൂപം പ്രതി. പ്രസ്ത്തഭാഷയില് ദേടപ്പെട ത്തിട്ടൂമു രൂപം പകൃതി. ഈ വിഭാഗ അളെ എല്ലാം തഴൈ കാ ണിക്കുന്ന പട്ടിക സംക്ഷേപികന്ന---
(ധി ന്വതം
1, ന സാധാരണം (രര) ദേശ്യം
വപ തത്സമം യ (൭) പ്രകൃതി.
(൧ തത്ഭവം (൧) പികൂതി*
39. ബാഹ്യം 1]
ഭ സ്വസ്ഭാകഷകള [2 !പ്ലധമമൂടെം
ശബ്ദയോല്പ്പത്തിപ്രകരണം തി
തി അഭ്യയന്തരം. സ്വന്തം സാധാരണം മേഖ്യം ത്ന്ന ക് ടം | പി (ജം രി റ ക ടം 1 കരി കറ പാറി പ കരിളള്ി ക ടം കരിക്കന്നല് (എഴുത്ത്) ള് [ഞു
പിര ടും | [ന ക | സറ ) ളമ: ക | ജ്സ് ] പക്ഷം ടു ക് | ന്തം ക്കാ
വയില ലാത് സ്മേറലു" 4 പി | ധി [0] ിലി....പെട്ന് | ച് പ്പി ! പ ] ഇതി ] |
01 വു ]
റി ക ) വില് ! ആബ്തി ] ചാലേ അര (മമിക്കരി 4 ] ധ്യിധലേ ഇന്യിയീയര് ] ]
ധുിലുിസ തി [| ) ല്ല (0൧൮) ' ത്തേ
[ ) പി
അനത നാത്